ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Του Ηλία Κονοφάγου
Χημικού Μηχανικού και μέλους της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών.
Εκτελεστικού Αντιπροέδρου Ανάπτυξης Υδρογονανθράκων της Εταιρίας Flow Energy S.A.

Στις 23 Απριλίου 2019, η Ύπατη Εκπροσώπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι εισηγήθηκε στα κράτη μέλη της ΕΕ την αναγνώριση ως μόνης νόμιμης εκπροσώπου του Λιβυκού Κράτους την κυβέρνηση του Φαγεζ Αλ Σάρατζ.

Παρά τις αντιρρήσεις της Γαλλίας, η πρόταση της Μογκερίνι εγκρίθηκε χάρη στη σφραγίδα της ελληνικής κυβέρνησης κι αυτό παρ' ότι ήταν ήδη γνωστές από το 2017 οι συστηματικές επαφές της Τουρκίας με την κυβέρνηση της Τρίπολης για κατάρτιση διμερούς διεθνούς συμφωνίας επιμερισμού υφαλοκρηπίδας, παρακάμπτοντας την Κρήτη, μεταξύ των δύο κρατών.

Η μη χρησιμοποίηση ελληνικού βέτο στο Συμβούλιο της ΕΕ για την μη αναγνώριση της κυβέρνησης της Τρίπολης αποτέλεσε μία πολύ σημαντική ιστορική αστοχία η οποία και οδήγησε σήμερα τη χώρα μας σε μεγάλες ενεργειακές περιπέτειες. Η πολιτική αυτή αστοχία, επί της ουσίας, εξυπηρέτησε τους ενεργειακούς στόχους της Τουρκίας που ήταν:

1. Να μην μπορέσουν από πρακτική και οικονομική άποψη η Κύπρος και η Ελλάδα να αναπτύξουν τον υποθαλάσσιο ενεργειακό ορυκτό τους.
2. Να καταφέρει με μανδύα νομιμότητας να αποκτήσει δικαιώματα και πρόσβαση στον υποθαλάσσιο ενεργειακό πλούτο της Λιβύης μέσω Κρήτης.

Ας δούμε όμως με προσοχή τα ενεργειακά γεγονότα που γνωρίσαμε την τελευταία τριετία στην Ανατολική Μεσόγειο.Στις 2 Ιουνίου 2020, η Τουρκία δημοσίευσε την παραχώρηση δικαιωμάτων εξορύξεων στην κρατική της εταιρεία πετρελαίου TPAO επί 24 γεωτεμαχίων που βρίσκονται εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νότια της Ρόδου, Καρπάθου και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Τα γεωτεμάχια αυτά περιλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος της κυπριακής και ελληνικής λεκάνης του Ηροδότου η οποία, από πετρελαϊκή άποψη, θεωρείται από τους ειδικούς ως εξαιρετικά ελπιδοφόρα περιοχή παρουσίας σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Εικ.1).

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Slpress.gr

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Του Αντώνη Φώσκολου
Ομότιμου καθηγητή Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμου ερευνητή της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά.
 

Δεν πρόφτασε να στεγνώσει το μελάνη της υπογραφής για την κατασκευή του αγωγού EastMed από τα συμβαλλόμενα κράτη Ισραήλ, Κύπρο και Ελλάδα και άρχισαν οι μπηχτές. Θα βρεθεί αγοραστής που θα αγοράσει το φυσικό αέριο; Η απάντηση είναι η εξής: Η ΕΕ δεν θα χρηματοδοτούσε την μελέτη ενός αγωγού που δεν έχει μέλλον και δεν θα την ωφελούσε. Κριτήριό της είναι οι αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες της. Η δεύτερη απάντηση έχει δοθεί το 2012 από την ΔΕΠΑ και από τον υπογράφοντα σε ένα συνέδριο που οργάνωσε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας τον Απρίλιο του 2014, Αθήνα 2014, και ξανά τον Ιούνιο του 2015 σε ένα συνέδριο του ΝΑΤΟ ΚΕΝΑΠ.

Είχαμε αναφέρει, ΔΕΠΑ και εγώ, ότι οι ετήσιες ανάγκες της ΕΕ σε φυσικό αέριο μετά το 2020 θα αυξηθούν κατά 240 δισ. Μ3 (κυβικά μέτρα) φυσικού αερίου πέραν των 400 δισ. Μ3 φυσικού αερίου που είναι οι σημερινές απαιτήσεις της ΕΕ. Τα 200 δισ. Μ3 φυσικού αερίου ετησίως καλύπτονται από τις Νορβηγία, Ολλανδία, Αγγλία και Δανία, ενώ τα υπόλοιπα 200 δισ. Μ3 φυσικού αερίου ετησίως καλύπτονται από εισαγωγές. Κύριος τροφοδότης της ΕΕ είναι η Ρωσία, που στέλνει στην ΕΕ 125 δισ. Μ3 φυσικού αερίου ετησίως.

Στις διαλέξεις μου είχα εξηγήσει ότι αυτή την επιπρόσθετη ποσότητα των 240 δισ. Μ3 φυσικού αερίου ανά έτος που χρειάζεται η ΕΕ  δεν μπορεί να την ικανοποιήσουν ούτε η Ρωσία ούτε οι ΗΠΑ. Αυτή η λεπτομέρεια έχει κολοσσιαία σημασία για την Ελλάδα. Η Ρωσία παράγει ετησίως 620 δισ. Μ3 φυσικού αερίου, εκ των οποίων τα 410 δισ. Μ3 τα χρειάζεται για τις εσωτερικές τις ανάγκες.

Από τα υπόλοιπα, 125 δισ. Μ3 φυσικού αερίου τα εξάγει στην ΕΕ, 40 δισ. Μ3 φυσικού αερίου διοχετεύονται σε Τουρκία και Λευκορωσία και 38 δισ. Μ3 φυσικού αερίου θα τα διοχετεύσει μέσω του αγωγού Power of Siberia στην Κίνα που μελλοντικά θα έχει ανάγκη από 80 δισ. Μ3 φυσικού αερίου. Η σημερινή ετήσια παραγωγή της των 2,8 δισ. τόνων λιθάνθρακα και λιγνίτη, τους οποίους χρησιμοποιεί για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας η Κίνα, μετά από 20 χρόνια θα έχει μηδενιστεί.

Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία δεν θα μπορέσει να καλύψει το επερχόμενο έλλειμμα των 240 δισ. Μ3 φυσικού αερίου της ΕΕ. Για να το καλύψει, χρειάζεται μια ετήσια παραγωγή των 860 δισ. Μ3 φυσικού αερίου, πράγμα αδύνατον, διότι δεν διαθέτει κοιτάσματα, από τα οποία θα μπορούσε να εξορύξει τέτοια ποσότητα. Χρειάζονται αποθέματα των 40 τρισ. Μ3, τα οποία η Ρωσία δεν διαθέτει και ούτε καμία άλλη χώρα στον κόσμο.

Τα προβλήματα στις ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ, έχει αρχίσει η πτώση της παραγωγής του σχιστολιθικού αερίου. Το πρόβλημα με την παραγωγή φυσικού αερίου από τους αργιλικούς σχιστόλιθους είναι ότι μετά τα πρώτα τρία χρόνια παραγωγής, οι ποσότητες του φυσικού αερίου μειώνονται στο ήμισυ και μετά έρχεται η κατηφόρα. Άλλο πράγμα η παραγωγή από ένα ταμιευτήρα φυσικού αερίου και άλλο πράγμα η παραγωγή από ένα διαρκώς θρυμματιζόμενο γεωλογικό σχηματισμό.

Αποτέλεσμα αυτής της μείωσης, που θα πάρει μεγάλες διαστάσεις τα επόμενα χρόνια, είναι η μετακίνηση των εταιρειών παραγωγής σχιστολιθικού φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ στον βορειοδυτικό Καναδά. Συγκεκριμένα μετακινούνται στην βορειοανατολική περιοχή της Βρετανικής Κολομβίας, όπου τα αποθέματα σχιστολιθικού αερίου είναι πράγματι τεράστια.

Ήδη έχει γίνει ένας αγωγός που θα μεταφέρει σχιστολιθικό φυσικό αέριο στους σταθμούς υγροποίησης που βρίσκονται στα δυτικά παράλια του Καναδά με προορισμό την ικανοποίηση των αναγκών της Κίνας, Ινδίας και Ιαπωνίας. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι το φυσικό αέριο δεν χρησιμοποιείται μόνο για ηλεκτροπαραγωγή, αλλά είναι και το βασικό υλικό της παγκόσμιας χημικής βιομηχανίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ SLPRESS
https://slpress.gr/oikonomia/ta-ellinika-koitasmata-kai-oi-energeiakes-anagkes-tis-ee-me-arithmoys/

ΑΝΟΙΞΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΟΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ

Του Αντώνη Φώσκολου
ομότιμου καθηγητού Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμου ερευνητού της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά

Η σημασία της κατακύρωσης των συμβάσεων έρευνας προς εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, στον κόλπο της Κυπαρισσίας και στο Ιόνιο είναι η αρχή της οικονομικής σωτηρίας της Ελλάδας, εάν οι γεωτρήσεις επιβεβαιώσουν τις εκτιμήσεις-προβλέψεις. Εταιρείες-κολοσσοί όπως η γαλλική Total, η αμερικανική Exxon-Mobil, η ισπανική Repsol και οι πολύ μικρότερες σε μέγεθος ΕΛΠΕ και Energean θα επενδύσουν δισεκατομμύρια --όχι εκατομμύρια όπως είπε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας-- στην έρευνα.

Η κάθε ερευνητική γεώτρηση, ιδιαίτερα στην υπεράκτια Κρήτη, στοιχίζει 140 εκατ. δολάρια. Δεδομένου ότι δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης έχουν εντοπιστεί, προς το παρόν, 10 στόχοι που θα ερευνηθούν με δύο γεωτρήσεις ανά στόχο αυτό συνεπάγεται μία αρχική δαπάνη εκ μέρους των εταιρειών Total, Exxon-Mobil και ΕΛΠΕ της τάξης των 2,8 δισ. δολάρια.

Ευελπιστούμε ότι οι στόχοι θα έχουν φυσικό αέριο. Το γιατί θα το αναπτύξω κατωτέρω. Στον κόλπο της Κυπαρισσίας υπάρχει μεγάλο κοίτασμα ή κοιτάσματα φυσικού αερίου, με ποσότητες ίσες η μεγαλύτερες του Λεβιάθαν. Εκεί θα χρειαστούν  γεωτρήσεις. Η κάθε μία θα στοιχίσει 140 εκατ. δολάρια. Άρα η συνολική δαπάνη για την κοινοπραξία των ΕΛΠΕ με την ισραηλινή Delek θα φθάσει τα 560 εκατ. δολάρια.

Στο Ιόνιο, όπου περιμένουμε ένα εξαιρετικής ποιότητας ελαφρύ πετρέλαιο, η κοινοπραξία Repsol και ΕΛΠΕ θα χρειαστεί να κάνει τουλάχιστον δύο γεωτρήσεις που θα στοιχίσουν 100 εκατ. δολάρια η κάθε μια, διότι το θαλάσσιο βάθος είναι πιο μικρό. Από αυτή τη γεώτρηση και την γεώτρηση στον Πατραϊκό θα καλύψουμε ένα μέρος των εισαγωγών αργού πετρελαίου που ανέρχονται σε 121 εκατ. βαρέλια ετησίως και όχι σε 53 εκ. βαρέλια ετησίως, όπως ανακοίνωσε τελευταίως ο πρώην υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθηγητής Γιάννης Μανιάτης.
Ως εκ τούτου, το σύνολο των δαπανών για τις πρώτες έρευνες υδρογονανθράκων θα ανέλθει, τουλάχιστον, στα 3,5 δισ. δολάρια ήτοι οκτώ φορές την επένδυση στο Ελληνικό. Η ανακοίνωση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες θα επενδύσουν στην έρευνα 140 εκατ. δολάρια είναι εσφαλμένη.

Κάνε το όπως οι Αιγύπτιοι και Ισραηλινοί

Τί ποσότητες φυσικού αερίου περιμένουμε να βρούμε στο δυτικό τμήμα της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου ήτοι στην υπεράκτια Κρήτη και στην λιβυκή ΑΟΖ; Τις ίδιες ή ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που έχουν βρεθεί στο ανατολικό τμήμα της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου, ήτοι στις ΑΟΖ Αιγύπτου, Ισραήλ, Λιβάνου και Κύπρου. Η εκτίμηση στηρίζεται στο γεγονός ότι η γεωλογία είναι ίδια.

Στην ΑΟΖ της Αιγύπτου έγιναν 1900 γεωτρήσεις και ανακαλύφθηκαν 4,8 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Εκτιμάται από την USGS (United States Geological Survey), τη γεωλογική υπηρεσία των ΗΠΑ ότι υπάρχουν ακόμα άλλα 4,2 τρισ. κυβικά αερίου. Αυτή την στιγμή υπάρχουν στην αιγυπτιακή ΑΟΖ περίπου 60 πλωτές εξέδρες άντλησης φυσικού αερίου. Η Αίγυπτος έχει σήμερα την ταχύτερη αναπτυσσόμενη οικονομία στον κόσμο, με έναν πρόεδρο που δεν ασχολείται με την κλιματική αλλαγή.
Στην ΑΟΖ του Ισραήλ έγιναν 460 γεωτρήσεις και βρέθηκαν 1,1 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, ενώ αναμένονται, κατά την USGS, άλλα 2,5 τρισ. κυβικά μέτρα αερίου. Η γεωλογική υπηρεσία του Ισραήλ ανεβάζει τα αναμενόμενα αποθέματα σε 6 τρισ. κυβικά μέτρα και σε 26 δισ. βαρέλια τις αναμενόμενες ποσότητες του αργού πετρελαίου. Στο Ισραήλ υπάρχουν ήδη τρεις πλατφόρμες άντλησης υδρογονανθράκων.
Στην κυπριακή ΑΟΖ έγιναν οκτώ γεωτρήσεις και αναμένονται εντός της επόμενης διετίας άλλες επτά. Βρέθηκαν 0,5 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και αναμένονται κατά την γεωφυσική εταιρεία SPECTRUM περίπου 2,5 τρισ. κυβικά μέτρα βιογενούς φυσικού αερίου. Κατά την γεωφυσική εταιρεία PGS, μάλιστα, άλλο 1 τρισ. κυβικά μέτρα πυρολιτικό φυσικό αέριο.

Πλούτος υδρογονανθράκων

Άρα στο ανατολικό διαμέρισμα της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου βρέθηκαν περίπου 6 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που αντιστοιχούν ενεργειακά σε 36 δισ. βαρέλια αργού πετρελαίου, ήτοι δύο Αλάσκες. Περιμένουμε ακόμα τον εντοπισμό άλλων 14 περίπου τρισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου.
Στο δυτικό μέρος της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου που γεωλογικά, όπως προανέφερα, είναι όμοιο με το ανατολικό διαμέρισμα, περιλαμβάνει την υπεράκτια Κρήτη και την ΑΟΖ της Λιβύης. Σε αυτή την περιοχή θα πρέπει να έχουμε τα ίδια περίπου αποθέματα υδρογονανθράκων. Με την κατακύρωση των συμβάσεων από την ελληνική Βουλή ξεκινά το πρώτο βήμα για να βρούμε αυτόν τον πλούτο.
Η ανακάλυψη θα οδηγήσει την Ελλάδα στην ανάπτυξη. Αυτή θα έχει θετικές συνέπειες στον εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων, στην αναβάθμιση της γεωστρατηγικής θέσης μας, στη μείωση της ανεργίας, στο σταμάτημα της μετανάστευσης και στην εκπαίδευση και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αλλά και στους μισθούς και στις συντάξεις. Τα ποσά που θα μπουν στα ταμεία του κράτους και των περιφερειών --εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις-- είναι πολύ μεγάλα. Αυτά τα οφέλη δεν μπορούν να τα προσφέρουν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, οι οποίες επιδοτούνται από το ελληνικό Δημόσιο.


SLPRESS 
https://slpress.gr/oikonomia/anoixe-epiteloys-o-dromos-gia-geotriseis-stin-ellada-oi-ektimiseis-gia-pithana-koitasmata/
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΘΗΡΙΩΔΕΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ''CASUS BELLI'' ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟ ''ΤΕΜΑΧΙΟ 7'' ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΟΖ

Την επικαιρότητα απασχολεί η τουρκική συμπεριφορά μετά την ανακοίνωση της υπογραφής της συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με την γαλλική TOTAL και την ιταλική ENI που αφορά στο “τεμάχιο 7” της κυπριακής ΑΟΖ. Μέσα σε λίγη ώρα, τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας της Τουρκίας, αλλά και ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχαν εκδώσει ανακοινώσεις και είχαν προβεί σε δηλώσεις απειλητικές, οι οποίες ήταν τόσο αιχμηρές, που θα μπορούσαν εύκολα να χαρακτηριστούν ως ένα άτυπο casus belli (αιτία πολέμου). Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Τι κάνει την Τουρκία να χάνει εντελώς την ψυχραιμία της, αναβιβάζοντας της προκλήσεις κατά της Κύπρου σε νέο επίπεδο;

Όπως φαίνεται στους χάρτες που μας παραχώρησε ευγενικά ο ειδικός του τομέα των υδρογονανθράκων, Δρ. Ηλίας Κονοφάγος, τον οποίο συμβουλευθήκαμε, οι σεισμικές έρευνες που έχουν διενεργήσει αμερικανικές εταιρίες στο “τεμάχιο 7”, έχουν εντοπίσει σημείο όπου υπάρχει – με ισχυρή πιθανότητα – κοίτασμα φυσικού αερίου το οποίο είναι μέχρι και πενταπλάσιο του αιγυπτιακού ZOHR!

Με απλά λόγια και ποσοτικοποιημένα, η υπολογισμένη αξία του ZOHR ανέρχεται στα 200 δισεκατομμύρια ευρώ! Κατά συνέπεια, ένα κοίτασμα η αξία του οποίου μπορεί να ανέρχεται ακόμα και σε 1 τρισεκατομμύριο ευρώ, είναι επαρκής λόγος να κάνει την Άγκυρα να “χάσει τον έλεγχο”… Στους χάρτες θα πρέπει να προσεχθεί, ότι η διεκδίκηση της Τουρκίας στο “οικόπεδο” των εταιριών TOTAL-ENI είναι στο βορειοδυτικό μέρος.

 
Είναι προφανές ότι η Τουρκία θα αυξήσει κατακόρυφα της προκλήσεις, όσο πλησιάζουμε προς τον Ιανουάριο που είναι προγραμματισμένη η γεώτρηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Τούρκοι έχουν ήδη στείλει ερευνητικά σκάφη να κάνουν υποτίθεται σεισμικές έρευνες στο “τεμάχιο 7” της κυπριακής ΑΟΖ και είναι εξαιρετικά πιθανό να έχουμε σύντομα νέες αφίξεις.
Το ενδιαφέρον, συνεπώς, μεταφέρεται στο τι σκοπεύουν να κάνουν οι Κύπριοι, ασφαλώς όμως και η Ελλάδα, για να υπερασπίσουν τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον “απροσάρμοστο” κρατικό δρώντα της περιοχής, την Τουρκία. Υπενθυμίζεται, ότι στο πρόσφατο παρελθόν, η τουρκική αντίδραση “έπεισε” την ιταλική ENI να αποχωρήσει από την περιοχή.
Η ταραγμένη εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ιταλία με τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις να έχουν διαφορετική οπτική επί των ενεργειακών θεμάτων (π.χ. τα δημοσιεύματα για τον Ματέο Σαλβίνι και την ειδική του σχέση με ρωσικά ενεργειακά συμφέροντα), αλλά και η ακυβερνησία εν πολλοίς, δεν επέτρεψε στη Ρώμη να εκπονήσει σαφή πολιτική για το ζήτημα, με αποτέλεσμα η εταιρία ENI να νιώσει απροστάτευτη και να φύγει.
Τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει και στην Ιταλία, καθώς μια άλλη κυβέρνηση, περισσότερο φιλική προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, να αναλαμβάνει τα ηνία. Εάν υποτεθεί ότι η στάση της ΕΕ απέναντι στους υδρογονάνθρακες της ανατολικής Μεσογείου επικεντρώνεται σε ένα δυνητικό μελλοντικό “ταμιευτήρα αερίου” που θα συμβάλλει τα μέγιστα στη διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας, άρα στην ενεργειακή ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου, αρκετά θα μπορούσαν να αλλάξουν.
Ρόλο θα παίξει πιθανώς και η προκλητική, στα όρια του προσβλητικού ενίοτε, στάση της Τουρκίας απέναντι στην ΕΕ. Ωστόσο, από τη στιγμή που μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση με τον γνωστό δυσκίνητο μηχανισμό λήψης αποφάσεων, δεν μπορεί κανείς να σχεδιάζει με βάση την ελπίδα ευρωπαϊκής στήριξης σε “κεντρικό επίπεδο”.

Διαφορετικός είναι ο υπολογισμός στην περίπτωση της Γαλλίας. Ούτε η κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας επιθυμεί να διαρρήξει τους όποιους δεσμούς με την Άγκυρα. Όμως, δηλώσεις ανώτατων στελεχών της γαλλικής κυβέρνησης, καθώς επίσης και του ίδιου του Εμανουέλ Μακρόν, συν αναφορές στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων με την Κύπρο και την Ελλάδα, υιοθετούν έναν εντελώς διαφορετικό τόνο από αυτόν της Ιταλίας.
Ας μην ξεχνούμε ότι η Γαλλία διαθέτει και το αεροπλανοφόρο Ντε Γκολ με το οποίο δύναται να κάνει προβολή ισχύος στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, μαζί με ισχυρά πλοία του γαλλικού Ναυτικού. Το Παρίσι διατηρεί ένα εξαιρετικό επίπεδο επικοινωνίας και με την Αίγυπτο του προέδρου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι.

Το αιγυπτιακό Ναυτικό του οποίου έχει αγοράσει γαλλικά μαχητικά τέταρτης γενιάς Rafale, φρεγάτες FREMM και πυραυλακάτους Gowind, ενώ έχει παραλάβει και τα δυο ελικοπτεροφόρα κλάσεως Mistral τα οποία προορίζονταν για τη Ρωσία…
Αυτό από μόνο του δεν λέει και πολλά. Όμως, η Αίγυπτος, σε συμμαχία με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) θεωρούν την Τουρκία απειλή εθνικής ασφαλείας νούμερο ένα (λόγω της ειδικής σχέσης Ερντογάν με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, κυρίως).
Να υπενθυμιστούν οι πρωτοφανείς δηλώσεις του Σαουδάραβα υπουργού Εξωτερικών που υποστήριξε απερίφραστα τα δικαιώματα της Κύπρου για αξιοποίηση υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες ζώνες της, με αποτέλεσμα να προκαλέσει την οργή του Ερντογάν, ο οποίος κατηγόρησε το Ριάντ για αντι-ισλαμική συμπεριφορά, αφού οι Σαουδάραβες “άδειασαν” επιδεικτικά τα Κατεχόμενα!
Η παράθεση όλων αυτών των στοιχείων στόχο έχουν να καταδείξουν ότι περιθώρια κινήσεων για την ελλαδική και την κυπριακή διπλωματία υπάρχουν. Κι επειδή πολύς λόγος γίνεται στην Ελλάδα για την υπογραφή συμφωνίας προμήθειας γαλλικών φρεγατών Balh@rra, ενός πλοίου που δεν έχει ακόμα ναυπηγηθεί, έναντι ποσού με το οποίο η Ελλάδα θα μπορούσε να αποκτήσει διπλάσιο αριθμό σκαφών από άλλους προμηθευτές, αναπόφευκτα γεννούνται και άλλες σκέψεις.
Είναι λογικό να θεωρεί αυτονόητο κάθε αναλυτής, ότι σε ένα τόσο περιπλεγμένο σκηνικό όπου τα πάντα μπορούν να καθορίσουν – στις λεπτομέρειες – το τελικό αποτέλεσμα, η Ελλάδα έχει θέσει ευθέως στη γαλλική πλευρά, ότι μια τέτοια επένδυση σε εποχές δύσκολες για την παγκόσμια ναυπηγική βιομηχανία, δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις στον τομέα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων.
Είναι επίσης δύσκολο(;) να φανταστεί κανείς, ότι οι ελληνικές κινήσεις δεν περιλαμβάνουν την Κύπρο και φροντίζουν μονάχα για την ασφάλεια των μελλοντικών προσπαθειών εντοπισμού και αξιοποίησης ευμεγέθων κοιτασμάτων νοτιοδυτικά της Κρήτης. Δεν μπορεί να μην έχει εξηγηθεί με σαφήνεια στο Μέγαρο Μαξίμου και τον καινούργιο ένοικο, η σημασία της ανατολικής Μεσογείου για την Ελλάδα.
Δεν μπορούν να θυσιαστούν τα πάντα στον βωμό της αποκλιμάκωσης στο ελληνοτουρκικό μέτωπο περιλαμβάνοντας μονάχα το Αιγαίο και τις ελληνικές νήσους μέχρι το Καστελόριζο, διαχωρίζοντας από τους υπολογισμούς αυτούς την Κύπρο.
Ο πλέον προφανής λόγος – χωρίς να είναι ο μοναδικός – είναι το ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω και όποιος ιθύνων στην Ελλάδα το πιστεύει, είναι ένας ακόμα επικίνδυνος αφελής. Χρειάζεται μήπως να εξηγήσουμε εκ νέου το ανθελληνικό παιχνίδι της Τουρκίας στη Λιβύη; Να θυμίζαμε ποια πρόσωπα που παίζουν ρόλο στην περιοχή έχουν εμπειρία από την Ελλάδα στην οποία απευθύνθηκαν για βοήθεια και τι ακριβώς έχουν εξασφαλίσει;
Ελπίζουμε να καταλάβουν στο Μαξίμου και στη Βασ. Σοφίας, ότι για την Τουρκία η Κρήτη ΔΕΝ δικαιούται ως νήσος, τίποτα παραπάνω από 6 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα. Δε δικαιούται υφαλοκρηπίδα, δεν δικαιούται ΑΟΖ. Μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό; Ποιες τουρκικές επιδιώξεις υποκρύπτονται;
Όσο η Ελλάδα δεν δείχνει βούληση να υπερασπίσει τα δικαιώματά της ακόμα και με τη χρήση ένοπλης βίας εάν απαιτηθεί, δίνοντας την εντύπωση ότι στο στρατιωτικό πεδίο περιμένει από άλλους να της λύσουν τα προβλήματα, τόσο η θέση της θα καθίσταται πιο επισφαλής. Ας τα θυμάται αυτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης καθώς θα οδεύει για τις συναντήσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογτάν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο των εργασιών του ΟΗΕ…


DEFENCE POINT
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
 

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ ΚΑΙ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ - ΤΟ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Χάρτης του τουρκικού ΥΠΕΞ. Οι περιοχές F και G που σχεδιάζουν να κάνουν γεωτρήσεις.

 

Του Σταύρου Λυγερού

 

Για μία ακόμα φορά, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επιδόθηκε σε λεονταρισμούς. Αυτή τη φορά, μάλιστα, απείλησε ότι η Τουρκία δεν θα διστάσει να κάνει ό,τι είχε κάνει το 1974, δηλαδή με νέα εισβολή να μετατρέψει σε κατεχόμενη και την ελεύθερη Κύπρο. Αντίστοιχη είναι και η κατά καιρούς επιθετική ρητορική του έναντι της Ελλάδας, η οποία τον τελευταίο καιρό εστιάζεται στο Καστελλόριζο. Η διαφορά είναι ότι για την Ελλάδα οι Τούρκοι αξιωματούχοι θυμούνται και παραπέμπουν στη Σμύρνη του 1922.

Η Άγκυρα δεν μπορεί να καταπιεί το γεγονός ότι η προσπάθειά της να “γκριζάρει” την κυπριακή ΑΟΖ έχει πέσει στο κενό, λόγω της ανάμιξης μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών όπως η ExxonMobil και η Total. Μην μπορώντας να αντιδράσει στο επίμαχο, κατέφυγε στην δοκιμασμένη μέθοδο των προκλήσεων και όταν ούτε αυτές απέδωσαν πέρασε στην πρόκληση τετελεσμένων. Αρχικά έστειλε το σκάφος “Μπαρμπαρός” για σεισμικές έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ. Αργότερα έστειλε τον “Πορθητή” για παράνομη γεώτρηση δυτικά της Μεγαλονήσου και το άλλο γεωτρύπανο ετοιμάζεται να τρυπήσει στον κόλπο της κατεχόμενης Καρπασίας.

Αυτά όσον αφορά στην Κύπρο, γιατί αν πιστέψουμε τις πληροφορίες που έρχονται από την Άγκυρα, ετοιμάζονται μετά το Δεκαπενταύγουστο για σεισμικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή στον άξονα Ρόδος-Καστελλόριζο. Οι Τούρκοι, άλλωστε, έχουν επανειλημμένως δεσμεύσει αυτές τις θαλάσσιες περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες εκτείνονται δυτικά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας (η Ελλάδα δεν έχει ανακηρύξει ΑΟΖ) και ανατολικά εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, μονάδα του ελληνικού ναυτικού παρακολουθεί από απόσταση οπτικής επαφής το τουρκικό σκάφος, προκειμένου να διαπιστώσει εάν πραγματοποιεί σεισμικές έρευνες.

Σύμφωνα με την Άγκυρα η φρεγάτα “Νικηφόρος Φωκάς” το περασμένο φθινόπωρο είχε με ελιγμούς εμποδίσει το “Μπαρμπαρός” να πραγματοποιήσει σεισμικές έρευνες, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Τότε, τόσο ο Ερντογάν όσο ο υπουργός Άμυνας Ακάρ είχαν εκτοξεύσει απειλές πως η Τουρκία θα αντιδράσει δυναμικά εάν μελλοντικά υπάρξει άλλη παρενόχληση. Η Άγκυρα επιδιώκει όχι μόνο την ανεμπόδιστη πραγματοποίηση σεισμικών ερευνών, αλλά και τη δημιουργία της εντύπωσης ότι θα υποχρεώσει την Αθήνα να υποχωρήσει.

Η εξαγγελία Κοτζιά για τα χωρικά ύδατα

Το φοβικό σύνδρομο της ελληνικής πολιτικής ελίτ για ενδεχόμενο θερμό επεισόδιο την έχει εμποδίσει όλα αυτά τα χρόνια όχι μόνο να επεκτείνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα μονομερώς, όπως επιτρέπει το Διεθνές Δίκαιο, αλλά ακόμα και να κλείσει τους κόλπους, χαράζοντας ευθείες γραμμές βάσης, όπως επίσης της δίνει το δικαίωμα το Διεθνές Δίκαιο. Κι αυτό παρότι η Άγκυρα δεν έχει ποτέ προβάλει σχετική αντίρρηση (για τις γραμμές βάσης). Ας σημειωθεί ότι μόνο αυτή η κίνηση θα προσέθετε στα ελληνικά χωρικά ύδατα στο Αιγαίο 6.250 τετρ. χλμ., όχι μεγάλη, αλλά ούτε και μικρή έκταση.

Στις ελληνικές καλένδες έχει κατά πάσα πιθανότητα παραπεμφθεί και η εξαγγελία του Κοτζιά για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια στο Ιόνιο. Εάν είχε προηγηθεί η κατάλληλη διπλωματική προεργασία, η εικόνα ενδεχομένως να ήταν ευνοϊκότερη. Η Αθήνα πιθανότατα θα μπορούσε να νομοθετήσει την επέκταση ταυτοχρόνως στο Ιόνιο, στο Λιβυκό, αλλά και στο Κρητικό και στο Μυρτώο και στο δυτικό Αιγαίο, δηλαδή σε ακτές οι οποίες δεν γειτνιάζουν με την Τουρκία.

Ανακοινώνοντας την επέκταση μόνο στο Ιόνιο, οι Κοτζιάς-Τσίπρας είχαν δώσει την ευκαιρία στην Άγκυρα να επαναφέρει το casus belli, το οποίο υποτίθεται πως είχε αποσυρθεί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση Τσίπρα να παγώσει το θέμα. Και εάν κρίνουμε από την τότε στάση της ΝΔ, αλλά και από τις προγραμματικές δηλώσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα το κρατήσει παγωμένο.

Οριοθέτηση κατά Ακάρ!

Η τουρκική αντεπίθεση τότε, δεν είχε περιορισθεί στην καλλιέργεια πολεμικού κλίματος. Ο υπουργός Άμυνας Ακάρ όχι μόνο είχε ζητήσει την αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών, αλλά και είχε παρουσιάσει χάρτη, ο οποίος έδειχνε την τουρκική υφαλοκρηπίδα να εκτείνεται παραλλήλως με τη γραμμή Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη και να εισέρχεται από ανατολικά στα νότια του νομού Λασηθίου.

Ο χάρτης είχε συνταχθεί με βάση την τουρκική θέση ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Θέση, η οποία είναι απολύτως αντίθετη όχι μόνο με το διεθνές δίκαιο, αλλά και με την κοινή λογική. Η Άγκυρα δεν αναφέρεται μόνο σε νησίδες, αλλά σε όλα τα νησιά, μη εξαιρώντας τα νησιά-κράτη, όπως π.χ. η Κύπρος. Αν, όμως, η Κύπρος δεν έχει υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ γιατί να έχει η Βρετανία, η Ινδονησία, η Ιαπωνία, ακόμα και η Αυστραλία; Ο τουρκικός παραλογισμός είναι εξόφθαλμος.

Ο χάρτης του Ακάρ είχε οριοθετήσει αυθαιρέτως την υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο με βάση τον τουρκικό ισχυρισμό ότι τα νησιά (και η Κρήτη) έχουν μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων και όχι υφαλοκρηπίδα! Το γιατί η Άγκυρα κατέφυγε σ’ αυτή την ακρότητα το εξηγεί η ίδια: για να κερδίσει (με βάση την αρχή της μέσης γραμμής) 104.000 τετρ. χλμ θαλάσσια έκταση.

Νέα ματιά για το Καστελλόριζο

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Πάγιος στόχος των Τούρκων είναι όχι μόνο να αποκόψουν την Ελλάδα από την Κύπρο, αλλά και να την εκτοπίσουν ολοσχερώς από την Ανατολική Μεσόγειο. Και για να μην αφήσουν καμία αμφιβολία για τις προθέσεις τους, φροντίζουν εδώ και χρόνια να δεσμεύουν τη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο για την πραγματοποίηση αεροναυτικών ασκήσεων, αλλά και για σεισμικές έρευνες, δημιουργώντας συνθήκες μίας ιδιότυπης περικύκλωσης.

Με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώνουν για μία ακόμα φορά την κρίσιμη στρατηγική σημασία που έχει το μικρό αυτό νησιωτικό σύμπλεγμα και σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, αλλά και σε αμιγώς στρατηγικό επίπεδο. Είναι αληθές ότι από τη δεκαετία του 1970 και για δεκαετίες η Ελλάδα είχε αυτοεγκλωβισθεί στρατηγικά και επιχειρησιακά στο Αιγαίο, όπου θεωρούσε ότι δεχόταν την τουρκική επεκτατική πίεση. Το Καστελλόριζο ήταν ένα γεωγραφικά ακραίο μικρό σύμπλεγμα, το οποίο το αντιλαμβάνονταν σαν μία νησιώτικη “απόφυση” του Αιγαίου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Εξαίρεση ήταν η παρένθεση του Δόγματος για τον Ενιαίο Αμυντικό Χώρο μετά το 1993 στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Αλλά και εκείνη η παρένθεση ήταν μονοδιάστατη. Επανέφερε την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο αποκλειστικά και μόνο για να επεκτείνει την αμυντική ομπρέλα κατά τρόπο που να καλύπτει και την ελεύθερη Κύπρο. Δεν εντασσόταν σε μία στρατηγικού χαρακτήρα σφαιρική επιστροφή της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, παρότι ο Ανδρέας Παπανδρέου από τη δεκαετία του 1970 μιλούσε για τις τρεις διαστάσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (ευρωπαϊκή, βαλκανική και μεσογειακή).

Επανεγκλωβισμός στο Αιγαίο

Η επιστροφή άρχισε να πραγματοποιείται πολύ αργότερα και μάλιστα με πρωτοβουλία των Ισραηλινών, λόγω κυρίως του ρήγματος που είχε προκληθεί στις σχέσεις τους με την Τουρκία του Ερντογάν. Έτσι προέκυψαν οι τριγωνικές συνεργασίες Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και τελευταία η συνεργασία Ελλάδα-Κύπρος-Ιορδανία. Στην πραγματικότητα αυτές οι συνεργασίες που αποκτούν σταδιακά στρατηγικού χαρακτήρα εμβέλεια, ήταν αποτέλεσμα της σύγκρουσης του Τελ Αβίβ με την Άγκυρα, όπως επίσης και του καθεστώτος Σίσι στην Αίγυπτο με το καθεστώς Ερντογάν.

Δεν θα είχαν, ωστόσο, ευδοκιμήσει εάν δεν είχε μεσολαβήσει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα, το οποίο συνεχώς βαθαίνει, παρά την προσπάθεια του προέδρου Τραμπ να αποτρέψει τη μετατροπή του σε ρήξη. Στην πραγματικότητα, στην Ανατολική Μεσόγειο έχει διαμορφωθεί και τείνει να παγιωθεί ένα γεωστρατηγικό πλέγμα, το οποίο αποκλείει και απομονώνει την Τουρκία παρότι αυτό δεν ομολογείται.

Η τουρκική εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ και η σχεδιαζόμενη εισβολή (με σεισμικές έρευνες) στην ελληνική υφαλοκρηπίδα στην αυξημένης πλέον στρατηγικής σημασίας γραμμή Ρόδος-Καστελλόριζο δεν έχει μόνο ενεργειακό στόχο, αν και αυτή η συνιστώσα είναι και υπαρκτή και σημαντική. Έχει και υψηλό γεωστρατηγικό στόχο: να σπάσει τον άξονα Ελλάδα-Κύπρος και να επανεγκλωβίσει την Ελλάδα στο Αιγαίο. Εάν το καταφέρει αυτό ο Ερντογάν θα έχει καταφέρει ουσιαστικά να κατακερματίσει το προαναφερθέν οικοδομούμενο γεωστρατηγικό πλέγμα που απομονώνει την Τουρκία, σημειώνοντας μία ιστορικών διαστάσεων επιτυχία.

SLPRESS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΑΟΖ - ΕΝΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ

Του Θεόδωρου Καρυώτη
ομότιμου καθηγητού οικονομικών του Πανεπιστημιακού Συστήματος Μέρυλαντ, ΗΠΑ.
 
Από την ημέρα που ψηφίσθηκε η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, το 1982, η Ελλάδα δεν έχει παρουσιάσει ούτε ένα επίσημο χάρτη που να δείχνει τα σύνορα της ελληνικής ΑΟΖ. Μάλιστα ο προηγούμενος πρωθυπουργός είχε κάποτε διερωτηθεί εάν υπάρχουν καν θαλάσσια σύνορα. Ο μόνος τρόπος να δείξει ένα κράτος τα θαλάσσια σύνορά του είναι με χάρτες. Οι Τούρκοι πανικόβλητοι με την εξέλιξη του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), για 37 συναπτά έτη παρουσιάζουν διάφορους παράνομους χάρτες για να δείξουν το θαλάσσιο μέγεθος της χώρας τους.

Βέβαια όλα αυτά τα χρόνια δεν ομιλούν ποτέ για ΑΟΖ, αλλά για υφαλοκρηπίδα και οι χάρτες τους πάντα αναφέρονται στην υφαλοκρηπίδα , διότι γνωρίζουν το Άρθρο 121 που αναφέρει:
ΜΕΡΟΣ VIII ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ Άρθρο 121 Καθεστώς των νήσων

1. Νήσος είναι μια φυσικά διαμορφωμένη περιοχή ξηράς που περιβρέχεται από ύδατα και βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια των υδάτων κατά τη μέγιστη πλήμμη.
2. Εκτός όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3, η χωρική θάλασσα, η συνορεύουσα ζώνη, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα μιας νήσου καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης που εφαρμόζονται στις άλλες ηπειρωτικές περιοχές.
3. Οι βράχοι οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή, δεν θα έχουν αποκλειστική οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα.

Η Τουρκία από το 1974 χρησιμοποιεί χάρτες που δείχνουν τις απαιτήσεις της στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην ανατολική Μεσόγειο. Ο επόμενος χάρτης, το 1974, ήταν ο πρώτος χάρτης που δημοσίευσαν οι Τούρκοι όταν η Χούντα, που κυβερνούσε τότε την Ελλάδα, ανακοίνωσε το 1973 ότι ανακαλύφθηκαν τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου στο Βόρειο Αιγαίο.

Η ελληνική κυβέρνηση απλώς αντέδρασε αναφέροντας ότι αυτός είναι ένας παράνομος χάρτης, αλλά ουδέποτε μέχρι σήμερα κατέθεσε ή παρουσίασε έναν δικό της χάρτη. Αυτή η στάση της Αθήνας θα έχει μεγάλες συνέπειες, εάν συνεχίσει τη “σιωπή χαρτών”, λες και η Ελλάδα δεν διαθέτει μία τεράστια θάλασσα. Στη συνέχεια η Τουρκία εμφάνισε τον επόμενο χάρτη και η Ελλάδα πάλι διαμαρτυρήθηκε, αλλά δεν δημιούργησε δικό της χάρτη που να δείχνει την δική της υφαλοκρηπίδα. Και αυτό δυστυχώς συμβαίνει μέχρι σήμερα, με μία εξαίρεση το 2011.

Χάρτης με τις τουρκικές απαιτήσεις στη Μεσόγειο.

Αργότερα οι Τούρκοι δημοσίευσαν έναν χάρτη, στον οποίο η Ελλάδα δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία και έδειχνε πάλι ότι το μισό Αιγαίο ανήκει στην Τουρκία αλλά και ότι η Μακεδονία μας ανήκει στους βόρειους γείτονες.


Ο επόμενος χάρτης, του 2008, ήταν ουσιαστικά ο πρώτος επίσημος τουρκικός χάρτης. που δημοσίευσαν δυο Τούρκοι επιστήμονες.

Πηγή: Bayram Οztürk1 and Sertac Hami Başeren, The exclusive economic zone debates in the Eastern Mediterranean Sea and fisheries , Journal of Black Sea/Mediterranean Environment Vol.14 : 77-83 (2008).

Χάρτης της νέας “Γαλάζιας Πατρίδας” της Τουρκίας.

Ήταν ο χάρτης που σηματοδότησε από τότε τις βλέψεις της Τουρκίας, όταν συνειδητοποίησε, με καθυστέρηση, ότι δεν υπάρχουν μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο. Έτσι φτάσαμε, τον τελευταίο χρόνο, οι Τούρκοι να διαφημίζουν την νέα “Γαλάζια Πατρίδα” τους, κυκλοφορώντας διάφορους παρόμοιους εξωφρενικούς χάρτες. Αξίζει να τους ρίξετε μια ματιά

Ο χάρτης με την ΑΟΖ της Τουρκίας.

 






















Ο επόμενος χάρτης δείχνει την πραγματική ΑΟΖ της Τουρκίας, βάσει UNCLOS. Είναι ένας αμερικανικός χάρτης που έχει συνταχθεί λαμβάνοντας υπόψη τη μέση γραμμή (ίση απόσταση).

Πηγή: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA.

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι η Τουρκία έχει οριοθετήσει την ΑΟΖ της στη Μαύρη Θάλασσα με την τότε Σοβιετική Ένωση με βάση τη μέση γραμμή και δεν χρησιμοποίησε το επιχείρημα ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει της αρχής της ευθυδικίας (equity) μια και η Μαύρη Θάλασσα είναι ημίκλειστη θάλασσα. Έτσι έχει απολέσει την ισχύ του το επιχείρημα ότι το Αιγαίο Αρχιπέλαγος πρέπει να οριοθετηθεί με βάση την ευθυδικία, αφού το Αιγαίο είναι λιγότερη ημίκλειστη θάλασσα από ό,τι η Μαύρη Θάλασσα.

Η περίπτωση της Ελλάδας

Η Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1982 όταν ολοκληρώθηκε η Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ουδέποτε εμφάνισε επίσημα ένα χάρτη της ελληνικής ΑΟΖ, με μια εξαίρεση που θα δούμε παρακάτω, παρότι διαθέτει μία από τις καλύτερες υδρογραφικές υπηρεσίες στον κόσμο και έχει χαρτογραφήσει τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας καθώς και τις γεωγραφικές συντεταγμένες.

Χάρτης της κυπριακής ΑΟΖ.

 Αυτές όμως για ένα ανεξήγητο λόγο βρίσκονται καταχωνιασμένες σε ένα συρτάρι, λες και αποτελούν ένα επτασφράγιστο μυστικό. Αντίθετα, η Κύπρος με θάρρος και μεθοδικότητα ανακήρυξε, οριοθέτησε και έστειλε γεωγραφικές συντεταγμένες της ΑΟΖ της στον ΟΗΕ. Ο επόμενος χάρτης δείχνει τις γεωγραφικές συντεταγμένες της Κυπριακής Δημοκρατίας που δείχνουν την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ ανάμεσα στην Κύπρο και την Τουρκία.

Όταν στο τέλος Απριλίου 1982 επέστρεψα στην Ουάσιγκτον από τη Νέα Υόρκη, όπου διετέλεσα μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ως οικονομικός σύμβουλος της πρεσβείας μας στην Ουάσινγκτον έστειλα ένα σημείωμα στο τότε Υπουργείο Συντονισμού. Με το σημείωμα αυτό, επεσήμανα την αξία της ΑΟΖ, αλλά δεν έλαβα καμία απάντηση.
Έτσι ξεκίνησα, πριν 37 χρόνια, να ασχολούμαι συστηματικά με την ΑΟΖ, αλλά πολλοί στην Αθήνα με θεωρούσαν γραφικό και έτσι δεν έδωσαν καμία σημασία στον πρώτο χάρτη που δημοσιεύτηκε ποτέ στην Ελλάδα και έδειχνε για πρώτη φορά τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας.

Η ΑΟΖ της Ελλάδας (Πηγή: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA).

Εν προκειμένω είναι σημαντικό να διευκρινισθεί εδώ ότι ο χάρτης αυτός δεν είναι δικής μου πατρότητας για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είμαι χαρτογράφος και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την αναφορά στην πηγή αυτού του χάρτου. Όλοι οι χάρτες που έχουν δημοσιευτεί από τότε είναι ουσιαστικά αντιγραφή αυτού του αμερικανικού χάρτη.
Με την λέξη αντιγραφή δεν έχω σκοπό να προσβάλω τους επιστήμονες που δημιούργησαν παρόμοιους χάρτες, αλλά να δείξω ότι ένας χάρτης της ελληνικής ΑΟΖ, με βάση την μέση γραμμή, δεν μπορεί παρά να συμπίπτει με τον παραπάνω αμερικανικό χάρτη. Έτσι, ο επόμενος που δημιούργησε ένα χάρτη της ελληνικής ΑΟΖ ήταν ο Νίκος Λυγερός.

Χάρτης Νίκου Λυγερού.

 Ο πιο γνωστός χάρτης της ΑΟΖ δημιουργήθηκε, πριν μερικά χρόνια, από τον καθηγητή Γιάννη Μάζη με την βοήθεια του χαρτογράφου Γιώργου Σγούρου και δεν διαφέρει καθόλου από τους προηγούμενους δυο χάρτες.

Ούτε ο παρακάτω χάρτης έχει κάποια ιδιαίτερη αξία, διότι ήταν απλώς ένας δημοσιογραφικός χάρτης της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ που συνόδευε ένα δικό μου άρθρο.

Έτσι από το 1982 μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ούτε ένα επίσημος ελληνικός χάρτης μέχρι το 2011, όταν ο Γιάνης Μανιάτης παρουσίασε τον παρακάτω χάρτη.

Ο παραπάνω χάρτης είναι ο μοναδικός επίσημος χάρτης της Ελλάδας που δείχνει ότι η Ελλάδα έχει μονομερώς οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτές της Αλβανίας, της Ιταλίας και της Λιβύης.
Ειδικά με τη Λιβύη η Ελλάδα, ουσιαστικά, έχει ήδη οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την χώρα αυτή από το 2011. Εκείνη την χρονιά, ο Υφυπουργός Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατοχύρωση των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με το νόμο 4001/2011 για την έρευνα των υδρογονανθράκων. Ουσιαστικά, με αυτό το νόμο, η Ελλάδα οριοθέτησε, μονομερώς, την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ με αυτή της Λιβύης, δίνοντας πλήρη επήρεια στην Γαύδο.
Με βάση αυτόν τον χάρτη παραχωρήθηκαν πρόσφατα για εξερεύνηση τα δύο οικόπεδα, νοτιοδυτικά της Κρήτης, στις τρεις εταιρίες, TOTAL, EXXON MOBIL και ΕΛΠΕ. Ήταν μία τεράστια ευφυής κίνηση του Γιάννη Μανιάτη, που άλλοι τώρα προσπαθούν να πιστωθούν ως δική τους επιτυχία.

Ο θανάσιμος κίνδυνος

Και ξαφνικά οι Τούρκοι, που απέφευγαν σαν τον διάβολο να αναφερθούν στην ΑΟΖ τώρα ετοιμάζονται να ανακηρύξουν ΑΟΖ και αμέσως να την οριοθετήσουν με την ΑΟΖ της Λιβύης. Φανταστείτε τη δύσκολη θέση στην οποία θα περιέλθουμε, αν οι Τούρκοι ανακηρύξουν ΑΟΖ πριν από εμάς.

Χάρτης οριοθέτησης των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου.

Έτσι, η Ελλάδα για να προλάβει την οριοθέτηση ανάμεσα στην Τουρκία και την Λιβύη θα πρέπει να προβεί άμεσα σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με την Κύπρο.
Τέλος, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η έλλειψη χαρτών από ελληνικής πλευράς μπορεί να αποτελέσει, κάποια στιγμή, πρόβλημα για την χώρα μας. Οι Τούρκοι προετοιμάζονται να δώσουν κάποια μέρα μάχη στα διεθνή δικαστήρια της Χάγης ή του Αμβούργου ισχυριζόμενοι ότι έχουν δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, τα οποία έχουν εκφράσει με χάρτες που δείχνουν τα θαλάσσια σύνορά τους.
Αντίθετα, η Ελλάδα θα βρεθεί σε δύσκολη θέση διότι ουδέποτε, εκτός του χάρτη Μανιάτη, χρησιμοποίησε επίσημα χάρτες και γεωγραφικές συντεταγμένες για να δείξει που βρίσκονται τα δικά της θαλάσσια σύνορα.


SLPRESS
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ : ΜΕΤΑ ΤΗ 15ετη ''ΣΤΑΥΡΩΣΗ'' ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ''ΑΝΑΣΤΑΣΗ''; ΕΤΣΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ - Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ

Του Αντώνη Φώσκολου
ομότιμου καθηγητού Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμου ερευνητή της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά.
 
Το “έγκλημα” εναντίον του ελληνικού λαού που ξεκίνησε το 1997 επί κυβερνήσεως Σημίτη και συνεχίστηκε επί των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή και Γεωργίου Παπανδρέου ήταν ένα: Δεν αξιοποιήθηκε ο ενεργειακός πλούτος, τα αποθέματα υδρογονανθράκων που είχαν εντοπιστεί στο Ιόνιο και στο Θρακικό Πέλαγος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μπούμε στα Μνημόνια. Σταυρώσαμε τον ελληνικό λαό διότι επί 15 χρόνια αρνήθηκαν, διαδοχικά, τρεις ελληνικές κυβερνήσεις κυβερνήσεις να αξιοποιήσουν τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, που τον γνωρίζαμε από τις επιστημονικές δημοσιεύσεις, κυρίως του καθηγητή Ζελελίδη και των συνεργατών του και τις εργασίες της ΔΕΠ-ΕΚΥ.

Μετά από 16 χρόνια γίνεται το πρώτο μεγάλο κβαντικό άλμα από τον καθηγητή Γιάννη Μανιάτη. Ως υφυπουργός έγραψε στα παλιά του παπούτσια τις αντιρρήσεις των υπουργών Ντίνας Μπιρμπίλη (σφόδρα διακείμενη εναντίον της έρευνας υδρογονανθράκων) και Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Ενήργησε σαν Έλληνας πολιτικός και προχώρησε στον εντοπισμό στόχων που περιέχουν υδρογονάνθρακες στην Δυτική Ελλάδα, Ιόνιο και Κρήτη, αναθέτοντας την έρευνα στη νορβηγική εταιρεία γεωφυσικών ερευνών PGS.

Η λεπτομερής ύπαρξης στόχων-ταμιευτήρων υδρογονανθράκων δόθηκε στην δημοσιότητα από την σημερινή Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων (εικόνα 1), που παρουσιάστηκε εφέτος στο συνέδριο του Βουκουρεστίου στις 4-5 Απριλίου 2019. Μάλιστα, σε προσωπική συζήτηση που είχα με τον καθηγητή Αντώνη Βαφείδη (γεωφυσικός στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων που είναι γνώστης των γεωφυσικών δεδομένων της εταιρείας PGS) μου είπε ότι οι στόχοι-ταμιευτήρες είναι πολύ μεγαλύτεροι από ό,τι δείχνουν τα στοιχεία της PGS.

Στις αρχές του 2015, η ΔΗΜΑΡ αποσύρει την στήριξή της από την συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, με αποτέλεσμα οι έρευνες για την εκμετάλλευση των γνωστών κοιτασμάτων να πάνε πίσω 2,5 χρόνια. Πάλι ξανασταύρωσαν τον ελληνικό λαό οι Έλληνες πολιτικοί.

Αφού φάγανε, μεταξύ 1982 και 2010 πακέτα Ντελόρ, ένα πακέτο Σαντέρ και όλα τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (ΠΕΠ) συνολικής αξίας 1 τρισ. 300 δισ. ευρώ, φόρτωσαν το έλλειμμα στον ελληνικό λαό με τα γνωστά αποτελέσματα: να κοπούν μισθοί, συντάξεις, να αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία, να αυξηθεί κατακόρυφα η μετανάστευση επιστημόνων και να ενταθεί η υπογεννητικότητα. Επιδείνωση της κατάστασης στην εκπαίδευση και στην Υγεία. Καταστροφή της Ελλάδος.

Ο ενεργειακός πλούτος επαναφέρει την ελπίδα

Στις αρχές του 2017 επανέρχεται η ελπίδα. Γίνεται το δεύτερο κβαντικό άλμα. Το υπουργείο Ενέργειας επιλέγει τον ικανότατο Γιάννη Μπασιά ως πρόεδρο και τεχνικό διευθυντή της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων. Αυτός προσλαμβάνει τρεις πολύ αξιόλογους γεωλόγους πετρελαίου και στελεχώνει την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων με άλλα 23 πρόσωπα. Επιπροσθέτως, το κράτος χρηματοδοτεί την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων με 500 εκατ. ευρώ για να κάνει γεωφυσικές έρευνες.

Ταυτόχρονα, προσέρχονται δύο ενεργειακοί κολοσσοί η Total και ExxonMobil που δίνουν μαζί με τα ΕΛΠΕ προσφορά για την έρευνα και εκμετάλλευση, τουλάχιστον, 10 πολύ μεγάλων στόχων υδρογονανθράκων δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Είναι στόχοι τύπου "Ζορ" κατά τον Δρα Γιάννη Μπασιά (εικόνα 2), αλλά ίσοι ή και πολύ μεγαλύτεροι σε έκταση του αιγυπτιακού "Ζορ".

Εικόνα 1. Οι νέοι στόχοι, κόκκινες κουκίδες, υδρογονανθράκων μαζί με τις δομές/παγίδες σε Ιόνιο και νότια Κρήτη που παρουσίασε η ΕΔΕΥ στο συνέδριο του Βουκουρεστίου στις 4 και 5 Απριλίου, 2019.

Για το Ιόνιο έχουμε προσφορές από τον ισπανικό ενεργειακό κολοσσό Repsol. Οι συμφωνίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων μονογράφονται από τον υπουργό Ενέργειας Γιώργος Σταθάκη. Ταυτόχρονα ιδρύεται και το Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Έρευνας στα Χανιά, το οποίο υπάγεται στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας. Στις 19 Ιουνίου είχαμε και την έγκριση για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κρήτης από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Περιμένουμε στο τέλος του μηνός Ιουνίου την υπογραφή της συμφωνίας από τον υπουργό Ενέργειας, γεγονός που το επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από τις Βρυξέλλες. Τυπική έγκριση περιμένουμε από τη Βουλή μετά τις 7 Ιουλίου που πιθανότατα θα οδηγήσει την Ελλάδα στην οικονομική της ανάσταση και στην εδραίωση της γεωπολιτικής της θέσης.

Τι μας δίδαξαν

Τι μας δίδαξαν τα δύο κβαντικά άλματα που έκαναν οι δυο υπουργοί υπουργοί Ενέργειας, Μανιάτης και Σταθάκης, μαζί με την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων, τη νορβηγική εταιρεία γεωφυσικών ερευνών PGS και τις ξένες πετρελαϊκές εταιρείες Total, ExxonMobil, Repsol, Edisson και Calfrac (Θρακικό Πέλαγος). Απέδειξαν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι έχουμε εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα υδρογονανθράκων σε όλη τη δυτική Ελλάδα (Ήπειρο, Αιτωλοακαρνανία, δυτική Πελοπόννησο), Ιόνιο, υπεράκτια νότια Κρήτη και Βόρειο Αιγαίο. Και όχι μόνο. Έπονται Γρεβενά, Θερμαϊκός Κόλπος και Κρητικό Πέλαγος.

Οι τουλάχιστον δέκα στόχοι που βρίσκονται δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, επαρχίες Καστελίου και Κανδάνου-Σελίνου, νομός Χανίων, με έκταση 22,6 φορές μεγαλύτερη του "Ζορ", μπορεί να έχουν αποθέματα, αν υπάρχει η ίδια πληρότητα σε φυσικό αέριο, (400 μέτρα φυσικού αερίου επικαθήμενα σε 300 μέτρα θαλασσινού νερού) όπως το κοίτασμα "Ζορ", της τάξης των 678 τρισ. κυβικών ποδιών ήτοι 19,2 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Η έρευνα, τελικά, θα δείξει πόσα είναι τα πραγματικά αποθέματα.


SLPRESS
DEFENCE POINT
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ