Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 : ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ 1940 - ΜΙΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ

Από το νεανικό περιοδικό “Προς τη Νίκη” Οκτώβριος 2015
 
Πολεμιστές ήταν κι εκείνοι (σημ. οι ιερείς), οπλισμένοι με όπλα άλλα, πιό ισχυρά, πιό μεγάλα. «Επιστρατεύτηκαν» μαζί μέ όλους τους Έλληνες, όταν τόν Οκτώβριο του 1940 ή παράλογη αξίωση του υπερφίαλου “Αξονα, Ίταλίας-Γερμανίας, σήμανε πόλεμο, στίς καρδιές τους.

‘Ζούσαν δίπλα στό στρατιώτη τήν κάθε κακουχία τού μετώπου… τήν πείνα, τή δίψα, τήν παγωνιά. Πολεμούσαν κοντά του μέ τά δικά τους όπλα, πού δέν σκορπούσαν θάνατο, αλλά έδιναν ζωή: Παρακλήσεις στην Υπέρμαχο Στρατηγό, νά διασώζει άπό κινδύνους τό λαό Της. Κηρύγματα πού έριχναν τό φώς του λόγου τού Θεού στίς ψυχές των μαχητών. Ιερά Εξομολόγηση, πού εξάλειφε τά κρίματά τους καί τους ετοίμαζε γιά τήν Κοινωνία τού Θεού ατή γη και στον ουρανό.

Τό σπουδαιότερο όμως έργο αυτών των στρατιωτικών Ιερέων ήταν η Θεία Λειτουργία. Μέσα σ’ ένα στρατιωτικό αντίσκηνο ή στην ύπαιθρο, πάντα επάνω στό Ιερό Άντιμήνσιο*, τελούσαν γιά τό στράτευμα τό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, πού έφερνε τόν Χριστό ανάμεσα τους καί μέσα τους καί όχι σπάνια τους χάριζε δυνατή εμπειρία της παντοδυναμίας καί της θαυματουργίας Του.

Όπως εκείνη τή φορά, πού, οπως,ματυρούσε ό μακαριστός πατήρ Χαραλάμπης, τελούσε ό ίδιος τή Θεία Λειτουργία μέ ένα λόχο του 22ου Συντάγματος Πεζικού, στον όποιο καί υπηρετούσε.


Μέσα στή φρίκη του πολέμου, ο’ι στρατιώτες απελάμβαναν τή μακαριότητα της «Ευλογημένης Βασιλείας…» τού Πατρός καί του Υ’ιού καί του Άγιου Πνεύματος. Υμνούσαν τόν “Άγιο, Ισχυρό, Αθάνατο Θεό, μαθήτευαν στά θεία Του λόγια, Τόν ικέτευαν γιά τή σωτηρία τους κι ακουμπούσαν στην πατρική προστασία Του τους αγαπημένους τους…


Ξαφνικά τό βάθος του ορίζοντα σκοτεινιάζει. Πλησιάζει ένα σμήνος βομβαρδιστικά, μαζί του καί η απειλή του θανάτου. Οι πάντοτε ανίκητοι άπό τό φόβο στρατιώτες, ακίνητοι τώρα, περιφρονώντας τό θρασύδειλο εχθρό, περιμένουν νά υποδεχθούν τόν Βασιλέα τών όλων, σάν τά Χερουβείμ.


Ή Θεία Λειτουργία προχωρεί. Τά βομβαρδιστικά πλησιάζουν επικίνδυνα, πετούν επάνω άπό τά κεφάλια τους. Εκείνοι μένουν στητοί σάν λυγερές οξιές. Συμμετέχουν μέ ευλάβεια στή Θεία “Ιερουργία. Όλοι.


Οι βόμβες αρχίζουν νά πέφτουν, περνούν ξυστά άπό μπροστά τους καί χωρίς νά τους αγγίξουν; κατευθύνονται -σάν νά ‘ ταν στοχευμένες- στή γειτονική χαράδρα, από μιά αόρατη αλλά όχι άγνωστη δύναμη.


«Σύ ει ό Θεός, ό ‘ποιών θαυμάσια μόνος», ομολογούν καί Τόν δοξολογούν, όταν μόλις τελειώνει ό βομβαρδισμός, συγκλονισμένοι διαπιστώνουν πώς ήταν ζωντανοί καί γεροί. “Ολοι…

«Ρουθούνι δεν άνοιξε»… Ό Θεός είναι μαζί μας, καί ή νίκη θά ‘ναι δική μας, έπανελάμβανε κατασυγκινημένος ό στρατιωτικός Ιερέας τους. Δόξαζε κ| ευχαριστούσε ευγνώμονα τόν «δυνατόν έν πολέμοις Κύριον» καί συνέχισε νά συμπολεμεί μέ τά παιδιά της Ελλάδας, γιά τή λευτεριά της.


Ήταν ένας άπό τους 87 στρατιωτικούς “Ιερείς πού έγραψαν τότε πάνω στά βουνά της Πίνδου, μιά ακόμη σελίδα στην “ιστορία της προσφοράς της Εκκλησίας στην πατρίδα.
Μ.
*Αντιμνήσιο:  Τετράγωνο ύφασμα πού εικονίζει τήν Άποκαθήλωση, τόν Πανάγιο Τάφο του Κυρίου, καί έχει αποτυπωμένη τή φράση- “Θυσιαστήριον θείον ιερόν του τελείσθαι τάς θείας ιερουργίας». Τό Άντιμήνσιο -όταν τοποθετείται σέ Αγία Τράπεζα που δέν έχει εγκαινιασθεί- πρέπει νά έχει ραμμένα στην άκρη Άγια Λείψανα μάρτυρος.



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.