Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Του Γιώργου Δημητρούλια
διευθυντή των εκδόσεων «το Αντίδοτο»,
τέως δημοτικού συμβουλου Καλαμάτας 

«Η Αγιά Σοφιά είναι το αίμα μας, κάποτε θα είναι ξανά δική μας».
Ίων Δραγούμης

«Η Αγιά Σοφιά ξεχύθηκε από την ψυχή μου και πλημμύρισε το άπειρο. Η Αγιά Σοφιά με το μεγάλο, το βαθύ, το αιώνιο νόημά της».
Μ. Καραγάτσης

Τις παραπάνω φράσεις θα σκεφτείτε ότι τις αναφέρει κάποιος ακροδεξιός, οπαδός της Μεγάλης Ιδέας, αλλά κάνετε λάθος. Τις γράφει η ακαδημαϊκός Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ σε πρόσφατο άρθρο της, την οποία η αριστερή «Εφημερίδα των Συντακτών» που πολεμά με μένος καθετί εθνικιστικό, την τοποθετεί στους πέντε σημαντικότερους Έλληνες και Ελληνίδες επιστήμονες όλων των εποχών.

Γράφει στο ίδιο κείμενο και τα κάτωθι:

«Το 1935 ταξιδεύαμε με τη μητέρα μου, που είχα γεννηθεί στην Πόλη, ακτοπλοϊκώς για την Κωστάντζα, όπου έμεναν τα αδέλφια της. Ήμουν εννέα ετών. Το καράβι σταμάτησε στην Κωνσταντινούπολη, κοντά στον Ντολμά Μπαχτσέ. Εκεί την είδα για πρώτη φορά να κλαίει. «Γιατί κλαις, μαμά;» τη ρώτησα. «Γιατί βλέπω την Αγιά Σοφιά», απάντησε και σήκωσε το χέρι της να μου τη δείξει.  Τα δάκρυά της δεν σταμάτησαν να τρέχουν. Αυτή είναι μία από τις πιο έντονες αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας. Πολύ αργότερα, όταν μεγάλωσα, κατάλαβα και ένιωσα αυτό που λέει ο λαός: «Σώπασε, κυρά Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι». Ίσως γι’ αυτόν τον λόγο, με κάποιο υπόγειο, λαθραίο τρόπο, αποφάσισα να γίνω βυζαντινολόγος. Γιατί θυμόμουν τη μάνα μου να δακρύζει βλέποντας την Αγιά Σοφιά».

Η Σοφία του Θεού.

Ο πρώτος ο οποίος αποφάσισε την οικοδόμηση Εκκλησίας προς τιμήν της Σοφίας του Θεού είναι ο Μ. Κωνσταντίνος, κατά το εικοστό έτος της αυτοκρατορίας του (326-327), αλλά δεν το τελείωσε και ο γιός του Κωνστάντιος συνέχισε και βελτίωσε το έργο του και τελικά την 15 Φεβρουαρίου 360, μετά από 34 έτη ετελέσθησαν με λαμπρότητα τα επίσημα εγκαίνια. Έκτοτε κατεστράφη δύο φορές, την πρώτη το 404 από τους οπαδούς του Ιωάννη του Χρυσοστόμου και την δεύτερη στα χρόνια του Ιουστινιανού, το 532, με την Στάση του Νίκα, όταν ο αυτοκράτορας έντρομος ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη αλλά η Θεοδώρα τον σταμάτησε και του είπε: «Βασιλεύ, μετά την πορφύρα το σάβανο»…Έτσι εκείνος αποφάσισε να μείνει και έπνιξε στο αίμα την επανάσταση. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ο Ιουστινιανός, με την στήριξη της Θεοδώρας, αποφάσισε να κατασκευάσει την κατεστραμμένη Μεγάλη Εκκλησία. Την 27 Δεκεμβρίου 537, ημέρα των εγκαινίων, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ύψωσε τα χέρια του στον άμβωνα και ανεφώνησε: «Δόξα τω Θεώ τω καταξιώσαντί με τοιούτον έργον επιτελέσαι. Νενίκηκά σε Σολωμών». Όπως διαβάζουμε: «Το σχήμα της Αγίας Σοφίας προέρχεται κατ΄ ευθείαν εκ των αρχαιοελληνικών βασιλικών στοών, όπου συνεδρίαζε ο λαός εν συνελεύσει, η οποία εκαλείτο «Εκκλησία του Δήμου» ή απλώς «Εκκλησία». Στο ανώτατον μέρος της, όπου είναι η κόγχη εδικάζοντο δημόσιαι υποθέσεις». «Οι Αρχιτέκτονες  της Αγίας Σοφίας αναμφιβόλως μετέφεραν εις τα σχέδιά των Ελληνικά πρότυπα». «Ο διάκοσμος της Εκκλησίας, τα γλυπτά, τα ψηφιδωτά και αι ζωγραφικαί χαρακτηρίζονται από την επικράτησιν του Ελληνικού πνεύματος υπεροχής και κυριαρχίας».

Πολλά ακόμη θα μπορούσα να μεταφέρω για την Αγία Σοφία, αλλά το πιο χαρακτηριστικό το ανέφερε σε  μια συνέντευξη που έδωσε η βραβευμένη Μπισέρα Πέντσεβα: «Στον μεσαιωνικό κόσμο δεν υπήρχε η έννοια του ‘πραγματικού’ (real). Υπήρχε η έννοια της ‘Αλήθειας’ (Truth). Ο χώρος της Αγίας Σοφίας είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε να παράγει διαρκώς Αλήθεια, δηλαδή Σοφία. Και η Σοφία ταυτίζεται με το θείο. Η Αλήθεια έρχεται πιο κοντά στις αισθήσεις μας, στον υλικό κόσμο μας, μέσα από το φως και τον ήχο. Σκεφτείτε την ‘Μεγαλοφωνία’, τον λαμπερό, ευρύ ήχο που παράγεται μέσα από την ανθρώπινη συμμετοχή στην τελετή, των ψαλτών, αλλά και του χριστεπώνυμου πληρώματος που συμμετέχει στις επαναλήψεις των ψαλμών. Αυτό είναι το φαινόμενο που αποκαλούμε ‘μυσταγωγία’».

Ο ήλιος του Αλλάχ τυφλώνει την Δύση.

Αναμφίβολα έχει ισχυρό συμβολισμό η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, δηλαδή η επιβολή του Ισλάμ στον Χριστιανισμό, αλλά και η πρώτη ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία θα γίνει ανήμερα της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης, 24 Ιουλίου και δείχνει ξεκάθαρα ότι η Τουρκία δεν ξεχνά το οθωμανικό της παρελθόν και θέλει την ηγεμονία του μουσουλμανικού κόσμου. Σε μια αντιπαράθεση με την Δύση, η Τουρκία επεκτείνει διαρκώς την κυριαρχία της στο εξωτερικό με αιχμή του δόρατος την «διπλωματία των τεμενών».

Εδώ ας θυμηθούμε την υπεράσπιση από τους Αμερικάνους και τους δυτικούς συμμάχους τους στους μουσουλμάνους της Βοσνίας, μέσα σε ευρωπαϊκό έδαφος και για όσους θεωρούν ότι κινδυνολογώ γράφοντας αυτά, όταν το Ισλάμ επικρατεί ακόμη και στην Ευρώπη, αναφέρω ένα αδιάψευστο ντοκουμέντο.

Είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Αλία Ιζετμπέκοβιτς, ο οποίος διετέλεσε πρώτος πρόεδρος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης με τις πλάτες της Δύσης, με τίτλο «Ισλαμική Διακήρυξη», η οποία λέει: «Το κυριώτερο μήνυμα του Κορανίου περιέχεται στην πίστι στον Θεό και εκεί βρίσκεται όλο το Ισλάμ. (…) Το πρώτο και σπουδαιότερο από τα συμπεράσματα αυτά είναι αναμφίβολα αυτό που επιτάσσει ότι είναι δυνατόν να υπάρξη δεσμός μεταξύ του Ισλάμ και άλλων, μη ισλαμικών συστημάτων. Δεν υπάρχει ειρήνη, ούτε συνύπαρξις μεταξύ της ισλαμικής θρησκείας και των μη ισλαμικών κοινωνικών και πολιτικών θεσμών (…) Το Ισλάμ αποκλείει ξεκάθαρα το δικαίωμα και την δυνατότητα να υπάρξη μια ξένη ιδεολογία στο έδαφός του. Δεν υπάρχει λοιπόν αρχή λαϊκής κυβερνήσεως και το κράτος πρέπει να είναι η έκφρασις και η υποστήριξις των ηθικών αντιλήψεων της θρησκείας».

Και προχωρεί ακόμα περισσότερο: «Δεν υπάρχει ανεξαρτησία, ούτε ελευθερία χωρίς το Ισλάμ (…) Πρέπει πρώτα να είμαστε ιεροκήρυκες και ύστερα πολεμιστές. Τα μέσα μας είναι το παράδειγμα,  το βιβλίο (Κοράνιο) ο λόγος. Σε ποια στιγμή η βία θα συνοδεύσει τα μέσα αυτά; Η επιλογή της στιγμής είναι πάντα ένα ζήτημα ακριβείας και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες (…)  Μπορεί κανείς όμως να καθορίση ένα γενικό κανόνα: το ισλαμικό κίνημα πρέπει, και μπορεί, να πάρη την εξουσία από την στιγμή που είναι κανονικά και αριθμητικά τόσο ισχυρό που να μπορή όχι μόνο να καταστρέψη την μη ισλαμική εξουσία, αλλά να είναι σε θέση να κτίση την νέα ισλαμική εξουσία».
Αυτά έχουν γραφεί σε Ευρωπαϊκό έδαφος, από έναν θεωρητικά ευρωπαίο πολιτικό, πολύ πριν την εισβολή των παρανόμων ισλαμιστών μεταναστών που έχουν πλημμυρήσει την Ελλάδα και αποτελούν τον στρατό μιας ισλαμικής Τουρκίας
Best Tv

Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

Του Δημητρίου Περδίκη

 

Οι περισσότεροι δήμαρχοι των προηγούμενων δεκαετιών διεκδίκησαν το αξίωμα του δημάρχου της Αθήνας σαν κομματικό λάφυρο ή σαν σκαλοπάτι για την άνοδο στα κορυφαία πολιτικά βάθρα . 

Οι δήμαρχοι ανέβαιναν και η Αθήνα κατέβαινε τα σκαλοπάτια της απαξίωσης, της ελαχιστοποίησης της ποιότητας ζωής των πολιτών . Μέχρι που φθάσαμε με τον απελθόντα δήμαρχο στο έσχατο όριο . Η πόλη – λίκνο του δυτικού πολιτισμού, της δημοκρατίας   και πολλών εκ των επιστημών έφτασε να επιβιώνει με 1002 πληγές πάνω της, με γκέτο αλλόφυλων και αλλόγλωσσων να έχουν καταλάβει κεντρικές γειτ .grονιές της . Γεμάτη με φρικτά γραψίματα σε τείχους, σπίτια, αυτοκίνητα, πινακίδες και όπου αλλού μπορεί κάποιος να γράψει με σπρέι . Με ομάδες αναρχικών να καίνε και να καταστρέφουν το κάθε τι . Με ναρκομανείς να τρυπιούνται στην ελεύθερη θέα των διαβατών . Με ανεξέλεγκτα νυχτερινά στέκια που κάνουν εφιαλτικές τις νύχτες των δημοτών . Με την Ακαδημία του Πλάτωνα να γίνεται κέντρο συνάθροισης του Ισλάμ και πολλά ακόμα .

 

Πάντα πίστευα πως η Αθήνα χρειάζεται έναν νέο με όρεξη και αγάπη για την πόλη  που θα σηκώσει τα μανίκια, θα γυρίζει στους δρόμους και θα αφιερώσει την ζωή του ή όσο του επιτρέψουν οι δημότες, στην ανάσταση της πόλης και στην ποιότητα ζωής των δημοτών .

Έτσι όταν είδα και άκουσα τον υποψήφιο δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη, τον χειροκρότησα με ενθουσιασμό . Όταν είδα τα πρώτα έργα του και ιδιαίτερα την ανάπλαση της Ομόνοιας, χειροκρότησα επίσης .

 

Όμως όταν πληροφορήθηκα τα σχέδια για την ανάπλαση της Αθήνας και με σε βάθος ανάλυση των δεδομένων, ο ενθουσιασμός μου έφυγε . Πάγωσα με αυτά που έβλεπα και άκουγα .

 

Κάθε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη έχει στο κέντρο της πολλές φαρδιές αρτηρίες .

Η Αθήνα έχει λιγότερες και όχι τόσο φαρδιές . Όλοι γνωρίζουμε όταν υπάρχει στένωση των αρτηριών τι συμβαίνει . Από τον άνθρωπο μέχρι έναν «ζωντανό οργανισμό» όπως η πόλη της Αθήνας .

Οι περισσότεροι Αθηναίοι έχουν ήδη εγκαταλείψει το κέντρο της Αθήνας και οι περισσότεροι έχουν κατευθυνθεί στα βόρεια και στα νότια προάστια . Οι λόγοι, γράφτηκαν πιο πάνω . Ο πληθυσμός της Αθήνας είναι γερασμένος, οι περισσότεροι είναι 50 ως 90 ετών . Δεν αντέχουν ούτε να περπατούν χιλιόμετρα, ούτε κάνουν ποδήλατο σε ποδηλατοδρόμους . Θέλουν να έχουν εύκολη πρόσβαση στο αυτοκίνητό τους ή σε ένα ταξί και να μπορούν να φέρουν τα ψώνια τους κάτω από το σπίτι τους . 

Πιστεύω πως με την υλοποίηση της ανάπλασης περισσότεροι Αθηναίοι θα εγκαταλείψουν το κέντρο για κάποιο προάστιο και το κενό θα καλυφθεί από αλλόφυλους «πρόσφυγες» και (λαθρο)μετανάστες όπως ήδη έγινε σε πολλές γειτονιές της Αθήνας, και θα βρουν τις πεζοδρομήσεις εξαιρετικό χώρο για να «λιάζονται» .    

Το κέντρο της Αθήνας έχει πολλά καταστήματα τα οποία χρειάζονται την πρόσβαση σε αυτοκίνητα τροφοδοσίας και εκφόρτωσης εμπορευμάτων .

Το κέντρο της Αθήνας γεμίζει με λεωφορεία ξενάγησης και με πούλμαν που μεταφέρουν τους τουρίστες στα ξενοδοχεία και στα αξιοθέατα . Βάλτε ακόμα λεωφορεία, τρόλεϊ, ταξί, επιβατικά, τρίκυκλα Πακιστανών και λοιπά οχήματα .

Τα έμφραγμα είναι έτοιμο να συντελεστεί .

Πεζοδρομήσεις και δενδροφυτεύσεις έχουν γίνει στο παρελθόν αρκετές . Πολλές από αυτές έγιναν κέντρα παρανομίας, ναρκωτικών, αναρχικών, βανδαλισμών . Εξάρχεια, Τοσίτσα, Μεταξουργείο, Πατριάρχου Γρηγορίου Ε’, Σίνα κλπ

 

Πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν ποδηλατοδρόμους, τις ευνοεί και το απόλυτα πεδινό χωρίς λοφώδη ανάγλυφα . Όμως λίγες έχουν στο μη πεζοδρομημένο κέντρο τους λωρίδες για ποδήλατα . Ο λόγος είναι πως το city, το κάθε city πρέπει να δουλέψει γρήγορα και χωρίς εμπόδια, πορείες, διαδηλώσεις κλπ .

Βρέθηκα σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που πρόσφατα είχε δημιουργήσει ποδηλατοδρόμους πλάι στις κεντρικές αρτηρίες της . Πιτσιρικάδες με ποδήλατα και ηλεκτρικά πατίνια είχαν μεταβάλει τον χώρο σε πίστες αγώνων, φθάνανε στις διαβάσεις χωρίς να έχουν υπολογίσει σωστά και πέφτανε σε πεζούς ή και σε αυτοκίνητα που διέσχιζαν την διάβαση . Αυτή η κατάσταση είχε προβληματίσει πολύ! 

Στο μυαλό μου έρχεται η έκφραση για την Μαριορή και αυτό που της έλλειπε . Πραγματικά άλλα και άμεσα χρειάζεται η Αθήνα . Ίσως λιγότερο μεγαλεπήβολα αλλά πολύ πιο ουσιαστικά και αναγκαία . Αντίθετα η ανάπλαση δημιουργεί μεγάλα προβλήματα και δεν λύνει κανένα .

Η οδός Αχαρνών έχει καταληφθεί από τους Ρομά και έχει γίνει χώρος πώλησης προϊόντων .

Δεν τολμάει κάποιος να ανακαινίσει το νεοκλασικό του με κόστος μία περιουσία, το ίδιο βράδυ θα έλθουν τα σπρέι και το υπέροχο νεοκλασικό θα γίνει κάτι που δεν θα βλέπεται .

Οι πινακίδες οδικής σήμανσης από τα γραψίματα και τα αυτοκόλλητα παρουσιάζουν εικόνα τέτοια που δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού .  

Ηχορύπανση τραγική, ντουντούκες να εκπέμπουν σε 100άδες ντεσιμπέλ . Μεζεδοπωλεία με μεγάφωνα στα πεζοδρόμια να μην αφήνουν τους δημότες να κοιμηθούν .   Προσθέστε και την αφισορύπανση, τα μπαλώματα στους δρόμους που όμοιά τους δεν ματάδα πουθενά και πόσα, πόσα άλλα που φαίνεται πως σε κάποιους φαίνονται κανονικά όμως συνθέτουν την Αθήνα την διαφορετική από κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, επειδή είναι η μόνη πόλη – μπάχαλο . Πόλη τριτοκοσμική που πλέον πλησιάζει ταχύτατα  σε αυτό που μοιάζει με Ισλαμαμπάντ . Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για τον δήμαρχό μας . Έργο που μοιάζει όμως με τους δώδεκα άθλους του Ηρακλέους .

Σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις έχω δει αυτό που τραγικά λείπει από την Αθήνα . Μία μεικτή περίπολο αστυνομίας με δημοτική που οργώνει τους δρόμους προσπαθώντας να βρουν ότι άσχημο, ότι χαλασμένο, ότι χρειάζεται παρέμβαση και με την ενδοσυνεννόηση αναφέρουν στο κέντρο για να έλθει σε λίγη ώρα ο αρμόδιος φορέας να παρέμβει . Μία λακκούβα, μία σπασμένη πλάκα πεζοδρομίου, ένα δέντρο έτοιμο να πέσει, μία ζαρντινιέρα σπασμένη, μέχρι υποψίες για κάτι πολύ σοβαρό . Έτσι βλέπετε τις άλλες πόλεις της Ευρώπης με μια άψογη εικόνα, λειτουργικές και με δημότες που απολαμβάνουν υψηλότατη ποιότητα ζωής .

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ : ΝΕΚΡΙΚΗ ΩΔΗ ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ [ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ''ΝΟΥΜΑΣ'' 15 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ]

Το πρώτο αφιέρωμα για τον Ίωνα Δραγούμη, 15 ημέρες μετά την δολοφονία του, έγινε από το περιοδικό ΝΟΥΜΑΣ του οποίου υπήρξε συνεργάτης. Το τεύχος κυκλοφόρησε στις 15 Αυγούστου 1920. Σ' αυτό το τεύχος υπήρχε και το ποίημα του Κωστή Παλαμά αφιερωμένο στο Ίωνα Δραγούμη.

ΝΕΚΡΙΚΗ ΩΔΗ ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

…..Νὰ εἴμαστε γυμνασμένοι καὶ ἔτοιμοι γιὰ
κάθε ἀγώνα καὶ πρὸ πάντων γιὰ τὸν
ἀγώνα ποὺ πρέπει ν' ἀρχίσῃ διὰ τὴν
ἕνωση τῆς φυλῆς.
(Ἴδας. Ἴων Δραγούμης — Προκήρυξη
στοὺς σκλαβωμένους καὶ
στοὺς ἐλευθερωμένους ἕλληνες.
Ἑλληνικά χώματα 1898.)
Δὲ σὢμοιαζε, λεβέντη μου, στὴ μαύρη γῆς γιὰ νάμπῃς.
(Μοιρολόγι).
Τὸ Χ έ ρ ι ποὺ ἀνεβάζει ὅπου τῆς πρέπει

τῶν ἐθνῶν τὴν κορώνα, τὴν Ἑλλάδα,
τὸ δοξάζω. Τοῦ τραγουδιοῦ μου σκέπη,
πρωτοΰψωσα βωμὸ γιὰ τὴν Παλλάδα.
Μὰ κανεὶς δὲ μὲ μπόδισεν ἐμένα
νὰ τὰ στυλώνω λυρικὰ τὰ μάτια,
πρὸς κάποια ὡραῖα πατήματα ἀντρειωμένα,
σ' ὅποιους δρόμους καὶ σ' ὅποια μονοπάτια.
—Ἐσένα δὲ σοῦ στέκει ἀνθρώπου θρῆνος·
μόνο τὸ σκοῦσμα αἰσχύλειας μιᾶς Κασσάντρας·
στὸ λόγο ἀρχοντικὸς ἀνθοῦσες κρίνος,
στὴν πράξη, ὅπου καὶ ὅπως, εἴσουν ὁ ἄντρας.
Μ α ρ τ ύ ρ ω ν καὶ ἡ ρ ώ ω ν α ἷ μ α· τὸ αἷμα
ποὺ τὸ ἀγρικοῦσες κ' ἔβραζεν ἐντός σου
τοῦ μάρτυρα σοῦ φόρεσε τὸ στέμμα
στό θάνατό σου.
Ἄ! ἡ κακὴ ὥρα ἀπὸ τὴ μαύρη Μοῖρα
(τὰ γραμμένα της ποιὸς θὰ τὰ διαβάσῃ;)
ποὺ σὲ ρούφηξε στὸν καταποτήρα,
ποὺ βουλήθηκε νὰ σὲ κομματιάσῃ
τὴν ἴδια τὴν ἡμέρα, ὅταν τὸ κῦμα
τὸ ἀγέρινο μᾶς ἔφερε τὸ μαῦρο
τὸ μήνυμα σὰν πάγωμα ἀπὸ μνῆμα
στὸ πανηγύρι τὸ ἐθνικὸ τὸ γαῦρο.
τὸ μήνυμα, ἄ! Τὸ δολοφόνο κρίμα,
κατάκαρδα ποὺ χτύπαε τὴν πατρίδα,
καὶ τῆς γιορτῆς ξεσχίζοντας τὸ ντύμα
καὶ τῆς χαρᾶς, τὴν ἔκανε βακχίδα.
Μὰ κανεὶς δὲ μὲ μπόδισεν ἐμένα
στὸ θυμὸ καὶ στὸ ξάφνιασμα, ἄγρια πόσο!
τὰ λαϊκά,—ἱερὸ λείψανο σ' ἐσέννα
τὴ σκέψη λυρικὰ νὰ τὴ στυλώσω.
—Τοῦ Παγγαίου ἡ χρυσὴ καὶ τοῦ Στρυμώνα
ἡ Ἑλληνοπούλα ἡ ποθητὴ ὢ κατάρα!
πότε τοῦ Τούρκου κυνηγοῦ τρυγόνα,
πότε μπαίγνιο σοῦ Βούλγαρου τὴ φάρα.
Στὰ Μελένικα καὶ στὰ Μοναστήρια
τοῦ ξυπνητῆ ποὺ ἀρχίζει τὸ τουφέκι,
τοῦ πρωτομάρτη Ἀντάρτη, νικητήρια
δαφνοστέφανα ὁ λόγος σου τοῦ πλέκει.
Κι ἀπὸ τὴ Βοσπορίτισσα τὴν Πόλη,
ποὺ τώρα ἁπλώνει ἀσκλάβωτα τὰ χέρια,
καρτερώντας ν' ἀνοίξῃ, ἀραξοβόλι
πανεθνικό, στὰ ἑλληνικὰ τ' ἀσκέρια,
ἀπ' τὴν Πόλη τοῦ ὀνειρευτοῦ Βοσπόρου,
σὰν ἀπὸ τὴν κορφή, τὰ βήματά σου,
πατριδολάτρη βήματα ὁδοιπόρου,
ξεκουράζοντας ξάνοιξες μπροστά σου,
(ὅταν ὀκνοὶ καὶ ραχάτευαν οἱ ἄλλοι),
πλατιά, στεριᾶς καὶ θάλασσας μπροστά σου,
μέσ' ἀπὸ τὸ πανώριο περιγιάλι,
τὴν Ἑλλάδα τοῦ πλάστη τοῦ ἔρωτά σου.
Γ ι ὰ τ ῆ ς φ υ λ ῆ ς τ ὴ ν ἕ ν ω σ η ν ὁ ἀ γ ώ ν α ς·
πάντα ἡ δόξα στὴν ἐθνικὴν ἰδέα,
τὸ σύνθημα: Καράβι καὶ Στρατώνας!
Ὅμηρε, ζῇς ἀπὸ τὸν Ἀχιλλέα!
Χ ώ μ α τ α Ἑ λ λ η ν ι κ ά ! Σ' ἐσᾶς θαμμένα
τῶν πατέρων τὰ κόκκαλα χιλιάδες.
Ναὸς ἡ πατρίδα, ἀνάφτε της ἕνα ἕνα
τ' ἁγιοκέρια λειτουργικά, ραγιάδες!
Ναός. Διώχνεις, τὸ κοντύλι σου φραγγέλιο,
τοὺς νυσταγμένους καὶ τοὺς γλωσσοκόπους.
Μὰ τὸ προφητικό σου τὸ Βαγγέλιο
στῆς ἁρμονίας τὸ σκάλισες τοὺς τόπους.
Τοῦ τραγουδιοῦ ἡ φωνὴ στὸ κήρυγμά σου
φτερὰ παιόνειας Νίκης πάει καὶ βάνει·
βάφτισμα νέας ζωῆς τὸ βάφτισμά σου
στοῦ Δημοτικισμοῦ τὸν Ἰορδάνη.
Λευκή, ἄς βαλθῇ ὅπου ἔπεσες, κολώνα,
(Πῶς ἔπεσες, γραφὴ νὰ μὴν τὸ λέῃ...)
λευκή, μὲ τῆς Πατρίδας τὴν εἰκόνα.
Μόνο ἐκείνη ταιριάζει νὰ σὲ κλαίῃ,
βουβὴ μαρμαρωμένη νὰ σὲ κλαίῃ.
8/8/1920

Ο ΝΟΥΜΑΣ κυκλοφόρησε από το 1903 μέχρι το 1931.

100 χρόνια Ίων Δραγούμης

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΥΣΗ : ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΤΗ NAVTEX; ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ; ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ;

Του Σάββα Καλεντερίδη

 

Ενώ η Τουρκία ετοιμάζεται πυρετωδώς εδώ και εβδομάδες να αρχίσει επιχείρηση για να  καταλάβει τη Σύρτη και την περιοχή Αλ Τζούφρα και ενώ η Αίγυπτος είναι έτοιμη να στείλει στρατεύματα για να υπερασπιστεί τις δύο αυτές πόλεις και την ευρύτερη περιοχή, απ’ όπου εξάγεται το 50% των πετρελαίων της Λιβύης, είδαμε την περίφημη NAVTEX, που δεσμεύει μια περιοχή που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ένα μικρό την ΑΟΖ της Κύπρου, ενώ βρίσκεται στα όρια της υφαλοκρηπίδας Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου.

Προν προχωρήσουμε στην ερμηνεία της κίνησης της Τουρκίας, να υπογραμμίσουμε ότι ο κεντρικός πυλώνας της πολιτικής της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο-Κύπρο-Ελλάδα, είναι η Λιβύη, το τουρκολυβικό σύμφωνο και οι λοιπές συμφωνίες που υπέγραψε με τον κυβέρνηση Σαράζ.

Κι αυτό γιατί το τουκρολυβικό σύμφωνο έδωσε ένα σοβαρό έρεισμα διενούς νομιμοποίησης στις παράλογες θέσεις της Τουρκίας, ότι δηλαδή τα νησιά δεν έχουν καθόλου ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα.

Επίσης, η κατ’ ουσίαν κατάληψη της Λιβύης από την Τουρκία, πέραν την γεωπολιτικής ισχύος που της προσθέτει, της εξασφαλίζει ενεργειακή επάρκεια και σε πετρέλαιο και σε φυσικό αέριο, αφού τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου βρίσκονται στην ΑΟΖ της Λιβύης.

Και χωρίς τη Σύρτη, το εγχείρημα “Λιβύη” είναι κολοβό και ίσως μη βιώσιμο, αφού αν παγιωθεί η διχοτόμηση της Λιβύης, αφ’ ενός μεν στην ουσία δεν υπάρχει τουρκολυβικό μνημόνιο, αφού αυτό “ακουμπάει” σε ακτή που κατέχουν οι δυνάμεις του Χαφτάρ, και αφ’ ετέρου τα μεγάλα κοιτάσματα μένουν εκτός της τουρκικής αποικίας.

Άρα, η “Κύρια Προσπάθεια” της Τουρκίας είναι στη Σύρτη – Αλ Τζούφρα και η “Δευτερεύουσα” στην περιοχή της NAVTEX.

Γιατί όμως η Τουρκία ανοίγει μόνη της ένα άλλο δυνητικό μέτωπο, στο οποίο υπάρχουν πολλές πιθανότητες να χάσει, μετά τα μέτωπα του Ν. Κουρδιστάν-Β. Ιράκ, της Σερεκάνιγιε-Γκίρε Σπι, της Αλ Μπαμπ-Τζαραμπλούζ, του Αφρίν, του Ιντλίμπ και της Λιβύης, στην Αν. Μεσόγειο;

Κατά την άποψή μας η Τουρκία δεν θέλει να ανοίξει άλλο ένα μέτωπο, αλλά να εγγράψει υποθήκες στην περιοχή που δέσμευσε με την NAVTEX.

Γιατί τώρα;

Οι κύριοι λόγοι είναι δύο.

Πρώτον, γιατί ήθελε να δώσει ένα μήνυμα σε Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και Ε.Ε., που θα δεχτεί το φυσικό αέριο, ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την κατασκευή του αγωγού EAST MED, η συμφωνία για την κατασκευή του οποίου, παρά τις απειλές που εκτοξεύει προς κάθε κατεύθυνση, κυρώθηκε από τα κοινοβούλια της Ελλάδας, πριν μερικές εβδομάδες, της Κύπρου, την προηγούμενη εβδομάδα και προχθές του Ισραήλ.

Και δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η περιοχή της NAVTEX, είναι πάνω στο δρομολόγιο του EAST MED.

Δεύτερον, γιατί ήθελε να δώσει ένα μήνυμα σε Ελλάδα και Αίγυπτο, ότι δεν πρόκειται να δεχτεί την συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, που, όπως μας ενημέρωσε ο πρέσβης της Ελλάδος στο Κάιρο, επίκειται.

Αυτοί είναι οι κύριοι λόγοι.

Υπάρχουν και δευτερεύοντες, όπως το μήνυμα προς την Ε.Ε., που “απειλεί” την Τουρκία με κυρώσεις, οι ΗΠΑ κλπ.

Η Τουρκία θέλει να δώσει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι στην περιοχή ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΑΥΤΗ.

Πού το πάει η Τουρκία; Θα υπάρξει θεμό επεισόδιο;

Όσον αφορά την κρίση, σκηνικό κρίσης στην Τουρκία δεν υπάρχει, τουλάχιστον όπως αυτό διαμορφώνεται όταν η Τουρκία θέλει να κάνει μια μεγάλη επιχείρηση.

Το θέμα δεν “παίζει” στα τουρκικά ΜΜΕ, τα οποία είναι βασικό εργαλείο για την προετοιμασία της κοινής γνώμης αλλά και την άσκηση ψυχολογικού πολέμου σε τέτοιες περιπτώσεις.

Όμως δεν υπάρχουν και άλλα αντικειμενικά στοιχεία.

Η NAVTEX λήγει τις 2 Αυγούστου, ενώ η Γιορτή της Θυσίας (Κουρμπάν Μπαϊυράμ) αρχίζει τις 30 Ιουλίου.

Άρα, έχουμε στην ουσία 3-4 ημέρες για να κάνει έρευνες στην δεσμευθείσα περιοχή το Ορούτς Ρέις, το οποίο βρίσκεται ακόμα στην Αττάλεια και θέλει δυό μέρες να πάει και να έλθει και άλλες τόσες να απλώσει και μαζέψει καλώδια.

Με βάση τα παραπάνω, ουσιαστικές έρευνες δεν θα κάνει.

Φυσικά ένταση θα έχουμε, κρίση θα έχουμε, αλλά, παρά την παρουσία του τουρκικού στόλου στην περιοχή, σκηνικό που μπορεί να οδηγήσει σε κάτι μεγάλο, δεν υπάρχει, εκτός κι αν λειτουργήσει κάποιος αστάθμητος παράγοντας.

Πάντως, χρειάζεται προσοχή στη διαχείριση της κρίσης γενικώς και να μην κάνουμε τα λάθη που έγιναν στην κρίση των Ιμίων.

Η αποφασιστικότητα σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο και η στάση των μεγάλων αλλά και των μεσαίων δυνάμεων, θα παίξει μεγάλο ρόλο στην κατάληξη αυτής της κρίσης, που μπορεί να μην “γεννήσει” κάτι μεγάλο, όπως οι συνέπειές της στο τι ανήκει σε ποιον, θα είναι καθοριστικές για το μέλλον της Κύπρου και της Ελλάδος.

Ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε.

ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ

ΜΕ ΤΟ ΟΛΠΟ ΠΑΡΑ ΠΟΔΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ - Η ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Του Σταύρου Λυγερού

Στις 2 Ιουνίου 2020 έγραφα με αφορμή τη δημοσίευση της αίτησης της τουρκικής κρατικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ για έρευνες σε ελληνική ΑΟΖ ότι «πρόκειται για το χρονικό μίας προαναγγελθείσας κρίσης», προσθέτοντας: «Ήταν εξαρχής σαφές πως το περιβόητο μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης υπεγράφη για να εφαρμοσθεί, οπότε και "ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι"». Και να που ο "κόμπος φτάνει στο χτένι" και μάλιστα τώρα που για θολούς λόγους έχει προκληθεί ρήγμα στις ελληνογαλλικές σχέσεις, γεγονός, το οποίο εκ των πραγμάτων αποδυναμώνει την ελληνική αποτροπή.

Όσοι, πάντως, ξόρκιζαν το πρόβλημα, ισχυριζόμενοι ότι η Άγκυρα μπλοφάρει, αποδεικνύεται και πάλι ότι μετατρέπουν τους πόθους τους σε πραγματικότητα. Είναι άλλο πράγμα να αποφεύγει η Ελλάδα τις εντάσεις και τη στρατιωτικοποίηση κι άλλο να μιμείται τη στρουθοκάμηλο. Ο Ερντογάν έχει αποδείξει πως ό,τι λέει το εννοεί και το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η Αγία Σοφία.

Αυτός είναι ο λόγος που στις 7 Ιουνίου ξεκίνησα άρθρο μου ως εξής: «Το ερώτημα είναι καυτό και αμείλικτο: τί θα πράξει η Ελλάδα εάν η Τουρκία στείλει σκάφος για σεισμικές έρευνες έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως έχει ανακοινώσει επισήμως η Άγκυρα; Θα περιορισθεί σε διπλωματικές αντιδράσεις, ή θα εμποδίσει εμπράκτως την παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;»

Τον τελευταίο καιρό, η Αθήνα στέλνει το μήνυμα πως δεν θα διστάσει να εμποδίσει την τουρκική πειρατεία, ακόμα και με τη χρήση στρατιωτικών μέσων. Για να δείξει, μάλιστα, την αποφασιστικότητά της, από χθες, όταν ανακοινώθηκε η τουρκική πρόθεση να στείλει το "Ορούτς Ρέις" για έρευνες νότια του Καστελλορίζου (συνοδευόμενο από μεγάλο αριθμό τουρκικών πολεμικών πλοίων), οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τεθεί σε καθεστώς συναγερμού.

Θα πεισθεί ο Ερντογάν ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη μέχρι και να πολεμήσει; Αλλά ακόμα κι αν πεισθεί, έχει τώρα τα περιθώρια να υπαναχωρήσει, όταν πλέον έχει εκτεθεί και διεθνώς και στο εσωτερικό; Τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν ανήκει στην κατηγορία των ηγετών που έστω και την τελευταία στιγμή θα ψάξουν να βρουν έναν πρόσχημα για να υπαναχωρήσουν. Αντιθέτως, μέχρι τώρα τουλάχιστον, έχει δείξει πως όταν μπαίνει σ' ένα μονοπάτι το βαδίζει τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο, μη διστάζοντας να αναλάβει ρίσκα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

(ΒΙΝΤΕΟ) ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ''ΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ'' (21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2020) ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ (22 ΠΛΟΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ)

Evonymos

(BINTEO) ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΣ ''ΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ'' 14/7/2020

Σύντομη επισκόπησις θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιογράφο & Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 14/7/2020


EVONYMOS

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ : Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ''ΒΙΑΣΜΟΣ'' ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΟΥΣ

Του Άγγελου Συρίγου

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος είναι ο τελευταίος κρίκος μίας αλυσίδας που πάει πολύ πίσω. Στις 31 Μαΐου, πριν μερικές εβδομάδες, παρακολουθήσαμε τις εντυπωσιακές (και κιτς) τελετές μπροστά στην εμβληματική εκκλησία και την μουσουλμανική προσευχή εντός του κτηρίου. Όπως είναι γνωστό, το 1935 ο Κεμάλ μετέτρεψε την Αγία Σοφία από τέμενος σε μουσείο.

Επί κυβερνήσεως Μεντερές δημιουργήθηκε το 1950 η “Εταιρεία Κατακτήσεως της Ισταμπούλ”, η οποία καθιέρωσε τον πανηγυρικό εορτασμό της 29ης Μαΐου ως ημέρας της Αλώσεως. Σε βυζαντινά μνημεία της πόλεως, περιλαμβανομένης και της Αγίας Σοφίας, αναρτήθηκαν πινακίδες που αναφέρονταν σε μία υποτιθέμενη προφητεία του Μωάμεθ: «Η Κωνσταντινούπολη θα κατακτηθεί. Τι λαμπρός ο στρατηλάτης και τι λαμπρός ο στρατός που θα την πάρει».

Το 1953 οι εορταστικές εκδηλώσεις για τα 500 έτη από την Άλωση προσέλαβαν θριαμβευτικό χαρακτήρα. Σε μία περίοδο που οι δύο χώρες είχαν πρωτομπεί στο ΝΑΤΟ και όλα εμφανίζονταν ειδυλλιακά, η στάση των τουρκικών αρχών προκάλεσε αλγεινή εντύπωση στην Αθήνα. 

Δεν είχε, άλλωστε, εμφανισθεί ακόμη το Κυπριακό. Με την επιβολή της δικτατορίας στην Τουρκία το 1960 απαγορεύθηκαν οι σχετικοί κρατικοί εορτασμοί.

Τα πράγματα άλλαξαν και πάλι μετά την εκλογή του Ερντογάν στη δημαρχία της Πόλης κατά τη δεκαετία του 1990. Έκτοτε οι Ισλαμιστές εορτάζουν κάθε χρόνο την 29η Μαΐου με άθλιας αισθητικής αναπαραστάσεις της Αλώσεως. 

Αποκορύφωμα της αντιλήψεως ότι πρέπει να εορτάζεται η άλωση και καταστροφή μίας πόλεως, ήταν η ίδρυση το 2009 ενός μουσείου με τρισδιάστατες εικόνες από τη Μητροπολιτική Δημαρχία Κωνσταντινουπόλεως μπροστά ακριβώς από τα βυζαντινά τείχη, κοντά στην πύλη του Ρωμανού.

Το μουσείο είναι αφιερωμένο στην Άλωση και ονομάζεται “Πανόραμα 1453”. Εξυπηρετεί την ανάγκη των ισλαμιστών να απαντήσουν ιδεολογικά στον κεμαλισμό μέσω του νεο-οθωμανισμού. Ανατρέχουν στις απαρχές των Οθωμανών, τονίζοντας ένα ιστορικό επεισόδιο που οι ίδιοι οι κεμαλικοί ανέδειξαν ως κορυφαίο.

Άρχισαν με προσευχές στην Αγία Σοφία

 

Ο πανηγυρικός εορτασμός μεγάλων ιστορικών γεγονότων δεν περιορίζεται μόνον στην Άλωση. Από τον Αύγουστο του 2013 η τουρκική κυβέρνηση εορτάζει και τη μάχη του Μαντζικέρτ του 1071, όπου ο Αλπ Αρσλάν, σουλτάνος των Σελτζούκων Τούρκων, νίκησε τον αυτοκράτορα Ρωμανό Διογένη και μπήκε στη Μικρά Ασία. 

Το 2015 το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού χρηματοδότησε με 800.000 ευρώ τη δημιουργία ενός μουσείου αντίστοιχου με το “Πανόραμα 1453” που θα αναπαριστά με τρισδιάτατες εικόνες τη μάχη.

Από το 2012 και μετά τελείται κατά την επέτειο της Αλώσεως πρωινή τελετουργική προσευχή (ναμάζι) στο χώρο μπροστά από την Αγία Σοφία. Η προσευχή συνδέεται με το αίτημα ισλαμικών οργανώσεων να χρησιμοποιείται η Αγία Σοφία ως τέμενος. 

Επικεφαλής της προσπάθειας είχε τεθεί για χρόνια ο πρώην αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβερνήσεως Μπουλέντ Αρίντς. Άλλωστε η ισλαμική αδελφότητα των Ναξμπαντίγια, στην οποία ανήκει και ο Ερντογάν, είχε ως στόχο της την επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας ως τεμένους.

Το 2016 ξεκίνησε η ανάγνωση του Κορανίου εντός της Αγίας Σοφίας κατά την περίοδο του Ραμαζανιού και σε ώρα που δεν λειτουργεί ως μουσείο. Φέτος, το 2020, μας είχαν προετοιμάσει ότι κάτι θα συμβεί εν σχέσει προς την Αγία Σοφία με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτυώσεως του επικεφαλής της πανίσχυρης Διευθύνσεως Θρησκευτικών Θεμάτων, DIYANET. 

Τελικώς, βοηθούντος και του κορωνοϊού μεταφέρθηκαν όλες οι εκδηλώσεις από τον Κεράτιο Κόλπο, μπροστά στο Φανάρι που παραδοσιακά διεξάγονταν, στον χώρο μπροστά στην Αγία Σοφία με ένα ψεύτικο τείχος ως ντεκόρ.

Οι σκοπιμότητες του Ερντογάν

 

Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει ότι ο Ερντογάν θέλει να στρέψει την προσοχή του κοινού σε ένα θέμα μακριά από τη μίζερη καθημερινότητά του. Ο ίδιος είχε απορρίψει παλαιότερα τις σκέψεις μετατροπής της Αγίας Σοφίας, λέγοντας ότι το τέμενος του Σουλτάν Αχμέτ (μπλε τζαμί) που βρίσκεται στον ίδιο μνημειακό χώρο είναι άδειο από πιστούς κατά τις ώρες της προσευχής.

Φέτος, όμως, τα πράγματα είναι δύσκολα από οικονομικής πλευράς και χρειαζόταν κινήσεις που θα ανεβάσουν τη δημοφιλία του.

Σκέψεις για απόδοση της Αγίας Σοφίας στους πιστούς για μερικές ώρες κατά την ώρα της μεγάλης προσευχής την Παρασκευή ακούγονται ευχάριστα από τον μέσο Τούρκο. Η πλήρης μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος ήταν εξ αρχής σαφές πως θα είχε οικονομικές επιπτώσεις.

Ας σημειωθεί ότι το 2019 περίπου 3.000.000 τουρίστες επισκέφθηκαν την Αγία Σοφία αποφέροντας μόνον από τα εισιτήρια 25.000.000 ευρώ. Παράλληλα, όλη η περιοχή γύρω από την Αγία Σοφία είναι αποκλειστικώς προσανατολισμένη στον τουρισμό.

Η οικονομική παράμετρος, ωστόσο, δεν φαίνεται να βάρυνε αποφασιστικά στην απόφαση του Ερντογάν. Αυτό που βάρυνε είναι η ανάγκη του να συσπειρώσει τους θρησκευόμενους Τούρκους, οι οποίοι είναι και η εκλογική βάση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. 

Επίσης, βάρυνε και η επιδίωξη του Τούρκου προέδρου να προβάλει στους απανταχού ισλαμιστές το προφίλ ενός ηγέτη που δεν διστάζει να τα βάλει με τη χριστιανική Δύση για να επανακτήσει το Ισλάμ συμβολικά και πραγματικά την εμβληματική εκκλησία.

Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι είναι λάθος να προσεγγίσουμε το θέμα μέσα από το πρίσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. 

Ο Ερντογάν στρέφεται συνολικά κατά του Χριστιανισμού επιλέγοντας να τονίσει μία συμβολική στιγμή θριάμβου του Ισλάμ με επίκεντρο μία εκκλησία που μετατράπηκε σε τέμενος το 1453. 

Θύματα αυτής της ιστορίας είναι τα ψηφιδωτά των εξαπτέρυγων σεραφείμ που βρίσκονται στη βάση του τρούλου της Αγίας Σοφίας. Το 2009 είχε αποκαλυφθεί το πρόσωπο του ενός μετά την απομάκρυνση του γύψου και της καλύπτρας που είχε τοποθετηθεί από τους Οθωμανούς.

Η ελπίδα ότι θα αποκαθιστούσαν τα πρόσωπα και των άλλων τριών σεραφείμ, εφ’ όσον έχουν διασωθεί κάτω από τον γύψο, έχει απομακρυνθεί εδώ και χρόνια και τώρα πλέον ενταφιάζεται.

Syrigos.gr

ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΥΠΟ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ

Του Σάββα Καλεντερίδη

Ενώπιον σοβαρών εξελίξεων και μετά την ψυχρολουσία του τουρκολιβυκού μνημονίου, της επίθεσης με «όπλο» αλλοδαπούς στον Εβρο, τη Γαλάζια Πατρίδα, την πειρατική περικύκλωση της Κύπρου και τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, άρχισε να αφυπνίζεται μέρος του πολιτικού, διπλωματικού, ακαδημαϊκού και δημοσιογραφικού κατεστημένου, που καθύβριζε χρόνια τώρα όλους όσοι μιλούσαν για την τουρκική απειλή.

Για να συμβάλουμε σ’ αυτή την αφύπνιση, μεταφράσαμε το εξαιρετικά διαφωτιστικό άρθρο του Εργκούν Μπαμπαχάν, που δημοσιεύθηκε στην ενημερωτική ιστοσελίδα ahvalnews.

Καλή μελέτη! «Όποιος κι αν είναι κυβέρνηση, στην Τουρκία κυβερνούν το κράτος και το Ισλάμ Ergun Babahan

Υπάρχουν πολλά κράτη που τρέφουν αισθήματα μίσους απέναντι στη χριστιανική Δύση. Σε μια ευρεία γεωγραφία από το Ιράν έως το Πακιστάν, ο αντι-δυτικισμός κορυφώθηκε, ειδικά με την άνοδο του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Η Τουρκία ενώνεται με μίσος και θυμό με άλλες μουσουλμανικές χώρες, αλλά σε όλο αυτό προστίθεται και μια αίσθηση κατωτερότητας απέναντι στη Δύση, που την καθιστά μοναδική.

Η Τουρκία προσπαθεί να σταματήσει την πληγή της ήττας απέναντι στον πολιτισμό της Δύσης, με απύθμενο θράσος που συνοδεύεται από επιθετικότητα.

Η τελευταία απόφαση περί Αγίας Σοφίας ήταν μια άλλη σαφής έκφραση αυτού του αισθήματος κατωτερότητας. Μετά τους λεονταρισμούς που εκτοξεύθηκαν, ότι “εμείς δεν θα πάρουμε άδεια από εσάς’’, αποκαλύφθηκε ότι η Ρωσία, και ειδικά ο Πούτιν, έδωσε άδεια και εγγυήσεις για τη μετατροπή της σε τζαμί. Από τούδε και στο εξής, ο εγγυητής των μοναδικών ψηφιδωτών της Αγίας Σοφίας δεν είναι το τουρκικό κράτος, αλλά η Ρωσία. Είναι επιτακτική ανάγκη να υπογραμμιστεί αυτό το γεγονός.

Υπάρχει ένα άλλο μήνυμα που εκπέμπει αυτή η αίσθηση κατωτερότητας: “Εμείς οι μουσουλμάνοι, όπου γινόμαστε η πλειοψηφία, δεν θα αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στη ζωή στους χριστιανούς, θα καταλαμβάνουμε τους χώρους λατρείας τους και θα τους καταστρέφουμε. Δεν μπορούμε να ζήσουμε σε κοινωνικά μοντέλα που είναι πλουραλιστικά και σέβονται τις διάφορες πεποιθήσεις, αλλά θα ζούμε σε καταπιεστικές, απαγορευτικές και μονοδιάστατες κοινωνίες’’.

Η εμφάνιση αυτού του μοντέλου είναι το αποτέλεσμα μιας ιστορικής διαδικασίας. Ο φόβος απέναντι στις διαφορετικές θρησκευτικές και εθνικές ομάδες που κατοικούν σε αυτή τη γεωγραφία δεν είναι κάτι που εφευρέθηκε από το AKP.

Το κύριο αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας, που άρχισε να διαμορφώνεται με τον Αβδούλ Χαμίτ τον Β΄, πήρε το αληθινό χρώμα του με τον Ταλάτ πασά και ολοκληρώθηκε κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP), είναι ότι οι τελευταίοι χριστιανοί αυτού του τόπου δέχτηκαν το τελειωτικό χτύπημα με τα γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου. Το ΑΚΡ είναι η ισλαμιστική εκδοχή του καθεστώτος Ινονού, που έφερε τον Φόρο Περιουσίας (Βαρλίκ Βεργκισί). Το καθεστώς του Ινονού, το οποίο παρουσιάζεται ως κοσμικό, είναι στην ουσία το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε ως συνέχεια η σημερινή ισλαμιστική κοινωνία της Τουρκίας.

Η ήττα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατέστησε την Τουρκία μια χώρα γεμάτη μίσος και θυμό απέναντι στη Δύση. Επιπλέον, αυτό το μίσος και ο θυμός, αντί να μετατραπούν σε μια δημιουργική ενέργεια, έκαναν πολλές γενιές να μεγαλώσουν με ένα πρωτόγονο μίσος απέναντι στη Δύση. Και οι κοσμικοί και οι ισλαμιστές είναι τελικά μια γενιά που μπορεί να τρέφει μόνο αισθήματα μνησικακίας, μια γενιά που δεν μπορεί να παράγει, να δημιουργεί και να ανταγωνίζεται.

Αυτή η μονοσήμαντη νοοτροπία, που οδήγησε στην “εκκαθάριση’’ των χριστιανών και των Εβραίων, είναι φασίζουσα. Αυτή η νοοτροπία της κρατικής εξουσίας, η οποία δεν δίνει το δικαίωμα να ζει και να υπάρχει σε κανέναν “που δεν είναι σαν αυτόν’’, τελικά δεν άλλαξε και όσον αφορά και τον τουρκικό λαό.

Η ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας, η οποία ιδρύθηκε μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων του 1915, υπήρξε ιστορία σφαγών. Αυτή η προσέγγιση, η οποία ξεκίνησε με το Σχέδιο Μεταρρύθμισης της Ανατολίας και συνεχίστηκε με τη Γενοκτονία του Ντερσίμ, βρήκε μία από τις πιο σκληρές εκφάνσεις της στο καθεστώς AKP-MHP.

Πίσω από αυτή την αντίληψη της τουρκικής κοινωνίας, η οποία καίει και ισοπεδώνει σαν μπουλντόζα ό,τι βρίσκεται μπροστά της, κρύβεται ο ρόλος του κράτους. Στην πραγματικότητα, ο τόπος από τον οποίο προήλθε η ιδέα του κράτους δεν είναι η αρχαία Ελλάδα και η Ρώμη, αλλά η Κίνα. Η Κίνα δημιούργησε μια ομοιόμορφη κεντρική γραφειοκρατία 300 χρόνια πριν από τον Ιησού, δηλαδή 800 χρόνια πριν από την εμφάνιση του σύγχρονου κράτους στη Δύση. Η Κίνα έχει θεσπίσει μια γραφειοκρατική τάξη, η οποία αντλούσε την ισχύ της αποκλειστικά από τον βαθμό που είχε στην ιεραρχία.*

Η συμβολή της Ρώμης και της Ελλάδας στην ιδέα του κράτους είναι ότι στη λειτουργία του υπήρχε η λογική του ελέγχου και της λογοδοσίας των αξιωματούχων. Αυτό είναι το κύριο σημείο όπου η Ασία διαχωρίζεται από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Διότι, σε αντίθεση με τις ασιατικές κοινωνίες, η Δύση μπόρεσε να δημιουργήσει ένα διαφορετικό κέντρο αποφάσεων, ένα επίκεντρο αντίστασης, έναν πυρήνα της κοινωνίας των πολιτών.

Οι δυτικές κοινωνίες δεν προέκυψαν από τη φυλετική τάξη με τις εντολές και τους κανονισμούς του απόλυτου κυβερνήτη. Η Καθολική Εκκλησία παρείχε την κοινωνική υποδομή αυτού του μετασχηματισμού, ενώ ακόμα και οι αυτοκράτορες είχαν το Συμβούλιο των Φεουδαρχών, το οποίο έπρεπε να συμβουλευτεί ο αυτοκράτορας.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ατομικότητα να εμφανιστεί στο προσκήνιο πολύ πριν από την ίδρυση του σύγχρονου κράτους, ενώ το δικαιικό σύστημα χτίστηκε και απέκτησε ισχύ προτού πάρει όλες τις εξουσίες στα χέρια του το σύγχρονο κράτος.

Φυσικά, οι κοινωνίες δεν είναι παιχνίδι στα χέρια του παρελθόντος, δανείζονται ιδέες και θεσμούς μεταξύ τους, αλλά αυτό που είναι σήμερα κάθε κοινωνία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το παρελθόν της.

Από την Κίνα έως την Ανατολία, αυτή η γεωγραφία έχει φιλοξενήσει κράτη όπου όλα τα θεσμικά όργανα, συμπεριλαμβανομένης της θρησκείας, βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο του κράτους, όπου η έννοια του κράτους δικαίου δεν έχει αναπτυχθεί ποτέ και όπου η εξουσία είναι συνώνυμη της αυθαιρεσίας. Το όνομα των κρατών έχει αλλάξει, αλλά η βασική αρχή παρέμενε πάντα η ίδια.

Ο στόχος των μεταρρυθμίσεων, που ξεκίνησαν με τον Σελίμ Γ΄ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και συνεχίστηκαν με τον Μουσταφά Κεμάλ την περίοδο της δημοκρατίας, ήταν μόνο η ενίσχυση του κράτους και περιορίστηκε στον στόχο της εκπαίδευσης δυτικού τύπου και στην ένδυση του στρατού.

Σε αυτόν τον τόπο, όπου η ιδιωτική ιδιοκτησία και η ασφάλεια ζωής δεν ήταν ποτέ εγγυημένες, η ιδέα του εκδυτικισμού εγκαταλείφθηκε εξαρχής και, ακόμα από την περίοδο του Σελίμ Γ΄, επιλέχθηκε ο επαρχιακού τύπου φορμαλιστικός ισλαμισμός.

Ο νεωτεριστικός εκσυγχρονισμός αυτόν τον πλουραλισμό και αυτό το Δίκαιο μπόρεσε να φέρει σ’ αυτή τη χώρα. Ήταν ένα απλό μακιγιάζ μιας παλιάς πόρνης, που δεν ήταν αρκετό για να καλύψει την αλήθεια».

*Francis Fukuyama: «The Origins of Political Order: From Prehuman Times to the French Revolution».

Newsbreak

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΙΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ EastMed

Η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε την Κυριακή συμφωνία με τις ευρωπαϊκές χώρες για την κατασκευή ενός υποθαλάσσιου αγωγού που θα εφοδιάζει την Ευρώπη με φυσικό αέριο από την ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει σε κεντρικό της δημοσίευμα η αραβική Asharq Al-Awsat.

Ο αγωγός Eastmed, που σχεδιάζεται εδώ και αρκετά χρόνια, προορίζεται να μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ και την Κύπρο, στην Ελλάδα και στην Ιταλία. Αναφορικά με τη συμφωνία για την κατασκευή του έργου που υπογράφηκε τον Ιανουάριο μεταξύ Ελλήνων, Κύπριων και Ισραηλινών υπουργών, εκκρεμούσε η τελική έγκριση στο Ισραήλ.

Οι χώρες στοχεύουν να λάβουν τελική επενδυτική απόφαση έως το 2022 και να ολοκληρώσουν τον αγωγό των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ (6,86 δισεκατομμύρια δολάρια) έως το 2025 για να βοηθήσουν την Ευρώπη να διαφοροποιήσει τους ενεργειακούς της πόρους.

Σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα σε ξηρά και θάλασσα για τον τελικό καθορισμό της διαδρομής του αγωγού 1.900 χιλιομέτρων (1.200 μίλια). Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ιδιοκτήτης του αγωγού IGI Poseidon, μια κοινοπραξία μεταξύ της ελληνικής εταιρείας φυσικού αερίου ΔΕΠΑ και του ιταλικού ομίλου ενέργειας Edison, έχουν επενδύσει από 35 εκατομμύρια ευρώ στη μελέτη και τον σχεδιασμό.

“Η κυβερνητική έγκριση της συμφωνίας-πλαισίου για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Ισραήλ-Ευρώπης είναι ένα άλλο ιστορικό ορόσημο για να καταστεί το Ισραήλ εξαγωγέας ενέργειας”, δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας Yuval Steinitz.

Ο αγωγός σχεδιάζεται να μεταφέρει αρχικά 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως με δυνατότητα να διπλασιαστεί τελικά η χωρητικότητα…

Defence point