26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912 : Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η 26η Οκτωβρίου αποτελεί την πλέον σημαντική ημέρα για τη Θεσσαλονίκη, καθώς η γιορτή του πολιούχου Άγιου Δημητρίου συνδυάζεται με την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης, το 1912

Του Αριστείδη Αποστόλου 

Οι δύο βαλκανικοί πόλεμοι στις αρχές του 20ου αιώνα έδωσαν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να διεκδικήσει και να κατακτήσει ορισμένα πάλαι ποτέ δικά της εδάφη, επεκτείνοντας σημαντικά τη μεθοριακή της γραμμή. Μεταξύ των πιο σπουδαίων κατακτήσεων συγκαταλέγεται η Θεσσαλονίκη, η «φυσική πρωτεύουσα» της Μακεδονίας: μία πόλη με αξιοσημείωτη στρατηγική θέση, η οποία ανέκαθεν έπαιζε σημαντικό ρόλο στην ιστορική πορεία των Ελλήνων.

Ωστόσο, η απελευθέρωση της πόλης κάθε άλλο παρά μία εύκολη υπόθεση ήταν. Παράλληλα με την Ελλάδα, η Βουλγαρία κινούταν απειλητικά προς τη Θεσσαλονίκη, επιχειρώντας να εισέλθει πρώτη στην πόλη: γεγονός που πιθανότητα σήμαινε ότι η Θεσσαλονίκη θα περνούσε από την οθωμανική στη βουλγαρική κατοχή.

Τελικά, κάτω από την πίεση του Ελευθέριου Βενιζέλου, ο ελληνικός στρατός υπερέβαλλε εαυτόν, έκαμψε τις όποιες αντιστάσεις συνάντησε στο δρόμο του και μπήκε πανηγυρικά, το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Η κατάσταση στα Βαλκάνια το 1912

Στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα, η ατμόσφαιρα στα Βαλκάνια ήταν ιδιαίτερα έκρυθμη. Το κίνημα των «Νεότουρκων» που κατείχε ουσιαστικά τον έλεγχο της εξουσίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, επιχείρησε να «καθαρίσει» τη χώρα από τα αλλότρια στοιχεία, περιορίζοντας τις ελευθερίες των χριστιανικών κοινοτήτων. Ο τουρκικός εθνικισμός που εκπροσωπούσαν οι Νεότουρκοι έστρεψε εναντίον του όλα τα υπόλοιπα κράτη των Βαλκανίων και τα οδήγησε στη σύναψη μυστικών στρατιωτικών συμφωνιών (σερβοβουλγαρική συνθήκη: 29 Φεβρουαρίου/13 Μαρτίου 1912, ελληνοβουλγαρική συνθήκη: 16/29 Μαΐου 1912).

Παράλληλα, η επιθυμία ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα - το αποκαλούμενο ως «Κρητικό ζήτημα» - αποτέλεσε έναν σημαντικό παράγοντα έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, δίνοντας την αφορμή για εμπορικούς αποκλεισμούς ομογενών σε ολόκληρη την επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επιπλέον, η προσωρινή απελευθέρωση των Δωδεκανήσων κατά τη διάρκεια του ιταλοτουρκικού πολέμου (1911-12), δημιούργησε μία νέα τριβή στις σχέσεις των δύο χωρών.

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ελευθέριος Βενιζέλος, παρακολουθούσε με αγωνία τις διεθνείς διπλωματικές εξελίξεις, προσπαθώντας να αποφύγει την εμπόλεμη κατάσταση, επειδή πίστευε πως το ελληνικό κράτος διένυε περίοδο ανασύνταξης και ανασυγκρότησης. Τελευταία σημαντική εξέλιξη, η κήρυξη πολέμου από πλευράς Μαυροβουνίου στην Τουρκία, στις 25 Σεπτεμβρίου του 1912. Τελικά, υπό την πίεση των εξελίξεων, η χώρα μας τάχθηκε στο πλευρό της Σερβίας και της Βουλγαρίας λίγες ημέρες αργότερα: οι τρεις βαλκανικές χώρες στις 30 Σεπτεμβρίου/13 Οκτωβρίου επέδωσαν τελεσίγραφο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ζητώντας την να ικανοποιήσει συγκεκριμένα αιτήματα προς χάριν των χριστιανικών κοινοτήτων (όπως π.χ. η επικύρωση της εθνικής αυτονομίας τους). Το τελεσίγραφο απορρίφθηκε και μοιραία, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πήραν τη θέση των διπλωματικών ελιγμών.

Οι πρώτες επιχειρήσεις

Ο στρατός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και καταπονημένος από την προηγηθείσα πολεμική εμπλοκή με την Ιταλία, δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητος ως προς το μέγεθος: περίπου 350.000 Τούρκοι ετοιμάστηκαν να σταματήσουν τους «εισβολείς» στα τέσσερα μέτωπα που δημιουργήθηκαν. Πιο συγκεκριμένα, στο μέτωπο της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας αναπτύχθηκαν οι Σέρβοι και οι Μαυροβούνιοι, ενώ τα μέτωπα της Νότιας Μακεδονίας και της Ηπείρου ανέλαβε ο ελληνικός στρατός. Αντίθετα, στην περιοχή της Θράκης αναπτύχθηκαν οι Βούλγαροι, οι οποίοι σχεδίαζαν την ταχεία προσχώρησή τους προς το εσωτερικό της Μακεδονίας, με απώτερο στόχο τη Θεσσαλονίκη.

Αρχικά, μία ελληνική μεραρχία ανέλαβε το μέτωπο της Ηπείρου, ενώ επτά ελληνικές μεραρχίες με περίπου 100.000 άντρες και αρχιστράτηγο το διάδοχο Κωνσταντίνο, ξεχύθηκαν στη Μακεδονία. Την 5η Οκτωβρίου ο ελληνικός στρατός ξεκίνησε τις επιχειρήσεις του, με την κατάληψη των τουρκικών συνοριακών φυλακίων, αντιμετωπίζοντας συνολικά μικρή αντίσταση. Η προέλαση του ελληνικού στρατού συνεχίστηκε, αναγκάζοντας τους Τούρκους να εγκαταλείψουν τα υψώματα της Ελασσόνας (6 Οκτωβρίου) και να αμυνθούν στα στενά του Σαρανταπόρου. Η συγκεκριμένη περιοχή είχε σχεδιαστεί από Γερμανούς αξιωματικούς και επέτρεπε στους αμυνόμενους να ελέγχουν πλήρως την κίνηση των επιτιθεμένων.

Δύο ελληνικά συντάγματα από τρεις μεραρχίες (1η, 2η και 3η) ανέλαβαν να επιτεθούν κατά μέτωπον, εκτεθειμένα στα καταιγιστικά πυρά των Τούρκων. Παράλληλα, δύο άλλες μεραρχίες (4η και 5η) κινήθηκαν από τα πλάγια, επιχειρώντας να κυκλώσουν τον εχθρό. Μετά από διήμερη μάχη (9-10 Οκτωβρίου) και παρά τις πολλές απώλειες (182 νεκροί, περίπου 1.000 τραυματίες), ο ελληνικός στρατός κατάφερε να καταλάβει το Σαραντάπορο, τρέποντας σε φυγή τους αντιπάλους. Η πρώτη σημαντική ελληνική νίκη είχε επιτευχθεί, η οποία άνοιγε το δρόμο για την κατάληψη της Μακεδονίας. Οι Τούρκοι άρχισαν να υποχωρούν και οι Έλληνες να προελαύνουν: Κοζάνη, Γρεβενά, Κατερίνη.

Τηλεγράφημα - «διαταγή» από το Βενιζέλο

Ο αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος ετοιμάστηκε να προχωρήσει με το στρατό του βόρεια προς το Μοναστήρι, το οποίο θεωρούσε πως έπρεπε να καταλάβει για λόγους στρατηγικής. Ωστόσο, την ίδια ώρα, οι Βούλγαροι συνέχιζαν την προέλασή τους και έδειχναν πως τους ενδιέφερε η κατάκτηση της Θεσσαλονίκης. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, βλέποντας πως η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει την πιο σημαντική πόλη της Μακεδονίας, διέταξε τον Κωνσταντίνο να αλλάξει πορεία και να προλάβει τους Βούλγαρους: ο ελληνικός στρατός έπρεπε να μπει πρώτος στη Θεσσαλονίκη, για να είναι σε «θέση ισχύος» όταν θα γινόταν η μοιρασιά των εδαφών από πλευράς νικητών. Τελικά, το τηλεγράφημα- «διαταγή» που απέστειλε ο Βενιζέλος στον Κωνσταντίνο διέλυσε κάθε υπόνοια αντίρρησης του δευτέρου και ο ελληνικός στρατός πήρε κατεύθυνση προς τα ανατολικά.

Τελευταίο πολύ σημαντικό εμπόδιο στην πορεία των Ελλήνων προς τη Θεσσαλονίκη ήταν τα Γιαννιτσά, πόλη ιερή για τους μουσουλμάνους. Το σημείο όπου οχυρώθηκαν οι Τούρκοι έδινε το πλεονέκτημα στον αμυνόμενο, καθώς η επάνδρωσή του δεν απαιτούσε μεγάλες δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα, ήταν σχεδόν αδύνατη η υπερκέρασή του από τα πλάγια. Πέντε μεραρχίες και μία ταξιαρχία ιππικού των Ελλήνων κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις τουρκικές δυνάμεις που αποτελούνταν από έξι πυροβολαρχίες και πέντε μεραρχίες. Μετά από σφοδρή μάχη, διάρκειας δύο ημερών (19-20 Οκτωβρίου) με μεγάλες απώλειες εκατέρωθεν, ο ελληνικός στρατός μπήκε θριαμβευτής στα Γιαννιτσά, ενώ οι Τούρκοι οπισθοχώρησαν προς τη Θεσσαλονίκη.

Τελικές διαπραγματεύσεις

Ο δρόμος για την κατάληψη της πόλης ήταν τελείως ανοιχτός. Όμως, οι Τούρκοι, κατά την υποχώρησή τους, είχαν καταστρέψει πολλές γέφυρες και περάσματα, δυσχεραίνοντας την πορεία του ελληνικού στρατού. Η καθυστέρηση των Ελλήνων και ταυτόχρονα η είδηση ότι οι Βούλγαροι πλησιάζουν στη Θεσσαλονίκη, ανησύχησαν το Βενιζέλο, ο οποίος διεμήνυσε στον Κωνσταντίνο πως τον καθιστά προσωπικά υπεύθυνο σε περίπτωση απώλειας της πόλης.

Τελικά, στις 25 Οκτωβρίου ο ελληνικός στρατός πέρασε τον Αξιό ποταμό και ετοιμάστηκε για επίθεση στη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, ο Ταχσίν πασάς πρότεινε την, υπό όρους, παράδοση της πόλης στους Έλληνες. Ο Κωνσταντίνος αντιπρότεινε τη μεταφορά των Τούρκων αξιωματικών στη Μικρά Ασία, δίνοντας διορία έως τα ξημερώματα της 26ης Οκτωβρίου. Οι Τούρκοι δέχθηκαν, ζητώντας παράλληλα να πάρουν μαζί τους και 5.000 όπλα, όρο που απέρριψε ο Κωνσταντίνος, δίνοντας δίωρη παράταση για τελική συμφωνία. Η νέα διορία πέρασε και ο ελληνικός στρατός ετοιμάστηκε για επίθεση, όμως τελικά, ο Ταχσίν πασάς ανακοίνωσε ότι δέχονταν τους ελληνικούς όρους.

Το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ημέρας της γιορτής του πολιούχου και προστάτη της πόλης Άγιου Δημητρίου, η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό: μόλις είκοσι ημέρες μετά την κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και λίγες ώρες προτού ο βουλγαρικός στρατός φτάσει με τη σειρά του στην - ήδη ελληνική - Θεσσαλονίκη…

Kathimerini.gr 

Ο ΣΠ.ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΔΝΤ ΠΡΙΝ 30 ΧΡΟΝΙΑ!

Του Γεωργίου Λεονταρίτη

ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΠ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1980

Ποιος ήταν αυτός, που πρώτος διέβλεψε και προειδοποίησε ότι η χώρα με την αλόγιστον οικονομικήν πολιτικήν, βαδίζει ολοταχώς προς πτώχευσιν; Κανείς δεν θυμάται, ότι ο αείμνηστος Σπύρος Μαρκεζίνης, από τον Φεβρουάριον του 1980, σε δημόσια ομιλία του, επεσήμανε αυτόν τον κίνδυνον!

Ο πλέον έμπειρος στα οικονομικά ζητήματα παλαιός πολιτικός και κορυφαίος ιστορικός, ήταν ο μόνος που είχε αντιληφθεί τόσο νωρίς, πού οδηγούσε ο μεταπολιτευτικός πολιτικός κόσμος την χώρα, με «την απιθάνου εκτάσεως σπατάλη εις τας δημοσίας δαπάνας». Ένα χρόνο αργότερα, με την άνοδον του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, με καλπάζοντα πλέον ρυθμόν, η χώρα οδηγείτο στο βάραθρον.

Ας θυμίσουμε τα γεγονότα: Είναι αλήθεια ότι επί «Επταετίας» επετεύχθη η Οικονομική Μεταρρύθμισις μέσω του Προγραμματισμού και των 316 θεσμικών μέτρων, μέσω των οποίων έγιναν οι μεγαλύτερες διαρθρωτικές μεταβολές στην ιστορία της ελληνικής οικονομίας. Το εθνικόν εισόδημα ευρίσκετο το 1967 στα 774 δολλάρια κατά κεφαλήν, και έφθασε το 1973 στα 1830 δολάρια. Προσηυξήθη δηλαδή 1,5 φορές εντός 6 ετών, με μέσον όρον ετησίας αυξήσεως 8 έως 8,5%.

Το εθνικόν νόμισμα – η δραχμή – κατέστη το σκληρότερον νόμισμα του κόσμου. Ο Τιμάριθμος υπήρξεν ο μικρότερος παγκοσμίως με μέσον ετήσιον ρυθμόν αυξήσεως 2,6% πράγμα που επετεύχθη για να διατηρηθεί και κατά την διεθνή οικονομική κρίση των ετών 1972 – 1973. Ο πληθωρισμός διετηρήθη καθ’ όλην την επαναστατικήν περίοδον κάτω του 3% και πλείστα άλλα.

Η θαυμασία αυτή εικόνα της οικονομίας μας, άρχισε να παίρνει γοργά τον κατήφορο μετά την Μεταπολίτευσιν. Οι πολιτικοί που εμφανίστηκαν στο προσκήνιον από το 1974 μέσα σε διάφορα κόμματα, εθεώρησαν ότι αποκλείεται πλέον να τους ελέγξει κανείς. Πολλοί αμερικανοκατευθυνόμενοι και άλλοι τυχάρπαστοι που ανεμείχθησαν στα κοινά με μόνον προσόν αμφίβολες «αντιστασιακές περγαμηνές» από το μηδέν κατέστησαν μεγιστάνες του πλούτου.

Η διαφθορά και η φαυλότης ήρχισαν να οργιάζουν. Μαθητευόμενοι μάγοι έπαιζαν διάφορα παιχνίδια. Αλλοι, που διατηρούσαν δεσμούς με την Γερμανία, ανέπτυξαν σκοτεινή δραστηριότητα. Τα σκάνδαλα επήραν μορφήν χιονοστιβάδας. Τέλη του 1979, ο Σπ. Μαρκεζίνης επανήλθε στην ενεργόν πολιτικήν ως αρχηγός του κόμματος των Προοδευτικών. Η Νέα Δημοκρατία βρισκόταν σε πτώση, το ΠΑΣΟΚ εσημείωνε άνοδον ενώ η Αριστερά αχαλίνωτος ήλεγχε πλείστους τομείς.

Σε μήνυμά του προς τον Ελληνικόν Λαόν την 1ην Ιανουαρίου του 1980, ο Μαρκεζίνης προέβη σε μιαν επισήμανσιν προφητικήν. Είπε: «Το βέβαιον είναι, ότι η κυβέρνησις έχασε την μάχην της εμπιστοσύνης. Αυτή κερδίζεται δύσκολα, χάνεται εύκολα και δεν ανακτάται πλέον. Δι’ αυτό, και το αίτημα της αλλαγής εις όλα: Πρόσωπα, νοοτροπίαν, μεθόδους, είναι επιτακτικόν. Αλλως, η κατάστασις θα χειροτερεύει και η οικονομική κρίσις εξελισσομένη εις πλήρη οικονομικήν αποδιοργάνωσιν, θα οδηγήσει εις κοινωνικήν αναστάτωσιν με όσους φοβερούς κινδύνους περικλείει. Οι άλλοι υπέσχοντο ρόδινα και επηκολούθησεν το χάος. Ημείς που προειδοποιούμεν, χαρακτηριζόμεθα αδιόρθωτοι κινδυνολόγοι. Μακάρι να ήτο έτσι…».

Προηγουμένως, στις 6-11-1979 ο Μαρκεζίνης έκαμε ανάλυσιν της οικονομικής πολιτικής την οποίαν υιοθετούσε  το κόμμα του. Επρότεινε μέτρα αληθώς επαναστατικά. Και ετόνισεν ότι: «Αι εξαγγελόμεναι φορολογικαί μεταρρυθμίσεις δεν αποτελούν μόνον πράξιν στοιχειώδους δικαιοσύνης έναντι του μεγάλου αριθμού μικρών και μεσαίων φορολογουμένων, αλλά αποβλέπουν προ πάντων, εις δύο πρωταρχικούς σκοπούς: Πρώτον, την έμπρακτον καταπολέμησιν της φοροδιαφυγής, διότι φορολογική ειλικρίνεια των πολιτών, δεν δύναται να υπάρξει έναντι αυθαιρέτου φορολογικής πολιτικής του κράτους. Και δεύτερον, εις την αναζωογόνησιν της οικονομίας της οποίας η ηπία και δικαία φορολογία, αποτελεί το σημαντικώτερον κίνητρον…».

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ

Στις 20 Φεβρουαρίου 1980, ο Σπ. Μαρκεζίνης ωμίλησε σε επιβλητικήν εις όγκον συγκέντρωσιν αξιωματικών και στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, εν αποστρατεία, στην Λέσχην των Προοδευτικών. Εκεί ο αείμνηστος πολιτικός ηγέτης, προέβη σε αληθινά προφητική δήλωση, και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, λέγοντας:

«Η οικονομική επιδείνωσις οδηγεί ευθέως εις κοινωνικόν σάλον και εν όψει κινδύνου πτωχεύσεως, δεν αποκλείεται να οδηγηθεί η Ελλάς εις την διαδικασίαν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου…»!

Στο ρεπορτάζ της εφημερίδος «Ελεύθερος Κόσμος» για την ομιλίαν του ηγέτου των Προοδευτικών, ανεφέροντο και τα εξής: «…Εν συνεχεία ο κ. Μαρκεζίνης επεξετάθη εξηγών διατί επέμεινεν εις πολλά επί μέρους θέματα αναφερόμενα εις τα Σώματα Ασφαλείας. Ακριβώς, διότι προβλέπει το έργον αυτών δυσχεραινόμενον ημέραν καθ’ ημέραν. Η οικονομική επιδείνωσις, οδηγούσα ευθέως εις κοινωνικόν σάλον, και εν όψει κινδύνου πτωχεύσεως, ως το ετόνισε και κατά την συνεστίασιν εις το «Χίλτον» δεν αποκλείεται να οδηγήσει την Ελάδα εις την διαδικασίαν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτός είναι ο κύριος λόγος των ηυξημένων ανησυχιών δια δημιουργίαν καταστάσεων, τας οποίας ακριβώς αναμένουν οι αναρχικοί δια να επωφεληθούν. Από τα πρώτα δε σοβαρώς ανησυχητικά σημεία είναι, ότι εφθάσαμεν πλέον εις το σημείον όπου οι πολίται καθημερινώς να μη διερωτώνται ποίοι απεργούν, αλλά ποιοι δεν απεργούν. Και η κατάστασις καθίσταται ακόμη πλέον επικίνδυνος, όταν τα εκ του εξωτερικού νέα και τα οικονομικά και γενικώς τα διεθνή, είναι περισσότερον ανήσυχα. Επιπλέον, η Ελλάς  ευρίσκεται εις το πλέον επικίνδυνον σημείον διεθνών αναταραχών. Αυτή δε, διατηρεί εντελώς αδικαιολογήτως τας εκκρεμότητας τας οποίας όχι απλώς εκληρονόμησε τον Ιούλιον του 1974, αλλά εις πολλά αυτή η ιδία εδημιούργησεν…».

Στις 4 Ιουνίου 1980, ο Σπ. Μαρκεζίνης ομιλών στην Θεσσαλονίκην κατά την διάρκειαν συνεστιάσεως, ανεφέρθη εκ νέου στους κινδύνους που διεγράφοντο για την οικονομίαν. Είχαμε τότε κυβέρνησιν Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργόν τον Γεώργιον Ράλλην. Αναφερόμενος στην κυβερνητικήν οικονομικήν πολιτικήν, ο Μαρκεζίνης ανέφερεν ότι «αύτη από του 1974 μέχρι σήμερον βαίνει από του κακού εις το χειρότερον».

Και επεσήμανε ότι «ο πληθωρισμός ανέρχεται αλματωδώς. Αντί της φορολογικής δικαιοσύνης διαπράττεται η μεγίστη φορολογική αδικία και με το αμετακίνητον των φορολογικών συντελεστών, πλήττονται κατά τρόπον δραματικόν αι πτωχότεραι τάξεις, ενώ: Η παραγωγική ανάπτυξις της χώρας οδηγείται πλέον εις αρνητικούς αριθμούς και επικρατεί απόλυτος εσωτερική αβεβαιότης αποθαρρύνουσα τας επενδύσεις. Παραλλήλως, οι κυβερνώντες, επειδή εσωτερικώς δεν δύνανται να δανεισθούν, εκδίδουν χαρτονόμισμα και δια το συνάλλαγμα προσφεύγουν εις τον εξωτερικόν δανεισμόν, υπό τους σημερινούς δυσμενείς όρους, πλησιάζοντες το σημείον που δεν θα δυνηθούν να αποφύγουν πιέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ως η Τουρκία. Δι’ αυτό χρειάζεται εις την οικονομίαν, αληθινόν σοκ και να κερδηθεί η μάχη της εμπιστοσύνης…».

Οι κυβερνήσεις  του ΠΑΣΟΚ, του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη, επέφεραν την πλήρη καταστροφήν. Τα οικονομικά σκάνδαλα επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ κατέστησαν τρόπο ζωής. Αλλά και η περίοδος διακυβερνήσεως της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργόν τον Καραμανλήν τον νεώτερον, δεν απαλλάσσεται  ευθυνών, για να καταλήξουμε στην πρωτοφανή απάτη με την οποίαν ανήλθε στην εξουσία ο Γιωργάκης Παπανδρέου, ταπεινός θεράπων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ο υιός του αειμνήστου ηγέτου των Προοδευτικών, καθηγητής κ. Βασίλειος  Μαρκεζίνης, στις 19 Οκτωβρίου, έδωσε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία στο ξενοδοχείον της «Μεγάλης Βρετανίας». Εθιξε θέματα τα οποία οι πολιτικοί μας, είναι ανίκανοι να συλλάβουν, ή – ακόμη χειρότερον – εξυπηρετούν την πολιτικήν των ξένων. Η ομιλία του είχε τίτλον: «Μια νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα».

Αλλά ο καθηγητής και Ακαδημαϊκός κ. Βασ. Μαρκεζίνης από τις 28 Φεβρουαρίου του 2010, σε άρθρον του, επεσήμαινε μεταξύ άλλων: «…Ο δρόμος μπροστά μας είναι δύσκολος και αναμένεται να χειροτερέψει στις αρχές του καλοκαιριού. Πολλοί παράγοντες συντείνουν στην πειστικότητα αυτής της απαισιόδοξης πρόβλεψης. Και ο χειρότερος είναι, το πολιτικό παιχνίδι: Η κομματική πολιτική που αποσκοπεί στο κομματικό ή στο προσωπικό όφελος. Αυτό όμως, είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η χώρα μας σήμερα. Ασχέτως εάν προέρχεται από την ένοχη και απογοητευμένη Δεξιά, από το διαπληκτιζόμενο και αμφιταλαντευόμενο Κέντρο ή από την δογματική και παρωχημένη Αριστερά, η κακόβουλη αυτή ενθάρρυνση των συγκρούσεων, πρέπει να σταματήσει. Επί ένα μικρό διάστημα, τουλάχιστον, η διοίκηση της χώρας μας, πρέπει να ξεφύγει από την κηδεμονία των κομματικών κριτηρίων και να ακολουθήσει μόνο τις υπαγορεύσεις της λογικής και του κοινού νου…».

Τέτοια λογικήν όμως, δεν διαθέτει η σημερινή κυβέρνησις και γενικά ο σημερινός πολιτικός κόσμος. Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί εθνικόν κίνδυνον και ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος θεωρείται  ακατάλληλος να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή αυτήν κρίσιν και τις μεθοδεύσεις των ξένων, που επεδίωξαν την πτώχευσιν της Ελλάδος. Χρειαζόμαστε νέαν ηγεσίαν, μακράν των υφισταμένων κομμάτων, που θα αγωνιστεί για να ανήκει η Ελλάδα στους Ελληνες…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 23/10/2010

ΠΡΟΣΟΧΗ Η ΑΠΟΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας

 Εκδότης

Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής

με τον συνδυασμό ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ του ΑΔΩΝΙ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- Κεντρικού Τομέα Αθηνών

 Αγαπητοί φίλοι, εάν νομίζετε ότι αυτοί που «στήνουν» τα κατεστημένα, αφήνουν τα πράγματα στην τύχη τους, είστε βαθιά νυχτωμένοι.

          Συγχωρέστε με για την ένταση στο ύφος μου, αλλά τελευταία ακούω πολλούς συμπολίτες μας, οι οποίοι δηλώνουν, αγανακτισμένοι πια από την κατάντια και το οικονομικό τέλμα που μας οδήγησε ο δικομματισμός και εν γένει το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, ότι θα απέχουν από τις εκλογές. Δεν θα στηρίξουν δηλαδή κανέναν κερατά (όπως λένε οι πιο μετριοπαθείς).

          ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΤΕ ΛΑΘΟΣ!

          ΑΠΛΑ ΨΗΦΙΖΕΤΕ ΠΑΛΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ που ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση.

          ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΛΑ για να καταλάβετε την ΚΟΜΠΙΝΑ των ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ.

          Η ΑΠΟΧΗ ΑΦΑΙΡΕΙΤΑΙ από το εκλογικό σώμα, όπως αφαιρούνται τα ΛΕΥΚΑ και τα ΑΚΥΡΑ, και μετράνε ΜΟΝΟ ΤΑ ΕΓΚΥΡΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ.

          Για να καταλάβετε καλύτερα:

          Είμαστε 100 ψηφοφόροι και οι 50 απέχουν της εκλογικής διαδικασίας, μας μένουν δηλαδή 50 να ψηφίζουν.

          Στους 50 αυτούς, οι 21 είναι οι κρατικοδίαιτοι της ΠΑΣΟΚικής ΛΑΙΛΑΠΑΣ, οι 17 της ΝΔκρατικής ΑΧΡΗΣΤΙΑΣ και οι άλλοι 12 είναι όλοι εμείς οι υπόλοιποι.

          Τα αποτελέσματα βγαίνουν ως εξής:

          ΠΑΣΟΚ: 21 στους 50 = 42%

          ΝΔ:         17 στους 50 = 34%

          ΛΟΙΠΟΙ: 12 στους 50 = 24%

          Θερμά συγχαρητήρια κύριοι μόλις ΞΑΝΑΒΓΑΛΑΤΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ (ή αντιστοίχως την ΝΔ).

          Αγαπητοί ΦΙΛΟΙ,

          η ΑΠΟΧΗ δεν είναι ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ, είναι ΣΥΝΕΝΟΧΗ και ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ!

          ΜΗΝ γίνεστε ΚΟΡΟΪΔΑ και ΤΣΑΜΠΑ ΜΑΓΚΕΣ ΑΠΕΧΟΝΤΑΣ. Πηγαίνετε να ψηφίσετε κάτι άλλο -που βρίσκεται έστω πιο κοντά στα γούστα σας- και ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΜΟΓΙΑΣ.

          ΠΡΟΣΕΞΤΕ, διότι όπως η ΑΠΟΧΗ, έτσι τα ΛΕΥΚΑ και τα ΑΚΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ. Διότι ούτε αυτά μετράνε και σημασία δεν είναι να «ξεδώσουμε» αλλά να πιάσει τόπο το βόλι μας.

ΑΥΤΟΙ και μεταξύ τους να μείνουν, θα βγάζουν «πλειοψηφική κυβέρνηση». Στην Αμερική το 40% μονάχα ψήφιζε, εκ των οποίων οι 21 ψήφισαν ΟΜΠΑΜΑ και αυτός βγήκε με 53%.

Αυτό θέλετε να συμβεί και εδώ; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ.

Αγαπητοί ΦΙΛΟΙ,

Εάν κάποιους προσέβαλα με το ύφος μου, τους ζητώ ΣΥΓΓΝΩΜΗ, αλλά πιστέψτε με στο εξής. Η αποχή ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ όλους εκείνους (έστω λίγους) που ματώνουν καθημερινά για μια ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, και οι αγώνες και οι ζωές των οποίων πάνε στράφι επειδή κάποιοι ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ (από λάθος ή ηλιθιωδώς) απέχουν ή έχουν την πολυτέλεια να ΜΙΖΕΡΙΑΖΟΥΝ την στιγμή που η ΠΑΤΡΙΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ.

Αγαπητοί ΦΙΛΟΙ,

Εάν πραγματικά θέλετε να καταδικάσετε τους ΕΝΟΧΟΥΣ της σημερινής κατάντιας της ΠΑΤΡΙΔΟΣ, πηγαίνετε και καταψηφίστε ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗΣ ΑΡΠΑΚΤΗΣ που από τα γεμάτα ταμεία μας οδήγησαν στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΩΠΙΑΣ.

ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΕΤΕ τους ΑΛΗΤΕΣ αυτούς της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΥΡΤΙΑΣ που ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΑΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ αλλά και ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ.

Από καρδιάς

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας

 Εκδότης

Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής

με τον συνδυασμό ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ του ΑΔΩΝΙ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- Κεντρικού Τομέα Αθηνών

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ 23-10-2010

ΕΝΑ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ,ΟΡΓΟΥΕΛΙΑΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ,ΓΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΘΡΑΚΗ,ΗΠΕΙΡΟ

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού

«Tο ρολόϊ της ιστορίας  χτυπά αντίστροφα για τον διαμελισμό της Ελλάδας από τρία έθνη. Η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους Mακεδόνες, τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο από την Τουρκία και την Ήπειρο από την Αλβανία. Τι θα απομείνει τελικά στους Γρεκούς; Ο μικρός τους βράχος που  ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50%  αλβανική»

Επίσημες δηλώσεις της κυβέρνησης των Σκοπίων

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ

Του Αλέξανδρου Λ. Ζαούση

Τον Ιούνιο του 1919, ένας μελαγχολικός περιπατητής ανε­βοκατέβαινε τους στενούς δρόμους μιας όμορφης πολιτείας της Τοσκάνης, της Σιένα... Τους δρόμους που είναι σχεδόν πάντα μισοσκότεινοι, σκιασμένοι από τα ψηλά, επιβλητικά κτίρια της Αναγεννησιακής εποχής. Σκιασμένο από βαριές σκέψεις ήταν και το μυαλό του μελαγχολικού περιπατητή. Ο άνδρας αυτός ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς! Πολιτικός αυτοεξόριστος στην Ιτα­λία. Επιτελικός αξιωματικός, σημαδεμένος από την εποχή του Εθνικού Διχασμού για τη γερμανοφιλία και τον βασιλισμό του, είχε αναγκαστεί να καταφύγει στη γειτονική χώρα. Διότι στην Ελλάδα η Κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου τον είχε κατα­δικάσει ερήμην σε θάνατο για την ανάμειξη του στα «Νοεμβριανά»... Μετά ένα χρόνο, το 1920, όταν οι Έλληνες σε μια πρωτοφανή ψυχολογική αναστροφή απέπεμψαν τον Βενιζέλο, ο Μεταξάς επέστρεψε στην Αθήνα. «Τη αιτήσει του» αποστρατεύ­εται οριστικά με το βαθμό του υποστράτηγου και εμπλέκεται με μεγάλες φιλοδοξίες στην πολιτική[1]...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΘΕΜΑ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΑΝ ΟΙ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ Τ.ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Θέμα μειονότητας στην Θράκη συζήτησαν οι Γ.Παπανδρέου και Τ. Ερντογάν στις συνομιλίες τους σήμερα, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις  του Έλληνα πρωθυπουργού. Σε δηλώσεις αμέσως μετά την δίωρη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο πρωθυπουργό ο Γ.Παπανδρέου εμμέσως αποκάλυψε ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αποτέλεσε θέμα συζήτησης "μαζί με διάφορα άλλα ζητήματα". Το ερώτημα είναι γιατί συζητήθηκαν θέματα μειονοτήτων με τον Τούρκο πρωθυπουργό, αφού η Τουρκία δεν έχει καμία νομιμοποίηση επί της μουσουλμανικής μειονότητας που ζει στην Ελλάδα. Πως επιτράπηκε στον Τούρκο πρωθυπουργό να θέσει θέμα για μία μειονότητα για την οποία δεν έχει καμία αρμοδιότητα, αφού είναι απλώς θρησκευτική και όχι εθνική, βάσει της συνθήκης της Λωζάνης και πως ο Έλληνας πρωθυπουργός αποδέχθηκε τέτοια συζήτηση.

Το ότι βάζουν στο τραπέζι για πρώτη φορά ζητήματα μειονότητας (γιατί φυσικά στην Τουρκία η ελληνική μειονότητα είναι πληθυσμιακά όσο ένα κεφαλοχώρι της Ροδόπης και δε νομίζουμε ότι αφορούσε ιδιαίτερα η συζήτηση την ελληνική μειονότητα) είναι πρωτοφανές και πρέπει να απαντηθεί από τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Ας δούμε την δήλωσε Γ.Παπανδρέου:

«Θέλουμε να φύγουμε μπροστά λύνοντας σημαντικά ζητήματα που μας έχουν ταλαιπωρήσει. Η Ελλάδα υποστηρίζει το πλαίσιο των βασικών αρχών του διεθνούς δικαίου και μέσα σε αυτό το πλαίσιο γίνονται οι διερευνητικές επαφές με συστηματικό τρόπο», τόνισε από την πλευρά του ο Γ. Παπανδρέου."Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είμαστε εύκαιροι να συζητάμε είτε την υφαλοκρηπίδα είτε θέματα που αφορούν θρησκευτικές ελευθερίες και μειονότητες και είχαμε μια καλή συζήτηση και για αυτά τα θέματα, είπε, επανaλαμβάνοντας ότι η συνεργασία με την Τουρκία, είπε, προχωρά σε μία ευρεία ατζέντα, που περιλαμβάνει την από κοινού αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, του μεταναστευτικού αλλά και της κλιματικής αλλαγής.

Και συνέχισε «Ο στόχος είναι να φτάσουμε το συντομότερο σε αποτελέσματα. Αλλά κάνουμε βήματα με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Δεν έχουμε βάλει ημερομηνία λήξης. Θέλουμε το αποτέλεσμα να είναι θετικό για τις δύο χώρες και για την περιοχή», δήλωσε ο έλληνας πρωθυπουργός, επισημαίνοντας ότι σημειώνεται πρόοδος στις συνομιλίες, αλλά δεν πρέπει να αναμένεται σύντομα κατάληξη.

Ο Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε με 50μελή συνοδεία, στην οποία συμμετείχαν εκτός από τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ο υφυπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής των διερευνητικών επαφών Φεριντούν Σινιρλίογλου και όλη η ομάδα του τουρκικού ΥΠΕΞ που ασχολείται με τα θέματα του Αιγαίου, αλλά και με τα μειονοτικά. Μαζί του και η σύζυγός του Εμινέ που παρακολούθησε μαζί με την Αντα Παπανδρέου τις εργασίες στη διάσκεψη με θέμα «Πρωτοβουλία για την κλιματική αλλαγή στη Μεσόγειο».

Εστάλει απο τον Χρήστο Μαντζιάρη

Η ΑΠΟΧΗ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ. ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΙ ΣΑΝ ΣΩΣΙΒΙΟ

Αγαπητοί αναγνώστες μας το έστειλε το Αιέν Αριστεύειν και σας το παραθέτω συνυπογράφοντάς το.
Κι εμείς εδω στην Αιώνια Ελληνική Πίστξη κανουμε το ίδιο

Όπως διαβάζουμε στο σημερινό ΠΑΡΟΝ:

“Στην αποχή αναζητεί σωσίβιο η κυβέρνηση. Όσο περισσότεροι δεν πάνε να ψηφίσουν τόσο καλύτερα για μας, λένε στο Μαξίμου. Γιατί ξέρουν ότι αν πάνε στις κάλπες, θα ρίξουν “ μαύρο” πρωτίστως κατά εκείνων που οι αποφάσεις τους πλήττουν τη ζωή τους, τους δημιουργούν προβλήματα επιβίωσης, οδηγούν σε λουκέτα και ανεργία, σε περικοπές των αποδοχών τους, των συντάξεων τους, σε μείωση του εισοδήματός τους από τις αυξήσεις φόρων και τιμών. Και επομένως, σου λένε, προτιμότερο να πάνε για μπάνιο, παρά να μας καταψηφίσουν.

Αντίθετα, ο Σαμαράς καλεί όλους να πάνε να ψηφίσουν, τονίζοντας ότι στο χέρι τους είναι να βάλουν φρένο, να μην ανάψουν με την ψήφο τους πράσινο φως σε νέα μέτρα.“

Χωρίς διάθεση περιαυτολογίας την θέση αυτή της κυβέρνησης την είχαμε επισημάνει από αυτό το ιστολόγιο καιρό πριν. Σε άρθρο μας στις 8 Αυγούστου με τίτλο “ Η απογοήτευση του κόσμου είναι η μεγαλύτερη ελπίδα της κυβέρνησης.” , που αναδημοσιεύτηκε τότε από πολλά ιστολόγια και τους ευχαριστούμε, είχαμε προσπαθήσει ήδη από τότε να κάνουμε μια ανάλυση της πολιτικής κατάστασης που μας οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα, καθώς και μια λογική πρόβλεψη για την θέση που ήδη είχε διαμορφωθεί σε κύκλους της κυβέρνησης, που τότε είχε ακόμη τα πάνω της εν μέσω θέρους, να διοχετεύσουν την λογική αντίδραση του κόσμου στην αποχή, ώστε να περιοριστούν οι απώλειες στην κάλπη, αφού δεν προσμετράται πουθενά η αποχή του κόσμου ακόμη κι αν απέχει το 80% του πληθυσμού των ψηφισάντων, και να το παρουσιάσουν ως στήριξη των πολιτών στο μνημόνιο και στα αναγκαία σκληρά μέτρα.

Γράφαμε χαρακτηριστικά:

“Αυτό που η κυβέρνηση φοβάται πιο πολύ είναι η αντίδραση μέσω της ψήφου. Να της στερηθεί δηλαδή η εξουσία. Ο Παπανδρέου το γνωρίζει ότι κάποια στιγμή θα φύγει κακείν κακώς από την Ελλάδα αλλά όχι ακόμα. Όχι πριν να ολοκληρώσει το έργο των εντολέων του. Πρώτο μεγάλο τεστ φυσικά θα είναι οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου (αν δεν γίνουν και βουλευτικές μαζί). Η πεποίθηση του σκληρού πυρήνα της κυβέρνησης είναι ότι τα πράγματα δεν θα είναι τελικώς τόσο άσχημα όσο θα περίμενε κανείς βλέποντας τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει λάβει.”

Δεν διεκδικούμε “δάφνες και στέφανα” για την “πρόβλεψη” που ένας κοινός νους, λογικά σκεπτόμενος, μπορούσε να καταλήξει. Απλά θέλουμε να επισημάνουμε ότι το παιχνίδι είναι χοντρό και βρώμικο. Τα αδιέξοδα και η οργή του κόσμου πρέπει να διοχετευτούν στην κάλπη. Οτιδήποτε άλλο είναι καταδικασμένο σε αποτυχία (βλ. τις φιέστες και τσιμπούσια (!!!) αντίστασης μέσα στον Σεπτέμβρη). Βλέπουμε ακόμα και αναλύσεις επί αναλύσεων που μέσα από δαιδαλώδεις λογικές, μπερδεύοντας και παρουσιάζοντας παραγράφους του εκλογικού νόμου, θέλουν να μας πείσουν ότι ΔΕΝ πρέπει να ψηφίσουμε γιατί αν ψηφίσουμε εναντίον της κυβέρνησης αυτό θα είναι προς όφελός της!!!!

ΈΛΕΟΣ!!!

Ας είμαστε σοβαροί. Μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος σκέφτεται σοβαρά να μην πάει να ψηφίσει μόλις 2 εβδομάδες πριν τις εκλογές που έχουν πάρει πλέον την δυναμική βουλευτικών εκλογών. Πολλοί από αυτούς είναι απογοητευμένοι από την ανυπαρξία πολιτικής και οικονομικής ανάπτυξης, ενώ βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται ραγδαία. Βλέπουν τα ψέματα του πρωθυπουργού που καθημερινά τους φτύνει και προσπαθεί να τους πείσει ότι βρέχει, και το αυτάρεσκο χαμόγελο του αγέρωχου τσάρου-μαριονέτας της Οικονομίας Παπακωνταντίνου και θέλουν να γυρίσουν την πλάτη τους στους αφερέγγυους πολιτικούς και να βρουν τα προς το ζην για την οικογένειά τους. Αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν πρέπει να πείσουμε ότι η διαμαρτυρία τους επιβάλλεται να εκφραστεί μέσα από τα αποτελέσματα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σε πρώτη φάση και των εθνικών σε δεύτερη που δεν θα αργήσουν και πολύ…

Γιατί κύριοι επαναστάτες απέχοντες, η λογική σας θυμίζει την κοπέλα που έπεσε θύμα βιασμού και δεν αντέδρασε στον βιαστή και όταν το κατήγγειλε της είπαν ότι της άρεσε κι όλας αφού δεν αντέδρασε στο παραμικρό…

Αν σε βιάζουν και δεν φωνάξεις, δεν αντιδράσεις θα σου πουν πως σου άρεσε. Ε όχι δεν μου αρέσει να με βιάζουν ψυχολογικά, ατομικά και εθνικά, κάποια αλητήρια ανθρωπάκια, που με ψέματα ανέλαβαν την εξουσία και ακόμη ψέματα μου λένε για να με κάνουν δούλο!

Όχι! Οι Έλληνες μπορεί να μην βγήκαν στους δρόμους σαν τους Γάλλους γιατί τα συνδικάτα είναι πλήρως ελεγχόμενα από τα κόμματα, αλλά στις 7 και 14 Νοέμβρη έχουν μια τεράστια ευκαιρία να δηλώσουν την αντίστασή τους με τον πιο δημοκρατικό και ειρηνικό τρόπο που μπορούν…

Την ψήφο τους!

--
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου

όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε

τουλάχιστον όσο μπορείς:

μην την εξευτελίζεις

 

http://koukfamily.blogspot.com/2010/10/blog-post_25.html

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΔΡΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑ; - ΕΝΑΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ;

Παραιτείται από τη θέση της Ειδικής Γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας η κ. Θάλεια Δραγώνα;
Σύμφωνα με πληροφορίες του onalert, χθες βράδυ έγινε γνωστό σε κύκλους του υπουργείου Παιδείας ότι «η κ.Δραγώνα θα υποβάλει τη παραίτησή της τη Δευτέρα». Η κ.Δραγώνα είχε δεχτεί παλαιότερα σφοδρές επιθέσεις για τις παρεμβάσεις της στο θέμα της εκπαίδευσης της μειονότητας της Θράκης,για την απόφασή της να κλείσει τη Παιδαγωγική Σχολή Θεσσαλονίκης,αλλά και για ένα από τα πολλά βιβλία που είχε γράψει με τίτλο «Τι είναι η Πατρίδα μας».
Οι απόψεις της περί μη ύπαρξης ελληνικής ταυτότητας πριν από το 19ο αιώνα είχαν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και μέσα στη Βουλή. Η ίδια σε συνεντεύξεις της σε ΒΗΜΑ και ΑΥΓΗ σε ανύποπτο χρόνο είχε εκφράσει την ικανοποίησή της που θα εργαζόταν και πάλι για το εκπαιδευτικό της Θράκης...
“Ομολογώ ότι είναι συγκινητικό για μένα που θα ασχοληθώ, ανάμεσα στ’ άλλα, με το ίδιο αντικείμενο για το οποίο έχω αναλώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου, μέχρι την εκλογή μου στο κοινοβούλιο. Ενδεχομένως γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός μου ανέθεσε αυτή τη θέση. Η ενασχόλησή μου με την εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη είναι έργο ζωής. Έχουν εμπλακεί από το 1997 δεκάδες ειδικοί από σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια της χώρας και εκατοντάδες συνεργάτες τόσο της πλειονότητας όσο και της μειονότητας”,είχε πει σε συνέντευξή της στην ΑΥΓΗ, ενώ απαντώντας στις επιθέσεις που είχε δεχτεί ,έλεγε ότι “δεν δίνω σε κανένα το δικαίωμα να μου εκδώσει πιστοποιητικό πατριωτισμού”.
Η κΔραγώνα είχε κληθεί να αντιμετωπίσει και τον διωγμό ελληνίδας δασκάλας από μεινοτικό χωριό της Θράκης. Η κ.Χαρά Νικολοπούλου,κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου,είχε εκδιωχτεί από το μειονοτικό χωριό Μεγάλο Δέρειο. Η κ.Νικολοπούλου είχε δεχτεί ακόμη και βίαιη επίθεση εναντίον της . Η κ.Θάλεια Δραγώνα κατηγορήθηκε από την δασκάλα αλλά και από μεγάλη μερίδα του Τύπου ότι αντιμετώπισε σχεδόν με αδιαφορία το ζήτημα.
Παρόλες αυτές τις περιπέτειες η κ.Δραγώνα δεν είχε υποβάλει παραίτηση και φέρεται έτοιμη να το κάνει τώρα.Πολλοί μπορεί να συνδέσουν αυτό το γεγονός με την κατάσταση που επικρατεί στη Θράκη κατά τη διάρκεια αυτής της προεκλογικής περιόδου. Πολλοί ψηφοφόροι και των δύο μεγάλων κομμάτων έχουν εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά τους για τη πολιτική που ασκούν τα δύο μεγάλα κόμματα στη περιοχή.Προσπαθώντας να χειραγωγήσουν ένα μικρό αλλα απ΄ ότι φαίνεται αποτελεσματικό κομμάτι της μουσουλμανικής μειονότητας που δημιουργεί συνεχώς προβλήματα,έχουν ξεχάσει τον υπόλοιπο μουσουλμανικό και χριστιανικό πληθυσμό στο έλεος των ακραίων στιχείων. Για ποιους λόγους παραιτήθηκε η κ.Δραγώνα ,προς το παρόν μόνο εκείνη το ξέρει.

http://ellinikiafipnisis.blogspot.com/2010/10/blog-post_9749.html

ΚΑΛΠΑΚΙΑ 2010 - ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ 1940

Οι καθιερωμένες εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο του έπους του 1940 με τίτλο «Καλπάκια 2010» θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου στο Καλπάκι, με συνδιοργάνωση της Νομαρχίας Ιωαννίνων, της ΤΕΔΚ και του Δήμου Καλπακίου.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα, οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν στις 6:20 μ.μ. με επιμνημόσυνη δέηση και προσκλητήριο νεκρών στο Μνημείο Μαχητή του ‘40, θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων και καλωσόρισμα στις 6:50 μ.μ. από την δήμαρχο Καλπακίου Κων/νο Καψάλη. Στις 6:55 μ.μ. θα ακολουθήσει η κεντρική ομιλία από τον καθηγητή και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Χρήστο Β. Μασσαλά και στις 7:15 μ.μ. θα γίνει η αναπαράσταση της μάχης του Καλπακίου.
Στις 8:20 μ.μ. θα αποδοθεί στο αμφιθέατρο του Δημοτ. Σχολείου Καλπακίου τιμητική διάκριση στον κορυφαίο φωτογράφο του ’40 Κώστα Μπαλάφα και θα ακολουθήσουν επετειακά τραγούδια από τη Μουσική της 8ης Μεραρχίας. Τέλος, στις 8:50 μ.μ. στο Παλαιό Δημαρχείο θα εγκαινιαστεί  έκθεση του Κ. Μπαλάφα με τίτλο «Η αντίσταση στην Ήπειρο 1940 – 44».

http://www.proinoslogos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1464&catid=13

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κανείς σοβαρός και ανιδιοτελής άνθρωπος, Έλληνας με ουσιαστικό πατριωτικό περιεχόμενο, δεν αμφιβάλλει ότι η Ελλάδα έχει περάσει από το επίπεδο της ημικατεχόμενης χώρας σ’ αυτό της κατεχόμενης. Η Πατρίδα μας μάλιστα κατέχει το θλιβερό προνόμιο να διαθέτει μια μυστική διπλωματία που αντί να δρα υπέρ των εθνικών συμφερόντων, ξεπουλά αυτά με την αποδοχή αντεθνικών τετελεσμένων και την ανικανότητα ή καλύτερα την απροθυμία να εκμεταλλευτεί τα εχθρικά στραβοπατήματα.

Και επειδή βρισκόμαστε στην επέτειο των 70 ετών από το θρυλικό έπος της Β. Ηπείρου και την ουσιαστική απόκρουση των Ιταλών και των Γερμανών από την Εθνικιστική Ελλάδα του Εθνικού Κυβερνήτη Ι. Μεταξά, πρέπει να επισημάνουμε την ολέθρια αντίφαση και το πέρασμα από το Όχι της Ηρωικής Ελλάδος στο ναι της ουσιαστικά σκλαβωμένης σήμερα Ελλάδας στους κατακτητές του Διεθνιστικού Νεοταξισμού.

Τότε υπήρχε μια φιλότιμη Ελλάδα με σεβασμό στο παρελθόν που δούλευε με όρεξη για την κοινωνική πρόοδο και την εθνική ολοκλήρωση έχοντας ως ηγέτη έναν Ελληνόψυχο και Εθνικοκοινωνιστή Ηγέτη που σεβόντουσαν οι αρχηγοί των άλλων κρατών. Έναν Ηγέτη που έβαζε την Εθνική Ελευθερία και την Ελληνική Ιδέα επάνω από ψεύτικες συμμαχίες και ιδέες. Σήμερα η Πατρίδα παραδίδεται από ελληνόφωνους ηγετίσκους που διατάζονται έξωθεν και έχουν βγάλει στην διατίμηση έναν ολόκληρο λαό.

Ο Εθνάρχης Ι. Μεταξάς δεν υπάκουε στο δόγμα του ανήκομεν στην Δύση και στην φρόνιμη συμπεριφορά, αλλά στο υψηλό Εθνικό Φρόνημα και στο Εθνικό Όραμα μιας Μεγάλης και Ισχυρής Ελλάδος. Πέτυχε να οδηγήσει την Πατρίδα μας στον θρίαμβο του 1940 στηριζόμενος στην δημιουργία ενός ισχυρού Εθνικού Στρατού, μιας ευημερούσας Εθνικής Εργατικής Τάξης και μιας νικηφόρας ψυχολογίας και προετοιμασίας για να φύγει από μια «περίεργη» ασθένεια.

Σήμερα δεν υπάρχει ούτε όραμα ούτε σχεδιασμός υπέρ της Πατρίδος και του λαού. Η Πατρίδα δίνεται βορά για την εξόφληση γραμματίων και υποχρεώσεων έναντι της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και ο λαός πορεύεται με την καλλιέργεια ξένων ενοχών και ηττοπαθούς συναισθήματος προκειμένου να αποδεχτεί τις εθνικές ήττες.

Όταν προσφάτως η Άγκυρα εισέβαλλε με πολεμικά αεροσκάφη δύο φορές στο Αιγαίο και όταν τα ελληνικά μαχητικά επιχείρησαν να αποκρούσουν την εισβολή, οι Τούρκοι ζήτησαν να φύγουν οι πιλότοι μας από τον διεθνή χώρο, αφού προηγουμένως είχαν εισβάλλει στον εθνικό εναέριο χώρο μας, διότι τα τουρκικά αεροσκάφη βρισκόντουσαν σε νατοϊκή αποστολή! Ο δε Γ.Γ του ΝΑΤΟ Ράσμουσεν προωθούσε στην σύνοδο των υπουργών άμυνας της Συμμαχίας στις Βρυξέλλες προνόμια υπέρ της Τουρκίας προκειμένου αυτή να συμμετάσχει στην διασφάλιση της ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας.

Και ενώ η Τουρκία λαμβάνει ουσιαστικά το νατοϊκό σχήμα του προστάτη της περιοχής μας, σε υπέρπτηση τουρκικών μαχητικών επάνω από το Αγαθονήσι, όταν έσπευσαν ελληνικά μαχητικά να αποκρούσουν τους εισβολείς, η Άγκυρα επικαλέστηκε παραβίαση τουρκικού εναέριου χώρου σε βάθος 4 ναυτικών μιλίων. Διεκδικώντας επί της ουσίας το Αγαθονήσι ως τουρκικό έδαφος!

Απαντήσεις ωστόσο παρέχονται ακόμη και από κυβερνητικές εφημερίδες όταν αποκαλύπτεται η ύπαρξη μυστικού ελληνοτουρκικού διαλόγου για τον επιχειρησιακό διαμοιρασμό στο Αιγαίο με τηλεγραφήματα που φέρουν την ελληνική πλευρά να παραιτείται από τις αναχαιτίσεις μακριά από τις ελληνικές ακτές. Επιπλέον επαληθεύεται μέσα από τα τηλεγραφήματα και τις μυστικές επαφές η παύση των αναχαιτίσεων από ελληνικής πλευράς όταν τα τουρκικά μαχητικά εισέρχονται από τα 6 έως τα 10 μίλια. Στο παιχνίδι μπαίνει από την πλευρά της Τουρκίας η προστασία τάχα και η πρόληψη ατυχημάτων.

Και ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθετεί την άποψη του Νομικού Συμβουλίου ότι δεν πρέπει να υιοθετηθεί ο κανονισμός για το απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα στην Κύπρο αφού θα «υπονόμευε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας», οι δουλικοί διάλογοι σε Ελλάδα και Κύπρο καλά κρατούν. Ο Ερντογάν πριν καν έρθει στην Αθήνα επέμεινε για τον έλεγχο του εναερίου χώρου στο Αιγαίο από το ΝΑΤΟ και εξέφραζε την βεβαιότητά του ότι ως το τέλος του χρόνου θα έχουν λυθεί τα θέματα του Αιγαίου και θα υπάρχει η δυνατότητα για την κοινή εκμετάλλευση αυτού και των πόρων του. Επικαλείται βέβαια και την διάθεση του φίλου του Παπανδρέου.

Στην Κύπρο μετά από την ακύρωση της στρατιωτικής άσκησης Νικηφόρος κατά τρόπο ηττοπαθή από την ελληνική πλευρά, η τουρκική πλευρά ακυρώνει την δική της άσκηση Ταύρος με την από εδώ πλευρά να πανηγυρίζει ανοήτως. Και κατά την παρουσίαση του «τουρκικού» αυτοδιοικητικού συνδυασμού στην Κομοτηνή ο πρόεδρος του κόμματος DEB των τουρκόσπορων έκανε λόγο για αδικίες σε βάρος της μειονότητας και για τουρκισμό ενώ η επικεφαλής του συνδυασμού Μουσταφάογλου μιλάει για διαταραχθείσα ισορροπία.

Και η Τουρκία συνεχίζει να εξοπλίζεται ακόμη και με μαχητικά αεροσκάφη τύπου stealth, αόρατα από τα ραντάρ, όταν η Ελλάς αδυνατεί να παραλάβει υπό κατασκευή υποβρύχια και κάνει περικοπές στρατιωτικών δαπανών.

Η εξωτερική πολιτική και η Εθνική Άμυνα μιας χώρας δεν γίνεται με όρους χρηματιστηρίου και στημένων συμμαχιών. Και όταν αυτή η χώρα είναι η Ελλάς του Ι. Μεταξά και των Ηρώων, αυτή η πολιτική οφείλει να είναι απαιτητική και διεκδικητική, γεμάτη από εθνικό συναίσθημα και εθνικιστική δράση.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

http://karachalios-spiros.blogspot.com

http://ethnikistikosagwn.blogspot.com