27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2008 : Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ - 18 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΕΘΝΑΡΧΗ

Απο τον Θεόδωρο – Νεκτάριο Ζούμπο

Πολλοί άνθρωποι είχαν την τύχη να ζήσουν τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο από κοντά, αλλά ιδιαίτερα εμείς οι Βολιώτες είχαμε την ευλογία να έχουμε τον Χριστόδουλο μας για χρόνια πνευματικό πατέρα στην Μητρόπολη Δημητριάδος. Δέκα οκτώ χρόνια έχουν περάσει από την αποδημία εις τον Κύριο αυτού του ξεχωριστού μεγάλου Έλληνα κι Ιεράρχη κι η απώλειά του γίνεται κάθε μέρα και πιο αισθητή. Δεν θα μπω στην διαδικασία να αναλύσω πόσα θα είχαν αποφευχθεί και πως θα έμπαινε φρένο στο ξεπούλημα και την κατάντια της πατρίδας, αν ο Εθνάρχης μας ήταν ακόμα ζωντανός. Αυτό, ας το εξετάσει καθένας από μόνος του κι ας προσπαθήσει να βρει την αιτία που έφυγε τόσο πρόωρα ο τελευταίος μεγάλος Έλληνας. Μέχρι τον επόμενο βέβαια, γιατί το έθνος μας πάντα γεννούσε και θα γεννάει ήρωες...

Θα αναφερθώ μόνο στον άνθρωπο Χριστόδουλο, αν μου επιτρέπει η ταπεινότητά μου να το πράξω, κάθως σίγουρα πολλοί άλλοι έχουν το δικαιώμα να ομιλούν περισσότερο, αφού τον έζησαν από κοντά. Θέλω, όμως, να καταθέσω και την προσωπική μου άποψη, γιατί και για ένα λεπτό να συναντούσες τον Μακαριστό, καταλάβαινες αμέσως πως είχες μπροστά σου έναν πεφωτισμένο άνθρωπο.
Τον Χριστόδουλο μας τον γνωρίσαμε ως ομαδόπουλα κι ως ομαδάρχες στις ευλογημένες κατασκηνώσεις της Ι.Μ.Δ. στον Άγιο Λαυρέντιο. Εκεί υπό την σκέπη του Μακαριστού μάθαμε για τον Χριστό, την εκκλησία, την πατρίδα και πήραμε διδάγματα κι αξίες που θα μας συντροφεύουν μέχρι το τέλος της ζωής μας. Ως ομαδόπουλο θυμάμαι τον Χριστόδουλο μας να μας συντροφεύει στο μεσημεριανό γεύμα και να κάθεται για ώρες να μας λέει ανέκδοτα, ώστε να δημιουργείται μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, ενώ εμβόλιμα μας έδινε και χρήσιμες πατερικές συμβουλές.
Μετά από χρόνια κατάλαβα, γιατί αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος είχε συνέχεια ένα χαμόγελο στα χείλη. Ήθελε πάντα όλοι να βλέπουν το γλυκύ πρόσωπο της εκκλησίας, που συγχωρά, που αγκαλιάζει και φροντίζει όλα τα παιδιά της. Πώς να μην ασφυκτιούν μετά οι ναοί από νεολαία, όταν μιλούσε ο Χριστόδουλος; Ήταν ικανός να κάνει τον «διασκεδαστή» για ώρες μόνο και μόνο για να σου πει έναν διδακτικό λόγο που θα σε οδηγήσει στην σωτηρία την ψυχής. Εξάλλου, το ήξερε πολύ καλά -όπως λέει και η παραβολή με τον άνεμο και με τον ήλιο- πως με την θερμές ακτίνες του ήλιου βγάζει την κάπα του ο βοσκός κι όχι με τον δυνατό και κρύο άνεμο.
Βέβαια, αυτό δεν σήμαινε πως δεν ήταν αυστηρός με τους εχθρούς του Έθνους και της εκκλησίας και πάντα μάχοταν μέχρι τελευταίας ρανίδας για τα δίκαιά μας. Όπως και το έκανε...
Θα κλείσω με μια δεύτερη προσωπική εμπειριά πάλι από τις κατασκηνώσεις του Αγίου Λαυρεντίου. Κάποια στιγμή πήγαμε ως ομαδάρχες να τον υποδεχτούμε στην πύλη μαζί με τους ιερείς. Όλοι θέλαμε να κάνουμε καλή εντύπωση στον πνευματικό μας πατέρα και τον υποδεχτήκαμε με αγάπη, φιλώντας του το χέρι και λέγοντάς του: «Καλώς ήρθατε, Σεβασμιώτατε»! Όταν έφτασε δίπλα μου από τον αυθορμητισμό της νιότης του είπα: «Καλώς ήρθες, Πάτερ». Αμέσως κάποιοι «δαγκώθηκαν» δίπλα μου για το λεκτικό αυτό ατόπημα της λάθος προσφώνησης, αλλά ο Χριστόδουλος μας χαμογέλασε πλατιά, με χτύπησε στην πλάτη και μου είπε: «Καλώς σας βρήκα».
Δεν τον ενδιέφεραν τα αξιώματα και οι... τεμενάδες. Το μόνο που ήθελε ήταν να είναι πάντα ο πνευματικός μας πατέρας που θα μας οδηγήσει μακριά από την αμαρτία και στην σωτηρία, ακουλουθώντας τον δυσβάσταχτο δρόμο της αρετής και της ανδρείας.
Χριστόδουλε μας, μας λείπεις, αλλά είμαι σίγουρος ότι κι από εκεί ψηλά μας καθοδηγείς κι ακόμα μας προστατεύεις!

http://www.pentapostagma.gr/2012/01/blog-post_4566.html

16 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΙΕΡΑΡΧΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Ένα αφιέρωμα από την Αιώνια Ελληνική Πίστη στον Μακαριστό Ιεράρχη Χριστόδουλο

Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Η Έλλειψη μνήμης είναι αυτό που μας έχει στοιχίσει σαν Λαό μέχρι σήμερα.

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1939, από πρόσφυγες γονείς. Η οικογένειά του καταγόταν από την Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης και εγκαταστάθηκε στην Ξάνθη μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης. Σε ηλικία 2 ετών, μετά την εμπλοκή της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο 1941, η οικογένειά του μετακόμισε για λόγους ασφαλείας στην Αθήνα, όπου ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος έζησε μέχρι την ηλικία των 35 ετών. Μαθήτευσε στο δημοτικό σχολείο Κοραής και ακολούθως στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων με άριστη επίδοση. Το 1962 έλαβε το πτυχίο της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με άριστα, και το 1967 αποφοιτά από τη Θεολογική σχολή του ιδίου πανεπιστημίου επίσης με άριστα. Παράλληλα σπούδασε Βυζαντινή Μουσική στο Ωδείο Αθηνών. Το 1982 υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο «Ιστορική και Κανονική θεώρησις του Παλαιοημερολογητικού ζητήματος κατά τε την γένεσιν και την εξέλιξιν αυτού εν Ελλάδι» και ονομάστηκε διδάκτωρ του Κανονικού Δικαίου με βαθμό άριστα. Ήταν πτυχιούχος της γαλλικής και αγγλικής γλώσσας, γνώστης δε της ιταλικής και γερμανικής γλώσσας. Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Διδάκτωρ των πανεπιστημίων Κραϊόβας και Ιασίου το 2003 και Λατερανού το 2006.
Το 1957, σε ηλικία 18 ετών, ήταν ήδη ψάλτης στην Αγία Ζώνη Κυψέλης όπου συναντά τον διάκονο Καλλίνικο Καρούσο, μετέπειτα Μητροπολίτη Πειραιώς, ο οποίος λειτουργούσε στον ίδιο ναό. Εκείνος θα του γνωρίσει τον 19χρονο τότε Αθανάσιο Λενή, νυν Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο. Το 1958 οι τρεις κληρικοί ιδρύουν τη μοναστική αδελφότητα «Χρυσοπηγή» στο Παγκράτι, η οποία ασχολούνταν με φιλανθρωπικές και ανθρωπιστικές δραστηριότητες καθώς και με την οργάνωση κατηχητικών σχολείων. Κείρεται μοναχός στις 16 Μαΐου 1961 στην Ιερά Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, όπου μόλις είχε εγκατασταθεί η αδελφότητα και στις 17 Μαΐου 1961 χειροτονείται διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Τρικάλων. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος το 1965, όταν τοποθετείται ως ιεροκήρυκας στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσας) στο Παλαιό Φάληρο, όπου έμεινε επί 9 χρόνια. Κατόπιν γραπτών εξετάσεων εισήχθη ως γραμματέας της Ιεράς Συνόδου επί αρχιεπισκοπίας Ιερωνύμου Α και ακολούθως του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ. Στις 18 Ιανουαρίου 1973 ιδρύεται στο Καπανδρίτι το Συνοδικό Μοναστήρι της Παναγίας της «Χρυσοπηγής», το οποίο υπαγόταν απ' ευθείας στην Ιερά Σύνοδο.
Το 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού σε ηλικία 35 ετών, ο νεότερος στην Ιεραρχία. Η ενθρόνισή του έγινε στις 4 Αυγούστου 1974 μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού, με επευφημίες και ροδοπέταλα. Έλαβε μέρος σε πολλές εκκλησιαστικές αποστολές στο εξωτερικό. Συνέγραψε πλήθος Θεολογικών και ηθικοπλαστικών κειμένων. Αρθρογράφησε στον εκκλησιαστικό τύπο και σε εφημερίδες. Στις 28 Απριλίου 1998 εξελέγη από την ιεραρχία με μεγάλη πλειοψηφία Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, σε διαδοχή του μακαριστού Σεραφείμ. Η ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου έγινε στις 9 Μαΐου 1998 στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, όπου εξεφώνησε τον επιβατήριο λόγο του.
Ήταν επίσης Πρόεδρος του Δ.Σ της Σιβιτανιδείου Σχολής.
 
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ,Α)ΩΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ:

Κατά τα 24 χρόνια που διετέλεσε Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού, ίδρυσε το "Σπίτι της Γαλήνης του Χριστού" για τους ηλικιωμένους, τη "Χριστιανική Αλληλεγγύη" για τους άπορους, το Κέντρο Συμπαράστασης Οικογένειας και το Συμβουλευτικό Σταθμό Προβλημάτων Εφηβείας.
Καθιέρωσε για πρώτη φορά κληρικολαϊκές συνελεύσεις, δημιούργησε κατασκηνώσεις για παιδιά όλων των ηλικιών, στέκι για τη νεολαία, ραδιοφωνικό σταθμό Ορθόδοξη Μαρτυρία (τον πρώτο για Μητρόπολη εκτός Αθηνών) και ιδιωτικό σχολείο της Μητρόπολης. Χορήγησε υποτροφίες εκ μέρους της Ιεράς Μητρόπολης, και συνεισέφερε στην αποστολή αρρώστων στο εξωτερικό. Επί των ημερών του λειτούργησε Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, συγκρότησε ενώσεις για την προστασία της ελληνικής γλώσσας σε συνεργασία με επιστήμονες της περιοχής. Θεμελίωσε ένα κτηριακό συγκρότημα σε μία έκταση περίπου 100 στρεμμάτων στην περιοχή Μελισσάτικα, έξω από τον Βόλο. Σήμερα, εκτός των γραφείων της Μητρόπολης στο συγκρότημα αυτό λειτουργεί συνεδριακό κέντρο. Έμφαση όμως έδινε και στο έμψυχο υλικό της περιοχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν πρωτοπήγε στον Βόλο υπήρχαν δώδεκα ιερείς θεολόγοι, ενώ όταν έφυγε άφησε πίσω του περίπου 80.
Παράλληλα αρθρογραφούσε σε πολλά έντυπα.
Εξαιτίας ενός άρθρου του, που δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο, το δημοτικό συμβούλιο του Βόλου, με ψήφισμά του στις 28 Ιουνίου 1984 τον κήρυξε «ανεπιθύμητο» για την πόλη, καθώς θεωρήθηκε ότι με το άρθρο του αυτό είχε «ξεφύγει από τα πλαίσια των θρησκευτικών καθηκόντων του και έβαλλε και κατ' αυτών ακόμη των Δημοκρατικών Θεσμών».
Το 1987 ανέλαβε να τεκμηριώσει και να εκπροσωπήσει την άποψη της Εκκλησίας στα ζητήματα περί Εκκλησιαστικής περιουσίας που είχε θέσει ο τότε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Αντώνης Τρίτσης, και ήταν εκ των ομιλητών στο συλλαλητήριο την 1η Απριλίου 1987. Η Ιερά Σύνοδος τον όρισε εκπρόσωπό της στην Επιτροπή Συντάξεως Νέου Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας το 1988, καθώς επίσης και στο Εθνικό Συμβούλιο Μεταμοσχεύσεων και στο Κέντρο Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γιώργος Σούρλας και ο αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Οικονόμου, στενός συνεργάτης του μακαριστού, πρότειναν να στηθεί ο ανδριάντας του μακαριστού Αρχιεπισκόπου μπροστά από τον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου Βόλου, ως ένδειξη τιμής στον μεγάλο Ιεράρχη. Την πρόταση άμεσα αποδέχτηκαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Ροδούλα Ζήση και ο αντιδήμαρχος Βόλου κ. Απόστολος Φοινικόπουλος. Ο κ. Σούρλας ζήτησε επίσης να δοθεί η ονομασία «Χριστοδούλου, Αρχιεπισκόπου» σε κεντρικό δρόμο της πόλης του Βόλου.

Β)ΩΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ:

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ίδρυσε 14 Ειδικές Συνοδικές Επιτροπές για ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων της σύγχρονης ζωής, μερικές από τις οποίες είναι για τα εξής θέματα: Βιοηθική (1988), Ακαδημία Εκκλησιαστικών Τεχνών (1999), Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1999), Γάμου, Οικογενείας, Προστασίας του Παιδιού και Δημογραφικού Προβλήματος (1999), Χριστιανικών Μνημείων (1999), Θείας και Πολιτικής Οικονομίας και Οικολογίας (1999), Πολιτισμικής Ταυτότητας (1999), Γυναικείων Θεμάτων (1999), Παρακολούθησης των Ολυμπιακών Αγώνων "Αθήνα 2004" (1999), Αθλητισμού (2006), Μεταναστών, Προσφύγων και Παλλιννοστούντων (2006) κλπ.
Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του έλαβε και τις ακόλουθες πρωτοβουλίες:
ίδρυσε το 1998 γραφείο αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στην UNESCO, καθώς και ειδική Συνοδική Επιτροπή παρακολούθησης Ευρωπαϊκών Θεμάτων
συνέστησε το Ίδρυμα Ψυχοκοινωνικής Αγωγής και Στήριξης "Διακονία" το 1999 για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων με έμφαση στους τοξικομανείς, ενώ παρείχε και κέντρο πρόληψης,
ίδρυσε τη "Στέγη Μητέρας" το ίδιο έτος για τη στήριξη ανύπανδρων μητέρων και κακοποιημένων γυναικών,
ίδρυσε το Κέντρο Στήριξης Οικογένειας (ΚΕ.Σ.Ο.) για τη μέριμνα για τα θύματα εμπορίας και παράνομης διακίνησης προσώπων,
δημιούργησε αλυσίδα βρεφονηπιακών σταθμών για την στήριξη απόρων και πολύτεκνων οικογενειών
ανέπτυξε το Γραφείο Νεότητας με κατασκηνώσεις, αθλητικές δραστηριότητες, ραδιόφωνο, φοιτητικές συνάξεις, σχολές βυζαντινής μουσικής, συνάξεις και άλλα.
Από το 2002 λειτουργεί η Αλληλεγγύη, μία μη κυβερνητική οργάνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μερικές από τις χώρες που δέχθηκαν την ποικιλόμορφη προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας (τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, τεχνολογικό υλικό, βιβλία και άλλα): Αιθιοπία, Αλβανία, Αρμενία, Αφγανιστάν, Βουλγαρία, Γεωργία, Ερυθραία, Ζιμπάμπουε, Ιορδανία, Ινδία, Ιράκ, Καζακστάν, Λίβανος, Μαυροβούνιο, Μπεσλάν (Β. Οσετία), Ν.Α. Ασία, Νότια Αφρική, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία, Πακιστάν, Παλαιστίνη, Πολωνία, Ρουμανία, Σερβία, Συρία, Τουρκία, Τσεχία. Στο πλαίσιο της «Αλληλεγγύης» εγκαινιάστηκε το 2005 ο ξενώνας «Στοργή» με στόχο να «φιλοξενεί, περιθάλπει, ανακουφίζει και επανεντάσσει στην κοινωνία δεκάδες ταλαιπωρημένες και πληγωμένες γυναίκες και να δεχθεί στους κόλπους του κάθε νέα περίπτωση οικογενειακής ή άλλης βίας».
Επίσης καθιερώθηκε η επιδότηση τρίτου παιδιού στα πλαίσια «προγράμματος στήριξης χριστιανικών οικογενειών της Θράκης» με τη μορφή μηνιαίου επιδόματος 35.000-40.000 δραχμών ανά παιδί ανά μήνα, με θετικά αποτελέσματα προς την κατεύθυνση της αύξησης των γεννήσεων με τον αριθμό «των γεννηθέντων ως τρίτων τέκνων...δι' έκαστον των ετών εφαρμογής αυτού, υπερδιπλάσιο των προ της εφαρμογής του Προγράμματος ετών».. Το πρόγραμμα αυτό συνάντησε ορισμένες αντιδράσεις επειδή δεν δίνονταν στους μουσουλμάνους της περιοχής. Η Ιερά Σύνοδος με επιστολή της απάντησε λέγοντας πως καταβάλλει το επίδομα μόνο στις χριστιανικές οικογένειες επειδή σε αυτές μόνο έχει πρόσβαση αφού αυτές είναι μέλη της, ενώ έθιξε και ζήτημα διαρκούς απραξίας των κατηγόρων του προγράμματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία των ληξιαρχείων, το μέτρο της Ιεράς Συνόδου βοήθησε να αυξηθεί η γεννητικότητα των χριστιανικών οικογενειών καθώς οι οικογένειες που απέκτησαν τρίτο παιδί έφτασαν μέσα σε τέσσερα χρόνια τις 800 από περίπου 100.
Επίσης επί των ημερών του έγινε διοργάνωση πλήθους συνεδρίων και ημερίδων, είτε με τη συμμετοχή του, είτε υπό την αιγίδα του, για σειρά σύγχρονων θεμάτων της Θεολογίας, όπως οι αιρέσεις, οι ιερατικές κλίσεις και η κατήχηση. Τέλος αναβαθμίστηκε ο ραδιοφωνικός σταθμός της Ελλαδικής Εκκλησίας, που απέκτησε πρόγραμμα, και εκσυγχρονίστηκαν έντυπα όπως ο «Εφημέριος» και η «Εκκλησία», όπως και εκδόθηκε το περιοδικό «Τόλμη». Αρκετές μητροπόλεις επίσης απέκτησαν τη δική τους ιστοσελίδα, ενώ αξιοποιώντας κοινοτικά κονδύλια εκδίδουν ηλεκτρονικά πιστοποιητικά και έγγραφα.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΙ:

Η επικοινωνιακή προσπάθεια ανοίγματος προς την νεολαία του Χριστόδουλου έγινε με διάφορους τρόπους από δημόσιο βήμα, για παράδειγμα απευθυνόμενους στους νέους συνήθιζε να λέει Ελάτε στην Εκκλησία όπως είστε, με το τζην, με το σκουλαρίκι. Αργότερα, ανταπέδωσε την έκφραση Τον Χριστόδουλο τον πάω για την οποία ενημερώθηκε ότι είχε ειπωθεί από νέους σε μία καφετέρια, λέγοντας κι εγώ σας πάω. Τέλος, σε μία από τις επισκέψεις του σε σχολεία παρότρυνε τους μαθητές ότι για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς.
Στις 19 Δεκεμβρίου 1999 στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου Ομόνοιας χειροτόνησε τον πρώτο ιερέα στην Ελλάδα, προερχόμενο από την Αφρική. Το όνομά του είναι Θεότιμος Κασόμπο Τσάλαν υιός του Μοκοσάι Συλβέστρου.
 
Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ:

Toν Ιούνιο του 2007 διαγνώστηκε ότι ο Αρχιεπίσκοπος πάσχει από καρκίνο του παχέος εντέρου και χειρουργήθηκε με επιτυχία για την αφαίρεση του όγκου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας όμως διαγνώστηκε και δεύτερος καρκίνος στο ήπαρ, καθώς και κίρρωση, που ήταν αποτέλεσμα χρόνιας ηπατίτιδας.[25] Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και τέθηκε σε αναμονή εύρεσης μοσχεύματος, προκειμένου να γίνει μεταμόσχευση ήπατος. Αν και το μόσχευμα βρέθηκε, κατά τη χειρουργική επέμβαση στις 8 Οκτωβρίου δεν έγινε η μεταμόσχευση, καθώς διαπιστώθηκαν πολλαπλές μεταστάσεις [26]. Λίγες εβδομάδες αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε τη θεραπεία του.


Τελευταίος ασπασμός.
Κατά τη διάρκεια της κατ' οίκον νοσηλείας του, τον Αρχιεπίσκοπο επισκέφθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, αρκετοί ακόμα πολιτικοί καθώς και Συνοδικοί Μητροπολίτες. Η θεραπευτική αγωγή που ακολουθούσε του δημιουργούσε παρενέργειες και σταδιακή επιδείνωση της υγείας του.
Στα τελευταία στάδια της ασθένειας του αρνήθηκε περαιτέρω ιατρική αγωγή, καθώς και να μεταφερθεί σε νοσοκομείο.
Στις 28 Ιανουαρίου του 2008 στις 5:15 το πρωί άφησε τη τελευταία του πνοή σε ηλικία 69 ετών. Απεβίωσε στην οικία του, όπως ο ίδιος ζήτησε, χωρίς να μεταφερθεί σε νοσοκομείο, παρά την επιδείνωσή της υγείας του που τον οδήγησε στο να καταλήξει. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας η σορός του μεταφέρθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας για λαϊκό προσκύνημα. Ανήμερα του θανάτου του, η ελληνική κυβέρνηση δια του Υπουργείου Εσωτερικών κήρυξε τετραήμερο εθνικό πένθος.
Στο τελευταίο του δημόσιο μήνυμα, με την ευκαιρία της πρωτοχρονιάς του 2008, νιώθοντας το τέλος του αφήνει την παρακαταθήκη του με τα εξής λόγια:
Σταθήτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει.

Η ΕΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ Η ΤΑΦΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ:

Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού αρχιεπισκόπου έγινε την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Ξεκίνησε στις 10.00 με την άφιξη το Ναό του Προέδρου της Δημοκρατίας συνοδευόμενου από τη σύζυγό του, ενώ οι επίσημοι και αντιπροσωπείες άρχισαν να φθάνουν από τις 09.00 τους οποίους και υποδεχόταν ο Νομάρχης Αθηνών. Στην ακολουθία παρευρέθηκε εκτός της Ιεράς Συνόδου, σύσσωμη η Κυβέρνηση και οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων, ο Πρόεδρος της Βουλής, οι τ. Προέδροι της Δημοκρατίας, ο τ. Βασιλεύς και τ. Βασίλισσα, οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, και Ρουμανίας, οι Αρχιεπίσκοποι Κύπρου, Αλβανίας, Αμερικής και Κρήτης, Μητροπολίτες - εκπρόσωποι των Πατριαρχών Αντιοχείας και Μόσχας, 4μελή αντιπροσωπεία του Πατριάρχου των Κοπτών Αιγύπτου και Αιθιοπίας, Καρδινάλιος εκπρόσωπος του Πάπα, ο επίσκοπος Λονδίνου ως εκπρόσωπος της Αγγλικανικής Εκκλησίας, ο Μουφτής Ξάνθης καθώς και πολλοί άλλοι εκκλησιαστικοί αντιπρόσωποι άλλων θρησκειών. Επίσης μεγάλος ήταν και ο αριθμός των ξένων διπλωματών ορθοδόξων και μη Χωρών, ενώ έξω από το Ναό πλήθος κόσμου είχε προσέλθει για να απευθύνει το «ύστατο χαίρε».
Ακολούθησαν επικήδειοι λόγοι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο που εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος, τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων εκπροσωπώντας τη Κυβέρνηση, τον Πρόεδρο της Βουλής και τον Δήμαρχο Αθηναίων. Στη συνέχεια το φέρετρο τοποθετήθηκε επάνω σε κιλλίβαντα πυροβόλου. Η πομπή κατάληξε στο Α Νεκροταφείο Αθηνών όπου ακολούθησε πατριαρχικό τρισάγιο και στη συνέχεια η ταφή.

 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΜΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Ο ΣΤΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ Γ.Ν.ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ γιά τόν μακαριστό Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ἀποτελοῦσε πάντα ζήτημα ἰδιαίτερης μέριμνας. Κατ’ ἐπανάληψη εἶχε ἐπισκεφθεῖ τή Θεσσαλονίκη καί τίς ἄλλες πόλεις τῆς Μακεδονίας καί πάντα μιλοῦσε καί γιά τήν ἑλληνικότητα τῆς περιοχῆς. Ἀπόδειξη ἦταν πώς ἡ τελευταία του ποιμαντική ἐπίσκεψη, πρίν νά εἰσαχθεῖ στό Ἀρεταίειο νοσοκομεῖο καί ἔκτοτε νά μήν ἀνανήψει, ἦταν στήν Ἔδεσσα. Βρέθηκε ἐκεῖ τήν 1η Ἰουνίου 2007 –στίς 9 εἰσήχθη στό Ἀρεταίειο– γιά νά συμμετάσχει στίς ἐκδηλώσεις γιά τά 100 χρόνια ἀπό τήν ἐκτέλεση τῶν Μακεδονομάχων Τέλλου Ἄγρα καί Ἀντώνη Μίγγα. Σέ κάθε εὐκαιρία πού τοῦ δόθηκε μίλησε ἐνώπιον μεγάλου πλήθους Μακεδόνων, οἱ ὁποῖοι ἐνθαρρύνθηκαν ἀπό τούς λόγους του καί τόν καταχειροκρότησαν.

Στήν ἀρχή τῆς κεντρικῆς ὁμιλίας του, στίς 3 Ἰουνίου 2007, πού ἀποτελεῖ καί τήν παρακαταθήκη του γιά τούς Ἕλληνες, σημείωσε: «Εἴμαστε σήμερα ὅλοι ἐδῶ ἑνωμένοι κάτω ἀπό τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του γιά τήν ἀπότιση τοῦ χρέους τῆς μνήμης καί τῆς ἀλήθειας, ἔναντι τῶν Ἑλλήνων ἡρώων τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα, ἐπειδή πιστεύουμε ὅτι ἡ συντήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης δέν ἀποτελεῖ παραχώρηση στή μισαλλοδοξία καί στόν φανατισμό, ἀλλά εἶναι εὐλαβικό κερί, πού τονίζει τήν εὐγνωμοσύνη μας πρός τούς ἐθνικούς μας ἥρωες καί τονώνει τό ἠθικό καί πατριωτικό μας φρόνημα.». Καί στή συνέχεια τόνισε μέ νόημα:

«Στά “πύρινα χρόνια” τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα κρίθηκε ἡ ἑλληνικότητα αὐτῆς τῆς γῆς τῶν Μακεδόνων, χωρίς νά ἐξαγορασθῆ μέ εὐτελές τίμημα καιροσκοπικῆς διπλωματίας, ἀλλ’ ἐπιβεβαιώθηκε μέ τό αἷμα καί τή θυσία τῶν ἄξιων παιδιῶν της καί τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων, πού προσέτρεξαν ἐθελοντικά καί πολέμησαν μέ θαυμαστή αὐτοθυσία γιά τήν ἀλήθεια καί τήν τιμή. Ἄν οἱ ἥρωες σκέπτονταν ὅπως κάποιοι –εὐτυχῶς ὀλίγοι– τήν καλοπέρασή τους, τόν συμβιβασμό καί τό συμφέρον τους, δέν θά εἴχαμε αὐτήν ἐδῶ τήν Πατρίδα. Τήν ἔχουμε ἐπειδή πλήρωσαν γι’ αὐτήν μέ τή ζωή τους οἱ Μακεδονομάχοι καί ὅλοι οἱ ἀγωνιστές ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος.».

Τό τέλος τῆς ὁμιλίας-παρακαταθήκης του ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος ἦταν μιά ἔκκληση στούς Μακεδόνες:

«Μείνετε ὄρθιοι στίς ἐπάλξεις, σταθεῖτε καί φυλάξτε τίς ἐθνικές καί θρησκευτικές μας παραδόσεις, διατηρεῖστε τήν ἑνότητα μέ τίς ρίζες μας γιά νά μήν ξεραθῆ ἡ ψυχή σας, ἀλλά νά εἶναι πάντα καρποφόρα. Τό μήνυμα τοῦτο προσλαμβάνει σήμερα ἰδιάζον βάρος γιά ὅλους τούς Ἕλληνες καί μάλιστα τούς Μακεδόνες. Στό διάβα τῆς ἱστορίας μας ἡ Μακεδονία ἀπετέλεσε μῆλον ἔριδος πολλῶν γειτόνων μας. Οἱ ἀγῶνες καί οἱ θυσίες τῶν πατέρων μας ἔσωσαν τήν Μακεδονία ἀπό τή βία καί τήν τρομοκρατία τότε, πρίν 100 χρόνια, τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου. Ἦταν ἀγῶνες δύσκολοι καί ἦταν οἱ θυσίες βαριές. Ἡ Ἐκκλησία στάθηκε ὄρθια ὅταν τίποτε ἄλλο δέν προσεφέρετο νά στηρίξει τήν ἀποσταμένη ἐλπίδα. Ἔκλεισε μέσα στό ράσο τῶν παπάδων καί δεσποτάδων Της ὅλα τά παιδιά Της καί ἔδωσε πρώτη τό παράδειγμα τῆς αὐτοθυσίας καί τοῦ ἡρωισμοῦ… Ὅλοι τό ξέρουμε καί ὅλοι τό διαλαλοῦμε. Χωρίς νά λησμονοῦμε μάθαμε νά συγχωροῦμε αὐτούς πού μᾶς ἀδίκησαν καί μᾶς ἀδικοῦν. Αὐτό εἶναι τό χρέος μας, ὅπως τό ἔχουμε διδαχθεῖ ἀπό τήν Ὀρθοδοξία μας καί τόν Ἑλληνισμό μας. Μπορεῖ νά πικραινόμαστε γιά κάποιες ὕποπτες συμπεριφορές μερικῶν παιδιῶν τῆς Πατρίδας μας, πού ἀποκλίνουν ἀπό τήν ἐθνική μας συμπόρευση. Στήν Ἑλλάδα καί πρίν, καί σήμερα, καί αὔριο, κανένας δέν μπόρεσε οὔτε θά μπορέσει ποτέ νά κάμψει τό φρόνημά μας. Ἀπό ἐμᾶς ἐξαρτᾶται νά δικαιωθοῦν οἱ θυσίες τῶν ἡρώων μας Μακεδονομάχων».

Ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος δέν ἔμεινε μόνο στούς λόγους Πίστης καί Ἐλπίδας πρός τούς Μακεδόνες Ἕλληνες. Μέ δύο ἐπιστολές του πρός τόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Τζώρτζ Μπούς τόν νεότερο ὑπογράμμισε τά δίκαια τῆς Ἑλλάδας ἔναντι τῶν σφετεριστῶν τοῦ ὀνόματος καί τῆς ὀνομασίας τῆς Μακεδονίας γειτόνων της. Ἡ πρώτη ἐστάλη στίς 10 Νοεμβρίου 2004 καί ἡ δεύτερη ἀκολούθησε στίς 17 Νοεμβρίου τοῦ ἰδίου ἔτους. Καί οἱ δύο ἐγράφησαν μετά τήν ἀπόφαση τῶν ΗΠΑ νά ἀναγνωρίσουν τά Σκόπια μέ τό συνταγματικό τους ὄνομα «Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας».

Ὅπως σημειώνει ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος στήν πρώτη του ἐπιστολή, ἡ χρήση τοῦ ὀνόματος «Μακεδονία» ἀπό τά Σκόπια εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό μίαν ἁπλή καί ἀθώα πολιτιστική ὑπεξαίρεση. Γιατί, καθώς ἔγραψε, «τά ὅρια τοῦ πολιτιστικοῦ, τοῦ πολιτικοῦ καί τοῦ ἐπεκτατικοῦ εἶναι ἀμυδρά». Καί ἐπισημαίνει στή συνέχεια:

«Οἱ Ἕλληνες θεωροῦμε πώς ἡ ἀναγνώριση τοῦ ὅμορου μέ τήν Ἑλλάδα κράτους τῆς πΓΔΜ μέ τό ἐθνωνύμιο “Μακεδονία” ὄχι μόνο δέν ἐξυπηρετεῖ κανένα βαλκανικό κράτος, ἀφοῦ ἀνεβάζει τή θερμοκρασία τῆς ἔντασης καί τῆς καχυποψίας στήν περιοχή, ἀλλά φαίνεται πώς δικαιώνει ὅλους ὅσοι κτίζουν τήν ἱστορία τους μέ κλοπιμαῖα ὑλικά καί ἐπιβραβεύει ὅσους διατηροῦν ἄσβηστη τή σπίθα τῆς ἀταξίας καί τῆς μόνιμης ἀστάθειας σέ μία κρίσιμη γιά τήν Εὐρώπη περιοχή καί σέ μίαν ἐποχή ἀδιάκοπων ἐντάσεων.».

Περαίνων τήν ἐπιστολή του ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος ἀφοῦ τονίζει ὅτι τό ὄνομα «Μακεδονία» ἀποτελεῖ κύριο στοιχεῖο τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς καί συστατικό μέρισμα τῆς ἐθνικῆς μας ἰδιοπροσωπίας ὑπογραμμίζει:

«Ἐξοχότατε, εἶμαι πεπεισμένος πώς ἡ περιστολή τῆς πολιτικῆς καί δή τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς στήν ψυχρή καί μόνο ἐξυπηρέτηση ἐφήμερων καί ἰδιοτελῶν συμφερόντων, ἀποτελεῖ βασικό αἴτιο τῆς παγκόσμιας ἀστάθειας καί ἀταξίας στή μετα-διπολική ἐποχή πού διανύουμε. Ὡς ὀργανικό μέλος ἑνός ἱστορικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου οἱ προτεραιότητες οὐδέποτε ὑπῆρξαν ἐφήμερες, οὔτε κἄν ἰδιοτελεῖς, καί ὡς ἐκκλησιαστικός ὑπηρέτης τῆς Ὀρθοδοξίας… ἐπιθυμῶ διά τῆς παρούσης νά ἐκδηλώσω μέ τόν πλέον ἔντονο τρόπο τά αἰσθήματα ἀγωνίας πού μέ διακατέχουν γιά τόν κόσμο πού διαμορφώνουμε μέ πλήρη ἀπαξία στήν ἀντικειμενικότητα καί τήν ἀλήθεια.».

Στή δεύτερή του ἐπιστολή πρός τόν Ἀμερικανό πρόεδρο ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος ἐπανέρχεται στό θέμα τῆς ὀνομασίας καί τοῦ ἐπισημαίνει προφητικά:

«Μιά ὀνομασία τοῦ γειτονικοῦ κράτους πού νά περιέχει τόν ὅρο “Μακεδονία” δέν δύναται νά ἀνατρέψει τούς ἱστορικούς λόγους, τούς ὁποίους ἔχει ἡ Ἑλλάδα κατά τῆς ὑφαρπαγῆς τοῦ ὀνόματος ἀπό τήν πΓΔΜ. Κάθε Ἕλληνας φέρει μέσα του αὐτό τό ἱστορικό ψῆγμα. Δέν εἶναι μόνο τά ἑλληνικά χώματα τά ὁποῖα ἀναδύουν στήν ἐπιφάνεια τά ἀπομεινάρια τῆς Μακεδονικῆς δυναστείας. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ πολιτισμός καί τά γονίδια τά ὁποῖα ἔχουν κληροδοτηθεῖ σέ μᾶς μέσω τῶν αἰώνων. Γιά τούς λόγους αὐτούς… οἱαδήποτε ἐξαναγκασμένη παρέκκλιση ἀπό αὐτήν τήν ἱστορικήν ἀλήθεια δέν θά ἀποφέρει ὥριμα φροῦτα εἰρήνης καί καλῆς γειτονίας ἀλλά ἄγουρους καρπούς καχυποψίας καί ἐχθρότητας μεταξύ τῶν δύο “Μακεδονιῶν”».

Στήν ὁμιλία του στήν Ἔδεσσα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶπε πώς δέν μπορεῖ νά σιωπᾶ ὅταν βλέπει ὅτι κινδυνεύει ἡ Πατρίδα καί τό ποίμνιό του, ἔστω καί ἄν αὐτό τοῦ στοιχίζει πολύ ἀκριβά. Ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι γνωστό ὅτι τοῦ στοίχισε. Ὅμως οἱ παρακαταθῆκες του μένουν μέτρο ἀναφορᾶς καί σύγκρισης γιά τούς ἑπόμενούς του Ἀρχιερεῖς.

ΕΣΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΙΔΙΟΠΡΟΣΩΠΙΑ - 10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ

Μικρό αφιέρωμα στα 10 χρόνια από την εκδημία του μακαριστού προκαθημένου. Υπήρξε πατριώτης με ήθος και γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα. Ηταν προφητικός στο ζήτημα της Μακεδονίας. Το 2004 σε επιστολή του είχε δηλώσει την αγωνία του

Του Μιχαήλ Τρίτου
Καθηγητού Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

Συμπληρώνονται φέτος δέκα χρόνια ἀπὸ τὴν ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου. Ταπεινὸ ἀφιέρωμα σ' αὐτὸν τὸν μεγάλο ἄνδρα, ποὺ μὲ τιμοῦσε μὲ τὴ φιλία καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη του, εἶναι οἱ γραμμές ποὺ ἀκολουθοῦν.
Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ὑπῆρξε μιὰ σπάνια ἐκκλησιαστικὴ προσωπικότητα, γιγαντιαίων, θὰ ἔλεγα, διαστάσεων. Σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ διακρίθηκε γιὰ τὸ ἀνεπίληπτο ἦθος, τὴν ἄριστη ἐπιστημονική του κατάρτιση, τὴ θαυμαστὴ γλωσσομάθεια, τὴν ἐκπληκτικὴ ὀργανωτική του ἱκανότητα, τὴ συγκινητική του εὐαισθησία σὲ θέματα εἰρήνης, κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ σεβασμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου.

Ὑπῆρξε ὁ πλέον λειτουργικὸς Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ τελευταίου αἰώνα, ποὺ ἕλκονταν ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῆς λειτουργικῆς παραδόσεως καῖ τὸ θάμβος τῆς ὀρθοδόξου μυστηριακῆς ζωῆς. Ἄριστος γνώστης καὶ ἐκτελεστῆς τῆς πατρώας βυζαντινῆς μουσικῆς, ὑποδειγματικὸς καὶ βιωματικὸς ἐκκλησιαστικὸς λειτουργὸς, δεινὸς καὶ χειμαρρώδης ὁμιλητὴς, μὲ γνήσιο ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα καὶ γνώση τῆς νέας εὐρωπαϊκῆς καὶ βαλκανικῆς πραγματικότητας. Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἀγωνίστηκε νὰ συνθέσει τὴ λειτουργικὴ μὲ τὴν κοινωνικὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ μὴν εἶναι «τὸ θεωρητικὸν ἀκοινώνητον καὶ τὸ πρακτικὸν ἀφιλοσόφητον», ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Ἔδωσε ὤθηση στὴν ἀξιοποίηση τοῦ διαδικτύου καὶ τῶν νέων τεχνολογιῶν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

Οἱ πρωτότυπες τοποθετήσεις του σὲ θέματα Βιοηθικῆς Ἰατρικῆς προλάμβαναν τὴν ἐποχή του καὶ ἔδειχναν πρὸς τὰ ἔξω τὸ καινούργιο πρόσωπο τῆς Ἐκκλησίας. Πρότεινε στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τὴ θεσμοθέτηση εἰδικῶν συνοδικῶν ἐπιτροπῶν, οἱ ὁποῖες ἄρχισαν τὴ μελέτη κρίσιμων ζητημάτων τῆς ἐποχῆς μας. Παράλληλα, ἐπέδειξε μεγάλο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ κοινωνικὸ καὶ τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο, παίρνοντας μιὰ σειρὰ πρωτοβουλιῶν: τὴν παροχὴ ἐπιδόματος τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸ τρίτο παιδὶ τῶν οἰκογενειῶν ποὺ ζοῦν στὴ Θράκη, τὴ στήριξη τῶν κακοποιημένων γυναικῶν, τὴν ἐνίσχυση τῶν παλιννοστούντων, τὶς οἰκολογικὲς πρωτοβουλίες, τὴν ὑποστήριξη τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐθελοντῶν καὶ γενικὰ τὴν ἐνίσχυση τῶν εὐπαθῶν κοινωνικῶν ὁμάδων.

Ὁ ἀείμνηστος Χριστόδουλος εἶχε μιὰ ξεχωριστὴ ἀγάπη στὴν Ἑλλάδα, ὡς διαχρονικὴ πολιτιστικὴ ὀντότητα, ὡς κοιτίδα ὑψηλῶν ἀξιῶν καὶ ὡς συνέχεια μιᾶς ἀνυπέρβλητης πνευματικῆς παρακαταθήκης. Μὲ παρρησία καὶ τόλμη τοποθετήθηκε συχνὰ στὰ ἐθνικὰ ζητήματα τῆς χώρας, τονώνοντας τὴν αὐτοπεποίθηση καὶ τὴν αἰσιοδοξία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Κατηγορήθηκε ὁ μακαριστὸς ὡς ἐθνικιστὴς καὶ λαϊκιστὴς. Ὁ ἴδιος ἀπάντησε κάποτε: «Μερικοὶ μὲ λένε ἐθνικιστὴ καὶ ἄλλοι λαϊκιστή. Λάθος. Οὔτε ἐθνικιστὴς εἶμαι οὔτε λαϊκιστής. Ὑπηρετῶ καὶ ἀγαπῶ τὴν Ἐκκλησία μας μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις. Ἀγαπῶ καὶ τὴν πατρίδα μας, τὴν Ἑλλάδα, τὴν ἔνδοξη χώρα μας».

Πράγματι, ὁ Χριστόδουλος δὲν ἦταν ἐθνικιστής. Ἦταν ἕνας ἁγνὸς πατριώτης. Ὡς ἐμβριθῆς περὶ τὰ θεολογικὰ, γνώριζε πολὺ καλὰ ὅτι ὁ ἐθνικισμὸς ὡς διχαστικὸ γεγονὸς κατατέμνει τὴν οἰκουμενικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας, καταστρατηγεῖ τὴν ἑνότητα τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὸ κήρυγμα τῆς παγκοσμιότητας καὶ τῆς ὑπερφυλετικότητας τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας.

Ὁ ἀείμνηστος πρωθιεράρχης ἦταν ἰδιαίτερα ἀνήσυχος καὶ εὐαίσθητος γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα. Διαρκῶς ἐπεσήμαινε τοὺς ἐθνικοὺς μας κινδύνους στοὺς πολίτες τῆς χώρας καὶ ἐνημέρωνε γι' αὐτοὺς θεσμικοὺς φορεῖς καὶ προσωπικότητες τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Ἰδιαίτερα ἀνήσυχος ἦταν γιὰ τὸ Μακεδονικό. Στὴ μὲ ἡμερομηνία 17/11/2004 ἐπιστολή του πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν καὶ τοὺς προκαθημένους τῶν Ἐκκλησιῶν ἐκφράζει τὴ μεγάλη του ἀγωνία γιὰ τὸ ζήτημα αυτό. «Ἡ χρήση τοῦ ὀνόματος “Μακεδονία” ἀπὸ τὰ Σκόπια», γράφει, «εἶναι κάτι περισσότερο ἀπὸ μιὰ ἁπλὴ καὶ ἀθώα πολιτιστικὴ ὑπεξαίρεση. Καὶ αὐτό, γιατὶ στὴν περιοχή μας τὰ ὅρια τοῦ πολιτιστικοῦ, τοῦ πολιτικοῦ καὶ τοῦ ἐπεκτατικοῦ εἶναι ἀμυδρά». Παράλληλα μὲ τὴν πολιτικὴ διάσταση τοῦ μακεδονικοῦ ζητήματος, ἀσχολήθηκε καὶ μὲ τὴν ἐκκλησιαστική, στηρίζοντας τὸν μαρτυρικὸ Ἀρχιεπίσκοπο Ἀχρίδος Ἰωάννη.

Ἀλλὰ καὶ στὸ βορειοηπειρωτικὸ ζήτημα ὁ Χριστόδουλος ἔδωσε δυναμικὴ παρουσία. Πάλιν καὶ πολλάκις ἀναφέρθηκε στὶς συνθῆκες κάτω ἀπὸ τὶς ὁποῖες ζοῦν οἱ ἀδελφοὶ Βορειοηπειρῶτες χριστιανοὶ, ἐξέφρασε τὴν ἀγανάκτησή του γιὰ τὴ βία καὶ τὴν καταπίεση τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεώς τους καὶ τόνισε ὅτι καὶ γιὰ τὸ μεγάλο αὐτὸ ἐθνικό μας πρόβλημα χρειάζονται σωστὴ ἐθνικὴ στρατηγικὴ καὶ ὑπεύθυνη ἀντιμετώπιση, γιατὶ «οἱ καιροὶ οὐ μενετοὶ καὶ οἱ ἱστορικὲς εὐθῦνες μεγάλες».

Μὲ ξεχωριστὴ ἀγωνία μιλοῦσε γιὰ τὸ κυπριακὸ ζήτημα καὶ τὶς ἀδικίες ποὺ ἔγιναν σὲ βάρος τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Σὲ ὁμιλία του στοὺς εὐρωβουλευτὲς τόνισε: «Ἔχω ἀγωνία γιὰ τὸ μέλλον τῆς Κύπρου... Ἡ Κύπρος εἶναι τούτη τὴν ὥρα κάρβουνο στὴν ψυχή μου, καὶ ἐλπίζω καὶ προσεύχομαι...» Κατὰ τὴν ἐπίσημη ἐπίσκεψή του στὴν Κύπρο, διεπίστωσε ὅτι ὁ Κυπριακὸς Ἑλληνισμὸς παραμένει ἀταλάντευτα προσηλωμένος στὶς πνευματικὲς καὶ ἐθνικὲς του καταβολές. Κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸ ἀδιαπραγμάτευτο αἴτημα μιᾶς δίκαιης καὶ βιώσιμης λύσης, ποὺ θὰ ἐπανενώσει πραγματικὰ τὴν Κύπρο σὲ ἕνα ἐλεύθερο, ἑνιαῖο, ἀνεξάρτητο καὶ δημοκρατικὸ κράτος.

Ἀλλὰ καὶ στὸ κουτσοβλαχικὸ ζήτημα ἦταν ἀπόλυτος. Στὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Νυμφαίου Φλωρίνης εἶχε πεῖ: «Οἱ Βλάχοι ἦταν καὶ εἶναι γνησιότατοι Ἕλληνες. Πρωτοστάτησαν στοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνες καὶ τὴν κοινωνικὴ εὐποιία, καλλιέργησαν τὰ γράμματα καὶ τὶς τέχνες καὶ γενικὰ διέπρεψαν σὲ κάθε τομέα τῆς ἑλληνικῆς ζωῆς».

Τον στενοχωρούσε ο βιασμός τῆς Ιστορικῆς Αλήθειας

ΘΥμᾶμαι στὸ περιθώριο τῆς ἐπισήμου ἐπισκέψεώς του στὴν Ἐκκλησία τῆς Ρουμανίας, ὅπου εἶχα τὴν τιμὴ νὰ τὸν συνοδεύσω, εἶχε πεῖ στὸν τότε Μητροπολίτη Μολδαβίας καὶ νῦν Πατριάρχη Ρουμανίας Δανιήλ: «Ἡ προσπάθεια νὰ ἀποδειχθεῖ ὅτι οἱ Βλάχοι τῆς Μακεδονίας, Ἠπείρου καὶ Θεσσαλίας ἦρθαν ἀπὸ τὴ Δακία, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι εἶναι ἱστορικὰ ἀτεκμηρίωτη, εἶναι λογικὰ ἀκατανόητη καὶ πρακτικὰ ἀσύμφορη, ἀφοῦ κανένας δὲν ἀφήνει τὶς εὔφορες πεδιάδες τῆς Δακίας γιὰ νὰ ἐγκατασταθεῖ στὰ κατσάβραχα τῆς Πίνδου καὶ τοῦ Βοΐου». Ἐκεῖνο ποὺ ἰδιαίτερα τὸν στενοχωροῦσε ἦταν ὁ βιασμὸς τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας καὶ ὁ ἀνεπίτρεπτος ἀκρωτηριασμός της στὴν προκρούστεια κλίνη τῶν ἰδεολογικῶν προκαταλήψεων, τῶν ὑλιστικῶν σχημάτων, τῆς μονολιθικῆς σκέψεως καὶ τῶν σοφιστικῶν συλλογισμῶν. Ἡ διατήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης εἶναι γιὰ τὸν Χριστόδουλο βασικὴ προϋπόθεση ἐπιβιώσεως τῶν ἐθνῶν. Ἡ λήθη εἶναι νέκρωση τῆς Ἱστορίας καὶ παρακώλυση τῆς ἱστορικῆς συνέχειας, δηλαδὴ ἱστορικὸς θάνατος. Ἡ συντήρηση τῆς ἐθνικῆς μνήμης, ἀντίθετα, παροντοποιεῖ τὴν Ἱστορία καὶ ἐξασφαλίζει τὴ συνέχεια. Πάντα τόνιζε: «Ἡ ἱστορικὴ ἐξέλιξη στὶς διαπροσωπικὲς καὶ διακρατικὲς σχέσεις δὲν πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸ νὰ λησμονοῦμε τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια».

Ζει στη συνείδηση του ελληνικού λαού, που τον αναπολεί

Νοῦς ἀνοικτὸς καὶ δεκτικὸς στὶς προκλήσεις τῶν καιρῶν καθὼς ἦταν, χωρὶς ἀγκυλώσεις καὶ ἐσωστρέφειες, φρόντιζε γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ ρόλου τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν κόσμο, προβάλλοντας μὲ συνέπεια τὴν ὀρθόδοξη παράδοση καὶ μαρτυρία στὰ εὐρωπαϊκὰ καὶ διεθνῆ φόρα.
Ὑπῆρξε ὑπέρμαχος τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνώσεως μὲ τὴν προϋπόθεση ὅτι αὐτὴ θὰ σέβεται τὴν ταυτότητα καὶ τὴν ἰδιοπροσωπία κάθε λαοῦ, τὴ γλώσσα του, τὴ θρησκεία, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, τὴν παράδοση καὶ τὴν κληρονομιά του. Ἤθελε μιὰ Εὐρώπη παράγοντα σταθερότητας γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, στὴν ὁποία οἱ ἡγέτες της δὲν θὰ ἀποφασίζουν μὲ βάση τὸ συμφέρον ἀλλὰ τὸ δίκαιο. Μιὰ Εὐρώπη παράγοντα ἀνεκτικότητας πρὸς τοὺς ἄλλους πολιτισμοὺς καὶ τὶς θρησκεῖες καὶ συνεργασίας μὲ ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς.

Ἰδιαίτερα σκληρὸς ἦταν στὴν ἄρνηση τῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν νὰ ἀναγραφεῖ στὸ Σύνταγμα τῆς Εὐρώπης ὁ χριστιανισμὸς ὡς θεμέλιο τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ. Πίστευε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ νὰ πορεύονται σὲ μιὰ προσπάθεια συνενώσεως καὶ συνεργασίας μὲ κριτήρια μόνον τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα. Ἀλλὰ ὅτι χρειάζεται καὶ μιὰ ἀνώτερη πνευματικὴ θεώρηση καὶ σκοποθεσία, ποὺ θὰ ἀποτελεὶ τὴν ἐμπνέουσα δύναμη γιὰ τὰ ἄτομα καὶ τὶς κυβερνήσεις. Καὶ αὐτὴ ἡ δύναμη εἶναι ὁ χριστιανισμός. «Εὐρώπη», τόνισε ὁ μακαριστὸς Χριστόδουλος, «δὲν εἶναι ἕνας γεωγραφικὸς ὅρος. Ἡ Εὐρώπη εἶναι πολιτιστικὸ μόρφωμα. Ἡ ἀναφορὰ στὸν χριστιανισμὸ δὲν ζητήθηκε ὡς πράξη παρεμπόδισης τοῦ λαϊκοῦ κράτους ἀλλὰ ὡς πράξη διαφύλαξης τῆς εὐρωπαϊκῆς συνείδησης».

Πέρασαν δέκα ὁλόκληρα χρόνια ἀφότου ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἔπαυσε νὰ βρίσκεται σωματικὰ κοντά μας. Ἔφυγε γιὰ τὴν ἀτέρμονη αἰωνιότητα, ὅπου «ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων». Μὲ τὸ κεφάλι ψηλά. Μὲ τὴ συνείδηση ἀναπαυμένη ὅτι «τὸν καλὸν ἀγώνα ἠγωνίσατο».

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, μὲ τὴ λιπαρὰ μόρφωση, τὸ ὑψηλὸ ἦθος, τὸν ἀκάματο ζῆλο, τὴ γρηγοροῦσα συνείδηση καὶ τὸ ὑψηλὸ αἴσθημα ἑλληνορθόδοξης εὐθύνης, δὲν πέθανε. Γιατὶ οἱ μεγάλοι δὲν πεθαίνουν. Δὲν πεθαίνουν καὶ ὅταν ἀκόμη βρίσκονται ἐν τάφῳ. Καὶ ὁ Χριστόδουλος ἀνήκει στοὺς Μεγάλους. Γι' αυτὸ ζεῖ στὴ συνείδηση τοῦ λαοῦ, ποὺ τὸν ἀναπολεῖ στὶς μεγάλες ἐθνικὲς κρίσεις, στὰ ἔργα του, στὰ βιβλία του, στὶς εὐεργεσίες του, στὶς ὑποθῆκες ἀρχῶν καὶ συνέπειας ποὺ ἔδωσε μὲ τὴ ζωή του.

Ὁ Χριστόδουλος ὑπῆρξε ἀσυμβίβαστος στὶς ἀρχές του. Δὲν ὑποχώρησε μπροστὰ σὲ ἐξουσίες ποὺ θέλησαν νὰ τραυματίσουν τὸ ἦθος τοῦ λαοῦ μας, νὰ χαλαρώσουν τὶς ἀντιστάσεις του ἀπέναντι σὲ ξενόφερτες συνήθειες ποὺ ἀντιστρατεύονται τὴν παράδοση καὶ ἀσεβοῦν ἀπέναντι στὴν ἱστορία του.

Σὲ μιὰ κοινωνία ποὺ προβάλλει ἀλλοτριωμένα πρότυπα ζωῆς καὶ δημιουργεῖ δευτερογενεῖς πλασματικὲς ἀνάγκες, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἀνοίγει δρόμους, προβληματίζει καὶ ὁδηγεῖ τοὺς νεωτέρους στὸν δρόμο τοῦ θρησκευτικοῦ καὶ τοῦ ἐθνικοῦ χρέους. Οἱ πνευματικὲς του παρακαταθῆκες εἶναι ὁλόκληρο ἰδεολογικὸ οἰκοδόμημα καὶ ἀποτελοῦν ὁδηγὸ συμπεριφορᾶς γιὰ ὅλους μας. Παρακαταθῆκες ποὺ μεταφράζονται σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἦθος, σεβασμὸ στὴν παράδοση καὶ στὶς ἀξίες τοῦ Γένους, ἀγάπη μέχρι θυσίας γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ τὴν πατρίδα.


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΒΙΝΤΕΟ) ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ "ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ Π Ρ Ο Φ Η Τ Ε Ι Α ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΠΟΥ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ"

Hellenic Frenzyness 
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΝΑ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΕΤΕ: ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ, Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ!!! - Η ΠΙΟ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, o μόνος εν ζωή Έλληνας ηγέτης σε μία κοινωνία παρακμής, υποτέλειας και αθλιότητας. 

Υπήρξε η πιό μαχητική φωνή εναντίον του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού και της απανθρωπιάς .
Γι αυτό τον μίσησαν, τον έβρισαν και τον πολέμησαν όσο καμμία άλλη προσωπικότητα τα τελευταία 10 χρόνια.
Ας μην επιχαίρουν όμως οι ανελέητοι εχθροί του. Ο Χριστόδουλος έδειξε τον δρόμο της αντίστασης. Δεν θα τον ξεχάσουμε.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΣΤΟΧΟΣ

(ΒΙΝΤΕΟ) : Ο ΣΥΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΕΠΙΒΑΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ) - Ο ΗΓΕΤΗΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ.

Το συγκλονιστικό απόσπασμα από τον επιβατήριο λόγο του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στην μητρόπολη των Αθηνών, την 9η Μαΐου 1998. Η συγγνώμη προς τους νέους της Ελλάδος, με δάκρυα στα μάτια. Δέκα χρόνια μετά, ο Χριστόδουλός μας δεν είναι κοντά μας. Αλλά οι νέοι της πατρίδας μας δεν ξεχνούν τα λόγια που χάραξε στις καρδιές μας, την παρακαταθήκη που άφησε σ'εμάς χρέος. Χριστόδουλέ μας, δεν ξεχνούμε, θα συνεχίσουμε!

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
Φειδίας Μπουρλᾶς

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ : ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ! "ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΗΣΕΤΕ ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ ΜΑΣ"

"Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών."

Αγαπητά μου Παιδιά,

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ που δεν τιθασσεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα. Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ' εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Κι εμείς συμπράττουμε σ' αυτό, άλλοι για το καλό και άλλοι για το κακό. Η ελευθερία μας είναι το κριτήριο της ευθύνης μας. Μακάριοι οι έχοντες προοπτική αιωνιότητας στη ζωή τους. Αλλοιώς είναι σάρκες, έκδοτοι σε πάθη ατιμίας, πρόθυμοι για κάθε τι που ευτελίζει την ύπαρξή μας. Ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν κάθε άνθρωπος θυμόταν την θεία καταγωγή του και ευθυγράμμιζε τη ζωή του με τις αρχές που απορρέουν από αυτή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει.

ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.

ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ 2008 - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Με πατρική αγάπη και ευχές
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ:Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ...ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ...!!!!!

"ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΜΙΛΩ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΣΤΟΙΧΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΑ"... ΦΩΤΙΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΥΣ..."

   


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ

Μέσα σε ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα τελέσθηκε στον Ιερό ναό Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως, ετήσιο μνημόσυνο υπερ αναπαύσεως του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κύρου Χριστοδούλου, με αφορμή την συμπλήρωση τεσσάρων ετών από την κοίμηση Του.

Τη Θεία Λειτουργία και τον μνημόσυνο τέλεσε ο εκ των συνεργατών του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου στην Ιερά Σύνοδο και την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, Μητροπολίτης Αχελώου κ. Ευθύμιος, ο οποίος αναφέρθηκε στην ομιλία του στην οικονομική κρίση λέγοντας πως πρέπει να έχουμε ελπίδα κ η Παναγία θα δώσει διέξοδο ενώ μίλησε και για την προσωπικότητα του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου.

Μνημόσυνο ψάλθηκε από τους εφημερίους και στην δεύτερη Θεία Λειτουργία που τελείτε κάθε Κυριακή στη Αγία Μαρίνα.

Το ενοριακό φυλλάδιο «Να μην ξεχάσω . η ενορία μου με καλεί» που μοιράστηκε στο ναό και στο ναό του κοιμητηρίου είχε εκτενές αφιέρωμα στο Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο.

http://dexios.gr/site/4780

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ:Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

Σχόλιο:ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ
Η Μακεδονία θα σώσει την Ελλάδα. Μεγάλη κουβέντα αλλά το κυριότερο προφητική από έναν εθνάρχη. Ο Μακαριστός λείπει σωματικά ψυχικά όμως είναι μέσα μας.
Μας δίνει λίγη από την δύναμή του από εκεί που βρίσκετε.
Δείτε και ακούστε στο βίντεο την συγκλονιστική δήλωσή του
Ας είχαμε και σήμερα έναν Χριστόδουλο και τι στο κόσμο .

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, Παρών!

Γράφει ο Τάσος Δημητρακόπουλος
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ Αρχιεπίσκοπε...!

Πάνε δύο χρόνια, μα φαίνεται σαν χθες...Που το ξημέρωμα της Δευτέρας της 28ης Ιανουαρίου 2008, εκτός από τον μελαγχολικό καιρό, έφερε την μελαγχολία και την θλίψη στις ψυχές όλων μας. Ο αρχηγός της Ελλαδικής Εκκλησίας, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, εκοιμήθη, σύμφωνα με την εκκλησιαστική ορολογία, μετά από αγώνα μηνών με την επάρατη νόσο.
Ήταν τον Απρίλιο του 1998, όταν εξελέγη Αρχιεπίσκοπος, διαδεχόμενος τον μακαριστό Σεραφείμ. Σε μέρα βροχερή είχε γίνει η τελετή της ενθρόνισής του, χωρίς πολλές επισημότητες, αντίθετα με την ενθρόνιση του τωρινού αρχιεπισκόπου, που έγινε σε ένα τελείως διαφορετικό κλίμα. Από τους πρώτους κιόλας μήνες από την εκλογή του ως Αρχιεπισκόπου, ένα νέος άνεμος φάνηκε να πνέει στην Εκκλησία. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τόλμησε να πει και να κάνει πράγματα που ποτέ κανείς στους κόλπους της Εκκλησίας μας δεν είχε κάνει.

Read more...

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΜΑΣ

Σχόλιο:ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ
Αν και το μικρό αλλά συγκινητικό και ανθρώπινο μήνυμα αφορά το μνημόσυνο που έγινε χθες,εντούτοις το αναρτούμαι σήμερα εις μνήμη του μακαριστού κεραυνού ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας

Δυο χρόνια...
Πότε πέρασαν κιολας δύο χρόνια απο τη μαύρη Δευτέρα, που άλλαξε τις ζωές όλων μας για πάντα;
Ηταν Δευτέρα, 5.15 το πρωί η ωρα που έσβηνε το καντήλι της ζωής του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου μας και άλλαζε η ζωή μας...
Δύο χρόνια μετά,δεν τον έχουμε ξεχάσει,τον έχουμε διαρκώς στο στόμα μας, στην καρδιά μας και τη σκέψη μας...
Δύο χρόνια μετά,η Ελλάδα παραμένει ορφανή...
Δύο χρονια μετά,ολα για όσα εκείνος μας προειδοποιούσε λαμβάνουν χώρα, ένα ένα, κάθε μερα. Η ζωή μας έχει αλλάξει κατά πάρα πολύ απο εκείνες τις μέρες. Πολλοί, και ιδίως οι ισχυροί της ημέρας, αντιστάσεως μή ούσης παίρνουν αποφάσεις επιζήμιες για την Ελλάδα, για την Εκκλησία και για εμάς χωρίς να ερωτηθούμε...
Ζητουν χωρισμό κράτους Εκκλησίας, ζητανε να δώσουν ιθαγένεια σε όλους τους λαθρομετανάστες, ζητάνε να μειωθεί η παρουσία της Εκκλησίας στη δημόσια ζωή και αντι να ζουμε με την Εκκλησια που μας διδασκει να σκεφτομαστε, και να αποφασίζουμε, μας ζητανε να γίνουμε ένα νουμερο,ενας αριθμος οπως ωραια ελεγε ο Χριστοδουλος. Να σκεφτομαστε μονο το ζοφερο οικονομικο αυριο που μας περιμενει...να σκεφτομαστε τι θα μας ζητησουν να συνεισφερουμε ως βοηθεια υποχρεωτικη για να συνελθει η Ελλάδα απο ενα οικονομικο κραχ που εμεις ουδεποτε προκαλεσαμε..
Δεν μπορουμε να το δεχθουμε αλλο αυτο που γίνεται σε βάρος μας...
Την Κυριακή στις 24 του μηνός η μνήμη του Χριστόδουλου παραμένει ζωντανή.
Πηγαίνουμε στον Αγιο Νικολαο Καισαριανής, αλλά και στο Πρώτο Κοιμητήριο των Αθηνών και τα γεμίζουμε και προσκυνώντας στον τάφο του του λέμε,
Χριστόδουλε σέ πάμε !
Για να τον ακουσουμε να μας λέει απο εκεί ψηλά και εγώ σας πάω !
Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ.
Αιωνία αυτου η μνήμη !

Ευχαριστούμε θερμά τη Ντίνα και το elladaxalia.blogspot

Πηγή:ΕΓΕΡΣΙΣ