ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Του Emperor of Historia.

Στις ημέρες μας, επικρατεί στην Ελλάδα η άποψη πως η Εξέγερση του Πολυτεχνείου (15-17 Νοεμβρίου 1973)έριξε την «Χούντα» και πως συνέβαλε στην Επάνοδο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Όμως, ισχύει όντως αυτή η άποψη; Τελικά, τι ρόλο έπαιξε το Πολυτεχνείο στην Ιστορία μας; Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Καταρχάς, στις 8 Οκτωβρίου 1973 ορκίζεται η Μεταβατική Κυβέρνηση Μαρκεζίνη, με Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και προκηρύσει εκλογές για τι; 10 Φεβρουαρίου 1974. Ήδη από αυτή την εξέλιξη καταλαβαίνουμε πως το Καθεστώς της 21^ης Απριλίου 1967 δεν υπήρχε πλέον και πως σίγουρα δεν το έριξε το Πολυτεχνείο. Όπως θα δούμε όμως στην συνέχεια, το ζήτημα του Πολυτεχνείου και της Ανατροπής του Γεωργίου Παπαδοπούλου είναι πολύ πιο σύνθετο από όσο μας παρουσιάζεται σήμερα.

Για να κατανοήσουμε επακριβώς τι συνέβη μετά την Ορκωμοσία της Μεταβατικής Κυβερνήσεως Μαρκεζίνη οφείλουμε να στραφούμε στην διερεύνηση του Διεθνούς Παράγοντος.

Αρχικά, μόλις δυο ημέρες μετά την ανάθεση της Πρωθυπουργίας στον Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη ξεσπάει ο 4^ος Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος (ευρύτερα γνωστός ως Πόλεμος του Γιόμ Κιπούρ). Σχεδόν αμέσως (13 Οκτωβρίου 1973) ζητείται από την Ελλάδα να ξεκαθαρίσει την στάση της απέναντι σε αυτό το θέμα. Η άμεση και ριτή απάντησις του Υπουργού Εξωτερικών Χρήστου Ξανθόπουλου- Παλαμά ήταν η ακόλουθη: «Αι φιλικαί σχέσεις της Ελλάδος με τας Αραβικάς Χώρας, αποκλείουν οιανδήποτε συμμετοχήν, είτε άμεσον είτε έμμεσον εις τυχόν ενέργειαν στρεφομένην εναντίον αυτών… Ο Ελληνικός χώρος, θαλάσσιος και εναέριος δεν χρησιμοποιείται δι’ οιανδήποτε ενέργειαν, σχέσιν έχουσα με την εμπόλεμον κατάστασιν εις την Μέσην Ανατολήν.»

Παρά το γεγονός όμως, ότι η απάντησις του Υπ. Εξωτερικών ήταν ξεκάθαρη διακήρυξη προς τις ΗΠΑ ότι η Ελλάς δεν πρόκειται να δεχθεί χρήση των βάσεών της εναντίον των Αράβων, θα χρειαστεί και το «ΟΧΙ» του Προέδρου της Δημοκρατίας Γεωργίου Παπαδοπούλου μέσω του διαβήματός του στον Πρέσβη των ΗΠΑ Χ. Τάσκα, όπου του διεμήνυε ότι: α)η εμπόλεμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή δημιουργεί τον κίνδυνο πυρηνικής συγκρούσεως μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, β)οι τρεις ναυτικές μονάδες του 6^ου Αμερικανικού Στόλου, που ελλιμενίζονται στην Ελευσίνα φέρουν πυρηνικό οπλισμό και συνεπώς θα αποτελέσουν στόχο της ΕΣΣΔ και γ)για τους ανωτέρω λόγους τα τρία πολεμικά πλοία των ΗΠΑ πρέπει να αποπλεύσουν αμέσως από την Ελευσίνα. Ουσιαστικά αυτό το «ΟΧΙ» του Γεωργίου Παπαδοπούλου (ένα από τα πολλά που είπε) σε συνδυασμό με το Σχέδιο για επέκταση από 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο έμελε να ήταν και το τελευταίο του «ΟΧΙ».

Στην συνέχεια, τον Μάϊο του 1973 συνεδρίασε στην Ρώμη η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ μαζί με την  Τριμελή Επιτροπή για πρώτη φορά. Οι κυριότερες αποφάσεις που λήφθηκαν ήταν δυο: α)η Ανατροπή του Προέδρου των ΗΠΑ R. Nixon και β)η διχοτόμηση της Κύπρου (80% η Ελλάς και 20% η Τουρκία). Δυο μήνες μετά -τον Ιούνιο 1973- ξεσπά στις ΗΠΑ το λεγόμενο «Σκάνδαλο Watergate», το οποίο εξουδετέρωσε τον Nixon και από εκείνη την στιγμή ξεκινούσε η περίοδος Kissinger, η οποία επισφραγίστηκε τον Σεπτέμβριο 1973, οπότε ο Henry Kissinger ανέλαβε προσωπικώς το Υπουργείο Εξωτερικών σε αντικατάσταση του W. Rogers. Παράλληλα, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος αρνήθηκε πρόταση διπλής Ενώσεως (διχοτόμησης) της Κύπρου με την φράση: «Όσο κάθομαι εγώ σε αυτή την καρέκλα η Κύπρος θα παραμείνει ενιαία και αδιαίρετος!» σφραγίζοντας ουσιαστικά την μοίρα του.

Τον Αύγουστο του 1973 έγινε μυστική συνάντηση Καραμανλή-Κίσσινκερ, στην οικία του γνωστού Αμερικανού δημοσιογράφου Σ. Σουλτσμπέργκερ (γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον ίδιο τον Σουλτσμπέργκερ, αλλά και από την συνομιλία Καραμανλή-Κίσσινγκερ στις 26/7/1974 κατά την οποία ο τελευταίος λέει: «Θυμάμαι με μεγάλο ενθουσιασμό το δείπνο, που είχαμε την περασμένη χρονιά (1973) στο σπίτι του Σάϊρους Σουλτσμπέργκερ.»)

Ακόμη, από τις 19-23 Νοεμβρίου 1973 (αμέσως μετά το Πολυτεχνείο) διεξάγεται ένα περίεργο Σεμινάριο στην Ρώμη, με θέμα την «διερεύνηση προοπτικών επιλύσεως του Κυπριακού προβλήματος.» Το Σεμινάριο αυτό διεξήχθη σύμφωνα με εντολή του Henry Kissinger και οργανωτής του υπήρξε το μυστηριώδες «Κέντρο Μεσογειακών Σπουδών», που κατευθυνόταν από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ και είχε ασαφείς δεσμούς με την CIA. Εκεί στην ουσία αποφασίστηκε το μέλλον της Κύπρου: Η διχοτόμησις και η μη παρέμβαση των ΗΠΑ σε περίπτωση τουρκικής επεμβάσεως. Επίσης, στο Σεμινάριο της Ρώμης συμμετείχε και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος στις 22 Νοεμβρίου μετέβη στο Παρίσι, για να ενημερώσει τον Κ. Καραμανλή για τις αποφάσεις του. Μόλις τρεις ημέρες μετά (25 Νοεμβρίου 1973) κατέφθασαν οι προτάσεις του Καραμανλή στον Μακαρέζο, στις οποίες συνιστούσε ως πρώτο πρόσωπο για την ανατροπή του Παπαδοπούλου, τον Δημήτριο Ιωαννίδη.

Πλέον ήταν εμφανές ότι η ρήσις του Αμερικανού Διπλωμάτη John Day τον Οκτώβριο του 1973, σε ανοιχτή δεξίωση ενώπιον 30 στρατιωτικών, πολιτικών, διπλωματών και δημοσιογράφων είχε τεθεί σε εφαρμογή: «Πρέπει να αλλάξετε την Κυβέρνηση Μαρκεζίνη και να διώξετε τον Γ. Παπαδόπουλο. Εμείς οι Αμερικανοί δεν θέλουμε ούτε τον έναν, ούτε τον άλλον.»

Εφόσον μελετήσαμε διεξοδικώς, τον Διεθνή Παράγοντα και την Σχέση του με τη Πτώση του Γεωργίου Παπαδοπούλου, ας μεταβούμε τώρα στο Εσωτερικό της Ελλάδος και στο «Ιστορικό» των επεισοδίων.

Πρώτον, στις αρχές του 1973 ο Γεώργιος Παπαδόπουλος προετοίμαζε το Ε.ΠΟ.Κ με σκοπό τη  πολιτικοποίησή του μέσα από τα νέα κόμματα και νέα πρόσωπα, που θα κατέλυαν τον παλαιοκομματισμό. Οι παλαιοκομματικοί θορυβήθησαν στην ιδέα ενός «Κόμματος Παπαδοπούλου.» Οι επιτυχημένες περιοδείες των μελών του Ε.ΠΟ.Κ και σε όλους τους Νομούς, για την έναρξη της «αφρόκρεμας»των τοπικών κοινωνιών και οι θριαμβευτικές πορείες του Γ. Παπαδοπούλου σε Κρήτη και Ήπειρο τους έκανε να αντιδράσουν επιστρατεύοντας κατ’ ουσίαν τους φοιτητές.

Όλα ξεκίνησαν μετά τον Ν.Δ 1347/73, σύμφωνα με τον οποίο ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης είχε το δικαίωμα ν α διακόψει την αναβολή στρατεύσεως σε όσους φοιτητές προέτρεπαν σε αποχή από τα μαθήματα ή τις εξετάσεις (ΦΕΚ 35/10-2-1973). Στις 21 Φεβρουαρίου 1973, κατόπιν παρακινήσεως των παλαιοκομματικών, άρχισαν συγκεντρώσεις Φοιτητών σε πολλές σχολές του Πανεπιστημίου, με κυριότερη την Νομική Σχολή Αθηνών, και αίτημα την αναστολή του Νόμου 1347.

Το ότι υποκινήθηκαν από τους παλαιοπολιτικούς είναι εμφανέστατο από την επόμενη κίνησή τους. Εντελώς συνωμοτικά, την ίδια ημέρα μια «επιτροπή φοιτητών» επισκέφθη τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο στην οικία του στην Οδό Ξενοκράτους. Στην συνωμοτική σύσκεψη φοιτητών-παλαιοπολιτικών μετείχαν οι: Ι. Ζίγδης, ο Ι. Πεσματζόγλου, ο καθηγητής Ν. Λούρος κ.α. Σε αυτή οι παλαιοπολιτικοί υποκίνησαν τους φοιτητές να καταλάβουν την Νομική και τους είπαν ότι θα υποκινούσαν και ελεγχόμενους από αυτούς καθηγητές, για να τους συμπαρασταθούν! Το σχέδιο ετέθη σε εφαρμογή, σε συνεργασία με αριστερές οργανώσεις! Για τον σκοπό αυτό επιστρατεύθηκαν ένας Απότακτος Λοχαγός και 4 Κομμουνιστές Φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οι οποίοι ήρθαν στην Αθήνα ειδικά για να ηγηθούν της «επιχειρήσεως».

Οι προαναφερθέντες, ηγούμενοι μόλις 100 φοιτητών κλείσθηκαν και κατέλαβαν την Νομική Σχολή Αθηνών εγκλωβίζοντας εκβιαστικά άλλους 500 φοιτητές, στους οποίους δεν επέτρεπαν να φύγουν. Οι υπόλοιποι φοιτητές αντέδρασαν. Συγκρούσεις σημειώθηκαν εντός της Νομικής μεταξύ του πλήθους των φοιτητών, που ήθελαν να αποχωρήσουν και των υποκινητών, που τους εκβίαζαν. Κατόπιν στις 19:00 το απόγευμα άλλοι φοιτητές, που διαφωνούσαν με την κατάληψη, αποπειράθηκαν να μπουν στο κτίριο από την πλευρά της Οδού Σίνα, αλλά απωθήθηκαν από τους έγκλειστους. Εν τω μεταξύ, οι καταληψίες άρχισαν να εκφωνούν από την ταράτσα της Νομικής και υβριστικά συνθήματα, τα οποία σταμάτησαν μετά την επέμβαση του Πρυτάνεως, ενώ απόπειρες μικροδιαδηλώσεων σε κάποιους δρόμους διαλύθηκαν αμέσως. Τελικά, ο Πρύτανης Κ. Τούντας ήρθε σε συνεννόηση με τις Αστυνομικές δυνάμεις και εξασφάλισε την ελεύθερη έξοδο των φοιτητών από το κτίριο, ενώ η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να επέμβει προς εκκένωση του κτιρίου. Οι ελάχιστοι ταραχοποιοί απέτυχαν πλήρως στον σκοπό τους. Ούτε η πλειοψηφία των φοιτητών τους ακολούθησε, ούτε καμμία λαϊκή υποστήριξη έλαβαν! Μέσα σε 48 ώρες εκκένωσαν την Νομική, χωρίς να επιτύχουν τίποτε!!!

Μετά την αποτυχημένη «Εξέγερση της Νομικής» ο Στυλιανός Παττακός κατά την συνεδρίαση της «Συμβουλευτικής Επιτροπής» είπε χαρακτηριστικά: «Να μην ανησυχούν ούτε οι πατέρες ούτε οι φοιτητές. Να ανησυχούν μονάχα εκείνοι, που προσπαθούν να κάνουν τους φοιτητές να ανησυχήσουν. Και να προσέξουν. Να μην παριστάνουν τους διανοούμενους, αλλά να γίνουν διανοούμενοι. Το μέτρο της διακοπής της αναβολής ελήφθη διά τους μη φοιτώντας και όχι για τους φοιτητές. Οι φοιτητές δύνανται να είναι ήσυχοι ότι όσοι φοιτούν, δεν θα στρατευθούν.»

Επίσης, στον λόγο του προς τις Συγκλήτους των Α.Ε.Ι στις 2 Μαρτίου 1973, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος υπήρξε προφητικός όσον αφορά την κρίσιμη περίοδο 1973-1974: «Εάν οιανδήποτε διαταραχή επέλθη εις την δημοσίαν τάξιν και την γαλήνην του τόπου κατά την κρίσιμον περίοδον 1973-1974 είναι καταστροφή. Θα καταποντισθώμεν. Και δεν θα καταποντισθώ εγώ, ούτε η Επανάστασις. Θα καταποντισθή ο Ελληνικός Λαός.» Πράγματι αποδείχθηκε προφητικός σε όσα είπε εκείνη την ημέρα, διότι όπως θα δούμε στην συνέχεια όλη ήδη από τις 12 Νοεμβρίου 1973 προετοιμαζόταν η λεγόμενη «Εξέγερση του Πολυτεχνείου».

Βρισκόμαστε πλέον στις 14 Νοεμβρίου 1973, οπότε και αρχίζουν οι Γενικές Συνελεύσεις στις οποίες «συνεζητήθησαν σπουδαστικά μόνον θέματα και αποφασίσθηκε η αποχή εκ των μαθημάτων μέχρι την Δευτέρα 19/11/1973.» Ουσιαστικά όλα ήταν έτοιμα, για μια ακόμη Εξέγερση, καθώς το ίδιο απόγευμα «ρίπτεται υπό τινών σπουδαστών η ιδέα της παραμονής και διανυκτερεύσεως εντός του Πολυτεχνείου.» Έτσι, περίπου 400 φοιτητές συγκεντρώθηκαν στην Νομική και άλλοι 500 στο προαύλιο του Πολυτεχνείου. Μετά από λίγο οι συγκεντρωθέντες στην Νομική αποχώρησαν και ενώθηκαν με τους Φοιτητές του Πολυτεχνείου. Αργότερα, ο ίδιος ο Παπαδόπουλος θα δηλώσει στην αναφορά του για τα γεγονότα τον Ιούλιο του 1975 ότι: «Αι εντολαί προς την Αστυνομία είναι μη παρεμπόδισις ταύτης (σ.σ της συγκεντρώσεως) απομάκρυνσίς της από του χώρου συγκεντρώσεως και σεβασμός του Πανεπιστημιακού ασύλου.»

Παρά το γεγονός όμως, ότι ο Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών Λ. Χριστολουκάς πρότεινε στον Πρύτανη του Πολυτεχνείου Κ. Κοντοφάγο την άμεση επέμβαση της Αστυνομίας εκείνος αρνήθηκε. Έτσι διαπράχθηκε το μοιραίο σφάλμα! Η Αστυνομία ούτε επενέβη εγκαίρως, για να εκδιώξει τους καταληψίες, ούτε απέκλεισε το γύρο τετράγωνο, για να εμποδίσει την είσοδο και την έξοδο από το Πολυτεχνείο! Συγκεκριμένα, ο Εισαγγελεύς Δ. Τσεβάς σχολιάζει την αντίδραση της Αστυνομίας: «Αποσύρεται και απρακτεί, οιονεί απαθώς θεωμένη των γιγνομένων, παρά τον σαφώς διαφαινόμενον κίνδυνον διεισδύσεως στοιχείων ξένων και επιρροών επιβλαβών, ασχέτων με τα σπουδαστικά αιτήματα», ενώ πράγματι ήδη το βράδυ της 14^ης προς 15^η Νοεμβρίου, αρχίζουν να προσέρχονται στον χώρο του Πολυτεχνείου, καθ’ ομολογίαν του πορίσματος του Εισαγγελέως Δ. Τσεβά: «Στοιχεία ξένα, άσχετα και εχθρικά προς τους σπουδαστάς!» Οικοδόμοι, εργάτες, αναρχικοί, πράκτορες όλοι εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να καπηλευθούν την συγκέντρωση με αποτέλεσμα να μαζευτούν περίπου 5.000 άτομα, τα οποία συγκροτούν μικροδιαδηλώσεις έξω από το Πολυτεχνείο με συνθήματα όπως: «Θάνατος στον Παπαδόπουλο, Μαρκεζίνη Φύγε, Λαοκρατία, Κάτω το Κράτος, Αλιέντε, Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία κλπ.»

Στο πόρισμα Τσεβά, που συνετάγη στις 14/10/1974 αναφέρεται: «Εκπρόσωποι των ποικίλων αποχρώσεων της Αριστεράς, διασταυρώνονται μετά πρακτόρων της ΚΥΠ και ανυποψίαστοι αγνοί σπουδασταί συνεργάζονται μετά πρακτόρων μυστικών υπηρεσιών!», ενώ ο Κ. Πλεύρης στο  βιβλίο του «Γεγονότα 1965-1977» γράφει: «Το χρήμα της CIA ρέει άφθονον προς συνδικαλιστάς, παράγοντας , μεμονωμένα άτομα, οργανώσεις «αντιστασιακών», πολιτικάντηδες κ.α.» Οι σκοτεινές συμπράξεις για την Επιχείρηση «Ανατροπή του Γ. Παπαδοπούλου» είχαν αρχίσει.

Ξεκινάει πλέον το Τριήμερο της Εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου, και στις 15 Νοεμβρίου 1973 η κατάσταση επιδεινώνεται και η Πατησίων κλείνει, ενώ όπως μας πληροφορεί ο Λ. Χριστολουκάς στην αναφορά του: «Πάν διερχόμενον όχημα εγκλωβίζετο και υποχρεούντο οι επιβάτες εις την καταβολήν χρημάτων διά την ενίσχυση του «αγώνα».», ενώ και στις 16 Νοεμβρίου η Κυβέρνηση κολισυεργεί και στην Κυβερνητική Σύσκεψις στο γραφείο του Πρωθυπουργού Σπ. Μαρκεζίνη, ο Οδυσσέας Αγγελής (Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας)λέει την ιστορική φράση: «Και αν πέσει μια βομβίς επί της κεφαλής φοιτητού και τον αφήσει άπνουν κύριε Υπουργέ; Θα γίνει ότι έγινε με τον Σ. Πέτρουλα!», απορρίπτοντας την πρόταση του Σπ. Ζουναρτζή για την  ρίψη δακρυγόνων εντός του Πολυτεχνείου.

Η αγωνία κορυφώνεται στις 17 Νοεμβρίου 1973 στις 01:15, όταν κατέφθασε στην περιοχή του Πολυτεχνείου ουλαμός αρμάτων μάχης του ΚΕΤΘ. Στις 02:00 ακολούθησαν μια διλοχία του 28^ου Συντάγματος, καθώς και η 1^η και η 2^η Μ.ΑΛ. Επικεφαλής των δυνάμεων ετέθη ο Συνταγματάρχης Θρασύβουλος Γιοβάνης. Εδώ είναι πλέον που η προπαγάνδα της Μεταπολιτεύσεως σκιάζει τα γεγονότα, διότι σύμφωνα με το σχετικό απόσπασμα του Βιντεο, το Άρμα Μάχης σπάει την κεντρική είσοδο και «σκοτώνει» τους φοιτητές.

Η Ιστορική Αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική. Όταν επιβεβαιώθηκε ότι κανείς δεν βρισκόταν πλέον στην πύλη το άρμα εισήλθε σε βάθος 10 μέτρων από την πύλη. Κανένας πίσω από τα κάγκελα, ενώ ο ίδιος ο Κώστας Λαλιώτης στην Δίκη του Πολυτεχνείου ομολόγησε: «Πιστεύω ότι το τανκ έκανε ότι μπορούσε, για να μην δημιουργήσει θέματα. Εισερχομένου του τανκ, δεν είδα εγώ κανένα θύμα.» Επίσης, το Ηγετικό Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου Κυριάκος Σταμέλος δήλωσε: «Η επέμβαση του τανκ, ήταν καλή, διότι πήγε σιγά-σιγά και φαίνεται πρόσεξε ο οδηγός να αποφύγει τα θύματα.», ενώ σε συνέντευξή του στον Δημοσιογράφο Νίκο Θεοδώρου στις 24/9/2016 επανέλαβε: «Είχε ψύχραιμη στάση ο Στρατός. Ήρθε να δώσει μια αναίμακτη λύση. Ο Μιχάλης Γουνελάς μας έδωσε όσο χρόνο θέλουμε και με την ανοχή του Γιοβάνη, για να καθαρίσουμε την πόρτα. Όταν μπήκε μέσα το άρμα, οι φοιτητές είχανε υποχωρήσει πίσω από το δεύτερο αυτοκίνητο. Δυστυχώς, είχαμε τον τραυματισμό της Πέπης Ρηγοπούλου. Το τανκ μπήκε την ώρα που έπρεπε. Είχε καθαρίσει η πόρτα. Αυτό, που δεν σκεφθήκαμε ήταν να τραβήξουμε εκείνη την στιγμή την πόρτα προς τα έξω με μια αλυσίδα, όπως το είχε πει πρώτος ο Μιχάλης. Δεν υπήρξε ανθρωποκτόνος πρόθεση.»  Αμέσως μετά, άρχισε η έξοδος των καταληψιών και οι Αξιωματικοί τους βοήθησαν να εξέλθουν χωρίς κανένα πρόβλημα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Εισαγγελεύς Δημήτριος Τσεβάς: «Οι εγγύς της κατακρημνισθείσης πύλης ευρισκόμενοι εξέρχονται πρώτοι. Οι περισσότεροι όμως πηδούν εκ των παραθύρων και των κιγκλιδωμάτων. Υπό την πίεσιν πλήθους ανθρώπων καταρρίπτεται τμήμα προς την Οδόν Στουρνάρα κιγκλιδωμάτων. Και διά του δημιουργηθέντος ανοίγματος εξέρχονται οι σπουδασταί κατά μάζας. Κατευθύνονται προς όλα τα σημεία απομακρυνόμενοι. Πολλοί Αξιωματικοί και Στρατιωταί παρεμβαίνουν προς προστασίαν των φοιτητών. Έμπροσθεν της πύλης του Πολυτεχνείου δημιουργείται διάδρομος υπό των στρατιωτών μέσω του οποίου διέρχονται οι εξερχόμενοι, κατευθυνόμενοι προς την Οδόν Τοσίτσα, εντός δε του Πολυτεχνείου βοηθούν, προστατεύουν και εις τους ώμους των πολλούς αδυνάτους κρατούν διά να δυνηθούν να υπερπηδήσουν το υψηλόν κιγκλίδωμα.», ενώ ο ίδιος ο Γεώργιος Παπαδόπουλος στην αναφορά του για τα γεγονότα αναφέρει ότι: «Και με την βοήθειαν του Θεού, διά της ασκήσεως ψυχολογικής πιέσεως, εξεκενώθη το Πολυτεχνείον χωρίς θύματα!» Τέλος, ο Πρωθυπουργός Σπ. Μαρκεζίνης έγραψε: «Η εκκένωση ήταν άμεση και το σπουδαιότερο, δεν υπήρξαν θύματα!»

Αφού εξερευνήσαμε τα γεγονότα της «Τριήμερης Εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου», ας πάμε να μελετήσουμε τέλος την υποτιθέμενη σχέση της με την Πτώση του Παπαδόπουλου. Στις 18 Νοεμβρίου 1973 το πρωί συνελήφθησαν για ανάκριση 866 άτομα μετά από απαίτηση της Αστυνομίας. Ενδεικτικό είναι ότι εξ’ αυτών μόλις 49 ήταν φοιτητές του Πολυτεχνείου! Στις 09:10 το πρωί, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος κάλεσε τον πρωθυπουργό στο γραφείο του, παρουσία του Οδ. Αγγελή και τον ρώτησε ευθέως, εάν έπρεπε να κηρυχθεί ο Στρατιωτικός Νόμος, με στόχο την ανατροπή νέων επεισοδίων. Ο Σπ. Μαρκεζίνης συμφώνησε και κατόπιν Υπουργικού Συμβουλίου, το οποίο επικύρωσε την κήρυξη του Στρατιωτικού Νόμου, η χώρα βρέθηκε ξανά σε Στρατιωτικό Νόμο, για 30 ημέρες όπως προέβλεπε το Σύνταγμα. Τελικώς όμως, παρά το γεγονός ότι η Ελλάς θα επανερχόταν στην Δημοκρατία, όπως είχε υποσχεθεί εξαρχής το Καθεστώς της 21^ης Απριλίου 1967, μόλις μια εβδομάδα μετά το Πολυτεχνείο στις 25 Νοεμβρίου 1973, ο Ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και την Κυβέρνηση Μαρκεζίνη εγκαθιδρύοντας την δική του Δικτατορία. Μάλιστα, όπως είπε ο ίδιος στην Απολογία του προς τον τακτικό ανακριτή: «απετέλει σχέδιον προετοιμασθέν πολύ πρό των γεγονότων του Πολυτεχνείου και ειδικώτερον από τον Ιούλιον μήνα, διότι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος είχε θέσει το ιδικόν του όνομα εις το Ψήφισμα, για να εκλεγή Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να δυσαρεστήσει το μεγαλύτερον μέρος των Αξιωματικών.» Φυσικά, κάτι τέτοιο αποτελούσε απλώς πρόφαση, καθώς ο Ιωαννίδης σχεδίαζε καιρό πριν την ανατροπή του Παπαδόπουλου, όπως είχε υποδείξει η τεράστια αντίδασίς του στο Ε.ΠΟ.Κ.

Εν κατακλείδει, έχοντας παρουσιάσει όλα τα γεγονότα πριν και μετά το Πολυτεχνείο, μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι το Πολυτεχνείο ούτε την «Χούντα» έριξε, ούτε την Δημοκρατία επανέφερε. Απλώς, έδωσε το πρόσχημα για μια πολύ σκληρότερη Δικτατορία από τον Δ. Ιωαννίδη και ουσιαστικά «τορπίλλισε» το Χρονοδιάγραμμα του Παπαδόπουλου, για μια Μεταπολίτευση, η οποία θα οδηγούσε στην αποκατάσταση των Δημοκρατικών Θεσμών και σε μια Νέα Ελλάδα, ενώ αποτελούσε ένα σημαντικό μέρος του ευρύτερου σχεδίου του Henry Kissinger, το οποίο θα οδηγούσε εν τέλει στην Απώλεια της Κύπρου και στην Μεταπολίτευση των Παλαιοκομματικών.

Βιβλιογραφία:

1)Βιογραφία του Γεωργίου Παπαδοπούλου(Τόμος Γ’), Μάνος Χατζηδάκης.

2)Πολυτεχνείο 1973 κ Αντίστασις. Μύθοι και Αλήθειες, Μάνος Χατζηδάκης.

3)Τα Γεγονότα 1965-1977, Κωνσταντίνος Πλεύρης.

4)Πόρισμα του Εισαγγελέως Δημητρίου Τσεβά.

https://www.epok1973.com/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/155-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%85

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΤΑΜΕΛΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΓΟΥΝΕΛΑ - ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Στην κυριακάτικη δημοκρατία υπογράφω μια κοινή συνέντευξη ιστορικής σημασίας.
Ο Κυριάκος Σταμέλος συναντά τον Μιχάλη Γουνελά.
Ο ένας ήταν με τους φοιτητές στο Πολυτεχνείο. Ο άλλος υπίλαρχος στα τανκς.

Στη συνέντευξη, ο Κυριάκος Σταμέλος, μέλος της συντονιστικής επιτροπής των φοιτητών του Πολυτεχνείου 1973, παραδέχεται:
"Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι αν δεν είχαν γίνει τα γεγονότα του πολυτεχνείου, πιθανότατα δεν θα είχαμε χάσει την Κύπρο. Δηλαδή δεν ήταν στις προθέσεις βεβαίως των επαναστατημένων να χαθεί η Κύπρος, αλλά υπήρξε τέτοια ροή στην εκμετάλλευση διότι εμείς δεν ρίξαμε τον Παπαδόπουλο. Φέραμε τον Ιωαννίδη πάντως. Και ο Ιωαννίδης δεν έπεσε μόνος του, έπεσε λόγω των γεγονότων της Κύπρου. Άρα λοιπόν ένα αυθόρμητο κίνημα μετετράπη σε ένα μοχλό εναντίον της πατρίδος".


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ https://www.facebook.com/liakos1

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ''ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 & ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ • ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ'' ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ, 13/11/2016 η «δημοκρατία» θα έχη ως ένθετο το νέο μου βιβλίο "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 & ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ • Μύθοι και αλήθειες". Για πρώτη φορά ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ για το Πολυτεχνειο:
•«Μύθος» ή πραγματικότητα;
•«Εξέγερση» ή «προβοκάτσια»;
•Ποιοι το δημιούργησαν και που αποσκοπούσε;
•Αποκαλυπτικές καταθέσεις και εκθέσεις πρωταγωνιστών
•Tι πραγματικά «ανέτρεψε», το Πολυτεχνείο;
•O πραγματικός ρόλος του Ιωαννίδη
•Υπήρξαν νεκροί εντός του Πολυτεχνείου;
•Τελικά, ωφελήθηκαν ή όχι οι ΗΠΑ;
Με την Κυριακάτικη Δημοκρατία, σε όλα τα περίπτερα! Μην το χάσετε!

 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ : http://www.hellasbooks.gr/

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

dimokratianews.gr

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ '' ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 & ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ'' ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

Αυτή την Κυριακή (13.11) η «δημοκρατία» παρουσιάζει για πρώτη φορά το ανατρεπτικό νέο βιβλίο του Μάνου Χατζηδάκη • ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 & ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ • Μύθοι και αλήθειες
H Αληθινή Ιστορία του Πολυτεχνείου

• «Μύθος» ή πραγματικότητα;
• «Εξέγερση» ή «προβοκάτσια»;
• Ποιοι το δημιούργησαν και που αποσκοπούσε;
• Αποκαλυπτικές καταθέσεις και εκθέσεις πρωταγωνιστών
• Tι πραγματικά «ανέτρεψε», το Πολυτεχνείο;
• O πραγματικός ρόλος του Ιωαννίδη
• Υπήρξαν νεκροί εντός του Πολυτεχνείου;
• Τελικά, ωφελήθηκαν ή όχι οι ΗΠΑ;

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΕΦ.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΩΣ ΟΙ ΗΠΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ - ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΣΕΒΑ ΠΟΥ ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ''ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ''

Το "πόρισμα Τσεβά" είναι ίσως ότι γνησιότερο έχει συνταχθεί, για τα τραγικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, μέχρι σήμερα και είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας του νεαρού, τότε, εισαγγελέα για την υπόθεση του Πολυτεχνείου.
Δεν είναι απαλλαγμένο από τις προσωπικές κρίσεις που σαφώς είχαν επηρεαστεί από το πολιτικό κλίμα της εποχής, αλλά δεν υποκύπτει στην μυθοπλασία περί "νεκρών του Πολυτεχνείου".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΣΕΒΑ

Η ΑΝΕΠΑΓΓΕΛΤΗ ''ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ'' ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Νίκου Παπαγεωργίου

Έχουν συμπληρωθεί περίπου τέσσερις δεκαετίες από την 17η Νοεμβρίου 1973, την αποφράδα αυτή ημέρα κατά την οποία δημιουργήθηκε ο μεγαλύτερος πολιτικός μύθος από συστάσεως του ελληνικού κράτους.
Δυστυχώς ο μύθος του πολυτεχνείου με τους νεκρούς και τις Ηλένιες, εξακολουθεί κάθε χρόνο αυτόν τον μήνα να ταλαιπωρεί και να αναστατώνει την πόλη με πορείες και καταστροφές. Αυτό το δημοκρατικό παραμύθι πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Είναι καιρός πλέον ο ελληνικός λαός να απαλλαγεί από την "γενιά του Πολυτεχνείου" που τον απομύζησε και τον κατέστρεψε. Έφθασε η ώρα να καταργηθεί και ο μύθος περί νεκρών φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Να ησυχάσει επί τέλους η πατρίδα μας από νεοφιλελεύθερα και μαρξιστικά παραμύθια.




ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΡΜΑΤΟΣ ΥΠΙΛΑΡΧΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΓΟΥΝΕΛΑ - ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ Ο Υπίλαρχος ΓΟΥΝΕΛΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ είναι ο Αξιωματικός του άρματος που έριξε την πύλη του Πολυτεχνείου το '73. Την συνέντευξη την είχε δώσει το 1984 στην ΕΡΤ, η οποία την λογόκρινε και δεν την μετέδωσε. Σε άλλη συνέντευξη πάλι στη ΕΡΤ , της οποίας και πάλι ελάχιστα αποσπάσματα εμφανίστηκαν στην εκπομπή «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» το 2005, «Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ» στον Στέλιο ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ Πετσοκόψανε το ρεπορτάζ και το παρουσίασαν όπως τους συνέφερε
Σε αυτό το βίντεο η φωνή του δημοσιογράφου είναι του Στέλιου ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΣΤΟ PC ΟΛΟΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ  


Εστάλει απο τον φίλο Επίλαρχο Δημητριάδη

parkadoroi
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΓΚΡΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Του Γεωργίου Σταφυλά

 

Μάλιστα. Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι ότι χειρότερο έχει παράγει ο τόπος μας εδώ και αιώνες. Είναι η γενιά των λιμασμένων μουσάτων που σε μερικά χρόνια αντάλλαξαν το σήμα της αναρχίας, με το σήμα της ειρήνης και έπειτα με το σήμα της Μερσεντές.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ : Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΙΑΣ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΕΩΣ

  
Περιοδικό ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ τεύχος 3ο

Το Πολυτεχνείο δεν είναι ή αίτια της καταρρεύσεως του Απριλιανού καθεστώτος, αλλά ή απλή προέκταση αυτής της καταρρεύσεως . "Όλες οι μεγάλες πολιτικές ανατροπές έχουν μόνον μια αρχή: την παρακμή της εξουσίας του Κράτους. Μια πορεία διαμαρτυρίας δεν μπορεί ποτέ να προκαλέσει αυτό το φαινόμενο, γιατί δεν είναι παρά η συνέπεια.  


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΕΔΩ

ΣΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΕΙ Η "ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ" ΣΤΙΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ....... ΜΑΖΙ ΚΑΙ 2 ΑΚΟΜΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΙ Μ@ΛΑΚΑΣ ΛΑΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ, Η ΦΩΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΝ 23η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΕΝΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΑΤΟΥΣΑΝ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ, ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ, ΒΑΣΑΝΙΖΑΝ ΚΑΙ ΒΙΑΖΑΝ....
Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ....
ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ....
ΑΝΑΞΙΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΕΝΔΟΞΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ......

 

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΩ ΤΟ ΚΡΕΣΕΝΤΟ ΤΩΝ ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΩΝ ΡΕΤΡΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ, ΣΑΣ ΑΝΑΡΤΩ ΤΗΝ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟ 1974...
ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΦΑΤΣΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΕΨΑΝ ΣΤΗΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΕΤΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ.....
ΑΝ ΔΕΙΤΕ ΔΕΞΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΟΝ ΚΙΜΩΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ (ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ)...
ΗΤΑΝ Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΒΡΩΜΑΓΕ ΤΟ ΧΝΩΤΟ ΤΟΥ ΠΕΙΝΑ.... ΚΑΙ ΚΑΚΟΧΩΝΕΜΕΝΑ ΡΕΒΥΘΙΑ!!!!
ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΕΙ ΣΑΝ ΜΑΡΙΔΕΣ ΤΟΥΣ ΑΣΤΑΚΟΥΣ, ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΒΙΛΑΡΕΣ, ΤΙΣ ΜΕRCEDES, ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΡΑ DAVIDOFF... (OXI TOTE ΔΕΝ ΕΒΑΖΕ ΑΚΟΜΑ EYE-LINER !!!!!)

 

 

Ενα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο μου τον Επίλαρχο Δημητριάδη γιά το φωτογραφικό υλικό 

θα του είμαι ευγνώμων.Άξιος Έλλην αδερφέ μου

 

 

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

"ΕΔΩ ΓΑΛΟΥΧΗΘΗΚΕ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΠΟΥ ΡΗΜΑΞΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ"

 

Απο τον Στόχο

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Γράφει ο ΙΑΣΩΝ

Τα στοιχεία:

1. Η υπ’ αριθμόν 33437 αναφορά της συγκλήτου του Πολυτεχνείου της 11/10/1975, προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβάν, που επιβεβαιώνει ότι κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατά το τριήμερο
2. Η μαρτυρία του πρυτάνεως του Ε.Μ.Π.  Κωνσταντίνου Κονοφάγου  στις 20/1/1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του « Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου» 1982 με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο.
3. Μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος απεφάσισε, κατόπιν εντολών του  τότε υπουργού Δημοσίων Έργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α.Μαγκάκη, να απονείμη «τιμητική σύνταξη»  στις οικογένειες των σπουδαστών που «έχασαν την ζωή τους στο Πολυτεχνείο», ουδείς δικαιούμενος  ή μαυροφορεμένη μητέρα ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξιν, που παρέμεινε τελικώς αζήτητη.
4. Στην μαρμάρινη πλάκα ( την οποίαν απεκάλυψεν ως Πρωθυπουργός το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου) και η οποία εναποτέθη πλησίον της μεγάλης ασώματης  κεφάλας, στο χώρο «της θυσίας» στο Πολυτεχνείο, τελικώς έχουν αναγραφή  δεκαοκτώ ονόματα με την  μισοσβυσμένη πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή, «Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944». Δηλαδή ελλείψει, ευτυχώς, θυμάτων, στον αποκαλούμενο  «ιερό χώρο » θυσίας, της λογικής και της αλήθειας μάλλον ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστρατεύθησαν οι φοιτητές του 1941-1942!! .

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΕΔΩ

ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ...Η ΠΙΟ ΑΧΡΗΣΤΗ ΓΕΝΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ....ΑΞΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Η γενιά, που τα «έφαγε» όλα και χρεωκόπησε το κράτος.

Η γενιά, που, για να σωθεί η ίδια, ..

.«πούλησε» τα παιδιά της στο ΔΝΤ.

GREEK ALERT

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Αντι Προλογου.

Πατήστε για μεγέθυνση



Τελειωσα το Πολυτεχνειο τον Ιουνιο του 1974. Τοτε το ΕΜΠ δεν ειχε καμμια σχεσι με το σημερινο Σταλιγκραντ. Το τσιγγαναριο. Την αθλιοτητα, τον μηδενισμο που εμφανιζει το Πολυτεχνειο - Προπυργιο της κομουνιστικης αριστερας και των αναρχικων. Εχαιρε της διεθνους αναγνωρισεως σε ολο τον επιστημονικο κοσμο, οι Μηχανικοι γινοντουσαν ευκολοτατα δεκτοι στα Πανεπιστημια της Ευρωπης και της Αμερικης. Ενώ το ΜΙΤ κάθε χρονο ειχε διδακτορικους μηχανικους με υποτροφια από το ΕΜΠ.

Σημερα η καταντια του Πολυτεχνειου και το επιπεδο "απαιδειας" στην ανωτερα και ανωτατη λεγομενη εκπαιδευσι είναι τραγικο. Αυτό δεν οφειλεται σε ανικανοτητα ή σε μειωμενη ευφυια των σημερινων σπουδαστων, αλλα στην οργανωμενη και επιμελημενη αρνησι του κομμουνιστικου κρατικιστικου συστηματος να επιτρεψη στους νεους να αποκτησουν ουσιαστικη παιδεια.

Στον ολοκληρωτισμο της αναρχιας και της βιας ελεω ..."ασυλου".!

Αναιδεις λετσοι περιθωριακοι ντροπαλοι εραστες του ερυθρου ολοκληρωτισμου, του παραδεισου των γκουλαγκ, της ροζ πουα αριστερας βορειων προαστειων και των "υπερηφανων"  οικολογων παριστανουν τους σπουδαστες και με καταληψεις αγριοτητες ψευδο-συνελευσεις και σταλινικες μεθοδους εκβιαζουν απαγορευουν στους σπουδαστες να μορφωθουν για να μην τους ..."εκμεταλλευθη το κεφαλαιο".!

Οι καθηγητες εκτος ελαχιστων εξειρεσεων ηρωικων προσωπικοτητων που αυτοθυσιαζονται χωρις κανενα οφελος, επιτρεπουν, ανεχονται και εκμεταλευονται αυτή την καταστασι.

Η πολιτειακη ηγεσια ανυπαρκτη...

Η πολιτικη "ελιτ" λαικιστικη ψοφοδεης αρλουμποειδης ανικανη...

Επειδη σε πολλες συγκεντρωσεις όταν γινονται συζητησεις για τα γεγονοτα του Πολυτεχνειου και οι συνομιλητες μου διαπιστωνουν ότι ημουν τελειοφοιτος στο Πολυτεχνειο την εποχη εκεινη, σπευδω παντοτε να διευκρινισω ότι δεν ημουν με τους "αυτοεγκλειστους" όπως δεν ηταν και η πλειονοτης των σπουδαστων του Ιδρυματος... Και διηγουμαι τα εξης…

Τα στοιχεία:

1. Η υπ’ αριθμόν 33437 αναφορά της συγκλήτου του Πολυτεχνείου της 11/10/1975, προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβάν, που επιβεβαιώνει ότι κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατά το τριήμερο.
2. Η μαρτυρία του πρυτάνεως του Ε.Μ.Π. Κωνσταντίνου Κονοφάγου στις 20/1/1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του "Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου" 1982 με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο.
3. Μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος απεφάσισε, κατόπιν εντολών του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α. Μαγκάκη, να απονείμη «τιμητική σύνταξη» στις οικογένειες των σπουδαστών που «έχασαν την ζωή τους στο Πολυτεχνείο», ουδείς δικαιούμενος ή μαυροφορεμένη μητέρα ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξιν, που παρέμεινε τελικώς αζήτητη.
4. Στην μαρμάρινη πλάκα (την οποίαν απεκάλυψεν ως Πρωθυπουργός το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου) και η οποία εναποτέθη πλησίον της μεγάλης ασώματης κεφάλας, στο χώρο ..."της θυσίας" στο Πολυτεχνείο, τελικώς έχουν αναγραφή δεκαοκτώ ονόματα με την μισοσβυσμένη πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή, "Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944". Δηλαδή ελλείψει, ευτυχώς, θυμάτων, στον αποκαλούμενο ..."ιερό χώρο" θυσίας της λογικής και της αλήθειας μάλλον, ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστρατεύθησαν οι φοιτητές του ...1941-1942!!.
5. Τα ατυχή θύματα των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973, που όλα τους σκοτώθησαν έξω και μακριά από το Πολυτεχνείο επιβεβαιώθησαν από το υπ αριθμόν 677/1975 παραπεμπτικό βούλευμα και την υπ αριθμόν 723/1975 απόφαση του πενταμελούς Εφετείου Αθηνών από τα οποία προέκυψε ότι οι πολίτες που σκοτώθησαν κατά το τριήμερο των συγκρούσεων είναι συνολικώς 23.
6. Όμως με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία κατόπιν εντολής του τότε υπουργού Δημόσιας τάξεως Γ. Σκουλαρίκη επαναφέρθη στην ενεργό υπηρεσία με τα εύσημα του αντιστασιακού και ανέλαβε αστυνομικός διευθυντής ο Γ. Σαμπάνης. Η έρευνα του αστυνομικού διευθυντού Γ. Σαμπάνη κατέληξε στην διαπίστωση ότι κατά το τριήμερο έχασαν την ζωή τους συνολικώς δώδεκα.

Τα ψεύδη:

1. Ο τότε δήμαρχος Ζωγράφου Δ. Μπέης εβεβαίωνε με μεγαλειώδη σοβαρότητα ότι οι νεκροί ήσαν τόσο πολλοί ώστε η χούντα τους έθαψε σε ...ομαδικούς τάφους με μπουλντόζες έξω από το νεκροταφείο του Ζωγράφου.
2. Η "θλιβερή" ιστορία της Ηλένια. Την πρώτη επέτειο του ..."Πολυτεχνείου", το 1974, ανάμεσα στα λουλούδια και τις φωτογραφίες υπαρκτών και ανύπαρκτων "νεκρών" που γέμισαν το πολύπαθες κτίριο, τις μάντρες, τις αυλές και τα κάγκελα του, ήταν και το σκίτσο μιας ωραιότατης κοπέλας. Δίπλα του, στο ίδιο κάγκελο υπήρχε ένα σημείωμα με τα εξής δακρύβρεχτα: "Την λένε Ηλένια Ασημακοπούλου. Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει".
3. Το "δράμα" το πήραν οι εφημερίδες, μία από αυτές, δε - η "Αυγή" -"ΤΙ ΑΠΟΓΙΝΕ Η ΗΛΕΝΙΑ ΜΟΥ; Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟΥ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ" και τον υπότιτλο: "Ηλένια Ασημακοπούλου. Χτυπήθηκε στις 17 Νοέμβρη στη Στουρνάρα από σφαίρα. Τι απόγινε" λέει: "Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει". Ο νεαρός σπουδαστής εγκατέλειψε όλες αυτές τις μέρες τα μαθήματα του, τοποθέτησε, όπου νόμιζε καλύτερα στο χώρο του Πολυτεχνείου ένα σκίτσο της φτιαγμένο πριν από τα γεγονότα, προσθέτοντας την αγωνία του: "Τι απόγινε;". Το όνομα του νέου είναι Γιάννης Ηλιόπουλος της Ηλεκτρονικής Σχολής". Κατέληγε το άρθρο. έγραψε, κατά λέξη, τα εξής κάτω από το σπαραξικάρδιο τίτλο:

Σε λίγο όμως αποκαλύφθηκε πως το σκίτσο της "...δολοφονημένης" Ηλένιας - στο οποίο τόσοι φοιτητές και τόσες φοιτήτριες γονυπέτησαν δακρυσμένοι – είχε ληφθή από διαφήμιση σαμπουάν της αγγλικής εταιρίας "ΜΠΡΕΚ" και είχε δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και στην αγγλική έκδοση του τριμηνιαίου "Βόγκ" (το σκίτσο της διαφημίσεως - είναι "παστέλ" - το φιλοτέχνησε ο Άγγλος ζωγράφος Νικόλας Ήγκον και ως μοντέλο ποζάρησε η Νεοζηλανδή Νάνσυ Κρίντλαντ, γνωστό και πανάκριβο φωτομοντέλο, που από ηλικίας 4 χρονών ζει στο Λονδίνο).

Μετά τη διαπίστωση της απάτης, πανικόβλητοι οι διοργανωτές του πανηγυριού έσπευσαν να παραπέμψουν σε δίκη τον Ηλιόπουλο - από το όνομα του φαίνεται ..."γέννησε" την Ηλένια - ο οποίος καταδικάστηκε (άρον - άρον, στις 18 / 2 / 75) σε φυλάκιση οκτώ μηνών....

Η πολιτική εκμετάλλευση.

Ισχυρίσθησαν οι επανακάμψαντες παλαιοί και νέοι πολιτικοί ότι χάρις σ’ αυτά τα γεγονότα ..."επανήλθε η Δημοκρατία στην Ελλάδα". Ενώ την 25η Νοεμβρίου 1973, με αφορμή τα γεγονότα αυτά ουσιαστικώς διεκόπη το εγχείρημα επιστροφής στην Δημοκρατία, ανετράπη η τότε μεταβατική κυβέρνηση Μαρκεζίνη (λόγω της αρνήσεως της, να επιτρέψει τον ελλιμενισμό του 6ου στόλου στην Ελευσίνα και την χρήση της αεροπορικής βάσεως στη Σούδα, κατά τον πόλεμο του Γιαμ Κιπούρ, τον Σεπτέμβριο του 1973.)

Και την εκτροπή συνέχισε το σκληρό δικτατορικό καθεστώς Δ. Ιωαννίδη. Το οποίο κατέρρευσε και παρέδωσε την εξουσία στους πολιτικούς μόνο με την τραγική εμπλοκή της Κύπρου στις 23 Ιουλίου του 1974, οκτώ μήνες περίπου μετά από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Ακόμη και η "Πανσπουδαστική" (όργανο του ΚΚΕ εξωτερικού) στο φύλλο υπ αριθμόν 8 έγραφε ότι "το Πολυτεχνείο ήταν έργο 350 πρακτόρων του Ρουφογάλη" τότε αρχηγού της ΚΥΠ.

Ενώ το ...θείον "βρέφος" (μεγαλούτσικο τότε) ο Λαλιώτης μέλος της συντονιστικής επιτροπής στην Αυγή της 17.11.1976 εδήλωνε ότι "Οι μάζες δεν είχαν καμιά διάθεση για αγωνιστική κινητοποίηση".

Η συντονιστική Επιτροπή

Η λεγόμενη συντονιστική επιτροπή με ανακοίνωση της 29ης Σεπτεμβρίου 1974, εβεβαίωνε ότι τα γεγονότα ήσαν ...μερικώς αυθόρμητα. "Το κίνημά μας είναι πολιτικό αλλά κομματικό. Ανάμεσά μας υπάρχουν πολλές τάσεις, αλλά καμιά από αυτές δεν ταυτίζεται με κανένα κόμμα"

Βεβαίως οι επικυρίαρχοι των γεγονότων του Πολυτεχνείου είναι διαχρονικώς οι ίδιοι. Οι διάφοροι αριστεριστές που προκάλεσαν και προκαλούν τους εμπρησμούς τις καταστροφές τις λεηλασίες ακόμη τότε και τις επιθέσεις εναντίον του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και του κέντρου ΟΤΕ επί της Πατησιών.

Ενώ ταυτόχρονα διαιωνίζεται η ..."ευγενής" άμιλλα καπηλείας των γεγονότων του Πολυτεχνείου από όλα τα κόμματα μολονότι κανένα από αυτά ουσιαστικώς δεν υπήρξε πρωταγωνιστής.

Δηλωσεις Πολιτικων της εποχης εκεινης:

1. Ο Ευάγελλος Αβέρωφ Υπουργός Εθνικής Αμύνης, δηλώνει στο περιοδικό Επίκαιρα, τεύχος 562, την 10 Μαίου 1979.

"...Το πολυτεχνείο υπήρξε μία ευγενική θαραλλέα δημοκρατική εκδήλωση της Νεολαίας. Μόλις όμως εκδηλώθηκε και στέριωσε, κατα την τακτική που δίδαξε ο Λένιν, υπερφαλαγγίστηκε απο το ΚΚΕ και τα συνθήματα απο συνθήματα Δημοκρατίας έγιναν συνθήματα κομμουνισμού. Το πολυτεχνείο όχι μόνο δε έρριξε την Δικτατορία αλλα τη δυνάμωσε. Γιατί αυτό ήταν το έναυσμα που ωθησε πολλούς νέους αξιωματικούς λίγο πολύ απογοητευμένους απο την δικτατορία, να συσπειρωθούν γύρω απο τον Ιωαννίδη που ετοίμαζε συνομωσία αλλα δεν μπορούσε να την κάνη πράξη. Και έτσι επιβλήθηκε μια χειρότερη δικτατορία...

...Τιμώ λοιπόν ειλικρινά και βαθύτατα την πρωτοβουλία και τον ηρωισμό των νέων που ξεκίνησαν αυτό το κτύπημα.Αλλά για να το τιμήσω, νομίζω πως πρέπει να πω αυτό που πιστεύω οι είναι αλήθεια. Δεν είμαι διατεθειμένος λόγω επιμόνου συνθηματολογίας λογω ανυπάρκτων ..."πολυαρίθμων νεκρών" να βοηθήσω και εγώ στην θεσμοποίηση μια ψεύτικης ιστορίας..."

2. Εξ ίσου αποκαλυπτικός ο αείμνηστος Κ. Τσάτσος (Ακαδημαικός, Καθηγητής Πανεπιστημίου, Φιλόσοφος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τα έτη 1974-1980) στο βιβλίο του "Λογοδοσία Μιάς Ζωής" καταμαρτυρεί με μοναδική ειλικρίνεια και θάρρος:

"...Όταν έγινε το πολυτεχνείο, ούτε πήγα επι τόπου, ούτε συγκινήθηκα. Απο την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι αυτά τα πεζοδρομιακά ξεσπάσματα δεν κλονιζαν την δικτατορία και ότι όπως στα χρόνια της κατοχής, υποκρύπτανε κομμουνιστικές επιδιώξεις επικίνδυνες για το μέλλον...

...Εχω την συνείδηση μου ήσυχη ότι δεν συνηργησα στην κατασκευή του μύθου του Πολυτεχνείου. Λυπάμαι τα 5-6 παιδιά που σκοτώθησαν έξω και μακριά, διότι μεσα στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς. Η σκληρότερη δικτατορία που ακολούθησε, θα διαρκούσε πολύ ακόμη, αν δεν την έρριχνε η εγκληματική ηλιθιότητα της αποπείρας κατά του Μακαρίου..."

Έτσι:

Σε λίγες μέρες θα δούμε πάλι, δυστυχώς, οδοφράγματα, αυτοκίνητ α να πυρπολούνται, περιουσίες να λεηλατούνται, σημαίες να βεβηλώνονται.. Και την κορύφωση της πορείας έξω από κει που τελειώνουν όλες οι ..."σοβαρές" διαδηλωσεις στην Ελλάδα. Την Αμερικανική πρεσβεία.

Ταυτόχρονα, "πολιτικούς", ηθοποιούς, καλλιτέχνες, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους να τιμούν την "εξέγερση του Πολυτεχνείου" που χάρις αυτής επανήλθε η ..."Δημοκρατία" (του Ιωαννίδη) στην Ελλάδα, ενώ αρκετοί συμπολίτες μας θα σπεύσουν συν γυναιξί και τέκνοις, γονυκλινείς στην ασώματη κεφάλα του Σβορώνου συγχέοντες τους αναφερόμενους στην μαρμάρινη πλάκα (φοιτητές που έπεσαν επί κατοχής) με τους ανύπαρκτους νεκρούς σπουδαστές στο Πολυτεχνείο.

Δια πολλοστή φόρα η αγνή, ειλικρινής, ανιδιοτελής και υπέρμετρος αγάπη που έχουν οι νέοι προς την ελευθερία παραμένει ανεξάντλητο κεφάλαιο προς εκμετάλλευση.

Η δικη...

Έκθεσις Εισαγγελέως Κυριαζή:

"...Ολόκληρον το κτιριακόν συγκρότημα πλην του τελευταίου προς την οδόν Τοσίτσα οικοδομήματος, καθώς και οι πέριξ αυτού χώροι, προαύλια και κλιμακοστάσια, παρουσιάζουν όψιν γενικής λεηλασίας και εκτεταμένων φθορών. Ιδία αι φθοραί παρουσιάζονται εις τους τοίχους εσωτερικώς και εξωτερικώς, αι επιφάνειαι των οποίων γέμουν συνθημάτων και εμβλημάτων...

...Ενδεικτικώς τα αναγραφέντα συνθήματα, άτινα συνοδεύονται και με ρυπάνσεις δια διαφόρων χρωστικών ουσιών, έχουσιν ως ακολούθως: Λαοκρατία, Προλετάριε σήκω, Ζήτω το προλεταριάτο, Προλετάριοι της Ελλάδος ενωθήτε, ΚΚΕ, KNE, SS = US, σεξουαλική επανάσταση, κάτω η χούντα, θάνατος στον Παπαδόπουλο, παραιτήσου Παπαδόπουλε, θάνατος στο φασισμό, σπιούνοι φασίστες θα πεθάνετε, Χούντα στο απόσπασμα, έξω το NATO, ψωμί - παιδεία - ελευθερία, εργάτες, φοιτητές στον αγώνα, εργάτες - φοιτητές - αγρότες, όχι εκλογές, θάνατος στον ιμπεριαλισμό, ελευθερία - ισότητα - δικαιοσύνη, κάτω το κεφάλαιο και η γραφειοκρατία, ΕΣΑ = βασανιστές, έφτασε η ώρα σας καθάρματα, Έλληνες αντισταθήτε, Αμερικανοί σπίτια σας, απόψε πεθαίνει η Χούντα, επανάσταση λαέ, ζήτω ο ελληνικός απελευθερωτικός στρατός, ζήτω ο λαϊκός απελευθερωτικός στρατός, ζήτω η λαϊκή αντίσταση, κ.ά. ... 

...Επίσης ο εσωτερικός χώρος των προαυλίων, των κλιμακοστασίων γέμει τεμαχίων εκ κατεστραμμένων ξύλινων επίπλων, πάσης φύσεως απορριμμάτων και ιχνών εσβεσμένων πυρών..."

Απολογία του Γ. Παπαδοπούλου (Απόσπασμα σχετικό προς τα συνθήματα Ψωμί παιδεία ελευθερία)

• "...Ως προς το ψωμί, την οικονομίαν, παραλάβαμεν το εθνικόν εισόδημα εις τα 565 δολλάρια, και παραδώσαμε την διαχείρισιν της εξουσίας όταν ανετράπημεν εις 1.100.
• Παραλάβαμεν τον προϋπολογισμόν της χώρας εις το ύψος των 29 δισεκατομμυρίων και παραδώσαμεν την αρχήν, με τον προϋπολογισμόν της χώρας εις 109 δισεκατομμύρια.
• Παραλάβαμεν το συναλλαγματικόν απόθεμα της χώρας εις τα 200 εκατομμύρια δολλάρια και το παραδώσαμεν εις τον ένα δισεκατομμύριον πεντήκοντα εκατομμύρια δολλάρια...
• Παιδεία! Δύο δισεκατομμύρια τετρακόσια εκατομμύρια ήσαν αι δαπάναι του προϋπολογισμού υπέρ της παιδείας όταν αναλάβομεν την αρχήν. Και παραδώσαμεν κονδύλιον εγγεγραμμένον εις τον προϋπολογισμόν ύψους 15 δισεκατομμυρίων.
• Εξακόσιες είκοσι επτά ήσαν αι θέσεις των λειτουργών της ανωτάτης παιδείας, διότι δεν θα αναφερθώ εις την γενικήν, και ανεπτύξαμεν τας καθηγητικάς έδρας εις τον αριθμόν των εννεακοσίων εβδομήκοντα περίπου.
• Δύο χιλιάδες εξακόσιοι ήσαν οι προβλεπόμενοι βοηθοί Καθηγητών, ως βοηθητικόν εκπαιδευτικόν προσωπικόν εις τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, και όταν παραδώσαμεν την αρχήν αι νομοθετημέναι θέσεις ανήρχοντο εις έξι χιλιάδας επτακοσίας, εάν δεν με απατά η μνήμη, εξ αυτών δε είχε κατορθωθεί να συμπληρωθούν περί τας τέσσερεις χιλιάδας οκτακοσίας.
• Εδιπλασιάσαμε τας δυναμένας να προσφερθώσι υπηρεσίας εκ μέρους των φοιτητικών λεσχών, εβελτιώσαμε το φοιτητικόν συσσίτιον. Εχορηγήσαμεν τα φοιτητικά δάνεια.
• Εχορηγήσαμε δωρεάν τα συγγράματα προς τους φοιτητάς. Εν πάση δε περιπτώσει ολοκληρώσαμε την έννοιαν εις την πραγματικήν μορφήν της δωρεάν παιδείας εις τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα..."

Αντι Επιλογου...:

Οπως γράφει ο αείμνηστος Θ. Παπακωνσταντίνου στο βιβλίο του "Η Μεγάλη Περιπέτεια" εκδόσεις Κάκτος, σελίς 298, "...Θα έλθη όμως κάποτε η ωρα που η υπόθεση "Πολυτεχνείο" θα μελετάται απο τους ιστορικούς, τους κοινωνιολόγους και τους ψυχιάτρους ως μία απο τας χαρακτηριστικωτέρας αποδείξεις της ηθικής και πνευματικής καταπτώσεως της εποχής μας..."

 

ΙΑΣΩΝ

http://dodoni-gr.blogspot.com

 

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ - ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Η ΧΟΥΝΤΑ,ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ!

 Ακολουθεί απόσπασμα απο το βιβλίο του Κυριάκου Ι. Διακογιάννη με τίτλο "Γράμμα στον Σιωνιστή Χασάπη Μπούς" σελ. 138. Ο συγγραφέας αναφέρετε στο διάλογο μεταξύ του Σιωνιστή Jean-Jacques Servan-Schreiber και του Γεωργίου Παπαδόπουλου.Ο Εβραιοσιωνιστής Schreiber είχε έρθει απο την Γαλλία στην Ελλάδα για να πάρει μαζί του τον γνωστό μουσικοσυνθέτη και αντιστασιακό εκείνης της εποχής Μίκη Θεοδωράκη.

Απο τα γραφόμενα φαίνεται ξεκάθαρα η ανάμειξη του Σιωνισμού στον "αντιστασιακό" αγώνα κατά της Δικτατορίας στην Ελλάδα.Ομως η Σιωνιστική διείσδυση δεν περιορίστηκε μόνο στην πλευρά της αντίστασης.Η επιβολή του Σρέϊμπερ στον Γεώργιο Παπαδόπουλο παντοδύναμο δικτάτορα εκείνη την εποχή είναι χαρακτηριστική.Οι εν Ελλάδι Εβραίοι κατα την περίοδο της Δικτατορίας τάσσονταν υπέρ της Χούντας, η οποία αναγνώρισε ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο,ύστερα απο αλλεπάληλες πιέσεις του τότε προέδρου του ΚΙΣ Ιωσήφ Λόβιγγερ.

Σρέϊμπερ πρός Γεώργιο Παπαδόπουλο: "Κύριε Πρόεδρε όπως γνωρίζετε ήδη βρίσκομαι στην Ελλάδα για να συναντήσω τον Ελληνα μουσικοσυνθέτη κ. Μίκη Θεοδωράκη και να τον πάρω με το αεροπλάνο μου."

Διακογιάννης: "Το ίδιο βράδυ στο σπίτι μου στο Παρίσι έχουμε συνεδριάσει τα μέλη της Αντιδικτατορικής μας ομάδας.Διακόπτουμε για 10 λεπτά να ξεζαλιστούμε και να πιούμε ένα καφέ.Κάποιος βρίσκεται όρθιος κοντά στην συσκευή της τηλεόρασης.Γυρνάει το κουμπί και βλέπουμε στον δέκτη το αεροδρόμιο του Μπουρζέ, το αεροπλάνο του Jean-Jacques Servan-Schreiber να προσγειώνεται,την πόρτα του να ανοίγει και το Μίκη Θεοδωράκη να πατάει στο ελεύθερο Γαλλικό έδαφος,την Μελίνα Μερκούρη να τον αγγαλιάζει το πλήθος των Ελλήνων αυτοεξόριστων να συνοστίζεται ποιός θα του πρωτοσφίξει το χέρι."

Παραθέτουμε το σχετικό τηλεγράφημα του ΚΙΣ προς τον Παπαδόπουλο. 

πηγη antipliroforisi.blogspot.com.

http://thiva-hellas.blogspot.com/2010/11/blog-post_6424.html

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα» 

«Την χούντα δυστυχώς δεν την έριξε το Πολυτεχνείο. Θυμίζω για τους νεότερους ότι όταν έγινε το Πολυτεχνείο η δικτατορία με τον Παπαδόπουλο δοκίμαζε να περάσει σε κάποια μορφή νομιμοποίησής της μέσω μιας κοινοβουλευτικοποίησης θα λέγαμε ελεγχόμενης, με πρωθυπουργό τον Μαρκεζίνη». Τα λόγια αυτά δεν ανήκουν σε κάποιον «νοσταλγό» ή «απολογητή» της Επταετίας, αλλά στον γνωστό διανοητή της Αριστεράς Γιώργο Καραμπελιά.

Τα διατύπωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Χρόνος» της Κομοτηνής και δεν δίστασε μάλιστα να καταγγείλει και τον ρόλο των σε παρανομία τότε κομμάτων, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Τα δύο μεγάλα κόμματα της Αριστεράς ήταν ενάντια στο κίνημα του Πολυτεχνείου. Η σπουδαστική παράταξη του ΚΚΕ μάλιστα έχει κάνει το περιβόητο δημοσίευμα για τους προβοκάτορες του Πολυτεχνείου και το ΚΚΕ Εσωτερικού με τον κ. Δρακόπουλο και τον κ. Κύρκο τότε, που απετέλεσαν τη μήτρα του Συνασπισμού στην συνέχεια, ήταν ενάντια θεωρώντας ότι έπρεπε να υποστηριχθούν οι ενέργειες Μαρκεζίνη για μια κοινοβουλευτική εξέλιξη. Αφαιρώ βεβαίως τα κόμματα τα άλλα τα οποία ή δεν πήραν θέση, ή δεν συμμετείχαν και δεν ήταν και διαμορφωμένα βέβαια. Ας πούμε η ΕΡΕ, η παλιά Δεξιά βεβαίως δεν πήρε θέση, στην συνέχεια όμως πρέπει να πούμε ότι πολλοί από αυτούς, όπως και ο Κανελλόπουλος και άλλοι και ο Μαύρος κλπ, όταν έγινε πλέον η παλλαϊκή εξέγερση και η βίαιη καταστολή, τότε μόνο τάχθηκαν, και αυτό είναι αλήθεια, τάχθηκαν υπέρ των φοιτητών. Τώρα το πώς έγινε μετά και ανακηρύχθηκαν σε εκφραστές του Πολυτεχνείου τα κόμματα είναι ένα άλλο ζήτημα».

Οι αλήθειες αυτές αναδεικνύουν στην πραγματική διάστασή τους κάποια από τα γεγονότα των ημερών. Η πραγματικότητα δηλαδή είναι ότι το Πολυτεχνείο οδήγησε μεν στην πτώση του καθεστώτος, αλλά όχι στον ερχομό της δημοκρατίας. Αντίθετα, έγινε αιτία να επιβληθεί μία άλλη δικτατορία, που λόγω της ανεπάρκειας των ηγετών της, οδήγησε στην επάνοδο των κοινοβουλευτικών μέσω του ξεπουλήματος της Κύπρου μας.

«Ήμασταν αποφασισμένοι να ρίξουμε την χούντα», δήλωσε σε εκδήλωση της ΠΑΣΠ ο Στέφανος Τζουμάκας, αναφερόμενος στη συμμετοχή του στον αγώνα των φοιτητών του Πολυτεχνείου, το 1973. Άλλο τί ήσασταν αποφασισμένοι να κάνετε κ. Τζουμάκα και άλλο τί καταφέρατε. Μήπως όμως, αυτή ακριβώς η αποφασιστικότητα ορισμένων αγίασε τα μέσα;

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσα χρόνια μετά, και παρά τη συνεχιζόμενη κατοχή της μισής σχεδόν Κύπρου μας, ακριβώς τις ημέρες εκείνες εξακολουθούν να εορτάζουν την «αποκατάσταση της Δημοκρατίας». Αν πραγματικά πιστεύουν κάποιοι ότι το Πολυτεχνείο έφερε στην Ελλάδα τη δημοκρατία, δεν έχουν παρά να προτείνουν να εορτάζεται η 17η Νοεμβρίου ως ημέρα - σύμβολο της δημοκρατίας και όχι οι μέρες της εισβολής και κατοχής της μεγαλονήσου.

Πώς να το κάνουν, όμως, όταν τα γεγονότα τους διαψεύδουν κατηγορηματικά; Αν βάλει κανείς δίπλα στις αλήθειες του Γ.Καραμπελιά, την μαρτυρία του οδηγού του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, που δημοσιεύθηκε στο ΒΗΜΑgazino πριν λίγα χρόνια και λέει ότι δεν υπήρξε ούτε ένας νεκρός στον χώρο του Πολυτεχνείου, αλλά και την περίπτωση της περίφημης «Ηλένιας», τότε καταλαβαίνει εύκολα το μέγεθος του ψεύδους και της μυθοπλασίας των γεγονότων, που είχαν έναν και μοναδικό σκοπό: Να αναδείξουν την περίπτωση του Πολυτεχνείου, άσχετα με το ποιός την δημιούργησε και με ποιόν σκοπό, ως την ύψιστη στιγμή της συλλογικής αντιστάσεως του ελληνικού λαού στο καθεστώς.

Πόσο αναληθές, όμως, κάτι τέτοιο! Ενώ σε όλες τις δικτατορίες του κόσμου, κάποια στιγμή οργανώνεται η συλλογική αντίδραση του λαού, που εκφράζεται με συνήθως αιματηρές εξεγέρσεις, στην Ελλάδα δεν υπήρξε κάτι τέτοιο. Οι όποιες αντιστασιακές πράξεις περιορίστηκαν σε μεμονωμένες προσωπικές ενέργειες (Παναγούλης κ.α.) ή σε υποτυπωδώς οργανωμένες ενέργειες στο ... εξωτερικό. Λαϊκή αντίσταση στην Ελλάδα δεν υπήρξε.

«Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές», είπε ο εθνικός ποιητής μας. Μία φράση που παραμένει δυστυχώς ως αναγκαιότητα στις μέρες μας. Όταν γίνει συνείδηση όλων μας, τότε ίσως να δούμε καλύτερες μέρες για την πατρίδα και την κοινωνία μας.

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ