ΣΚΟΠΙΑΝΟ: ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το παρακάτω κείμενο, συγνώμη για το μέγεθός του, δημοσιεύθηκε στα blogs Ιανουάριο του 2009 και Απρίλιο του 2010. Στην συνέχεια, βέβαια, ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης….

Το κάνει και πάλι επίκαιρο η χθεσινή θέση του κ Καρατζαφέρη για ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ενόψει της επερχόμενων εξελίξεων

Το δίδαγμα της ιστορίας ήταν και παραμένει εντυπωσιακά σαφές - εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες κάθε φορά που στηθήκαμε ενωμένοι σαν μια σφιγμένη γροθιά απέναντι σε εξωτερικές επιβουλές και εσωτερικές διχόνοιες μεγαλουργήσαμε γράφοντας όχι μόνο στο βιβλίο της ιστορίας του ελληνικού έθνους αλλά και ολάκερης της ανθρωπότητας σελίδες ψυχικού μεγαλείου, ανδρείας και αυτοθυσίας.
 
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΕΛΛΗΝΕΣ : ΤΟ ΕΓΩ Η ΤΟ...ΕΜΕΙΣ;

 

Του Γιώργου Πιπερόπουλου

 

H τρέχουσα οικονομική, κοινωνική, πολιτική και μαζί πολιτιστική πραγματικότητα και η εμφανής σε απελπιστικά επίπεδα έλλειψη κάθε θετικής προοπτικής καθώς μπαίνουμε στο δεύτερο φθινόπωρο της Ελλάδας της τρόικα και μπροστά μας θα αναδυθεί απειλητικά ο δεύτερος «χειμώνας της δυστυχίας μας» κάνει επιτακτική, πλέον, την ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς υστερικές αντιδράσεις.

Μήπως, θα αναρωτηθεί ο υποψιασμένος αναγνώστης, τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες ενδέχεται να υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

Κατηγορηματικά ΟΧΙ!

Είναι πλέον διάχυτη η διαπίστωση ότι Βρισκόμαστε ως κοινωνία, Λαός και Έθνος, στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς.

Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο...

Κολλήσαμε!

Εάν με τα δεδομένα που βιώνουμε από τον Μάη του 2010 και όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας σε Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο περάσει τελικά στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια ΚΑΜΙΑ ελπίδα να βρεθεί στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε και να σπρώξουμε το Εθνικό μας όχημα, τότε το επόμενο βήμα μας θα είναι στον ΚΥΝΙΣΜΟ…

Θα ακολουθήσει, νομοτελειακά, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθια και την άρνηση που συνθέτουν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ υποκαθίσταται από το άρρωστο, μικροπρεπές...ΕΓΩ!

Επιτρέψαμε στους επιτήδειους να μας πείσουν ότι το νόημα της επιτυχίας είναι ταυτόσημο με το ΕΓΩ και λησμονήσαμε τόσο απερίσκεπτα ότι το ΕΓΩ χρειάζεται και άλλα ΕΓΩ για να εδραιώσει την αυθεντική του ύπαρξη και ότι μέσα στο ΕΜΕΙΣ άνετα διατηρεί τη δημιουργική αυτοτέλειά του!

Καιρός να...ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε το  ΕΜΕΙΣ…

Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και πολύχρωμοι πολιτικοί ηγέτες και μαζί οι ψηφοφόροι τους ας απαγκιστρωθούμε από την εκφυλιστική αντίληψη του πολιτικού κόστους και του πολιτικού οφέλους!

Να προσπαθήσουμε ΟΛΟΙ μαζί ως Έλληνες κοιτώντας μπροστά μας, να δημιουργήσουμε, έστω αμυδρά, την αίσθηση ότι ακόμη υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ…

Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία και να σβήσει τα φώτα και…Καληνύχτα Ελλάδα!

Αυτό θέλουμε εμείς ή σε αυτό μας έχουν σπρώξει βήμα-βήμα καθώς διαπιστώνανε την ανυπαρξία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ οι ανθέλληνες εκτός, και μαζί οι διάφοροι μισέλληνες συνεργάτες τους, εντός Ελλάδος;

http://piperopoulos.blogspot.com/2011/08/blog-post_24.html 

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ...ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Οι New York Times αφιέρωσαν – μετά την ομιλία του Πρωθυπουργού κ Παπανδρέου στα εγκαίνια της ΔΕΘ και την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου - ένα επίκαιρα σημαντικό άρθρο για το δράμα της αυξανόμενης ανεργίας των νέων επιστημόνων στην Ελλάδα και το κύμα μετανάστευσής τους σε Ευρώπη και Αυστραλία!
Πριν μερικούς μήνες Το έγραψα στα αγαπημένα μου blogs και το είχα αναφέρει σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές που συμμετείχα: Είτε επρόκειτο για πολύ καλά μελετημένο και αριστοτεχνικά μεθοδευμένο σχέδιο δράσης, ή για απότοκο της χρονικής καθυστέρησης που πάντα χαρακτήριζε την ελληνική γραφειοκρατία το αποτέλεσμα τελικά ήταν το ίδιο!
Αναφέρομαι, φυσικά, στο γεγονός ότι τα ΑΝΑΛΓΗΤΑ μέτρα εις βάρος των συνταξιούχων της Ελλάδας και μαζί οι δραματικές αλλοιώσεις στον χαρακτήρα των εργασιακών μας σχέσεων με τους Κεφαλαιοκράτες εργοδότες ΠΕΡΑΣΑΝ καλοκαιριάτικα, την ώρα που οι Έλληνες ψηνόμαστε με καύσωνες…
ΠΕΡΑΣΑΝ το ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ με τις σχετικές ρυθμίσεις στα εργασιακά φέρνοντάς το «λάου – λάου» από τα Χριστούγεννα στον καυτό Ιούλιο, δηλαδή στη μέση του καλοκαιριού, σε μια χώρα όπου το κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τις δικές του λογικές και έχει τις γνωστές θερινές ιδιότητες της εξωστρέφειας, του ανέμελου, του έντονα αισθησιακού καθώς ντόπιες και εισαγόμενες καλλονές πυρπολούνται από τον καυτό ελληνικό ήλιο στις γοητευτικές μας ακρογιαλιές προφέροντας ανεπανάληπτες συγκινήσεις – και υποσχέσεις - στους κάθε ηλικίας λάτρεις του ωραίου (…do you like frauelein in…Greece?)…
Πετσόκοψαν τους μισθούς και συντάξεις στο Δημόσιο τομέα ο οποίος, μας ανακοίνωσαν, ΠΑΣΧΕΙ από ΕΛΕΦΑΝΤΙΑΣΗ (ρε Μπλε εθνοσωτήρες και Πράσινα αφεντικά της ΑΔΕΔΥ εσείς δεν ευθύνεστε για αυτό;)…
Έκαναν μια εκπληκτική συμφωνία ΓΣΕΕ και ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ για αυξήσεις που υστερούν του πληθωρισμού κατά 400% (ρε Πράσινα αφεντικά της ΓΣΕΕ από πότε και με ΠΟΙΟ ακριβώς παραχωρημένο από τους εργαζόμενους ΔΙΚΑΙΩΜΑ οι Σοσιαλιστές λειτουργήσατε ως «τακίμια» με το Κεφάλαιο;)
Θα σας γυρίσω (τους παλιούς) 40 χρόνια πίσω τότε που φεύγοντας ως νεαρός λέκτορας από την Αμερική πήγα στη Γερμανία για να μελετήσω το χωρίς προηγούμενο κοινωνικό-οικονομικό φαινόμενο ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ τεράστιων αριθμών Ελλήνων εργατών στην τότε Δυτική Γερμανία!
ΕΡΗΜΩΣΑΝ και ορφάνεψαν από νέα παλικάρια, ΑΔΕΙΑΣΑΝ μέσα σε μια δεκαετία η Μακεδονία, η Θράκη, η Ήπειρος, η Θεσσαλία καθώς άνδρες και νέα παιδιά της υπαίθρου πήραν το δρόμο της ξενιτιάς που συνοψίστηκαν στον στίχο που τραγούδησαν την εποχή εκείνη με δάκρυα στα μάτια οι λαϊκοί μας τροβαδούροι «Μανούλα, θα φύγω θα πάω στα ξένα!…»
ΔΙΑΒΑΖΑ και άκουα τότε ότι η Ελλάδα της μεταπολεμικής περιόδου είχε ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα απασχόλησης και απορρόφησης του εργατικού της δυναμικού, αλλά άκουγα και ότι οι Έλληνες ήταν, όπως λέγανε χαρακτηριστικά τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ, οι Εργοδότες τους, πολύ… τεμπέληδες!!!
Συγκεντρώνοντας τα στοιχεία για τη διδακτορική μου διατριβή άκουσα πολλές, πάρα πολλές φορές, από Γερμανούς Εργοδότες, από Προϊσταμένους εργοστασίων ότι περισσότερο ΦΙΛΟΤΙΜΟΥΣ, περισσότερο εργατικούς ανθρώπους από τους Έλληνες ΔΕΝ…έβρισκαν!
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ είναι το παράδειγμα Διευθυντού Παραγωγής μεγάλης Βιομηχανικής Μονάδας του Γερμανικού Νότου που μου είχε εκμυστηρευτεί χαμογελώντας ότι όταν στο τέλος της εξουθενωτικής βάρδιας του 8ωρου ζητούσε δέκα εθελοντές οι ΕΠΤΑ ήταν Έλληνες!!! Εκείνο το ένα, σχεδόν εκατομμύριο εργατών μας ίδρωσε, πόνεσε, μάτωσε, υπέφερε τα πάνδεινα και με βάση την κοινωνική ψυχολογία της «οικειοστρέφειας και οικοστρέφειας» του Έλληνα στέλνοντας πίσω την Ελλάδα τον τίμιο ιδρώτα τους ΕΚΤΙΣΑΝ την Ελλάδα και την Οικονομία της.
ΤΟΤΕ ήταν τα ανειδίκευτα παλικάρια και οι άνεργοι άνδρες της υπαίθρου και των μεγαλουπόλεων που πήραν το δρόμο της ξενιτιάς και, όπως γράφτηκε στον Γερμανικό τύπο, συνεισέφεραν στη δημιουργία του «Γερμανικού Οικονομικού Θαύματος» και ταυτόχρονα έκτισαν την Ελλάδα που είχε ισοπεδωθεί από τη ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ κατοχή και στη συνέχεια από τον αδελφοκτόνο πόλεμο της δεκαετίας του 1940…
Την διδακτορική μου διατριβή με τίτλο “Zur Problematik der Griechischen Arbetinehmer in der Bundesrepublik Deutschland” την κατέθεσα για να πάρω τον τίτλο του Διδάκτορα το 1970. Λιγότερο από 2 χρόνια αργότερα η διατριβή μου δημοσιεύθηκε στην Αμερική από τις Ακαδημαϊκές Εκδόσεις του Οίκου Simon & Schuster με τίτλο «The German Experience: Migrant Greek Workers in West Germany».
Η αναφορά μου αυτή δεν συνιστά πρόθεση αυτοδιαφήμισης!
Τα μνημονεύω αυτά καθώς αισθάνομαι ότι συσσωρεύεται επικίνδυνα η ΟΡΓΗ της δικής μου γενιάς, της γενιάς που αγωνίστηκε σκληρά να φέρει την Ελλάδα εδώ που την φέραμε και αισθανόμαστε προδομένοι από αυτούς που ΕΚΛΕΞΑΜΕ να μας Κυβερνήσουν και αφού ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ξεδιάντροπα τον Εθνικό μας πλούτο, αφού ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ παράνομα όχι μόνο ΔΕΝ τιμωρήθηκαν αλλά ήδη μας γυρνάνε στο 1960 την εποχή που ΑΔΕΙΑΖΕ η Πατρίδα μας από λεβέντες και λεβέντισσες που παίρνανε τους δρόμους της ξενιτιάς…
ΤΟΤΕ μετανάστευσαν ανειδίκευτοι εργάτες για να πραγματώσουν το όνειρο ενός καλύτερου αύριο στις φάμπρικες της Γερμανίας, στις στοές των ορυχείων του Βελγίου…Και οικονομικά «φτιαχτήκανε» και μαζί «φτιάξανε» και την Πατρίδα!…
ΤΩΡΑ μήπως χρειάζονται μερικές διατριβές γα τους Έλληνες πολιτικούς, τα θέματα της κακής διαχείρισης, της λεηλασίας του Εθνικού πλούτου και της έλλειψης οικονομικού προγραμματισμού που ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε στη δεκαετία του 2010 τα νιάτα της Ελλάδας, παιδιά με γνώσεις, δεξιότητες και πτυχία ΑΕΙ και ΤΕΙ να υποχρεώνονται να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς!
Και καρπώνονται έτσι άλλες πατρίδες όσα η δικιά μας επένδυσε στην προετοιμασία των επιστημόνων της νέας γενιάς, καθώς η Ελλάδα παραδόθηκε στους ντόπιους και ξένους Κεφαλαιοκράτες και Τραπεζίτες, και στο μεταξύ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΠΛΕ ή ΠΡΑΣΙΝΟΣ Πολιτικός ούτε οι παρατρεχάμενοί τους που μας οδήγησαν εδώ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ (με δήμευση κλεμμένων περιουσιών και…ΕΞΟΡΙΑ)…
Το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ και ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ, δυστυχώς, είναι μπροστά μας!…

ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ...ΜΑΣ!

Του Γεωργίου Πιπερόπουλου

Η παγκόσμια κοινή γνώμη, οι εξειδικευμένοι πολιτικοί επιστήμονες και κοινωνιολόγοι αλλά και οι απανταχού της γης απλοί πολίτες θεώρησαν και θεωρούν τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και στο πέρασμα των αιώνων υιοθετήθηκε ως κυρίαρχο πολίτευμα στις περισσότερες χώρες του πλανήτη ως το πλέον ευαίσθητο πολιτικό σύστημα.

Η Δημοκρατία (ενδιαφέρον για πολιτικούς επιστήμονες και κοινωνιολόγους προκαλεί το γνωστό Ελβετικό μοντέλο) λειτουργεί μέσα από Κόμματα που εκφράζουν συγκεκριμένες ιδεολογικές-οικονομικές-πολιτικές θεωρίες και θέσεις και στα οποία εντάσσονται οι ψηφοφόροι.

Είναι γνωστά πλέον σε όλους μας τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα μας και τα οποία, στο μεγαλύτερο μέρος τους, οφείλονται σε πράξεις και παραλείψεις των δύο μεγάλων Κομμάτων εξουσίας δηλαδή Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Και καθώς τα οικονομικά μέτρα που μας επιβάλλονται από την «περίφημη τρόικα» γίνονται ολοένα και πιο δυσβάστακτα, γίνονται δυστυχώς και μέρα-με-τη-μέρα ορατοί οι κίνδυνοι αποσύνθεσης της κοινωνικής αλληλεγγύης και ίσως αποσταθεροποίησης του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος…

Ταπεινή προσφορά είναι η παρακάτω «ανώνυμη ιστορία αγάπης» δύο νέων στη blog-άποψή μου και ταυτόχρονα θερμή παράκληση να φροντίζουν την Ελλάδα μας, την κοινωνική μας συνοχή και αλληλεγγύη οι σημερινοί, πρώην, και επόμενοι Αρχηγοί Κομμάτων, Πρωθυπουργοί, Υπουργοί, βουλευτές και Κορυφαία στελέχη που εμπιστευθήκαμε στα χέρια τους τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας!

******************************

Υπήρχε κάποτε μια τυφλή κοπέλα τυφλή. Μισούσε τον εαυτό της που ήταν τυφλή. Μισούσε τους πάντες, εκτός από τον ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ της καθώς αυτός ήταν πάντα εκεί δίπλα της για κάθε ανάγκη και επιθυμία της επειδή κυριολεκτικά την λάτρευε!
Του είχε πει πολλές φορές ότι αν μια μέρα γινόταν ένα θαύμα και θα μπορούσε να δει τον κόσμο, τότε θα τον παντρευόταν!
Μια μέρα κάποιος της δώρισε δυο μάτια και έτσι μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο πολύ επιθυμούσε.

Είδε και τον ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ της.

Στο θάλαμο ανάνηψης εκείνος την ρώτησε γεμάτος χαρά:

«τώρα που βλέπεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;»
Η κοπέλα έκπληκτη διαπίστωσε ότι ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ της ήταν κι αυτός τυφλός και σοκαρισμένη από το γεγονός αρνήθηκε να τον παντρευτεί.
Το παλικάρι έφυγε από τη ζωή της με δάκρυα να πλημμυρίζουν τις κόγχες των ματιών του. Αργότερα της έστειλε ένα σημείωμα μιας μόνο αράδας:

«Αγαπημένη μου, σε παρακαλώ, να φροντίζεις τα μάτια μου...»

«Άθλιοι», αλα ελληνικά, κ. Ουγκώ..!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Το κλασικό μυθιστόρημα του μεγάλου Γάλλου δημιουργού, «οι Άθλιοι», με τον διωκόμενο Γιάννη Αγιάννη και τον ανελέητο διώκτη του αστυνομικό Ιαβέρη, με φόντο τη Γαλλική κοινωνία της προκλητικής οικονομικής ανομοιογένειας προβλημάτισε και συγκίνησε αμέτρητα εκατομμύρια αναγνωστών από τότε που δημοσιεύτηκε και μέχρι σήμερα. Τον Βίκτωρα Ουγκώ δεν χρειάζεται να σας τον συστήσω.
Τον φίλο μου Χρήστο, τον «περιπτερά», θέλω να σας συστήσω με αφορμή την προχθεσινή μας συζήτηση για ευαισθησία και αξιοπρέπεια κάποιων φτωχών, για κοινωνική αναλγησία και μακαριότητα των ευπόρων τάξεων της σύγχρονης, Ευρωπαϊκού επιπέδου, ελληνικής κοινωνίας που θα προβλημάτιζαν βαθύτατα και τον μακαρίτη τον Ουγκώ καθώς είχαν αποτελέσει το επίκεντρο του δικού του προβληματισμού πριν δυο αιώνες.

ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες!...

• Στην Κένυα, 15-2-1999 παραδόθηκε στους Τούρκους ο Οτσαλάν

Του Καθηγητή
Γιώργου Πιπερόπουλου
Όταν βγάλουμε τα κομματικά γυαλιά που μας μάθανε να φοράμε, ξεπερνώντας πράσινο, μπλε, κόκκινο και τον αχταρμά χρωμάτων τότε μόνο θα... ξυπνήσουμε, πριν πολύ είναι αργά!
Τη μοναδική ηλιαχτίδα φωτός στο φιάσκο Οτσαλάν θα τη βρούμε στις καρδιές όλων των Ελλήνων που και στις πιό δύσκολες στιγμές της ιστορικής μας πορείας στο χρόνο κρατάμε μέσα μας αιώνια-άσβεστη- τη σπίθα της λευτεριάς...
Σήμερα κυβερνά μία γενιά που γαλουχήθηκε με την εντυπωσιακή αντίφαση όπου ο Μεταξάς, αρχηγός της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου χωρίς να είναι ο....” νόμιμος ηγέτης”, κατάφερε να συντάξει πίσω του ΟΛΕΣ τις πλατειές λαϊκές μάζες βροντοφωνάζοντας στον Ιταλό το ιστορικό ΟΧΙ!...
Αν πράγματι “εμπειρίες δεν είναι αυτά που μας συμβαίνουν, αλλά αυτά που εμείς κάνουμε με όσα μας συμβαίνουν...” όπως έγραψε εύστοχα ο Αλντους Χάξλεη, τότε τι νόημα θα έχει εφεξής για τα παιδιά που εμείς φέραμε στον κόσμο το ρητό του Ουίνστον Τσώρτσιλ, του βρετανού πολιτικού που περιποιήθηκε τιμή στον ελληνικό λαό δηλώνοντας μετά το έπος του 1940 ότι από εδώ και εμπρός ”... δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν...Έλληνες!”
Λόγια ιστορικής σημασίας και διαχρονικής συνέπειας, ή φτηνά λογοπαίγνια χαμηλού επιπέδου διπλωματικών δημοσίων σχέσεων για να απαλύνουν τον θάνατο και τις κακουχίες του ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ λαού που είπε ΟΧΙ στον Άξονα ενώ οι Γάλλοι ρώταγαν «πουρκουά», οι Εγγλέζοι έτρεχαν στα καταφύγια του Λονδίνου και οι ΤΟΥΡΚΟΙ σήκωναν τις μπάρες των συνόρων λέγοντας «Χός γκελντίν Αφέντημ… περάστε!»
Άπο είναι το ψευδώνυμο του λησμονημένου στη φυλακή Κούρδου ηγέτη Οτσαλάν, που σε ανύποπτη στιγμή είχε δηλώσει, ελληνοπρεπώς, «Είτε αγωνίζεσαι, και νικάς και έτσι επιβιώνεις, είτε χάνεις και τότε πεθαίνεις έντιμα...»
Να του είχαμε συμπαρασταθεί ΕΠΡΕΠΕ στις δύσκολες στιγμές του ΟΛΟΙ οι Έλληνες δικαιώνοντας τη δικιά μας θέση στο πανανθρώπινο Πάνθεο Ηρώων που ακόμη και σήμερα, εποχή του άκρατου κυνισμού, θα επιλέγαμε να πέφταμε για τη Λευτεριά κόντρα στον κ Πάγκαλο, τον κ Σημίτη και άλλους πολιτικούς άνδρες εκείνης της εποχής ....

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Η αποκάλυψη για του ΔΙΚΑΤΣΑ για τη Δραγώνα και η δικαίωση Πιπερόπουλου

Το έγγραφο του ΔΙΚΑΤΣΑ που ομολογεί ότι η κυρία Δραγώνα στερείται βασικού τίτλου σπουδών, (για περισσότερα κλικ εδώ), αποτελεί τη δικαίωση του καθηγητή κύριου Πιπερόπουλου ο οποίος είχε υποβάλλει την παραίτηση του επί υπουργείας Γιαννάκου από το ΔΙΚΑΤΣΑ ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους. Δείτε το ιστορικό:

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ