Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ & Ν. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Του Μάνου Χατζηδάκη

Ὁ Νίκος Μπελογιάννης ἦταν ἀδίστακτος καί φανατικός “σταλινικός”. Εἶχε διατελέσει κορυφαῖος συνεργάτης τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη στήν Κατοχή. Ὁ Μπελογιάννης ἦταν ὁ ἠθικός αὐτουργός γιά τίς σφαγές τοῦ Βαλτετσίου, τοῦ Φενεοῦ Κορινθίας, τῶν Γαργαλιάνων καί ἰδίως τοῦ Μελιγαλᾶ.
Γιά τήν σφαγή τοῦ Μελιγαλᾶ, ὁ κομμουνιστής Γ. Καραμούζης γράφει:
«Ὁ Ἄρης καί οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ κόμματος Κουλαμπᾶς καί Ν. Μπελογιάννης εἶχαν πάρει τήν ἀπόφαση: Ὅλοι ἔπρεπε νά ἐκτελεστοῦν...»!!!
Ἐκεῖνος μάλιστα ἐνεπνεύσθη καί τήν ἀρχή της... “οἰκογενειακῆς εὐθύνης” ἡ ὁποία ὁδηγοῦσε σέ βασανιστήρια καί ἐκτελέσεις γυναικοπαίδων!
Κατά τήν διάρκεια τοῦ Συμμοριτοπολέμου ἦταν “Πολιτικός Ἐπίτροπος” τῆς 10ης “Μεραρχίας” τοῦ Δ.Σ.Ε., “διαφωτιστής” καί “κομισσάριος” στά διαβόητα “Λαϊκά Δικαστήρια” τοῦ ΚΚΕ μέ τίς ἀμέτρητες ἐκτελέσεις “διά βοῆς”...
Ἀπό τόν Ἰούνιο τοῦ 1950, εἶχε εἰσέλθει κρυφά στήν Χώρα ἀπό τό “παραπέτασμα”, μέ σκοπό τήν ἀναδιοργάνωσι τῆς ἐπαναστατικῆς δράσεως τοῦ ΚΚΕ.
Στίς 20 Δεκεμβρίου 1950, ἡ Ἀσφάλεια εἶχε μία μεγάλη ἐπιτυχία. Κατάφερε νά συλλάβη ἕνα ἀπό τά πιό ἀκραία καί ἐπικίνδυνα στελέχη τῆς Κ.Ε. τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ.Ε.

Γ. Παπαδόπουλος: Ὁ μόνος στρατοδίκης πού μειοψήφισε
Ἡ πρώτη δίκη Μπελογιάννη ἄρχισε στίς 19 Ὀκτωβρίου 1951, μαζί μέ ἄλλους 92 κατηγορουμένους. Ἡ δίκη ἔγινε μέ βάσι τόν Α.Ν. 509/47 ἀπό τό Ἔκτακτο Στρατοδικεῖο Ἀθηνῶν. Πρόεδρος τοῦ Στρατοδικείου ἦταν ὁ Ἀντισυνταγματάρχης Σ.Δ. Ἀπόστολος Σταυρόπουλος. Ὡς μέλη - στρατοδίκες διορίστηκαν οἱ Ταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος, Ν. Κομιανός, Γ. Κοράκης καί ὁ Λοχαγός Κυριακόπουλος.
Στίς 2/11/1951 -ἐνῶ ἐξελίσσετο ἡ δίκη- ὁ Ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ἀλ. Σακελλαρίου κάλεσε τόν Πρόεδρο τοῦ Στρατοδικείου Σταυρόπουλο καί τούς Δικαστικούς Συμβούλους Ι. Σίμο, Κ. Ἀθανασούλη, Β. Πετρούλια, Ἀπ. Καρκαζή καί Ι. Κριτσέλη καί ἐξέφρασε τήν ἐπιθυμία τῆς κυβερνήσεως Πλαστήρα νά βρεθῆ τρόπος “διακοπῆς” τῆς δίκης γιά μικροπολιτικούς λόγους!
Ὁ πρόεδρος τῆς Δίκης, Σταυρόπουλος ἀρνήθηκε. Καί τήν ἑπομένη οἱ ἐφημερίδες τῆς ἀντιπολιτεύσεως “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ” καί “ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ” δημοσίευαν σέ ἄρθρα τούς τό παρασκηνιακό αἴτημα τῆς κυβερνήσεως.
Ἡ “διαρροή” εἶχε προέλθει φυσικά ἀπό τόν ἴδιο τόν Σταυρόπουλο, ὁ ὁποῖος τιμωρήθηκε μέ 6μηνη ἀργία γιά «παράβασι ὑπηρεσιακῆς ἐχεμυθείας». Τό Πρωτοβάθμιο Ἀνακριτικό Συμβούλιο ἐξέτασε καί ὅλους τους στρατοδίκες καί στίς 15/12/1951 ἐξέδωσε παμψηφεί ἐπίσημη γνωμοδότησι ὅτι γιά τήν διαρροή δέν εὐθυνόταν οὐδείς ἄλλος ἐκ τῶν στρατοδικῶν.
Στίς 16 Νοεμβρίου 1951, ἡ δίκη ἔληξε μέ τήν καταδίκη του Μπελογιάννη καί ἄλλων 11 σέ θάνατο.
Ἀλλά ἐκεί συνέβη καί ἕνα περιστατικό ἀπό τά πρῶτα γνωστά τοῦ χαρακτῆρος καί τῆς ψυχοσυνθέσεως τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου: Ὑπῆρξε ὁ μόνος στρατοδίκης πού δέν ψήφισε τήν ἐπιβολή τῆς θανατικῆς ποινῆς στούς κατηγορουμένους!

“Στρατιωτικά μυστικά ἐπί σκοπῶ κατασκοπείας”
Ἡ δίκη εἶχε τελειώσει. Καί ἡ ἀπόφασις ἔμενε ἀνεκτέλεστη. Ἔπειτα ἀπό λίγες ἡμέρες ὅμως, ἡ Ἀσφάλεια ἀνεκάλυψε δυό “γιάφκες” στήν Καλλιθέα καί στήν Γλυφάδα, πού ἀνῆκαν στήν συμμορία τοῦ Μπελογιάννη. Ἐκεῖ βρέθηκαν ἀσύρματοι γιά μετάδοσι κατασκοπικῶν πληροφοριῶν στήν Βουλγαρία! Τό γεγονός ὁδήγησε σέ διεξαγωγή νέας δίκης.
Ἡ δεύτερη δίκη τοῦ Μπελογιάννη καί ἀκόμη 29 συγκατηγορουμένων του, ἔγινε πλέον ἀπό τό Διαρκές Στρατοδικεῖο Ἀθηνῶν μέ βάσι τόν νόμο 375/36 «περί κατασκοπείας». Σέ αὐτήν δέν εἶχε ἀπολύτως καμμία συμμετοχή ἤ σχέσι ὁ Γ. Παπαδόπουλος.
Κατά τήν δίκη ἐκείνη κατέστη σαφές ὅτι τό ΚΚΕ εἶχε ἀρχίσει τήν προπαρασκευή τοῦ 4ου γύρου! (Βλπ. στρατηγοῦ Δ. Χονδροκούκη «Ὁ Μπελογιάννης χωρίς γαρύφαλλο»).
Ὁ τότε Γεν. Δ/ντής τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, Πανόπουλος, κατέθετε:
«Εἴχαμε διασταυρωμένες πληροφορίες ὅτι ἀπό τό “σιδηροῦν παραπέτασμα” μπαινόβγαιναν εἰδικά ἐκπαιδευμένοι κομμουνιστές μέ διπλό ρόλο: Ὁ ἕνας, νά μεταφέρουν ὁδηγίες ἀνασυγκροτήσεως τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ ΚΚΕ… καί ὁ ἄλλος νά συλλεγοῦν πληροφορίες γιά νατοϊκή δραστηριότητα στήν Χώρα μας… καί ἄλλες ἀπόρρητες στρατιωτικές πληροφορίες… Ἐντύπωσί μας ἔκαναν τά σήματα πού κατασχέσαμε καί οἱ κώδικες συνεννοήσεως. Ἐκοπιάσαμε νά βροῦμε τίς κλεῖδες ἀποκρυπτογραφήσεως… Ἐπί κεφαλῆς καί γενικός ἀρχηγός, ὁ ἀνέκαθεν κατηγορούμενος Νίκος Μπελογιάννης…»
Καί ὁ ἀστυνομικός Ρακιντζῆς ἔλεγε:
«Ὑπάρχουν προσέτι, ἐκτός συνόρων τῆς Ἑλλάδος, περί τούς 30.000 κομμουνιστᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονται στρατιωτικῶς καί κατασκοπευτικῶς, ἄλλοι ὡς σαμποτέρ, μέ μόνιμον σκοπόν, ὅταν δοθῆ ἡ εὐκαιρία νά δράσουν στρατιωτικῶς κατά τῆς Πατρίδος τῶν, διά μίας νέας εἰσβολῆς…»
Στίς 1/3/1952 ἐξεδόθη ἡ καταδίκη του Μπελογιάννη καί ἀκόμη 3 “εἰς θάνατον” ὡς πράκτορες πού μετέδιδαν «στρατιωτικά ἤ ἄλλα μυστικά ἐπί σκοπῶ κατασκοπείας». Καί στίς 30/3/1952 οἱ Ν. Μπελογιάννης, Ν. Καλούμενος, Δ. Μπάτσης καί Ἡ. Ἀργυριάδης ἐκτελέστηκαν.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΡΑΚΙΩΤΙΣΣΑ ΑΙΜΙΛΙΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ

Της Θωμαϊς Παριανού

Την Κυριακή 14 /2 /2016, η Λέσχη Γυναικών Παπάγου – Χολαργού πραγματοποίησε φιλολογικό απόγευμα , αφιερωμένο σε έναν από τις μεγαλύτερες πνευματικές προσωπικότητες, γνωστό σε όλο τον κόσμο, όχι όμως στην Ελλάδα, τον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, του οποίου το πνευματικό έργο επεκτείνεται στα Μαθηματικά, Φυσική, Αρχαιολογία.  Την ομιλία προλόγισε η Πρόεδρος της Λέσχης, κ. Βίκυ Τσιάκα.  Ομιλήτρια ήταν η  Θρακιώτισσα και διακεκριμένο μέλος της Λέσχης, ΑΙΜΙΛΙΑ  ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ,  
ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ

Ο κορυφαίος  Έλληνας μαθηματικός, ο σοφός Κων/νος Καραθεοδωρή, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της επιστημονικής διανόησης του 20ου αιώνα. Εφέτος συμπληρώνονται 65 χρόνια από τότε που ΚΚ έφυγε για το ατελείωτο ταξίδι (2/2/1950) . Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους παγκοσμίως μαθηματικούς και ο μεγαλύτερος Έλλην μαθηματικός από της αρχαιότητος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, στις 13/9/1873 και πέθανε στο Μόναχο στις 2/2/1950. Είναι γόνος μίας από τις σημαντικότερες γενεαλογικές οικογένειες της νεώτερης ιστορίας, με προσφορά τεραστίων υπηρεσιών στον Ελληνισμό. Ο γόνος Καραθεοδωρή  έχει τις ρίζες του στο Βοσνοχώρι, προάστιο της Αδριανούπολης . Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, το 1923, κα τον διωγμό των Ελλήνων από την Αν. Θράκη, κατοικούν στο Αχυροχώρι, το οποίο ονομάστηκε αργότερα Νέα Βύσσα, που βρίσκεται στην Ελληνική περιοχή, κοντά στον Έβρο ποταμό.


MAUHMATIKOS

Ο ΚΚ πέρασε τα παιδικά του χρόνια στις Βρυξέλλες, όπου τότε ο πατέρας του ήτανε πρέσβης. Από μικρός μιλούσε απταίστως την γαλλική γλώσσα και έδειξε το ταλέντο του στα μαθηματικά, παίρνοντας 2 φορές βραβείο σε διαγωνισμό που συμμετείχαν όλα τα παιδιά του Βελγίου. Το 1891 εισέρχεται στην Στρατιωτική Σχολή του Βελγίου, στο Τμήμα Μηχανικών. Μετά τη αποφοίτησή του (1895) πηγαίνει στην Λέσβο και συμμετέχει στην κατασκευή έργων οδοποιίας. Το 1898 εργάζεται στην Αίγυπτο ως μηχανικός, σε βρετανική εταιρεία του φράγματος του Ασσουάν, στα έργα του Νείλου. Κάνει μετρήσεις στην Πυραμίδα του Χέοπος και αποφασίζει να εγκαταλείψει το επάγγελμα του μηχανικού, για να ασχοληθεί με τα μαθηματικά. Στα 27 του αποφασίζει να σπουδάσει μαθηματικά στο Βερολίνο, όπου διδάσκουν οι καλύτεροι μαθηματικοί.  Εκεί είχε την τύχη να παρακολουθήσει μαθήματα από μεγάλους μαθηματικούς όπως ο Χέρμαν Σβαρτς (Herman Schwarz), οΓεώργιος Φρομπένιους (Georg Frobenius), ο Έρχαρντ Σμιτ (Erhard Schmidt)και ο Λάζαρος Φουξ (Lazarus Fuchs).
Ο Σμιτ το φθινόπωρο του 1901 έφυγε για το πανεπιστήμιο της Γοτίγγης ( Göttingen,) και παρακίνησε τον ΚΚ να αποφασίσει να εγκατασταθεί κι εκείνος εκεί. Έτσι το 1902, ο ΚΚ μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Γοτίγγης/ Γκέτινγκεν, για να κάνει διδακτορική διατριβή.Εκεί δίδασκαν τρεις μεγάλοι της μαθηματικής επιστήμης, ο Φ. Κλάιν, Ν. Χίλμπερτ και ο Χέρμαν Μινκόφσκι, υπό την επίβλεψη του οποίου βρισκόταν ο ΚΚ. , ο οποίος το 1905 έγινε υφηγητής στο Γκέτινγκεν,  Το 1908 έγινε διδάκτορας του ίδιου Πανεπιστημίου, όπου παρέμεινε επί 3 χρόνια. Η διδακτορική του διατριβή «Περί των ασυνεχών λύσεων στο λογισμό των μεταβολών» είναι η πρώτη μελέτη η οποία ασχολείται συστηματικά με τη θεωρία των σποραδικών λύσεων.


ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ ΚΚ

Την ίδια χρονιά, το 1908, παντρεύεται στην Κωνσταντινούπολη την 24χρονη Ευφροσύνη του Αλεξάνδρου, το γένος Καραθεοδωρή, μακρινή συγγενή του. Αυτός ήταν 35 ετών και η σύζυγός του 24. Ο γάμος γίνεται στην Κωνσταντινούπολη. Από τον γάμο αυτόν αποκτά δύο παιδιά, τη Δέσποινα και τον Στέφανο.  Το ίδιο χρονικό διάστημα έρχεται αντιμέτωπος με την ελληνική πραγματικότητα. Ζητά από την Ελληνική πολιτεία εργασία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ή στην σχολή Ευελπίδων, και οι αρμόδιοι του απαντούν ότι θα μπορούσε να διοριστεί μόνο ελληνοδιδάσκαλος σε επαρχιακό σχολείο και τίποτα παραπάνω!
Το 1909 τον βρίσκει ως τακτικό καθηγητή στο Πολυτεχνείο του Ανόβερου. Πήγε ευχαρίστως εκεί, παρά το γεγονός ότι επί δέκα χρόνια είχε ασχοληθεί με αφηρημένα μαθηματικά. Το 1910 βρέθηκε στο Breslau, όπου έμεινε μέχρι το 1913, όταν διαδέχτηκε στη Γοτίγγη τον Felix Klein, έναν από τα σπουδαιότερα μαθηματικά πνεύματα, έπειτα από επιθυμία του ιδίου. Το 1911 επιτέλους οι Έλληνες ξυπνούν: η Ελληνική κυβέρνηση τον καλεί να μετάσχει στην κριτική επιτροπή η οποία διόρισε τους καθηγητές της Φυσικομαθηματικής σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά το 1918 ανέλαβε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου την έδρα που κατείχε ο Schwarz.
Το 1914 ο Αλ. Αϊνστάιν καταγράφει τις ιδέες του για την γενική θεωρία της σχετικότητος, αλλά κάπου ‘’δεν του βγαίνει’’ και τον Σεπτέμβριο 1916 στέλνει επιστολές στον ΚΚ και ζητά την βοήθεια του. Αυτός του απαντά άμεσα και κατατοπιστικά. Έτσι, από παντελώς άγνωστος, ο Αϊνστάιν έγινε αυτομάτως  διάσημος το 1919. Ο Αλ. Αϊνστάιν ανεγνώρισε αυτό δημόσια, στην τελευταία του συνέντευξη, το1955, όπου λέει στους δημοσιογράφους :
«Κύριοι, ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δεν θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε τον δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μην σας κουράσω, σας το λέω έτσι απλά, χωρίς λεπτομέρειες, ότι μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, στον οποίο, εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική, η σοφία του αιώνα μας, χρωστάμε τα πάντα».
Ως δάσκαλος, ο ΚΚ χάραξε την ανεξίτηλη φυσιογνωμία στην μνήμη των φοιτητών του, γιατί, όπως και στα παιδιά του, ήξερε να συνδυάζει τέλεια την αγάπη με την παιδαγωγική αυστηρότητα. Όταν , κατά το 1918, αναχωρούσε από την Γοττίγη για το Βερολίνο, όπου ανέλαβε στο πανεπιστήμιο την έδρα που κατείχε ο Schwarz, οι φοιτητές του, που τον φώναζαν χαϊδευτικά ‘’Cara’’, οργάνωσαν ειδική τελετή, στην οποίαν του έγραψαν και του απήγγειλαν ποίημα τρανταχτώ στροφών, εξυμνώντας τα μεγάλα προτερήματα του δασκάλου τους και περιέγραφαν την λύπη τους για τον αποχωρισμό. 

Και η τελευταία στροφή λέει:

«Ο καθηγητής μας Καραθεοδωρή φεύγει για το Βερολίνο
Και αν εδώ δεν ήταν Γοττίγη, θα τραβούσαμε και εμείς για εκεί».
Το 1919, εκλέγεται Μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Την ίδια χρονιά, ο Ελληνικός στρατός απελευθερώνει την Ιωνία. Οι Ελληνικές αρχές εγκαθίστανται στην Σμύρνη.  Ο Ελ. Βενιζέλος καλεί τον ΚΚ στο σπίτι του για να του αναθέσει την οργάνωση  Πανεπιστημίου στην Σμύρνη.. «Θα σας παράσχουν όλες τις ευκολίες. Το έργον σας είναι σπουδαίον, η Ελλάς πρέπει να εκπολιτίσει την Μικράν Ασία». Ο ΚΚ αποδέχεται την πρόταση,  εγκαταλείπει την έδρα  του και συλλαμβάνει το όραμα για την δημιουργία του  Πανεπιστημίου της Σμύρνης που θα συνδέσει Ανατολή και Δύση, το αποκαλούσε  ‘’ΦΩΣ ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΩΝ’’, και θα ήταν το δεύτερο Ελληνικό, μετά το Καποδιστριακό. Με πολύ μεράκι εργάζεται για την οργάνωση και τον εξοπλισμό του.   Αλλά το όνειρό του καταστράφηκε από τα γεγονότα του 1922. Διαισθανόμενος τι επρόκειτο να συμβεί, στέλνει την οικογένειά του στη Σάμο, για ασφάλεια. Ο ίδιος αναχώρησε από την Σμύρνη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και με κίνδυνο της ζωής του, προκειμένου να επιβιβάσει σε πλοίο το υλικό που, με τόση επιμέλεια, μετέφερε από την Ευρώπη για το Πανεπιστήμιο της Σμύρνης.  Τα βιβλία και τα όργανα του, που προορίζονταν για το  Πανεπιστημίο της Σμύρνης φυλάσσονται στο Μουσείο του Πανεπιστημίου των Αθηνών.
Τα επόμενα χρόνια, διορίζεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου του συνέβησαν άγνωστα για αυτόν γεγονότα, αλλά διαδεδομένα τότε στην επιστημονική κοινότητα πάθη.  Στις 10-12-1923, ενώ δίδασκε σε πρωτοετείς φοιτητές, οι οποίοι παρακολουθούσαν αδιάφορα, ένας φοιτητής, γιος ναυάρχου και κληρονόμος μεγάλης περιουσίας, τον διέκοψε με την φράση «Noch ein mal (ακόμα μια φορά)». Τότε, ο ήρεμος και ευγενέστατος αυτός άνθρωπος κυριολεκτικά εξεμάνη και κραυγάζοντας «Είμαι Έλλην, είμαι Έλλην» βγήκε από το αμφιθέατρο. Τελικά, επέστρεψε στο Μόναχο. Το 1929, ο Βενιζέλος τον καλεί από το Μόναχο, για την διοργάνωση του Πανεπιστημίου Αθηνών και του νεοσύστατου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Πάντα πρόθυμος στα καλέσματα της πατρίδας, ο ΚΚ ήρθε στην Αθήνα. Υπουργός Παιδείας ήταν τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου. Για 2 χρόνια εργάστηκε ως Κυβερνητικός Επίτροπος, με βαθμό Πρυτάνεως, και έφτιαξε μελέτη που αποτέλεσε την βάση του Ν. 5343/32 και που λειτούργησε έως το 1982. Τελικά, επί κυβερνήσεως Παπαναστασίου, με ένα τσαλακωμένο χαρτί, που έφερε υπογραφή γραμματέως γ’ τάξεως, ο ΚΚ παύτηκε από την θέση αυτή και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου παρέμεινε οικογενειακώς, μέχρι  τον θάνατό του.
Τον Ιούλιο του 1936 του απενεμήθη το μετάλλιο Fields, βραβείο διεθνούς αναγνωρισμένου κύρους, στα μαθηματικά. Την ίδια χρονιά, σε μία εκδήλωση στην Αμερική, για τα 400 χρόνια από την ίδρυση της Μαθηματικής Εταιρείας, ο ΚΚ γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό και οργανώνεται ειδική εκδήλωση προς τιμήν του.   Ασχολήθηκε και με την Φυσική και σήμερα τον αποκαλούν ‘’Πατέρα της Θερμοδυναμικής’’. Η συμβολή του στην Θεωρητική Φυσική ήταν ουσιαστική η μαθηματική θεμελίωση τομέων της Φυσικής, όπως η Θερμοδυναμική, η Γεωμετρική Οπτική, η Μηχανική και η Σχετικότητα
Από το 1901 και λίγο πριν από τον θάνατό του, ο ΚΚ έγραψε 175 αξιόλογες εργασίες. Κάποια βιβλία του έχουν εκδοθεί το 1983 στην Νέα Υόρκη, αλλά δυστυχώς όχι ακόμα στην Ελληνική Γλώσσα. Σημειωτέον ότι κάποιες εργασίες του που έγραψε στην Ελληνική, μεταφράστηκαν στην Γερμανική και την Αγγλική.  Ο ΚΚ είναι δώρο της Ελλάδος , δυστυχώς στους Γερμανούς. Ανήκει στους κορυφαίους μαθηματικούς και φυσικούς της υφηλίου.
Πολλοί φοιτητές από όλον τον κόσμο κάνουν διδακτορικό πάνω στις εργασίες του ΚΚ, αλλά όχι οι δικοί μας.
Ήταν όμως και ένας λαμπρός άνθρωπος και Έλληνας.  Ως οικογενειάρχης υπήρξε υποδειγματικός, σεμνός , διακριτικός.  Yπήρξε, επίσης,  ο ιδρυτής της κοινωνίας των αποδήμων Ελλήνων στην Γερμανία.  Χτίζει Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία . Οργανώνει την Ελληνική Κοινότητα και, στα δύσκολα χρόνια, εμψυχώνει και καθοδηγεί σωστά τον Ελληνικό Πληθυσμό. Είχε και το χάρισμα της γλωσσομάθειας. Εκτός από τις Ευρωπαϊκές Γλώσσες, γνώριζε την Τουρκική και την Αραβική.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1950, αυθημερόν αναγγέλεται επίσημα στην ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών ο θάνατός του. Ο τότε Πρόεδρος της Ακαδημίας, μεταξύ άλλων θα πει:
«Μία εξέχουσα φυσιογνωμία της διεθνούς επιστήμης εξέλιπε».  Ο Ακαδημαϊκός της Βαυαρικής Ακαδημίας, Oscar Perron, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του, είπε :
« Ένας από τους λαμπρότερους μαθηματικούς, έχει ουσιαστικά εμπλουτίσει και επηρεάσει αποφασιστικά την Επιστήμη. Ένας άνδρας με ασυνήθιστη και πλατειά παιδεία, ως ανήκων στο Ελληνικόν Έθνος, με το υψιπετές πνεύμα του και την αδιάκοπη αναζήτηση της γνώσης, συνέχισε την παράδοση και την κληρονομιά της Κλασσικής Έλλάδας». 
Οι Θρακιώτες δεν ξέχασαν τον ΚΚ.  Μια ομάδα προσωπικοτήτων από την Θράκη αποφάσισαν και ίδρυσαν το ‘’Μουσείο Καραθεοδωρή’’ στην Κομοτηνή  και του έστησαν και ανδριάντα σε κεντρικό σημείο, 50 χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο τέως υπουργός από την Κομοτηνή, Ευριπίδης Στυλιανίδης, σε συνεργασία με τον Ισραηλινό πρέσβη, κατάφερε να του δοθούν 28 αντίγραφα επιστολών αλληλογραφίας Καραθεοδωρή  – Αϊνστάιν . Έκτοτε το Μουσείο εμπλουτίζεται και εκσυγχρονίζεται συνεχώς και λειτουργεί και ως ερευνητικό κέντρο, με πρωτοβουλίες του επίσης Θρακιώτη Νίκου Λυγερού. Το 1994, κυκλοφόρησε Ελληνικό γραμματόσημο που απεικονίζει τον πρώτο μαθηματικό, Θαλή Μιλήσιο και τον Κ. τον μόνο μαθηματικό της νεώτερης Ελλάδας, που τιμήθηκε από τα ΕΛΤΑ.
Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκε από την Πρόεδρο, κ. ΒΙΚΥ ΤΣΙΑΚΑ, στην κ. ΑΙΜΙΛΙΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, που αφορούσε την ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ. Η κ.Β.ΤΣ. επεσήμανε ότι στις μέρες μας ‘’δρομολογείται’’ και η γενοκτονία των Ελλήνων, στην οποίαν εμείς πρέπει να αντισταθούμε γιατί έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες.
Την εκδήλωση της  Λέσχη Γυναικών Παπάγου – Χολαργού παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού & Περιβάλλοντος.[ΔΟΠΑΠ],  Παπάγου –Χολαργού, κ. Μιχάλης  Τράκας και ο επικεφαλής της Αντιπολίτευσης του Δήμου Παπάγου – Χολαργού,  κ. Κωνσταντίνος Τίγκας, ο οποίος ευχαρίστησε την Πρόεδρο και το Δ.Σ. του Συλλόγου, για την πρόσκληση και την κ.Αιμιλία Λαδοπούλου, για την παρουσίαση της προσωπικότητας του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.
΄Όπως επεσήμανε ο κ. Κ. ΤΊΓΚΑΣ, οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε από λίγα έως τίποτα για αυτήν την μεγάλη προσωπικότητα, αλλά δεν φταίμε εμείς για αυτό:  φταίει η Πολιτεία που κρατάει φιμωμένες τέτοιες προσωπικότητες.  Και ο κ. Κ.Τίγκας έκλεισε με τον γνωστό γνωμικό του Νίκου Καζαντζάκη:

«Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει».

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
HELLENIC NEWS OF AMERICA

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ 50η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ''ΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ''



Σύντομη επισκόπηση θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιγράφο & Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 28/3/2017.
 
Evonymos
Blue Sky
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΠΛΑ ΣΕ ΤΖΑΜΙ (ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ ΞΑΝΘΗΣ) ΠΙΣΤΟΛΙΑ ΚΑΙ ΣΙΓΑΣΤΗΡΕΣ.- ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ Ο ΙΜΑΜΗΣ! ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

Στις 28/3/2017 συνελήφθη ὁ ἰμάμης στήν Ἡλιόπετρα Ξάνθης γιά παράνομη ὁπλοκατοχή, μετά ἀπό ἔρευνα πού ἔγινε ἀπό τήν Ἀστυνομία. Βρέθηκαν στήν κατοχή του Σ. Ε. Κ., στό σπίτι του καί στόν …μιναρέ τοῦ τεμένους ὅπου ὑπηρετεῖ (!), τά παραπλεύρως εἰκονιζόμενα ὅπλα: ἕνα τύπου Φλόμπερ καί δύο πιστόλια μέ γεμιστῆρες καί σφαῖρες. Μάλιστα τό μεγαλύτερο πιστόλι (μᾶλλον Glock) ἔφερε καί …σιγαστήρα!!! Ἀκόμη δέν ἔγινε γνωστό τί ἐξηγήσεις ἔδωσε στίς Ἀρχές, εἶναι ὅμως γνωστό πώς πρόκειται γιά ἄτομο ὑπαγόμενο στόν τουρκομουφτή Ξάνθης Ἀχμέτ Μέτε καί πώς ἐμφανιζόταν στίς (δῆθεν θρησκευτικές) φιέστες τοῦ “Καραβανιοῦ τῆς Ἀφθονίας”. Πρόσφατη ἦταν καί ἡ ἐπίσκεψη τοῦ τουρκοκόμματος DEB στό χωριό καί στό τέμενος. Περιμένουμε λοιπόν νά μάθουμε τά νεότερα καί θά συνεχίσουμε μέ περισσότερα στοιχεῖα.


ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ...



Απόσπασμα απο το βιβλίο του καθηγητού του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ.Κωνσταντίνου Ρωμανου
''ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ (Αντίλογος στην Σοφιστική Της Νέας Τάξης απο τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ http://www.hellasbooks.gr/
 
Ο Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων.
Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της «κακοδαιμονίας» μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λ.π), το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σένα πιο θετικό μέλλον.
Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ό,τι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθ' αυτήν μπήκε στο στόχαστρο του «εκσυγχρονιστικού» λόγου. 
Το στοίχημα ήταν οι έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να ...προοδεύσουν.
Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.
Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση.
Το μεσοδιάστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτή των πραγμάτων. Μάλιστα συνέτεινε, μπορεί να πει κανείς, στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχεδιασμού αποδόμησης του έθνους με το να ... δεσμεύσει ένα πατριωτικό δυναμικό το οποίο, χωρίς τη χειραγώγηση των συντηρητικών, θα μπορούσε να είχε απειλήσει τους ανθελληνικούς σχεδιασμούς.
Έτσι π.χ η εκδηλωθείσα αντίσταση του λαού στην παραποίηση της ιστορίας στα νέα σχολικά βιβλία των ετών 2006-2007 έσβησε πρόωρα μόλις η κυβέρνηση έκανε τον απλό ελιγμό να αποσύρει ένα και μόνο βιβλίο (από τις εκατοντάδες) από την κυκλοφορία και την αρμόδιο υπουργό από την υπηρεσία.
Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και την δημογραφία.
Με άκρα μυστικότητα επετεύχθη η αλλαγή των περιεχομένων της σχολικής παιδείας και η ιδεολογική μετατόπιση της κατεστημένης ακαδημαϊκής και πολιτικής νομενκλατούρας, με τους συμπληρωματικούς στόχους να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα αφενός και να γίνει αποδεκτός ως τετελεσμένο γεγονός ο εποικισμός της σκόπιμα αφύλακτης χώρας από εκατομμύρια λαθρομετανάστες αφετέρου.
Όπως ήταν προβλεπόμενο, η εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα των τελευταίων στα ελληνικά σχολεία θα έκανε επιτακτική πλέον και νόμιμη τη μετάλλαξη της εθνικής παιδείας σε πολυεθνική. (Η μαζική εισαγωγή λαθρομεταναστών στα ελληνικά σχολεία ήταν βεβαίως αντισυνταγματική εφόσον το Σύνταγμα καθορίζει ότι η παιδεία είναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες - αποκλείοντας έτσι τους μη Έλληνες).
Ταυτόχρονα θα παγίωνε την εθνογραφική αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού προσφέροντας "πάτημα" για ην ελληνοποίηση των ξένων μόλις θα έφταναν στην ηλικία των 18 ετών.
Η ελληνοποίηση με τη συνακόλουθη αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας έγινε τον Μάρτιο του 2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνοντας την προηγηθείσα νομιμοποίηση της ΝΔ του τέλους του 2008 (καθεστώς του «επί μακρόν διαμένοντος»).
Η νεοταξική αριστερόστροφη προπαγάνδα για την καλλιέργεια οικειοφοβίας, δηλαδή απομάκρυνσης από την ελληνικότητα με τη συνακόλουθη απαίτηση να αλλοτριωθούμε αγκαλιάζοντας τον "Άλλο" ως "διαφορετικότητα", αποτελεί δυστυχώς χρόνια τώρα μια θλιβερή σταθερά της καθημερινότητας του Έλληνα. Είναι η ίδια προπαγάνδα που απαντάται ως γκράφιτι των Εξαρχείων, ως ανάλυση των ΜΜΕ και ως διδακτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.
Συνοψίζεται στις παροτρύνσεις να μην είμαστε «ξενοφοβικοί» (παραβλέποντας ότι καθόλου δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του ξένου που μπήκε από το παράθυρο), να μην είμαστε «ρατσιστές» (δηλαδή να αδιαφορήσουμε για τους προγόνους, το γένος και τη φυλή μας) και να μην είμαστε "εθνικιστές "(δηλαδή να παραιτηθούμε από την αξίωση να έχουμε ως έθνος δικό μας κράτος - προστάτη ή ακόμα και απλώς να υπάρχουμε ως διακριτό έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη).
Πρόκειται για προπαγάνδα επιστημονικής αποδόμησης η οποία συν τοις άλλοις κατασκευάζει ενοχικά σύνδρομα που αφορούν το ήθος και τις συλλογικές δράσεις του «κακού Έλληνα» μέσα στην ιστορία.
Οι κατηγορίες είναι δανεισμένες από το παλαιό και το νεώτερο ρεπερτόριο του ανθελληνισμού. Υποθέτω ότι η πλήρης εσωτερίκευσή τους οδηγεί στην απαξίωση του Έλληνα ως ανθρωπολογικού τύπου.
Αυτό στην γλώσσα των κομπιούτερ στο πλαίσιο μιας «κοινωνικής μηχανικής» θα σήμαινε ότι η φάση του "αποπρογραμματισμού" του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη
διαδικασία «αναπρογραμματισμού» του εκκενωθέντος από κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα.
Με άλλα λόγια, εκεί όπου ήδη επιτεύχθηκε η παραγωγή «γυμνού» ανθρώπου μπορεί να προχωρήσει η νέα εποχή στην πειραματική κατασκευή κάποιου νεοφανούς μιγαδικού πολιτισμικοφυλετικού ανθρωπολογικού τύπου στη νοτιοανατολική Ευρώπη (πρώην Ελλάδα).
Ίσως για την έναρξη του σχεδιαζόμενου «αναπρογραμματισμού» το υπουργείο Παιδείας μελετά επί του παρόντος (όπως ακούγεται) την εισαγωγή νέων σχολικών βιβλίων που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα που στόχο είχαν τον «αποπρογραμματισμό». 
Ίσως ο αναπρογραμματισμός των - πρώην - Ελλήνων να είναι στη συνέχεια και η αποστολή των πολυαρίθμων ΜΚΟ (Μή Κυβερνητικών Οργανώσεων), που η νέα κυβέρνηση δεν κατήργησε παρά τα υποτιθέμενα μέτρα περιορισμού των εξόδων στη σημερινή κρίση.
Αν επιμείνει κανείς στο ερώτημα ποιός θα είναι (επιτέλους) ο σχεδιαζόμενος από τα κέντρα εξουσίας ανθρωπολογικός τύπος του μετα-Έλληνα θα βρεί ήδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακές ταυτότητες, οι οποίες ξαφνιάζουν με την αφέλεια που τις διακρίνει: "Πολίτης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολυπολιτιστικής κοινωνίας" ή "πολίτης της Γης" ή απλώς "Άνθρωπος"...
Μια στοιχειώδης κριτική δείχνει ότι με τα ανοικονόμητα εκατομμύρια Αφρικανών, Ασιατών και Βαλκάνιων λαθρομεταναστών και τα συνεπακόλουθα προβλήματα της γκετοποίησης, της εγκληματικότητας, της επιδημιολογικής μόλυνσης (450.000 κρούσματα ηπατίτιδας στην Ελλάδα! - "Ελευθεροτυπία" 19 Μαϊου 2010) και γενικότερης επαπειλούμενης κατάρρευσης των ελληνικών υποδομών, η Ελλάδα αντί να πλησιάζει, αντιθέτως συνεχώς απομακρύνεται από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικό κρατικό μόρφωμα.
Επίσης η κριτική δείχνει ότι δεν υπάρχουν διαβατήρια για "πολίτες της Γης" ούτε ελευθερία εγκατάστασης σε όποια μέρη του πλανήτη θα προσπαθήσουν να καταφύγουν άφρονες Έλληνες μετά την καταστροφή της πατρίδας τους.
Τέλος "Άνθρωπος" χωρίς εθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικό προσδιορισμό δεν υπάρχει, μόνο ο σκύλος, η γάτα και το όποιο ζώο είναι απλώς σκύλος και γάτα οπουδήποτε χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό. 
"Άνθρωπος" χωρίς ιδιαιτερότητα δεν είναι παρά ένα ζώο! Προφανώς τέτοια ζώα, τέτοια ανθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στο πρόσωπο της Γης, θα κατασκευάσουν οι σκοτεινοί κύριοι προγραμματιζόμενων εθνοκτονιών.
Πραγματικά αποφάσισαν λοιπόν οι Έλληνες, θα πεί κανείς, να απεμπολήσουν την ιδιαιτερότητά τους για να γίνουν πιο άνθρωποι ή πιο Ευρωπαίοι, τέλος πάντων για να εκσυγχρονισθούν και να αναπτυχθούν όπως το ήθελε ο Σημίτης? Αν πιστέψει κανείς ότι αυτοί που δέχθηκαν να μεταλλαχθούν (και δεν ήσαν προς Θεού όλοι) το έπραξαν για ιδανιστικούς αποκλειστικά λόγους, απατάται σίιγουρα. Δεν ξέρει δηλαδή να διαβάζει το πραγματικό μήνυμα της εξουσίας ανάμεσα στις γραμμές των επισήμων διακηρύξεων.
Εδώ το μήνυμα ήταν ένα και μοναδικό: Ξεχάστε αυτά που πιστεύατε ως Έλληνες και εμείς σας εγγυώμεθα υψηλή κατανάλωση και ευημερία! Ως Έλληνες δεν έχετε μέλλον στην Ελλάδα, γιατί οι ανώτερες εξουσίες έχουν άλλα σχέδια γα την Ελλάδα! Ως απλές βιολογικές υπάρξεις όμως, αφημένες στα δικά μας χέρια να τις μορφώσουμε όπως καλύτερα ξέρουμε εμείς, επιτρέπουμε να επιβιώσετε και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Όσοι τυχόν αρνηθούν και αντισταθούν θα αποκλεισθούν από όλες τις απολαβές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές. Θα ζούν με τον φόβο του κράτους και μαζί του παρακράτους που χτυπάει εκεί όπου δεν φτάνει ο νόμος. Αν δε επιμείνουν ότι η «Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" θα βρούν απέναντί τους και τους συνασπισμένους «ελληνοποιημένους» αλλοδαπούς πραιτωριανούς. 
Αυτοί ήταν οι όροι του συμβολαίου που η εξουσία πρότεινε στους Έλληνες και πολλοί δελεάσθηκαν. "Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που τη ... χάνει!" σκέφτηκαν. 'Ομως αυτό που επέμεινε να διαχειρισθεί η εξουσία χωρίς εξαιρέσεις ήταν τα παιδιά. 
Τα αφελληνισμένα σχολεία περίμεναν τα ελληνόπαιδα με τον Χασάν στο ίδιο θρανίο, υλικό για μετάλλαξη. Τι θα έπρατταν άραγε οι γονείς, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων? Θα δημιουργούσαν προβλήματα επειδή τα παιδιά τους διδάσκονταν ανθελληνικά βιβλία και θα αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της εισαγωγής λαθρομεταναστών χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά στο σχολείο που πλήρωσαν γενεές επί γενεών Ελλήνων φορολογουμένων? 
Ή θα άφηναν ό, τι πολυτιμότερο είχαν, τα παιδάκια τους δηλαδή, τα μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δεν κάνουν πάνω από ένα παιδί), βορά στο αντεθνικό υπουργείο Παιδείας? Γνωρίζουμε δυστυχώς την απάντηση...
Πώς όμως να ερμηνεύσει κανείς την παρούσα πτώχευση της Ελλάδας, την περικοπή μισθών και συντάξεων, την αύξηση των φόρων στα καταναλωτικά αγαθά κ.λ.π, δεδομένης της ανειλημμένης υποχρέωσης της εξουσίας να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους δέχθηκαν τον αφελληνισμό τους?
Η απάντηση είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια: Ο διάβολος δεν κρατάει το λόγο του. Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γιαυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα? Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το ... αντίτιμο. Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιός ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!
Η ανυποληψία όσων ανθρώπων πρόδωσαν το λίκνο της Ευρώπης, τους προγόνους και το όνομά τους για τον Μαμμωνά δεν διέφυγε την προσοχή των Ευρωπαίων των οποίων ο παραδοσιακός φιλελληνισμός υπό το κράτος της ματαίωσης γύρισε τώρα στο εξίσου παραδοσιακό του αντίθετο, τον ανθελληνισμό. 
Έτσι η διάθεση να μας απαξιώσουν, ηθικά και διανοητικά με κάθε τρόπο μιλάει καθημερινώς μέσα από χίλια και ένα άρθρα του ευρωπαϊκού τύπου για τη χρεοκοπημένη, ψεύτικη, αδηφάγα, πρόστυχη Ελλάδα, η οποία τώρα πρέπει να τιμωρηθεί, να ταπεινωθεί, να ματώσει με κάθε τρόπο, στο τέλος δε και να εκδιωχθεί από την Ευρώπη! Ακόμα κι έναν Τούρκο να π ..... έναν τσολιά σκιτσάρησε Ευρωπαίος γελοιογράφος... 
Οχι: τέτοιο μένος, τέτοιο διασυρμό δεν επιφυλάσσει κανείς σε δανειολήπτη που απλώς αδυνατεί να πληρώσει. Τον επιφυλάσσει μόνο σε άνθρωπο που έχασε την τιμή του.
Αν δεν θέλει να χάσει τα πάντα ο ελλαδικός Ελληνισμός πρέπει να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει το αρχαίο του κύτταρο για να γίνει τιμωρός των πρωταιτίων της προδοσίας και παιδαγωγός των παραστρατημένων, που όμως βαθιά μέσα τους φέρουν το φως της Ελλάδος.
 
(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" της Κυριακής 6 Ιουνίου 2010)



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΤΣΗΣ : ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ "ΣΥΜΒΑΣΗΣ COOPER" ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ

Ο Δημήτρης Μπάτσης νομικός οικονομολόγος, στο βιβλίο του , το 1947 με τίτλο: "Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα", αποκάλυψε την ύπαρξη της σύμβασης .
Θεωρείται μάλιστα ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο εκτελέστηκε ο Μπάτσης. Ως γνωστόν, οι Αμερικανοί επέβαλαν την εκτέλεση του Μπελογιάννη και τριών ακόμη κομμουνιστών και βέβαια ανάμεσά τους ήταν ο Μπάτσης.
Είναι επίσης ευρέως γνωστό πως όλα αυτά τα χρόνια όποιος μιλούσε για την σύμβαση αυτή, αμέσως χαρακτηριζόταν ως «γραφικός» και «συνομωσιολόγος».
Με την σύμβαση αυτήν που υπεγράφη το 1940 και έληξε το 2010, όλος ο υδάτινος αλλά και ο υπόγειος και υποθαλάσσιος πλούτος της χώρας (όπως τα λεγόμενα «στρατηγικά ορυκτά», σίδηρος, χρώμιο, νικέλιο, αλουμίνιο, άλλα μεταλλεύματα, πετρέλαιο, αέριο κλπ), τέθηκαν υπό την αιγίδα ενός Αμερικάνικου consortium εταιρειών!
Η ανανέωση της επήλθε αυτόματα με την ενταξη της χωρας μας απο τον ΓΑΠ στα μνημόνια... Η Ελλάς δεν μπορεί να διαπραγματευτεί η ίδια τους φυσικούς πόρους της...
Αναπάντητα παραμένουν ακόμα και σήμερα τα ερωτήματα:
-Για ποιο λόγο άραγε οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, επί σειρά ετών, δεν αποδέχονταν ότι υπάρχει υπόγειος και υποθαλάσσιος πλούτος στην ελληνική επικράτεια;
-Για ποιο λόγο πολιτικοί μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο αρνήθηκαν στο παρελθόν ότι η Ελλάδα έχει υποθαλάσσιο και υπεδάφιο θησαυρό;
Απολύτως κανείς πολιτικός από το 1974 και μετά δεν τόλμησε να αποκαλύψει τον πλούτο τον οποίο έκρυβε και κρύβει η Ελληνική επικράτεια παρά τις κατά καιρούς αμφισβητήσεις της κυριαρχίας της από γείτονες.
Για την εγκληματική τους σιωπή δεν φταίει ότι δεν ήξεραν, ούτε ότι δεν είχαν στοιχεία, αλλά η σύμβαση COOPER τους απαγόρευε να αναφερθούν στο θέμα του ορυκτού πλούτου και στους υδρογονάνθρακες.
Πώς είναι δυνατόν μια χώρα σαν την Ελλάδα με τέτοιο ορυκτό πλούτο στο υπέδαφός της, να μην έχει αναπτυχθεί βιομηχανικά, από την στιγμή που ο ορυκτός μας πλούτος είναι τέτοιος που θα μας βοηθούσε να είχαμε το μονοπώλιο στην Ευρώπη. Τα ορυκτά αυτά άλλωστε, χρησιμοποιούνται ως προαπαιτούμενα στην κατασκευή μηχανημάτων , πολεμικού υλικού, διαστημικών εξαρτημάτων κλπ.
Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας μπροστά στο μέγεθος του ποσού των εσόδων που θα προέκυπταν από αντίστοιχη ανάπτυξη βιομηχανικής δραστηριότητας στην Ελλάδα είναι μηδαμινό.
Όμως τα κυβερνητικά κλιμάκια των κυβερνήσεων από το 1940 και μετά σιωπούσαν αφού προέκυπταν ανάλογες συμβάσεις με αυτήν την λεγόμενης COOPER ή αλλιώς την σύμβαση εκπροσώπων του ελληνικού δημοσίου με τις ΗΠΑ και την Hugh Cooper & co.
Η "Σύμβαση Cooper" επικυρώθηκε με τον Α.Ν. 2220/1940 (ΦΕΚ 65/Α'/17.02.1940), περί κυρώσεως συμβάσεως για την παραχώρηση υδραυλικής δυνάμεως Αχελώου ποταμού.
Η ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΤΟΥ κ.ΜΠΑΤΣΗ, ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ


ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

(ΒΙΝΤΕΟ) Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΠΟΛΥΖΩΪΔΗ ΠΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΗ ΤΟΥΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΚΑΙ ΠΛΑΠΟΥΤΑ ΚΙ ΑΛΛΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ - ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ




7ferrarakias
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

26 ΜΑΡΤΙΟΥ 1940... Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΙ Ο ΣΠΥΡΟΣ ΛΟΥΗΣ "ΦΕΥΓΕΙ" ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ


Ο διασημότερος Ελληνας στον κόσμο, Σπύρος Λούης, «έφυγε» την επομένη της εθνικής επετείου της επανάστασης του '21, λίγους μήνες πριν την εισβολή των Ιταλών στην Ελλάδα, το 1940. Ο θρυλικός Μαραθωνοδρόμος με την φουστανέλα, ο οποίος βρέθηκε ξανά μετά θάνατον στο επίκεντρο της δημοσιότητας μόλις προ λίγων ημερών με την επερχόμενη δημοπρασία του Ασημένιου Κυπέλλου του από τον οίκο Κρίστις, απετέλεσε έμπνευση για τους Ελληνες σε μια εποχή που προσπαθούσαν να σηκώσουν το ανάστημά τους και να μπουν στην δύση.

Ο νερουλάς από το Μαρούσι που κατέκτησε την νίκη στο δημοφιλέστερο αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων, έζησε μια ιδιαίτερη ζωή από την απόλυτη φτώχεια και αφάνεια, στην δόξα και πάλι στην αφάνεια. Ο θάνατός του, όμως, στις 26 ή 27 Μαρτίου (άλλοι ισχυρίζονται ανήμερα της 25ης Μαρτίου), στάθηκε αφορμή για να τον ξαναθυμηθούν όσοι τον είχαν αφήσει στο περιθώριο στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Η ειρωνία είναι ότι ο άνθρωπος που τίμησε τον Σπύρο Λούη λίγα χρόνια πριν πεθάνει, όταν όλοι τον είχαν ξεχάσει, ήταν αυτός που αιματοκύλησε λίγα χρόνια αργότερα την Ελλάδα. Ο Αδόλφος Χίτλερ. Ο Γερμανός δικτάτορας κάλεσε τον Σπύρο Λούη στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο ως επίσημο εκπρόσωπο της Ελλάδας. Της... ίδιας Ελλάδας που είχε καταδικάσει τον Μαραθωνοδρόμο αδίκως για πλαστογραφία λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1926. Ο φουστανελάς γέρος -τότε- με το τσιγγελωτό μουστάκι και το επιβλητικό παράστημα, μετέφερε το Ολυμπιακό σύμβολο της χώρας του, τον κότινο, πραγματοποιώντας αυτή που έμελλε να είναι η τελευταία του δημόσια εμφάνιση σε αλλότρια γη. Καταχειροκροτήθηκε και επέστρεψε.


Η ιστορία του Σπύρου Λούη στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας είναι «χιλιοτραγουδισμένη» από όλα τα μεγάλα τηλεπτικά δίκτυα και έχει γίνει ακόμη και ντοκιμαντέρ με αναπαράσταση του αγώνα του. Η ιστορία του πασίγνωστη -κυρίως εκτός Ελλάδας, μιας και οι... βάρβαροι αποθέωναν ως πρόσφατα το ελληνικό στοιχείο. Γεννήθηκε το 1872 στο Μαρούσι, το οποίο θεωρούνταν τότε ένα... χωριό κοντά στην Αθήνα. Ηταν το 5ο παιδί μιας οικογένειας αγροτών και έβγαζε μεροκάματο ως απλός νερουλάς στα γύρω χωριά -προς γνώση των νέων, έτσι μεταφέρονταν το νερό κάποτε. Κατά τη στρατιωτική του θητεία, ως είθισται την εποχή εκείνη, λόγω αθλοπαιδιών και λοιπών σχετικών δραστηριοτήτων, διακρίθηκε για την ικανότητά του να τρέχει «ταχύτερα από άλογο». Η έκφραση «έγινε Λούης» η οποία χρησιμοποιείται για την ταχύτητα κάποιου, προέκυψε αργότερα. Ήταν όμορφος, ψηλός, γλεντζές,δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με αθλητισμό και προπόνηση, αλλά έτρεχε για βιοποριστικούς λόγους. Όταν έμαθε ο Σπύρος Λούης για τον Μαραθώνιο, δήλωσε συμμετοχή στους προκριματικούς, μαζί με τρεις συγχωριανούς και φίλους του (τον Γιώργο Λαυρέντη, το Λευτέρη Παπασυμεών και τον Σταμάτη Μασούρα) και με δυο Χαλανδραίους, τον Βρεττό και τον Καφετζή.


Ο Μαραθώνιος του 1896, έχει περιγραφεί λεπτομερέστατα από τους «Ομήρους» της εποχής. Τα τελευταία μέτρα ήταν οι μεγαλύτερες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού. Ο νεαρός Μαρουσιώτης δεν εφάρμοσε κάποια συγκεκριμένη τακτική στον αγώνα του, στον οποίο αντί για νεράκι ενδιάμεσα έπινε ενα ποτηράκι κρασί για δυναμωτικό. Απλώς έτρεχε. Όμως, φρόντιζε να τρέχει με σταθερό ρυθμό κι αυτό ήταν τελικά που του χάρισε την νίκη. Ο Λούης ήταν στην κεφαλή της κούρσας και τρία χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό, ο Γεώργιος Α' και η βασιλική οικογένεια ενημερώθηκαν ότι ένας Έλληνας προηγείται. Η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα και μια κραυγή ακούστηκε το Παναθηναϊκό Στάδιο, «Έλλην, Έλλην»! Ο Σπύρος Λούης μπήκε πρώτος στο Στάδιο, μέσα σε γενικό παραλήρημα και με επίσημο χρόνο 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα. Οι Έλληνες γεμάτοι χαρά και ικανοποίηση του πρόσφεραν δώρα για την νίκη του, μεταξύ αυτών ένα χρυσό ρολόι στολισμένο με μαργαριτάρια από μια εύπορη γυναίκα και φαγητό για έναν χρόνο από έναν εστιάτορα. Αρνήθηκε, ωστόσο, να λάβει το ποσό των 10.000 φράγκων που έδιναν στον νικητή.


Ο βαρώνος Πιερ ντε Κουμπερτέν γράφει αργότερα για την νίκη του Μαραθωνοδρόμου που δόξασε την Ελλάδα και θαύμασε ο κόσμος: «Ο Σπύρος Λούης ήταν ένας θαυμάσιος βοσκός, ντυμένος με τη λαϊκή φουστανέλα, ξένος προς τις μεθόδους της επιστημονικής προπόνησης. Προετοιμάστηκε με νηστεία και προσευχή και θρυλείται ότι πέρασε την τελευταία νύχτα μπροστά στις άγιες εικόνες κάτω από το φως των λαμπάδων...». Από κει μετά πήρε σειρά το... marketing της εποχής. Το οποίο τον στέγνωσε και έφτασε μόνος μετά από χρόνια να παλεύει με την ασθένεια της συζύγου του και την ανατροφή των παιδιών του. 


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
http://www.stoxos.gr



Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 ΚΑΙ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ : Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΑΠΙΣΤΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ

Εορτάζουμε σήμερα με εθνική υπερηφάνεια την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, την παλιγγενεσία των Ελλήνων, την αναγέννηση του Ελληνικού Κράτους και, ταυτόxρονα, πανηγυρίζουμε με θρησκευτική ευλάβεια, τον Ευαγγελισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου. Εορτάζουμε με συγκίνηση και υπερηφάνεια, για ν' αποδώσουμε φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες του Εικοσιένα. Αυτούς που πολέμησαν και θυσιάστηκαν, "για του Xριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία".

Στρέφουμε τη σκέψη μας στο παρελθόν, για να εξετάσουμε την ιστορική αυτή περίοδο, όχι για μια απλή υπόμνηση των γεγονότων, αλλά για να  επισημάνουμε τις ευθύνες μας από τις υποθήκες των προγόνων μας και να αντλήσουμε διδάγματα. Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης, στις 29 Μαϊου 1453, η μαύρη νύχτα της σκλαβιάς κάλυψε τον εθνικό ορίζοντα, και το όνομα της Ελλάδας έσβησε από το χάρτη της Υδρογείου.

Για 400 περίπου χρόνια οι Έλληνες δοκίμασαν την καταπίεση και τη σκληρότητα του δυνάστη, που εκδηλωνόταν με σφαγές και διώξεις, αρπαγές και καταστροφές της περιουσίας, με βίαιο εξισλαμισμό και παιδομάζωμα. Η ελπίδα όμως και η πίστη δεν έσβησαν από τις καρδιές των Ελλήνων. Έγιναν τραγούδι και ύμνος, που απλώνονταν στα χωριά και τις πόλεις, στους κάμπους και στα βουνά και γίνονταν δύναμη όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων εναντίον του βάρβαρου κατακτητή.

Με την άλωση της Κωνσταvτινούπολης, στις 29 Μαϊου 1453, η μαύρη vύχτα της σκλαβιάς κάλυψε τον εθνικό ορίζοντα, και το όνομα της Ελλάδας έσβησε από το χάρτη της Υδρογείου. Για 400 περίπου χρόνια οι Έλληνες δοκίμασαν την καταπίεση και τη σκληρότητα του δυνάστη, που εκδηλωνόταν με σφαγές και διώξεις, αρπαγές και καταστροφές της πεpιουσίας, με βίαιο εξισλαμισμό και παιδομάζωμα. Η ελπίδα όμως και η πίστη δεν έσβησαν από τις καρδιές των Ελλήνων. Έγιναν τpαγούδι και ύμνος, που απλώvοvταν στα χωριά και τις πόλεις, στους κάμπους και στα βουνά και γίνοvταν δύναμη όλων των σκλαβωμέvων Ελλήνων εvαvτίον του βάρβαρου κατακτητή.

Η έλλειψη μορφωμένων Οθωμανώv υποχρέωνε τους Τούρκους να χρησιμοποιούν τους υπόδουλους Έλληνες, ως διοικητικούς υπαλλήλους -ακόμη και ηγεμόνες-, γιατpούς, διερμηνείς και σε άλλες ανώτερες θέσεις του κρατικού μηχανισμού. Παράλληλα, όσοι ακολουθούσαν το επάγγελμα του εμπόρου ή του ναυτικού, δημιουργούσαν μεγάλες περιουσίες και στόλους εμπορικών πλοίων, αποκτώvτας ισχυρή δύvαμη στα χέρια τους. Επίσης, αρκετοί Έλληνες, μορφωμένοι και πλούσιοι, διέπρεπαν σε διάφορες ξένες χώρες.

Τα παραπάνω όπλα, που έμοιαζαν μεταξύ τους αλλά δεν είχαν ενιαίο τύπο, χρησιμοποιήθηκαν από τα τακτικά σώματα, μέχρις όταν άρχισε η σταδιακή αντικατάστασή τους κατά τη διάρκεια του αγώνα από ευρωπαϊκά τυφέκια. Πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στην προεπαναστατική περίοδο όσο και κατά την επανάσταση, είχαν αναπτυχθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα βιοτεχνίες και εργαστήρια παραγωγής όπλων με εισαγωγές μηχανισμών από την Ιταλία αλλά και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Τροφοδότης των όπλων της επανάστασης με πυρομαχικά ήταν κυρίως οι μπαρουτόμυλοι των Αφών Σπηλιοτόπουυ στη Δημητσάνα, που ήταν ουσιαστικά η έδρα της πρώτης ελληνικής πολεμικής βιομηχανίας.

Όλοι αυτοί, είτε καταπιεζόμενοι στην υπόδουλη Ελλάδα είτε επιφανείς στο εξωτερικό, καλλιεργούσαν στη σκέψη τους την Επανάσταση και οργάνωσαν την αντίσταση και τον πόλεμο εναντίον του Τούρκου κατακτητή. Οι "Κλέφτες" και οι "Αρματολοί" αποτελούσαν το μαχόμενο στρατό και έκαναν τον ένοπλο αγώνα. Οι μορφωμένοι γενικά και οι κληρικοί δίδασκαν τα ελληνικά γράμματα στα Ελληνόπουλα, τόνωναν το εθνικό φρόνημα και προέτρεπαν το λαό να επαναστατήσει, για να διώξει τον Οθωμανό δυνάστη.

Η Επανάσταση

Πολλές εξεγέρσεις, μικρές και μεγάλες, περισσότερες από 150, έγιναν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, που όμως απέτυχαν, χωρίς να φέρουν το "ποθούμενο", στο σκλαβωμένο Γένος. Ένα μέρος από τις αποτυχίες ήταν αποτέλεσμα της εγκατάλειψης από τους ξένους και ισχυρούς της εποχής εκείνης. Οι Έλληνες πίστευαν στις υποσχέσεις τους, τις οποίες όμως οι ξένοι πάντα λησμονούσαν.
Ύστερα από πολλές τέτοιες δοκιμασίες, αποφάσισαν να στηριχθούν στις δυνάμεις τους, για την ελευθερία της πατρίδας. Εμπνευσμένοι Έλληνες όπως: ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Νικόλαος Σκουφάς από την Ήπειρο και ο Εμμανουήλ Ξάνθος από την Πάτμο, ίδρυσαν τη "Φιλική Εταιρεία" και οργάνωσαν το Έθνος για την εξέγερση και την τελική αναμέτρηση. Για το λόγο αυτό η "Φιλική Εταιρεία" δίκαια θεωρείται προπομπός της Επανάστασης του 1821.
Η ανταρσία του Αλή Πασά, εναντίον του Σουλτάνου, θεωρήθηκε η κατάλληλη ευκαιρία. Έτσι, στις 25 Μαρτίου 1821, ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός με τους οπλαρχηγούς Ανδρέα Λόντο και Ανδρέα Ζαϊμη, κήρυξαν την επανάσταση στη Μονή της Αγίας Λαύρας, στα Καλάβρυτα. Ηδη όμως από τις 23 του μηνός οι Μανιάτες και οι Μεσσήνιοι, με οπλαρχηγούς τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Πέτρο Μαυρομιχάλη, είχαν ελευθερώσει την Καλαμάτα, όπου στις 28 Μαρτίου, σχηματίσθηκε προσωρινή Κυβέρνηση.
Από την Πελοπόννησο διαδόθηκε σε όλη την υπόδουλη Ελλάδα. Η Στερεά και η Εύβοια, η Θεσσαλία, η Ήπειρος και η Μακεδονία, η Κρήτη και τα άλλα Νησιά εξεγέρθηκαν με μιά κραυγή "Ελευθερία ή Θάνατος". Δύο μήνες αργότερα, αν και ο Υψηλάντης ηττήθηκε στο Δραγατσάνι, οι Έλληνες δεν πτοήθηκαν, αλλά συνέχισαν τον "υπέρ πάντων αγώνα" με ιερό πείσμα και πνεύμα αυτοθυσίας.

Η θυσία του Αθανασίου Διάκου στις 22 Απριλίου στη γέφυρα της Αλαμάνας, τoυ Οδυσσέα Ανδρούτσου στις 8 Μαίου στο Χάνι της Γραβιάς, η κατάληψη της Τρίπολης στις 23 Σεπτεμβρίου 1821 και η καταστροφή της Στρατιάς του Δράμαλη στις 26 Ιουλίου 1822 στα Δερβενάκια αποτέλεσαν γεγονότα που εδραίωσαν την πίστη των Ελλήνων και χαλύβδωσαν τη θέλησή τους, για την κατάκτηση της ελευθερίας.

Εκτός όμως από τις επιτυχίες υπήρξαν μεγάλες καταστροφές και αρκετές αποτυχίες. Η καταστροφή της Χίου στις 31 Μαρτίου 1822, η συντριβή των Ελλήνων στη μάχη του Πέτα της Ηπείρου στις 4 Ιουλίου 1822, η δυσμενής εξέλιξη της Επανάστασης στη Μακεδονία έπειτα από τις πρώτες επιτυχίες, και άλλες περιπτώσεις στην ξηρά και στη θάλασσα αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Από τις αποτυχίες και τις καταστροφές αυτές, αρκετές οφείλονται στη συντριπτική υπεροχή του εχθρού και μερικές στα σφάλματα και στη διένεξη μεταξύ των Ελλήνων, που δυστυχώς εκδηλώνονταν σε κάθε απομάκρυνση του εχθρικού κινδύνου. Από τον πρώτο χρόνο της Επανάστασης οι Πελοποννήσιοι ίδρυσαν με ψήφισμά τους τη Γερουσία των Καλτετζών, οι Αιτωλοακαρνάνες τη Γερουσία της Δυτικής Ελλάδας και οι Στερεοελλαδίτες τον Άρειο Πάγο της Ανατολικής Ελλάδας. Για ένα χρονικό διάστημα το 1823, η Ελλάδα είχε δύο Κυβερνήσεις, αντιμαχόμενες και έτοιμες να αλληλοσπαραχθούν. Παρόμοια διαμάχη το 1824 οδήγησε στη φυλάκιση του Κολοκοτρώνη, ο οποίος αποφυλακίσθηκε το 1825, για να αντιμετωπίσει την απειλή του Ιμπραήμ.

Ευτυχώς όμως, "ο Θεός είχε υπογράψει την ελευθερία της Ελλάδας και δεν επήρε πίσω την υπογραφή του", όπως έλεγε ο γέρος του Μωριά. Το σκλαβωμένο Γένος είχε πάρει την απόφασή του, "Ελευθερία ή θάνατος" και ο αγώνας του δεν ήταν εύκολο να καταπνιγεί. Παράλληλα, οι ωμότητες των Τούρκων, η καταστροφή των Ψαρών, η επιτυχία στα Δερβενάκια, η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο, η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου και πολλά άλλα παρόμοια γεγονότα προκάλεσαν τη συμπάθεια των λαών της Ευρώπης και ανάγκασαν τους ηγέτες τους να υποστηρίξουν την επαναστατημένη Ελλάδα.



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

http://www.army.gr

 

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ1821

Ψυχή μεγάλη και γλυκειά, μετά χαράς στο λέω:
Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ’ όνομα τους μνέω.
(Διον. Σολωμού, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι).

Κορυφαία είναι η μορφή της Ζαμπέτας Κολοκοτρώνη, κόρης οπλαρχηγού, γυναίκας ήρωα και μάννας ηρώων! Μα και η ίδια ήταν προσωπικά ηρωίδα, αφού πολέμησε και ανδραγάθησε στους πύργους της Καστάνιτσας, όπου και σκοτώθηκε ο άνδρας της ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης. Γέννησε κι ανάστησε τον γέρο του Μωριά, καθώς υφίστατο την αγωνία και την μανία σκληρών καταδιώξεων. Το 1770 «3 Απριλίου, ημέρα της Λαμπρής, στο βουνό, εις ένα δένδρο αποκάτω», σημειώνει ο ίδιος ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στη Διήγηση συμβάντων της Ελληνικής φυλής.
Μεγάλη και σκληρή η εποχή της Τουρκοκρατίας, μεγάλες οι πράξεις των Ελληνίδων να γεννούν και να καταδιώκονται, κρατώντας βρέφος και σπαθί, και να θηλάζουν παιδιά, έχοντας και πιστόλια στο στήθος τους!
Συγκλονίζει η καθημερινή γυμναστική της ψυχής της Ελληνίδας στο Μωριά, στη Ρούμελη και στην Ελλάδα ολόκληρη, για τον αγώνα της ζωής και τη ζωή του αγώνα του Γένους μας. ο Μακρυγιάννης στα «Απομνημονεύματα» του, το δίνει πολύ ζωηρά: «Πολυφαμελίτες οι γοναίγοι μου και φτωχοί και όταν ήμουνα ακόμα εις την κοιλιά της μητρός μου, μίαν ημέρα πήγε δια ξύλα εις τον λόγγον. Φορτώνοντας τα ξύλα στον ώμο της, φορτωμένη εις τον δρόμον, εις την ερημιά, την έπιασαν οι πόνοι και γέννησε εμένα. Μόνη της η καημένη και αποσταμένη, εκιντύνεψε και αυτείνη τότε και εγώ. Ξελεχώνεψε μόνη της και αυγυρίστη, φορτώθη ολίγα ξύλα και έβαλε και χόρτα απάνου εις τα ξύλα και από πάνω εμένα και πήγε εις το χωρίον… …Οι Τούρκοι του Αλήπασά θέλαν να μας σκλαβώσουνε. Τότε, δια νυκτός, όλη η φαμελιά και όλο μας το σόι σηκώθηκαν και έφυγαν, και παγαίνουν εις την Λιβαδιά, να ζήσουνε εκεί. Θα πέρναγαν απ’ ένα γιοφύρι του Λιδωρικιού, ονομαζόμενον Στενό, δεν πέρναγε από άλλο μέρος το ποτάμι. Εκεί φύλαγαν οι Τούρκοι να περάσουν, να τους πιάσουνε και δεκαοχτώ ημέρες γκιζερούσαν εις τα δάση όλοι, κι έτρωγαν αγριοβέλανα και εγώ βύζαινα κι έτρωγα αυτό το γάλα.
Μην υποφέροντας πλέον την πείνα, αποφάσισαν να περάσουνε από το γιοφύρι. Και ως βρέφος εγώ μικρό, να μην κλάψω και χαθούνε όλοι, αποφάσισαν και με πέταξαν εις το δάσος, εις το Κόκκινον ονομαζόμενον, και προχώρησαν δια το γιοφύρι. Τότε μετανογάει η μητέρα μου και λέγει: « η αμαρτία του βρέφους θα μας χάσει. Περνάτε εσείς και σύρτε εις το τάδε μέρος, και σταθήτε… Το παίρνω κι αν έχω τύχη και δεν κλάψει, διαβαίνουμε..». Η μητέρα μου και ο Θεός μας έσωσε», κλειεί την διήγηση του ο αγωνιστής Μακρυγιάννης.
Με τέτοιους και τόσους μύριους κινδύνους γέννησαν κι ανάστησαν τα παιδιά τους οι Ελληνίδες της Τουρκοκρατίας και του «21» και τα μεγάλωσαν εμπνευσμένα με Πίστη και ηρωικό θάρρος, ώστε ν’ ανδρωθούν ικανά και να εξοφλήσουν στο δυνάστη τα εγκλήματα γενεών αιώνων.


 ********
Οι Ελληνίδες στον αγώνα του «21»:


Όταν άναψε η επαναστατική φωτιά του «21» και ανοίχτηκε αιματηρά «ο κοσμογονικός κρατήρας» του εννιάχρονου πολέμου της Εθνεγερσίας, αναδείχτηκε ακατάβλητη η ψυχή των Ελληνίδων και οι προσωπικές θυσίες ατέλειωτες. και αποδεικνύεται από τη συμμετοχή των Ελληνίδων ότι τον αγώνα του «21» δεν τον έκανε μία τάξη ανθρώπων, αλλά ολόκληρο το έθνος, ολόκληρος ο Ελληνισμός. Συμμετείχαν οι Ελληνίδες από κάθε τάξη και από κάθε στρώμα του Ελληνικού λαού.
Η ηλικιωμένη αρχόντισσα Ελισσάβετ Υψηλάντου από το Κίεβο της Ρωσίας δεν εμπόδισε τους υιούς της να τρέξουν στην Ελλάδα. Έδωσε πρώτα την ευχή της στον Αλέξανδρο Υψηλάντη, ώστε να αρχίσει την επανάσταση στη Μολδοβλαχία, ως αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας και ύστερα από λίγο καιρό έδωσε τη συγκατάθεσή της και στο Δημήτριο Υψηλάντη λέγοντας: «Αν είναι να ελευθερωθεί η Ελλάς από την αποστολήν και αυτού του παιδιού μου, που μου έμεινεν, ας το στερηθώ και αυτό. Ας πάει με την ευχή μου.» Μαζί με την ευχή της πρόσφερε στον Αγώνα και ολόκληρη την περιουσία της.

Εκπληκτική η φυσιογνωμία της Μπουμπουλίνας. Δύο φορές χήρα στη ζωή της και μητέρα πολλών παιδιών, ήταν καπετάνισσα στα πλοία του δεύτερου άνδρα της Δημήτρη Μπούμπουλη. Στις Σπέτσες όλοι την είχαν παραδεχτεί για άξια κυρά-καπετάνισσα. Όταν οι Τούρκοι της αμφισβήτησαν το δικαίωμα να κατέχει και να διαχειρίζεται αυτή τα πλοία-κληρονομιά του άνδρα της- έφθασε ως την Κων/πολη να βρει το δίκιο της και επλησίασε τη Βαλιδέ Σουλτάνα ( μητέρα του Σουλτάνου) στα Ανάκτορα του Σουλτάνου, όπου και της αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα να έχει τα πλοία (και την περιουσία) του άνδρα της. Τη Βαλιδέ Σουλτάνα επισκέφθηκε, αλλά και στην Εταιρεία τη Φιλική μυήθηκε, πιθανώτατα στην Κων/πολη, στα τελευταία χρόνια πριν από την Επανάσταση. Ήταν από τις λίγες γυναίκες που μυήθηκαν και κράτησε καλά το μυστικό, καθώς προετοιμάσθηκε για τον Αγώνα. Καθόσον τότε ναυπήγησε το πλοίο «Αγαμέμνων», 48 πήχεων, με 18 κανόνια, ως εμπορικό τάχα πλοίο. Το κατόρθωσε, αφού δωροδόκησε τον Τούρκο ναύαρχο Χουσεΐν πασά, να γνωματεύσει ότι ήταν ένα συνηθισμένο πλοίο. Στο πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου του 1821, η Μπουμπουλίνα ξεσήκωσε τις Σπέτσες σε επανάσταση και έσπευσε να λάβει μέρος στις επιχειρήσεις πολιορκίας του Ναυπλίου. Από τότε – τις πρώτες ημέρες- συμμετείχε ενεργά στον αγώνα του «21», προσφέροντας τα παιδιά της και την περιουσία της όλη.
Τοποθετήθηκε δίπλα στη Μπουμπουλίνα και η Μαντώ Μαυρογένους, που ύψωσε την επαναστατική σημαία στη Μύκονο. Ήταν πλουσιοκόρη η Μαντώ, λεπτή αριστοκράτισσα, ίσως η πιο πολύφερνη νέα Ελληνίδα της εποχής. Με δικές της δαπάνες εξόπλισε πλοία και κατεδίωκε τους πειρατές που έκαναν αποβάσεις- επιθέσεις στη Μύκονο. Τα πλοία της συμμετείχαν το «21» σε όλες τις επιχειρήσεις του Ελληνικού στόλου στην Εύβοια και στον Παγασητικό. η ίδια η Μαντώ, ντυμένη ανδρικά ρούχα, μετέχει σε μάχες επικεφαλής στρατιωτικού τμήματος, που είχε εξοπλίσει η Ίδια, με δικές της δαπάνες το οποίο και το συντηρούσε και γι’ αυτό ονομάζεται τιμητικά αντιστράτηγος.
Επειδή ήταν μορφωμένη, μιλούσε και έγραφε Γαλλικά, Γερμανικά και Ιταλικά, κατατόπιζε τους ξένους φιλέλληνες στα διάφορα ζητήματα και αλληλογραφούσε με το εξωτερικό, προσπαθώντας να ξυπνήσει και να ενεργοποιήσει φιλελληνικά διαδήματα στους λαούς της Ευρώπης. και όταν τελείωσε ο επαναστατικός αγώνας και ελευθερώθηκε η Ελλάδα, μα γύρω, «βαβούριζε η δυστυχία» και ήταν πλήθος τα ορφανά, η Μαντώ έθεσε τον εαυτό της στην υπηρεσία των ορφανών.



* *
Στους αγώνες του «21» οι γυναίκες έρχονταν στα πεδία των μαχών φορτωμένες, φέρνοντας και τα ζώα τους φορτωμένα κρέας, ψωμί και άλλες τροφές, για να ανεφοδιάζονται οι άνδρες τους και οι άλλοι στρατιώτες. Είχαν την επισιτιστική φροντίδα των αγωνιστών.

Άλλες πολεμούσαν και στους προμαχώνες. «Λάκαινά τις, Σταυριανή ονομαζομένη, εθελόπονος συστρατιώτης υπό τον Κυριακούλην Μαυρομιχάλην και μετ’ αυτού συναποκλεισθείσα εν Βαλτετσίω, μόνη ετόλμα συνεχώς εξέρχεσθαι από του ενός εις τον άλλον προμαχώνα και διένειμεν πυριτιδοβολάς, όπου η ανάγκη εκάλει, βαδίζουσα ως ανήρ και ομιλούσα ως στρατιώτης» γράφει απομνημονευματογράφος του «21».

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.