Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ : ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ


050517 RIZ DEXIA...

Διαβάστε περισσότερα www.elkosmos.gr/rizospastiki-dexia-enantion-astikis-dexias/ © www.elkosmos.gr
Αποτέλεσμα εικόνας για ριζοσπαστικη δεξια εναντιον αστικης δεξιας
Του Κωνσταντίνου Τάταρη
Οι διαφορές μεταξύ της Αστικής Δεξιάς (Α.Δ.) και της Ριζοσπαστικής Δεξιάς (Ρ.Δ.) δεν βρίσκονται απλώς στα επί μέρους, δεν είναι ήσσονος σημασίας, δεν γεφυρώνονται, υπάρχει αξιακό χάσμα ανάμεσά τους. Όπως ακριβώς η Ριζοσπαστική Αριστερά δεν κείται απλά «αριστερά» της κεντροαριστεράς, αλλά συνιστά έναν αξιακά (γι’ αυτό και πολιτικά) αυτοτελή πόλο, απλά διακριτό, αλλά και συγκρουσιακά ευρισκόμενο απέναντι στην όποια σοσιαλδημοκρατία, έτσι και η Ρ.Δ. δεν κείται απλά στα «δεξιά» της όποιας κεντροδεξιάς, αλλά απέναντί της.
Βέβαια, σε πολιτικό επίπεδο μία τέτοια «Δεξιά», ουδέποτε μορφοποιήθηκε πολιτικά στα καθ’ ημάς πράγματα, επομένως η επιλογή αυτού του όρου μπορεί να φανεί σε κάποιους ως μη «ακριβής». Ας τον αφήσουμε όμως για την οικονομία της γραφής.
Η διαφορά πάντως δεν βρίσκεται στην δοσολογία (π.χ. το «Έθνος» και η «Ελευθερία» είναι ισόποσα ή υπάρχει περισσότερο «Έθνος» και λιγότερη «Ελευθερία» ή το αντίστροφο), δεν είναι στο μείγμα (περισσότερο «εθνική» και «συντηρητική» και λιγότερο «φιλελεύθερη», «κεντρώα» και «ευρωπαϊκή) ή το αντίστροφο), τέτοιου τύπου διλλήματα δεν μας απασχολούν....
Ουσία και ιεράρχηση
Η ουσία βρίσκεται-κυρίως-στην διαφορετική ιεράρχηση των Αξιών και στην διαφορετική νοηματοδότησή τους. Για παράδειγμα, η «Ελευθερία» για την Α.Δ. νοηματοδοτείται κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) μέσα από την ατομικιστική ερμηνεία της (ανεξάρτητα αν ο ατομισμός έχει μικροαστικό, μεσοαστικό ή μεγαλοαστικό περιεχόμενο) και ολοκληρώνεται στο «επιχειρείν» το οποίο αυτονομείται και αναβιβάζεται στην κορυφή της αξιακής πυραμίδας με τρόπο ώστε όχι μόνον να ανάγεται σε πανάκεια δια πάσαν κοινωνική νόσον, αλλά να αποτελεί αυταξία και ως τέτοιο να παράγει τις επόμενες αξίες που διαχέονται από την «κορυφή» στην «βάση» της κοινωνικής πυραμίδας, με αποτέλεσμα η οικονομία να προηγείται της πολιτικής και να την καθορίζει.
Αντίθετα στη Ρ.Δ. η πολιτική προηγείται της οικονομίας και την καθορίζει. Το «επιχειρείν» δεν δαιμονοποιείται (όπως στην Αριστερά), αλλά και δεν ανάγεται σε αυτοτελή αξία, πολύ περισσότερο σε δημιουργό αξιών.
Ο παραγωγικός του ρόλος αναγνωρίζεται, αλλά στα πλαίσια μίας οργανικής πολιτικής αντίληψης, τοποθετείται εκεί που ιεραρχικά βρίσκεται πραγματικά η θέση του, δηλαδή στο «στομάχι» του συλλογικού οργανισμού. (Το στομάχι είναι σημαντικό μέρος του οργανισμού, αλλά δεν είναι ούτε το μυαλό, ούτε η καρδιά του και αυτό είναι μία διαφορετική ουσία). Η Ρ.Δ. δεν είναι απλώς περισσότερος συντηρητισμός στο μείγμα που προϋποθέτει και το φιλελευθερίστικο στοιχείο, αλλά αξιακά αντιφιλελευθεριστική και επαναστατικά συντηρητική.
Δεν είναι «κοινωνικά ευαίσθητη» και «φιλάνθρωπη», αλλά η περί αλληλεγγύης αντίληψή της θεμελιώνεται στον ελληνικό κοινοτισμό, όπως και η περί ιεραρχίας στον αριστοκρατικά ριζοσπαστικό πολιτικό προβληματισμό (η διαλεκτική αριστοκρατικού ριζοσπαστισμού και κοινοτισμού βρίσκεται στον πυρήνα του αξιακού της πλαισίου), τόσο η «αλληλεγγύη», όσο και η «ιεραρχία» αποδεσμεύονται από τις αστικοδεξιές στρεβλώσεις, το ίδιο και η περί Έθνους οπτική της....
Μία μάχη που χάθηκε χωρίς να συμβεί
Η Α.Δ. (ανεξάρτητα από τις δόσεις στο μείγμα) υπήρξε ιδεολογικά μεταπρατική, πολιτικά ρηχή και πνευματικά νωθρή. Η πνευματική νωθρότητα αποδεικνύεται από το ότι ούτε καν τους δικούς της σημαντικούς διανοούμενους (Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Κωνσταντίνος Τσάτσος) θέλησε στα σοβαρά να αναδείξει και οι όποιες προσπάθειες έγιναν προς αυτήν την κατεύθυνση (π.χ. το περιοδικό «ΕΥΘΥΝΗ» στην δεκαετία του ’80) δεν στηρίχθηκαν, λίγο-πολύ θεωρήθηκαν και πολυτέλεια.
Διότι τόσο στην πνευματική αναζήτηση, όσο και στον ακτιβισμό αποδόθηκε…αριστερό DNA και αντιμετωπίστηκαν με λογικές του τύπου: «διαβάζει ποίηση σίγουρα είναι κουκουές» και «Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης».
Αυτή η πνευματική νωθρότητα άνοιξε τον δρόμο στην αριστερή ιδεολογική ηγεμονία (λογικό δεν ήταν;) και αυτή σήμερα μετατράπηκε σε πολιτική ηγεμονία (επόμενο δεν ήταν;) Αυτά τα γράφω διότι κάποιοι κινούμενοι στα δεξιά της κεντροδεξιάς αποπειρώνται να φτιάξουν τον «ΣΥΡΙΖΑ της Δεξιάς» αγνοώντας (;) βεβαίως ότι στην προ κρίσης περίοδο, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μικρό κόμμα και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μεγάλο, ποτέ ο πρώτος δεν αυτό-τοποθετήθηκε απλά αριστερότερα του δεύτερου, ποτέ δεν καίγονταν για συνεργασία, ούτε μιλούσε για αριστερή (πολλώ δε μάλλον κεντροαριστερή πολυκατοικία σε αντίθεση π.χ. με το ΔΗΚΚΙ που ως ΠΑΣΟΚικότερο του ΠΑ.ΣΟ.Κ κατάντησε… συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ) προσπαθώντας να καλύψουν «το κενό μεταξύ ΝΔ και ΧΑ».
Όμως αυτοί οι συγκεκριμένοι όχι απλώς υπηρέτησαν από θέσεις ευθύνης για δεκαετίες τη συστημική δεξιά, αλλά εξακολουθούν να κινούνται εντός της λογικής της, προσθέτοντας λίγο περισσότερο έθνικοσυντηρητισμό στο μείγμα, ονειρεύομενοι ένα καθ’ όλα συστημικό αλλά δεξιό κόμμα, «όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη, όπως είναι οι «Ρεπουμπλικάνοι» του Σαρκοζύ (εδώ γελάνε) ή οι Ιταλοί Χριστιανοδημοκράτες και οι Γερμανοί Χριστιανοκοινωνιστές» (εδώ ξαναγελάνε) και βεβαίως στο ερώτημα «αν θα μπορούσατε να συνεργαστείτε με την ΝΔ» η απάντηση έρχεται αβίαστα:
«Ασφαλώς και θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε με την Νέα Δημοκρατία», μόνον που και η δική μας απάντηση προκύπτει επίσης αβίαστα: «Ασφαλώς και δεν θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε με την Νέα Δημοκρατία»....
Μία αυτάρκης παράταξη
Εκείνο που θα χρειαζόταν είναι μία αξιακά αυτοτελής και αυτάρκης Παράταξη που θα απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας μεν, με ξεκάθαρο αξιακό κώδικα δε.
Μία Παράταξη που δεν θα φαγωθεί και διαλυθεί στο πεπτικό σύστημα κανενός καιροσκοπικού κόμματος, όπως συνέβη με την «Εθνική Παράταξη» από την ΝΔ ή με την ΕΔΗΚ από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., μία Παράταξη που δεν θα ψάχνει «κενά» όπως η Φώφη και ο Σταύρος (που προσπαθούν να καπηλευτούν το ιστορικό Κέντρο-αλήθεια τι σχέση έχουν με τον σκληρό πατριωτισμό του «Ρεπουμπλικάνου» Παπαναστασίου ή με τον επίδοξο «Βοναπαρτισμό» του πολεμιστή Πλαστήρα οι πολυπολιτισμικοί, μετανεωτερικοί και πολιτικά ορθοί της «κεντροαριστεράς» ή του «ριζοσπαστικού Κέντρου» της σήμερον;) Αλλά θα δημιουργεί η ίδια κοινωνικό πεδίο θέτοντας τα ερωτήματα και ιεραρχώντας τις Αξίες.
Οι εθνικιστές στην πρωτοπορία
Και στην πρωτοπορία αυτής της Παράταξης αξίζει να βρίσκονται οι εθνικιστές (όπως στην πρωτοπορία της μετεμφυλιακής ΕΔΑ βρίσκονταν οι κομμουνιστές), χωρίς η Παράταξη να εξαντλείται σε αυτούς. Βέβαια οι κομμουνιστές ως αιώνιοι προβοκάτορες διέλυσαν μία παράταξη για να ξαναστήσουν το «τιμημένο ΚΚΕ»-οι εθνικιστές ούτε προβοκάτορες είναι, αλλά ούτε αξίζει να αρκούνται σε ένα «ακροδεξιό ΚΚΕ» έστω και «τιμημένο».
Ο Ριζοσπαστισμός της Αριστεράς είναι ένας ριζοσπαστισμός της αποδόμησης γι’ αυτό και ασκεί ακαταμάχητη γοητεία στα παρακμιακά πνεύματα (ένα υπαρκτό έθνος αποδομείται σε ψηφίδες, ένα χτισμένο κτήριο αποδομείται στα επί μέρους οικοδομικά υλικά του και στην συνέχεια διακηρρύσεται η «ισότητα» και ο «δικαιωματισμός» των σκόρπιων τούβλων και κεράμων-ανάλογος είναι από την δική του οπτική και ο νεωτερικός φιλελευθερισμός. Υπό αυτήν την έννοια η (ματαιωθείσα) επιλογή από τον υπουργό Πολιτισμού (και μη χειρότερα) Αρ. Μπαλτά του Γιαν Φαμπρ ως διευθυντή του Φεστιβάλ της παρακμής και αποδόμησης δεν μας εκπλήσσει, ούτε μας ξενίζει.
Εμείς με ξεκάθαρο αξιακό υπόβαθρο (το τρίπτυχο Παράδοση-Ταυτότητα-Κοινότητα, την οργανική αντίληψη της Ζωής και την δι’ αυτής επιδίωξη της αρμονικής Κοινωνίας) δεν είμαστε λιγότερο ριζοσπάστες από τους αριστερούς, μόνον που εμείς ευαγγελιζόμαστε έναν Ριζοσπαστισμό της Αναδόμησης όπου οι ψηφίδες ξαναενσωματώνονται στο έθνος, οι δε πλίνθοι και κέραμοι βρίσκουν την θέση και ολοκλήρωση τους σε ένα καλοφτιαγμένο παραδοσιακό όσο και καινούργιο κτήριο με θεμέλια γερά επί σταθερού εδάφους και όχι επί κινούμενης άμμου.
Διότι για εμάς το ζητούμενο δεν είναι μία νέα μεταπολίτευση αλλά μία Νέα Πολιτεία....


ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.