ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ : ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗ, ΘΕΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ

Ο Παναγιώτης Χρήστου Έλληνας εθνικιστής, θεολόγος και φιλόσοφος, Πανεπιστημιακός καθηγητής στην έδρα της Πατρολογίας στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που χαρακτηρίστηκε «πατέρας των πατρολόγων», «θεμελιωτής της πατρολογίας», «θεμελιωτής θεολογικών σπουδών στην Θεσσαλονίκη» και «φορέας του πνεύματος των μεγάλων Ηπειρωτών Ευεργετών», δοκιμιογράφος, Εκκλησιαστικός αλλά και επί Εθνικών θεμάτων συγγραφέας, καθώς και πολιτικός που διατέλεσε Υπουργός δύο κυβερνήσεων, γεννήθηκε το 1917 στα χωριό Βασιλικό ^[1] Καλπακίου της πρώην επαρχίας Πωγωνίου του νομού Ιωαννίνων και πέθανε στις 15 Ιανουαρίου 1995 ^[2] στη Θεσσαλονίκη, όπου κατοικούσε με την οικογένεια του.

Ο Παναγιώτης Χρήστου ήταν παντρεμένος και γιος του, γεννημένος το 1959, είναι ο επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας και Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνος Χρήστου ^[3] [4], αλλά και ο Βασίλειος Παν. Χρήστου, εκδότης-ιδιοκτήτης του εκδοτικού οίκου «Κυρομάνος» ^[5] στη Θεσσαλονίκη.

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο αγρότης και κτηνοτρόφος Κωνσταντίνος Χρήστου. Ο Παναγιώτης παρακολούθησε τα μαθήματα της Βασικής εκπαιδεύσεως στη γενέτειρα του ως το καλοκαίρι του 1930 και από το Φθινόπωρο του 1930 μέχρι το καλοκαίρι του 1935 φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή στην οποία παρακολούθησε τα μαθήματα του Γυμνασίου και αποφοίτησε.

Ανώτατες σπουδές & Πανεπιστημιακή καριέρα

Ο Παναγιώτης, μετά την αποφοίτηση του από τη Ριζάρειο κι ύστερα από επιτυχείς εξετάσεις, εισήλθε το φθινόπωρο του 1935 και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1939 με βαθμό «Άριστα». Επιστρατεύθηκε στον Β' παγκόσμιο πόλεμο συμμετέχοντας στο Ελληνοϊταλικό και Ελληνογερμανικό πόλεμο μέχρι τον Απρίλιο του 1941, όταν κατέρρευσε η άμυνα του Ελληνικού Στρατού. Την περίοδο της κατοχής της Ελλάδος από τις δυνάμεις του Άξονος ο Χρήστου συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση, έως το 1944, μέσα από τις τάξεις της οργανώσεως Ε.Δ.Ε.Σ. του Ναπολέοντα Ζέρβα και από εκείνα τα χρόνια χρονολογείται η στενή σχέση του με τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Σεραφείμ (ο Τίκας) καθώς και με τον τότε Ανθυπολοχαγό και μετέπειτα Ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη.

Ο Χρήστου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και παρακολούθησε μαθήματα Θεολογίας και Φιλοσοφίας στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ [Harvard], Γέιλ [Yale], Βοστόνης [Boston], όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας της Φιλοσοφίας το 1950, και στη Θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϋ [Berkeley] στην Καλλιφόρνια. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1951 ανακηρύχθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το ίδιο έτος εξελέγη Υφηγητής και το 1954 Τακτικός Καθηγητής Πατρολογίας ^[6] στη Θεολογική Σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, πόλη με την οποία συνέδεσε -έκτοτε- τη ζωή του και αυτή της οικογένειας του. Εκλέχθηκε Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής το διάστημα 1963-1964 και το Ακαδημαϊκό έτος 1966-67 εκλέχθηκε πρύτανης ^[7] του ίδιου Πανεπιστημίου. Υπήρξε ο πρώτος διευθυντής ^[8] του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών κατά τα έτη 1966-1989 και ήταν παράλληλα και διευθυντής στην «Κληρονομιά» ^[9], την περιοδική έκδοση του Ιδρύματος.

Πολιτικά αξιώματα

Ο Χρήστου διετέλεσε

• Υπουργός Βορείου Ελλάδος, από τις 22 Δεκεμβρίου 1966 έως τις 3 Απριλίου του 1967, στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννου Παρασκευόπουλου ^[10],
• Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, από τις 3 Δεκεμβρίου 1973 έως τις 24 Ιουλίου του 1974, στην κυβέρνηση του Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου ^[11], που προήλθε από το στρατιωτικό κίνημα της 25ης Νοεμβρίου του 1973 με το οποίο ανατράπηκε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος από αξιωματικούς που έδρασαν υπό τις διαταγές του Ταξιάρχου Δημητρίου Ιωαννίδη.

Ο Στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος αναφέρει ^[12] ότι η επιλογή του καθηγητή Χρήστου ως Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ήταν πρόταση του τότε Διοικητού του Γ' Σώματος Στρατού Ιωάννη Ντάβου στον ίδιο κι αυτός, ο Μπονάνος, τη διαβίβασε στον αξιωματικό Θανόπουλο που ήταν Υπασπιστής του Ταξίαρχου Δημητρίου Ιωαννίδη, ο οποίος αποδέχθηκε την πρόταση τους. Φαίνεται όμως πως ο ισχυρισμός του Μπονάνου είναι ή απολύτως αβάσιμος ή μερικώς βάσιμος καθώς είναι γνωστό ότι ο καθηγητής Χρήστου διατηρούσε προσωπικές σχέσεις οι οποίες ανάγονται σε χρονικό διάστημα δεκαετίες νωρίτερα, από την περίοδο της Εθνικής Αντιστάσεως όταν συμμετείχε, μαζί με τους Δημήτριο Ιωαννίδη και Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ στις δυνάμεις ανταρτών του Ναπολέοντα Ζέρβα. Μια τρίτη άποψη καταθέτει ο δημοσιογράφος Θεόδωρος Χατζηγώγος ο οποίος διαβεβαιώνει ότι στις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες, που φυλάσσονται στο προσωπικό του αρχείο, με τον κορυφαίο Έλληνα κοινωνιολόγο Δημήτριο Τσάκωνα, Υπουργό του Γεωργίου Παπαδόπουλου αλλά και του Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, ο Τσάκωνας τον ενημέρωσε πως ο ίδιος πρότεινε στους Δημήτριο Ιωαννίδη και Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο την υπουργοποίηση του καθηγητή Χρήστου κι εκείνοι έκαναν αποδεκτή την εισήγηση του και ανάθεσαν καθήκοντα Υπουργού στον καθηγητή.

Από τη θέση του Υπουργού ο Χρήστου επανέφερε σε ισχύ τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας ^[13] που είχε καταργηθεί το 1967 και απομάκρυνε Μητροπολίτες που είχαν τοποθετηθεί στις έδρες τους μετά την επικράτηση του Εθνικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967 υπό τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. Στη διάρκεια της θητείας του, τον Ιανουάριο του 1974, εκλέχθηκε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος ο από Άρτης και Ιωαννίνων Μητροπολίτης Σεραφείμ (ο Τίκας), μετά την παραίτηση, τον Δεκέμβριο του 1973, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου (Κοτσώνη) ^[14].

Μεταπολίτευση

Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1974, σχεδόν δύο μήνες μετά την αποκαλούμενη μεταπολίτευση, ο καθηγητής Χρήστου με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, τέθηκε κατ΄αρχήν σε διετή διαθεσιμότητα ενώ ταυτόχρονα παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο ^[15] [16] ως συνεργασθείς με το Στρατιωτικό καθεστώς. Τοιουτοτρόπως απομακρύνθηκε από την πανεπιστημιακή του έδρα ^[17], δέκα χρόνια πριν συμπληρώσει τα συντάξιμα χρόνια του με αποτέλεσμα να στερηθεί τη σύνταξη του. Έκτοτε ο καθηγητής Χρήστου αφοσιώθηκε στις εκδόσεις, την μελέτη και έκδοση πατερικών κειμένων και Μελετών, συνέχισε την επιστημονική και ερευνητική του δραστηριότητα ως οργανωτής και διευθυντής του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών στο οποίο είχε τοποθετηθεί από τον Οικουμενικό Πατριάρχη το 1968, αμέσως μετά την έναρξη της λειτουργίας του, ενώ από το 1989 μέχρι το 1994 διατέλεσε διευθυντής στο Κέντρο Αγιολογικών Μελετών τής Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

Συγγραφικό έργο ^{[18] [19] [20]}

Η συγγραφική παραγωγή του καθηγητού Χρήστου αποτελείται, πέραν των αυτοτελών έργων τα οποία εξέδωσε, από εκατοντάδες άρθρα, που δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και δημοσιεύθηκαν στα πρακτικά επιστημονικών συνεδρίων. Έχει συγγράψει περισσότερα από 130 λήμματα στην «Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια» που αναφέρονται σε πατέρες και εκκλησιαστικούς συγγραφείς καθώς και ικανοποιητικό αριθμό λημμάτων στην «The encyclopedia of Religion» του Ρουμάνου εθνικιστή, ιστορικού των θρησκειών, Μίρτσεα Ελιάντε [Mircea Eliade] ^[21], ενός από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους διανοητές του 20ου αιώνος.

Ο καθηγητής Χρήστου υπήρξε κορυφαίος μελετητής και ο πρώτος σύγχρονος εκδότης των έργων του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, το έργο του οποίο αποτύπωσε σε πέντε τόμους οι οποίο εκδόθηκαν από το 1962 και εξής. Το Κέντρο Αγιολογικών ερευνών της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης (ΚΑΜ-ΙΜΘ), υπό την διεύθυνση του καθηγητού Χρήστου, άρχισε τις εκδόσεις του από τα έργα του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Ο καθηγητής Χρήστου επεξεργάζονταν τα περισσότερα έργα του κατά τις επόμενες εκδόσεις τους, μετά την αρχική, και για τον λόγο αυτό πολλά εμφανίζονται σε πολύ πρόσφατες, χρονολογικά, κυκλοφορίες. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την έκδοση πατερικών κειμένων που περιλάμβαναν εισαγωγή, το πρωτότυπο κείμενο και μετάφραση. Ως υπεύθυνος της σειράς «Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας» [Ε.Π.Ε.] των εκδόσεων «Βυζάντιο» επιμελήθηκε την έκδοση περισσότερων από 100 τόμων. Το αυτοτελές συγγραφικό του έργο, που χαρακτηρίσθηκε ως «κανόνας Πατρολογικών σπουδών», περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα βιβλία:

• «Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης»,
• «Διάδοχος Φωτικής», το 1952,
• «Αθωνική Πολιτεία», το 1963,
• «Τα μαρτύρια των αρχαίων Χριστιανών», Δεκέμβριος 1978, εκδότης «Γρηγόριος Παλαμάς (Πατερικές εκδόσεις)»,
• «Ο Μέγας Βασίλειος», Ιανουάριος 1979, εκδότης «Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών»,
• «Οι περιπέτειες των εθνικών ονομάτων των Ελλήνων», το 1989, Εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Αββά Ησαϊου Λόγοι Ασκητικοί, Αββά Ζωσιμά Κεφάλαια ωφέλιμα, Αββά Δωροθέου Πραγματείες, Επιστολές Φιλοκαλία (12)», Δεκέμβριος 1981, εκδότης «Γρηγόριος Παλαμάς (Πατερικές εκδόσεις)»,
• «Εκκλησιαστική Πατρολογία» ^[22], δίτομο έργο, Νοέμβριος 1991, εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Δοκίμια επί των εθνικών θεμάτων. Το χρέος προς την εθνική παράδοσι: Μακεδονικό ζήτημα: Βόρειος Ήπειρος», Εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος. Η μοναχική πολιτεία, η ιστορία, η ζωή και οι θησαυροί της», Εκδότης «Κυρομάνος»,
• Οι θησαυροί του Άγιου Όρους», τετράτομο έργο, «Εκδοτική» Αθηνών,
• «Το Άγιον Όρος. Αθωνική πολιτεία-Ιστορία, τέχνη, ζωή»,
• «Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας»,
• «Αγιολόγιο της Θεσσαλονίκης» δίτομο έργο,
• «Συγγράμματα. Κεφάλαια εκατόν πεντήκοντα: Ασκητικά συγγράμματα: Ευχαί», Εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Εισαγωγή στην Ελληνική πατρολογία», Εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Ελληνική Πατρολογία», πεντάτομο έργο που εκδόθηκε μεταξύ των ετών 1985-1992. Ο τέταρτος τόμος του έργου περατώθηκε, σύμφωνα με όσα γράφει ο συγγραφέας στον πρόλογο του, εν Βασιλικώ Πωγωνίου την 24 Αυγούστου 1986.
• «Ελληνική παρουσία στην Παλαιστίνη», Νοέμβριος 1990, εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Γρηγόριος Θεολόγος, ο μύστης της θείας ελλάμψεως», το 1990,
• «Το μυστήριο του Θεού» ^[23], Θεσσαλονίκη 1991, Εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Το μυστήριο του Ανθρώπου», Ιούλιος 1991, εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Κύριλλος και Μεθόδιος, οι φωτισταί των Σλάβων» ^[24], Σεπτέμβριος 1992, εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Μεσαιωνικός δυτικός πολιτισμός και οι κόσμοι του βυζαντίου και του ισλάμ», το 1993, Εκδότης «Κυρομάνος»,
• «Η Γραμματεία των Δημητρείων», τον πρώτο τόμο της οποίας

«Διηγήσεις περί Θαυμάτων του Αγίου Δημητρίου», το 1993, κείμενο, μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια, εκπόνησε ο ίδιος, εκδότης «Κέντρο Αγιολογικών Μελετών της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης (ΚΑΜ-ΙΜΘ)».

Μνήμη καθηγητού Χρήστου

Ο Χρήστου ανήκε στην ομάδα των ιδρυτών του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διετέλεσε πρώτος διευθυντής του Τμήματος Βυζαντινής Θεολογίας και υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου, λόγος για τον οποίο η Διοίκηση του Κέντρου αφιέρωσε τον 18ο τόμο του περιοδικού «Βυζαντινά» στη μνήμη του. Ο καθηγητής Χρήστου άρχισε και ολοκλήρωσε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη όπου έζησε και δημιούργησε για 45 χρόνια. Ο Χρήστου διέγνωσε έγκαιρα τον κίνδυνο της αλλοιώσεως και της αλλοτριώσεως της Ορθοδόξου Θεολογίας από τις Δυτικές επιστημονικές και θεολογικές τάσεις, όπως είχε ήδη επισημανθεί από το 1936 κατά τη διάρκεια του Α' Διεθνούς Συνεδρίου Ορθοδόξου Θεολογίας των Αθηνών. Αυτό ήταν ο λόγος για τον οποίο στράφηκε ο ίδιος και έστρεψε και τους μαθητές του στην μελέτη των συγγραμμάτων των Πατέρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δημιούργησε επιστημονικό επιτελείο που αναλάμβανε ομαδικά την προώθηση της έρευνας των Πατερικών κειμένων και με τα αποτελέσματα της τροφοδοτούσε όλους τους κλάδους της θεολογίας. Ίδρυσε το -άτυπο- «Πατρολογικό Φροντιστήριο», ένα είδος Τμήματος Μεταπτυχιακών Σπουδών, το οποίο παρακολουθούσαν όλοι οι βοηθοί της Θεολογικής Σχολής και κατ’ επιλογή, οι άριστοι φοιτητές της. Το 1964 ως κοσμήτορας της Θεολογικής καθιέρωσε κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στη Σχολή, που ήταν ο πρώτος σχετικός στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Με τις προσπάθειες του Χρήστου αποδυναμώθηκε η συνήθεια -που είχε αποκτήσει σχεδόν ισχύ νόμου- να μη γίνεται κανείς δεκτός ως υποψήφιος διδάκτωρ, εάν προηγουμένως δεν είχε σπουδάσει στο εξωτερικό ^[25].

Το 1967, σε ηλικία μόλις 50 ετών ο καθηγητής, ως αναγνώριση της προσφοράς του στους νέους θεολόγους, έγινε αποδέκτης αφιερώσεως χαριστηρίου τόμου με τίτλο «Θεολογικόν Συμπόσιον. Χαριστήριον εις τόν καθηγητήν Παναγιώτην Κ. Χρήστου». Οί συμμετέχοντες μαθητές του Ν. Ζαχαρόπουλος, Ι. Καραβιδόπουλος, Κ.Καρακόλης, Γ. Μαντζαρίδης, Ν. Ματσούκας, Χρ. Μπούκης, Αλ. Παπαδερός, Στ. Σάκκος, Β. Στογιάννος, Γ. Στογιόγλου, Αντ. Ταχιάος, Χαρ. Τζώγας, Δ. Τσάμης, Γ. Τσανανάς, Ιω. Φουντούλης, Εύ. Χρυσός καί Β. Τευτογκάς, γράφουν στον πρόλογο του τόμου: «Η προσφορά του παρόντος τόμου, επί τή εύκαιρία τής πεντηκοστής επετείου των γενεθλίων σας αποτελεί μικρόν δείγμα μεγίστης τιμής καί αγάπης πρός σάς. Διότι ή αγάπη τήν όποιαν έγνωρίσαμεν όσοι έχρηματίσαμεν μαθηταί σας καί ή σοφή καθοδήγησις τήν οποίαν εύρήκαμεν όσοι είργάσθημεν πλησίον σας έδημιούργησαν εις τάς καρδίας μας περίσσειαν ευγνωμοσύνης... Στόχος τού μόχθου καί των άοκνων προσπαθειών σας ήτο ή μύησις νέων θεολόγων εις τόν πλούτον τής πατερικής παραδόσεως... Τόση δέ ήτο ή έπίδρασίς σας εις τήν σκέφιν μας, ώστε καί ημείς σήμερον, μολονότι είδικευόμεθα εις διαφόρους κλάδους τής θεολογίας, αίσθανόμεθα πάντοτε έντονον τήν 'έλςιν πρός τήν παράδοσιν των Πατέρων τής Εκκλησίας μας, τά δέ κείμενα αυτών αποτελούν τό κοινόν υλικόν τών μελετών μας. Πλησίον σας επίσης έγνωρίσαμεν νά άτενίζωμεν τήν πατερικήν γραμματείαν όχι μόνον ώς άντικείμενον επιστημονικής έρεύνης, άλλά καί ώς άέναον πηγήν ζωής καί πλουτισμού τής θεολογίας τής Εκκλησίας μας».

Ο Παναγιώτης Χρήστου υπήρξε χαρισματικός Εθνικός και Εκκλησιαστικός διδάσκαλος καθώς και Πατρολόγος μεγάλης αξίας, τον όποιο ο πατέρας Ιωάννης Ρωμανίδης χαρακτήρισε ως Πατρολόγο διεθνούς φήμης και ακτινοβολίας, που γνώριζε πάρα πολλές λεπτομέρειες από πατρολογικά ζητήματα. Ο καθηγητής Χρήστου, ο οποίος διαμεσολάβησε προκειμένου να είναι υποψήφιος ο Ιωάννης Ρωμανίδης με το κόμμα «Εθνική Παράταξις» των Στέφανου Στεφανόπουλου και Σπυρίδωνος Θεοτόκη στις εκλογές του 1977, παρουσίασε το Βίο και ανέλυσε τα έργα των Αγίων Πατέρων της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με καταπληκτικό και εμβριθή τρόπο. Ενδιαφέρθηκε για την κριτική έκδοση των έργων των Πατέρων, αλλά και την μετάφραση των έργων τους, ενώ παρουσίασε απλουστευμένες εκδόσεις του βίου και της πολιτείας των Πατέρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Διέθετε διδασκαλικό χάρισμα, προσέφερε γνώσεις με την μεγάλη γνώση και το κύρος του, συμπεριφερόταν με απλό τρόπο προς τους φοιτητές του, σεβόταν ιδιαιτέρως τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και υπήρξε η βασική αιτία για την έκρηξη των ερευνών γύρω από το έργο και την διδασκαλία του.

Ο καθηγητής Χρήστου διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην διαίρεση των Τμημάτων της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το 1989, λίγο πριν την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, εισηγήθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνει η αποκατάσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας, για την οποία θεωρούσε ότι εκτός από την Αρχιεπισκοπή Τιράνων, έπρεπε να ιδρυθούν και έξι άλλες Μητροπόλεις, ώστε η Σύνοδος να είναι επταμελής. Από τους 6 Μητροπολίτες οι δύο και ο Αρχιεπίσκοπος έπρεπε να είναι Έλληνες, οι άλλοι δύο να γνωρίζουν την Αλβανική γλώσσα και να είναι Αρβανίτες, κατά την καταγωγή, και οι έτεροι δύο να γνωρίζουν την Ρουμανική γλώσσα και να είναι Βλάχοι, ώστε να μην υπάρχει εθνοφυλετική Ιεραρχία, αλλά μια Ιεραρχία οικουμενικής-ρωμαίικης προοπτικής, χωρίς όμως να χαθεί η Ελληνική συνείδηση και παράδοση, ενώ ταυτόχρονα να αποφευχθεί η παρουσία της Ρουμανικής Εκκλησίας, λόγω των Βλάχων που κατοικούν στην Αλβανία.

Αποτιμώντας το έργο και την προσφορά του καθηγητού Χρήστου μπορούμε βάσιμα να θεωρήσουμε ότι υπήρξε ο πρωτεργάτης των πατερικών σπουδών στον 20ο αιώνα. Κατά την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα της θεολογίας από τη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, στις 21 Μαΐου 1994, ο καθηγητής είπε για το έργο του: «Γι’ αυτήν την απόφαση τους οι αναφερθέντες αρμόδιοι αξιωματούχοι, όπως εφάνηκε από το αναγνωσθέν ψήφισμά τους έλαβαν υπ’ όψι τους στοιχεία, ωσάν την πολυμάθεια, την έντονη διδασκαλική δραστηριότητα, την επίδοση στην επιστημονική έρευνα, την έκτασι τής συγγραφικής παραγωγής. Εγώ όμως θα ήθελα να διευκρινίσω ότι, αν ανάμεσα στα τυχόν επιστημονικά μου επιτεύγματα υπάρχη κάτι πού αξίζει να αναγνωρισθή και να βραβευθή, αυτό είναι ή ορθόδοξη γεύσις και το ορθόδοξο χρώμα πού χαρακτηρίζει τη γραφή μου και αυτό φυσικά δεν είναι δικό μου» ^[26].

Παραπομπές

1. [Το χωριό Βασιλικό Καλπακίου της πρώην επαρχίας Πωγωνίου του νομού Ιωαννίνων είναι η γενέτειρα του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρα.]
2. Άλμα πάνω↑ Πρωτοπρεσβύτερος Καθηγητής Θεόδωρος Ζήσης, Βυζαντινά: Επιστημονικόν Όργανον Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών, τόμος 18ος, σελίδα 7η.
3. Άλμα πάνω↑ Χρήστου Π. Κωνσταντίνος
4. Άλμα πάνω↑ [Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Παναγιώτη Χρήστου, με την ιδιότητα του Προέδρου του Τμήματος Ποιμαντικής και κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, υπέβαλε πρόταση να ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας του Α.Π.Θ. ο τότε μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος. Η πρόταση του προκάλεσε την αντίδραση του κομμουνιστή βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Τριαντάφυλλου Μηταφίδη, που μιλώντας στον Ραδιοφωνικό σταθμό «Κόκκινο 105,5» είπε: «Υπάρχει όντως μια παράδοση. Ας μην ξεχνάμε ότι η πρόταση προήλθε από τον γιο του πρώην υπουργού Παιδείας της χούντας και πρύτανη, Παναγιώτη Χρήστου». Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Χρήστου πρωταγωνίστησε στην προσπάθεια να μην αφαιρεθούν τα ονόματα εθνικιστών πολιτών και Εθνικών ηρώων από δρόμους της Θεσσαλονίκης, όπως επιθυμούσαν οι βουλευτές και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Αριστεράς στην πόλη της Θεσσαλονίκης.]
5. Άλμα πάνω↑ Βιβλία των εκδόσεων «Κυρομάνος».
6. Άλμα πάνω↑ Τμήμα Θεολογίας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
7. Άλμα πάνω↑ Κατά δικτατόρων και... διδακτόρων efsyn.gr, 27 Νοεμβρίου 2017.
8. Άλμα πάνω↑ Διατελέσαντα στελέχη Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών.
9. Άλμα πάνω↑ Book catalogue old-books.gr
10. Άλμα πάνω↑ Κυβέρνησις ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης.
11. Άλμα πάνω↑ Κυβέρνησις ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης.
12. Άλμα πάνω↑ «Η αλήθεια» Γρηγόριος Μπονάνος, σελίδα 150η.
13. [Στις 25 Νοεμβρίου 1973, ο Δημήτριος Ιωαννίδης ανέτρεψε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη αλλά και τον πρωθυπουργό Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο όρκισε ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ. Γράφει ο Ιωάννης Κονιδάρης πως αυτό «αποτελεί και μια σοβαρή ένδειξη για την πρόθεση της νέας τάξεως πραγμάτων να επέμβει στην Εκκλησία και να επιχειρήσει να ρυθμίσει τα εσωτερικά της ζητήματα, εκκινώντας από τον Αρχιεπίσκοπο, τον οποίο προφανώς de facto έθετε σε αμφισβήτηση». Στις 26 Νοεμβρίου σε ανακοίνωση Τύπου της Ιεράς Συνόδου (από τη συνεδρίαση της απουσιάζει ο μητροπολίτης Ιωαννίνων), αναφέρεται ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος «κατέθεσεν γραπτήν δήλωσιν μετά διαμαρτυρίας διά την υπό του Σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Ιωαννίνων κ. Σεραφείμ αντικανονικήν εισπήδησιν εις την περιφέρειαν της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών». Πριν περάσει μια ημέρα η Ιερά Σύνοδος, με απόντα αυτή τη φορά τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, αφού άκουσε τις απόψεις του Σεραφείμ, ενέκρινε τις ενέργειές του. Ο Ιερώνυμος υποχρεώθηκε σε παραίτηση, η οποία υποβλήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου και στις 9 Ιανουαρίου 1974 εκδόθηκε η συντακτική πράξη 3, συντάκτης της οποίας ήταν ο καθηγητής Χρήστου. Με τη συντακτική πράξη χαρακτηρίζεται αντικανονική η εκλογή του Ιερώνυμου και των προσκείμενων σε αυτόν μητροπολιτών και ορίζεται ότι το νέο αρχιεπίσκοπο θα εκλέξει Σύνοδος. Από τη Σύνοδο αυτή αποκλείονταν οι μητροπολίτες που αναδείχθηκαν από Σύνοδο στην οποία προήδρευε ο Ιερώνυμος. Το Σάββατο 12 Ιανουαρίου 1974, 28 μητροπολίτες συνεδρίασαν παρουσία του Χρήστου και εξέλεξαν το τριπρόσωπο δελτίο για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, από τους μητροπολίτες Ιωαννίνων Σεραφείμ Τίκα (20 ψήφοι), Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιο Ψαριανό (7 ψήφοι) και Μεσσηνίας Χρυσόστομο Θέμελη (1 ψήφος). Από τους τρεις ο Γκιζίκης προκρίνει το μητροπολίτη Ιωαννίνων, ο οποίος ενθρονίστηκε στις 16 Ιανουαρίου, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αποσύρθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Υστέρνια της Τήνου.]
14. Άλμα πάνω↑ Η δικτατορία των συνταγματαρχών: Ανατομία μιας επταετίας.
15. Άλμα πάνω↑ 19 καθηγηταί σε διετή διαθεσιμότητα. Εφημερίδα «Μακεδονία», Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 1974, σελίδα 1η.
16. Άλμα πάνω↑ [Συντακτική Πράξις «περί αποκαταστάσεως της νομιμότητος εις τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα», άρθρο 10ο, παράγραφος 1η.]
17. Άλμα πάνω↑ [Ο Π. Χρήστου και άλλοι πέντε καθηγηταί απολύθηκανΕφημερίδα «Μακεδονία», 12 Ιουνίου 1975, σελίδα 10η.]
18. Άλμα πάνω↑ Βιβλία του συγγραφέα Παναγιώτη Χρήστου
19. Άλμα πάνω↑ Χρήστου, Παναγιώτης Κ. biblionet.gr
20. Άλμα πάνω↑ Χρήστου, Παναγιώτης Κ. (1917-1996) acadimia.org/library
21. Άλμα πάνω↑ Πρωτοπρεσβύτερος Καθηγητής Θεόδωρος Ζήσης, Βυζαντινά: Επιστημονικόν Όργανον Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών, τόμος 18ος, σελίδα 7η.
22. Άλμα πάνω↑ Εκκλησιαστική Γραμματολογία και άλλα έργα-Καθηγητή Παναγιώτη Χρήστου Από τις παραδόσεις του καθηγητή Παναγιώτη Χρήστου (pdf format).
23. Άλμα πάνω↑ Παναγιώτης Χρήστου, Ο Τριαδικός Θεός. Από: «Το Μυστήριο του Θεού», (pdf format).
24. Άλμα πάνω↑ Οι Θεσσαλονικείς Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος διδάσκαλοι των Σλάβων
25. Άλμα πάνω↑ Πρωτοπρεσβύτερος Καθηγητής Θεόδωρος Ζήσης, Βυζαντινά: Επιστημονικόν Όργανον Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών, τόμος 18ος, σελίδα 12η.
26. Άλμα πάνω↑ Πρωτοπρεσβύτερος Καθηγητής Θεόδωρος Ζήσης, Βυζαντινά: Επιστημονικόν Όργανον Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών, τόμος 18ος, σελίδα 12η.

ΜΕΤΑΠΑΙΔΕΙΑ

ΠΙΟ ΘΑΡΡΑΛΕΑ Η ΚΥΠΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Ανδρέα Σταλίδη

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 29 Σεπτεμβρίου 2020.

Ο εξευτελισμός το περασμένο Σάββατο στη Μεγίστη του συμπλέγματος Καστελλορίζου δεν μπορεί να περάσει έτσι. Το Τουρκικό drone πετούσε για τόση ώρα πάνω από τα νησιά μας (Ρω, Στρογγύλη και Μεγίστη), εξέπεμπε από μεγάφωνα σε πολύ δυνατή ένταση σειρήνες πολέμου και τον τουρκικό εθνικό ύμνο, και μετέφερε δεκάδες κιλά κόκκινη μπογιά, την οποία έριξε με ακρίβεια, από σχετικά χαμηλό ύψος πάνω στην τεράστια ζωγραφισμένη ελληνική σημαία. Αυτό δεν μπορεί να είναι πράξη ενός ανθρώπου. Η τεχνική δυνατότητα είναι τουλάχιστον επαγγελματική.

Οι προκλήσεις από την Τουρκία το τελευταίο διάστημα έχουν ξεπεράσει τα όρια και δεν είναι, ασφαλώς, μόνο ρητορικές. Αυτές τις ημέρες, τα δύο τουρκικά πλοία Γιαβούζ και Μπαρμπαρός πλέουν ακόμη στην ΑΟΖ της Κύπρου. Να σημειωθεί εδώ, ότι Μπαρμπαρός και Όρουτς Ρέϊς (το τρίτο τουρκικό πλοίο, που αλώνισε στις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες) ήτανε Οθωμανοί κουρσάροι, που έγιναν αργότερα και Ναύαρχοι.

Η ένταση στην φωνή του Προέδρου της Κύπρου στην εξ αποστάσεως ομιλία του στον ΟΗΕ είναι ενδεικτική της κατάστασης. Η δε Ελλάδα, φαίνεται ότι άφησε την Κύπρο στα κρύα του λουτρού, να παλεύει μόνη και να ζητά μέτρα κατά της Τουρκίας. Η πίεση που δέχεται είναι ασφυκτική. Όταν η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει σε αυτές τις συνθήκες την επανέναρξη του διαλόγου με την Τουρκία (ο οποίος είχε σταματήσει πριν 4 χρόνια), σε αυτές τις συνθήκες που ο ελληνισμός βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο, και όταν μάλιστα αυτό ανακοινώνεται πριν την σύνοδο κορυφής της ΕΕ όπου θα συζητηθεί το αίτημα της Κύπρου για μέτρα κατά της Τουρκίας, δεν είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς αν αυτό συνιστά άδειασμα;

Εκτός από τα μέτρα, η γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να ζητηθεί μία πολύ μακρά περίοδος ηρεμίας, χωρίς ενοχλητικά πλοία, χωρίς επιθετική ρητορική, χωρίς παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, και χωρίς τέτοια προκλητικά γεγονότα από απροσδιόριστους δράστες. Μετά την πολύ μακρά αυτή περίοδο, θα μπορούσε να επανεκκινήσει ο επόμενος γύρος των διερευνητικών συνομιλιών.

Συγκρίνοντας την Ελλάδα με την Κύπρο κατέληξα στις εξής σκέψεις. Η Κύπρος έχει το 37% του εδάφους της υπό κατοχή, ξένο στρατό και εποίκους στο έδαφός της, αμελητέες ένοπλες δυνάμεις, περιορισμένη διπλωματία και πληθυσμό περίπου 1 εκατομμύριο. Και όμως, η Κύπρος έχει απορρίψει το Σχέδιο Ανάν, παρά την εξωφρενική πίεση που δέχτηκε, έχει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων και εδώ και 15 χρόνια έχει οριοθετήσει ΑΟΖ με Αίγυπτο, Ισραήλ και Λίβανο, με τη μέση γραμμή παρακαλώ. Έχει αποδώσει θαλάσσια οικόπεδα σε εταιρείες πολλών μεγάλων χωρών, βάζοντάς τους στο παιχνίδι.

Αντίθετα, η πολύ ισχυρότερη Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952 και της ΕΕ από το 1981, με στρατό, διπλωματία και 10 εκατομμύρια πληθυσμό, όντας θύμα του φοβικού της συνδρόμου έχει 6 μίλια χωρικά ύδατα (και σκέπτεται επέκταση μόνο στο Ιόνιο χωρίς να ακουμπάει το Αιγαίο), και έκανε μόλις εφέτος συμφωνία για ΑΟΖ με την Αίγυπτο, μόνο μέχρι τον μεσημβρινό στις 27.59 μοίρες, και μάλιστα με μειωμένη επήρεια Κρήτης και Καρπάθου. Μία απλή αντιπαραβολή του χάρτη της μέσης γραμμής, με τον χάρτη της συμφωνίας, δείχνει την διαφορά.

Η απόδειξη λοιπόν του ότι είναι δυνατή η όρθωση του διεθνούς αναστήματος της Ελλάδας και της αξίωσης εφαρμογής της πρόνοιας του διεθνούς δικαίου σε όλες τις περιπτώσεις, είναι η Κύπρος.

ΑΝΤΙΒΑΡΟ 

ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΧΟΙΝΙ ΣΕ ΘΡΑΚΗ, ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ, ΚΥΠΡΟ

Ἐξέγερσις στόν Ἕβρο γιά τήν ἀποστρατιωτικοποίηση – Δυσφορία στήν Λευκωσία γιά τήν μή ἀναφορά τοῦ Πρωθυπουργοῦ στό Κυπριακό στόν ΟΗΕ – Γιά «ἐκλιποῦσα Δημοκρατία» ὁμιλεῖ ὁ Ἐρντογάν

Η ΠΑΤΡΙΣ μας ἔφθασε ἕως ἐδῶ πού ἔφθασε μετά ἀπό διακόσια χρόνια ἐλευθέρου βίου, χάρις εἰς τήν ἀρραγῆ ἑνότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, Ἑλλαδικοῦ, Κυπριακοῦ καί Ἀποδήμου καθώς καί χάρις εἰς τό τεράστιο πλεονέκτημα τῆς ἐθνικῆς ὁμοιογενείας. Μία σειρά ἀπό γεγονότα πού συνέβησαν ὅμως κατά τήν διάρκεια τοῦ σαββατοκύριακου ὅπως:

• οἱ διαμαρτυρίες κατοίκων καί δημάρχων τῆς Θράκης γιά τήν διάλυση ταξιαρχιῶν (στό πλαίσιο τῆς νέας δομῆς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων) οἱ ὁποῖες ἐξεδηλώθησαν κατά τήν διάρκεια τῆς ἐπισκέψεως τῆς Προέδρου τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν Θράκη Ντόρας Μπακογιάννη

• ἡ δολιοφθορά στήν ἑλληνική Σημαία στό Καστελλόριζο κατά τήν διάρκεια τῆς ἐπισκέψεως τῆς Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς 2021 Γιάννας Ἀγγελοπούλου ἡ ὁποία συνοδεύετο ἀπό τά μέλη τῆς ἐπιτροπῆς Νῖκο Ἀλιβιζᾶτο, Γιάννη Βούλγαρη, Πασχάλη Κιτρομηλίδη, Δέσποινα Μουζάκη καί Νῖκο Κανελλόπουλο

• ἡ παράλειψις κάθε ἀναφορᾶς στό Κυπριακό ἀπό τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στήν ὁμιλία του στήν Γενική Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ (ἐνῶ ὁ Πρόεδρος Ἀναστασιάδης κατήγγειλε στήν δική του ὁμιλία τήν παραβίαση τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑλλάδος στήν ὑφαλοκρηπῖδα της.)

ἐδημιούργησαν ἰσχυρή αἴσθηση καί προβληματισμό γιά τήν ἐθνική ἑνότητα σέ πολλά μέτωπα. Πολλώ δέ μᾶλλον πού τήν ἴδια ὥρα ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν σέ ἐπιστολή του πρός τούς Εὐρωπαίους ἡγέτες (ἐν ὄψει Συνόδου Κορυφῆς) ἐπιχειρεῖ ἀπροκαλύπτως νά διασπάσει τό ἑνιαῖο ἐθνικό μέτωπο Ἑλλάδος – Κύπρου, χαρακτηρίζοντας τούς Ἑλληνοκυπρίους καί τούς Τουρκοκυπρίους «συνιδρυτές τῆς ἐκλιπούσης Κυπριακῆς Δημοκρατίας καί συνιδιοκτῆτες τοῦ νησιοῦ»! Τί συμβαίνει λοιπόν; Ἡ ἔμπειρη Ντόρα Μπακογιάννη ἦταν ἡ πρώτη πού κατάλαβε ὅτι ἡ ἀτμόσφαιρα πού ἐπικρατεῖ στήν Θράκη δέν εὐνοεῖ τίς τολμηρές ἀποφάσεις πού ἔχει ἴσως στό μυαλό της ἡ Κυβέρνησις γιά τήν μειονότητα. Στήν Ἀλεξανδρούπολη ἡ κυρία Μπακογιάννη χρειάσθηκε νά ἐπιστρατεύσει ὅλη τήν πειθώ καί τήν διπλωματία της γιά νά κατευνάσει τούς κατοίκους τῆς περιοχῆς πού μέ μαῦρες σημαῖες διεμαρτύροντο γιά τήν διάλυση τῆς ἑβδόμης ταξιαρχίας στόν Προβατώνα.

Στήν Κομοτηνή ὁ προσκείμενος στό ΚΙΝΑΛ Δήμαρχος Γιάννης Γκαράνης προεκάλεσε ἐπεισόδιο μέ ἀφορμή τό γεγονός ὅτι δέν ἔγινε δεκτός σέ ἰδιαίτερη συνάντηση ἀπό τήν κυρία Μπακογιάννη –μολονότι δήμαρχος τῆς πρωτευούσης τοῦ νομοῦ, ἐνῶ ἀντιθέτως ἔγινε δεκτός ἀπό ἐκείνην ὁ ὁμοϊδεάτης του δήμαρχος Σαππῶν Ντῖνος Χαριτόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀρίστη σχέση μέ τόν Γιῶργο Παπανδρέου. Στήν πραγματικότητα ἡ ἀποχώρησις τοῦ δημάρχου Κομοτηνῆς ἀπό τήν σύσκεψη ἦταν τό μήνυμα τῆς Φώφης Γεννηματᾶ πρός τήν Πρόεδρο τῆς Διακομματικῆς νά μήν προχωρήσει σέ παραχωρήσεις στούς ἀκραίους τῆς μειονότητος. Στήν ἴδια πόλη ἡ κυρία Μπακογιάννη συνηντήθη μέ τόν Σύλλογο Ἐπιστημόνων τῆς Μειονότητος πού σέ χαμηλούς τόνους ἐζήτησε δασκάλους ἀπό τήν Τουρκία καί ὄχι ἀπό τήν Ἑλληνική Παιδαγωγική Ἀκαδημία ΕΠΑΘ (ἀπερρίφθη). Ἐπίσης συνηντήθη μέ τήν διαχειριστική ἐπιτροπή Βακουφίων πού τῆς ἐνεχείρισε ἔγγραφο μέ τά αἰτήματά της. Στό ἔγγραφο διαφαίνονται τά νομικά ἐπιχειρήματα τῆς ἑπομένης προσφυγῆς πού θά κατατεθεῖ στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων μέ τήν καθοδήγηση τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου. Μετά ταῦτα τό συμπέρασμα εἶναι σαφές: μέ ἄλλα φτερά πέταξε γιά τήν Θράκη ἡ κυρία Μπακογιάννη, μέ ἄλλα γύρισε στήν Ἀθήνα.

Στό Καστελλόριζο, ἐπίσης, ἡ ἀτμόσφαιρα ἐξακολουθεῖ νά εἶναι τεταμένη. Ἡ Πρόεδρος τοῦ 2021 Γιάννα Ἀγγελοπούλου ἐξῆρε κατά τήν ἐπίσκεψή της τό Σάββατο τό «ἀνυπότακτο φρόνημα καί τήν ἀντοχή τῶν κατοίκων» καί ἐξήγγειλε σειρά παρεμβάσεων μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἡ «ἐνεργειακή αὐτονόμηση τῆς βραχονησίδας τοῦ Ἅη-Γιώργη». Ὁ ἱστορικός Πασχάλης Κιτρομηλίδης πού τήν συνόδευε τόνισε ὅτι «τό Καστελλόριζο δέν εἶναι μόνο ἀπόληξη τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας ἀλλά μιά νησίδα στήν ὁποία ἐπιβιώνει ἕνα κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στήν ἀρχική του κοιτίδα». Ὁ καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης –σέ ἀντίθεση μέ τόν Χρῆστο Ροζάκη– ἐδήλωσε στούς ἀκρῖτες «δέν εἶστε ἀποκομμένοι».

Τήν ὥρα πού ἀναχωροῦσε ὅμως ἀπό τό νησί ἡ ἀποστολή τοῦ 2021 ἔγινε γνωστό τό περιστατικό μέ τήν προσβολή τῆς ἑλληνικῆς Σημαίας πάνω στήν ὁποία «Οὖνοι» ἔρριξαν ἑκατό κιλά μπογιά (καί πάλι δέν κατάφεραν νά τήν σβήσουν ἀπό τόν βράχο!). Εἶναι λυπηρό γιά ἐμᾶς νά ἐπισημάνουμε ὅτι ἐνῶ ἡ προσβολή τῆς ἑλληνικῆς Σημαίας ἔγινε ἀντιληπτή ἀργά τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου, ἡ ἀνακοίνωσις καταδίκης τοῦ γεγονότος ἀπό τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν καί το …τελεσίγραφο στήν Τουρκία περί τιμωρίας τῶν ὑπευθύνων ἐξεδόθη τήν ἑπομένη τό μεσημέρι τῆς Κυριακῆς στίς 12.32 μ.μ. Ἀντιθέτως, ἡ ἀνακοίνωσις καταδίκης γιά τό πρωτοσέλιδο ἐφημερίδος τοῦ ὁμίλου μας κατά τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν ἐξεδόθη τήν ἴδια ἡμέρα, δύο ὧρες μετά τήν ἀνάρτηση τῆς «δημοκρατίας» στά περίπτερα. Ἐάν πρόκειται γιά Ἕλληνες τά ἀνακλαστικά τῆς καταδίκης ἀπό τήν Ἑλληνική πολιτεία εἶναι ταχύτατα, ἐάν πρόκειται γιά Τούρκους δολιοφθορεῖς τῆς Σημαίας μας …εἶναι ἐξαιρετικά ἀργά. Ἴσως μέ κεντρική ἀπόφαση καί ὄχι ἀπαραιτήτως ἀπό τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν.

Τό τρίτο μέτωπο στό ὁποῖο ἡ κατάστασις εἶναι τεταμένη εἶναι στίς σχέσεις τῆς Λευκωσίας μέ τό ἐθνικό κέντρο. Πάγωσαν στήν κυπριακή πρωτεύουσα ἀπό τήν ἀποφυγή κάθε ἀναφορᾶς στό Κυπριακό στήν πρωθυπουργική ὁμιλία στόν ΟΗΕ. Τήν στιγμή μάλιστα πού ὁ Ἐρντογάν ἐκβιάζει γιά τόν διαμοιρασμό τοῦ φυσικοῦ πλούτου τῆς Μεγαλονήσου χωρίς προηγουμένη ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ. Οἱ καταγγελτικοί τόνοι πού χρησιμοποίησε ὁ Πρόεδρος Ἀναστασιάδης στήν Γενική Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ ἦσαν σέ τεραστία ἀπόσταση ἀπό ὅσα διεκήρυξε ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός.

Εἶναι θέμα χρόνου νά ἐκδηλωθοῦν οἱ πρῶτες ἀντιδράσεις μέ τήν κατηγορία τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς Κύπρου ἀπό τό ἐθνικό κέντρο. Ἡ Λευκωσία τίς ἀποτρέπει μέ πολύ κόπο ἀντιλαμβανομένη τήν ζημία πού θά γίνει. Ὁ Ἑλληνισμός ὅμως δέν ἔχει αὐτήν τήν στιγμή τήν πολυτέλεια τῆς διασπάσεως. Οὔτε στήν Θράκη ἀντέχει –μέ ἀφορμή τήν διάλυση ταξιαρχιῶν καί τά μαξιμαλιστικά αἰτήματα τῆς μειονότητος– νά καταστεῖ ἡ περιφέρεια αὐτή ντέ φάκτο τουρκική ἐπαρχία. Οὔτε στό Καστελλόριζο μέ τήν Σημαία ἀντέχει προσβολές, θέματα γιά τά ὁποῖα ἡ Πολιτεία πρέπει νά ἀντιδρᾶ ἀμέσως καί ὄχι βραδυφλεγῶς. Καί βεβαίως οὔτε γιά τήν Κύπρο. Ἡ Πολιτεία βαδίζει πλέον πάνω σέ τεντωμένο σχοινί στά ἐθνικά καί ὡς καλός ἀκροβάτης πρέπει νά ἰσορροπήσει μεταξύ τῶν διεθνῶν ὑποχρεώσεων καί τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος τῆς χώρας μας. Ὅσο εἶναι καιρός…

https://www.estianews.gr/kentriko-thema/isorropia-pano-se-tentomeno-schoini-se-thraki-kastellorizo-kypro/

ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ ΣΕ ΜΚΟ

Κύκλωμα «φόρτωνε» με μετανάστες τη Μυτιλήνη και παρεμπόδιζε τις επιχειρήσεις της Ακτοφυλακής

Mε προκάλυμμα την υποτιθέμενη αλληλεγγύη και με «ασπίδα» τους ανύπαρκτους ελέγχους για τη λειτουργία των ΜΚΟ δρούσε στη Λέσβο ένα οργανωμένο κύκλωμα δουλεμπόρων, στο οποίο εμπλέκονται συνολικά τέσσερις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Ως τώρα δεν έχει αποκαλυφθεί ποιες είναι, ωστόσο το κοινό αίσθημα απαιτεί να δοθούν στη δημοσιότητα οι επωνυμίες τους.

Ανάμεσα στα 33 μέλη τους είναι Γερμανοί, Ελβετοί, Γάλλοι, Βούλγαροι, Ισπανοί, Αυστριακοί και Νορβηγοί, καθώς και δύο υπήκοοι τρίτων χωρών – ένας Ιρανός και ένας Πακιστανός. Εις βάρος των συνολικά 35 αλλοδαπών σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα για συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, κατασκοπία, παραβίαση μυστικών της Πολιτείας και παραβάσεις του Κώδικα Μετανάστευσης, κατά περίπτωση.

Με «βιτρίνα» την ανθρωπιστική δράση, οι δράστες παρείχαν σε όσους υπηκόους τρίτων χωρών έφταναν από την Τουρκία και είχαν οικονομική δυνατότητα πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα για τους χώρους συγκέντρωσης στα τουρκικά παράλια και τον χρόνο μεταφοράς προς τη Λέσβο, τις συντεταγμένες (γεωγραφικό μήκος και πλάτος) συγκεκριμένων προσφυγικών ροών και της κατεύθυνσής τους σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, τον αριθμό των υπηκόων τρίτων χωρών που επέβαιναν σε λέμβους, την κατάσταση που επικρατούσε κατά τη διάρκεια της πλεύσης, τον χώρο όπου θα αποβιβάζονταν ως τελικό προορισμό, ακόμη και λεπτομέρειες για τους χώρους διαμονής στο ΚΥΤ της Μόριας. Παράλληλα, μέσω της εκτεταμένης χρήσης εφαρμογής τηλεφωνικών συνδέσεων που ενεργοποιούσε κατά τις επιχειρήσεις διάσωσης, το κύκλωμα εμπόδιζε το έργο των σκαφών της Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Όλα αυτά γίνονταν με επικοινωνίες μέσα από κλειστές ομάδες και εφαρμογές στο διαδίκτυο, ώστε να μοιράζονται «αθόρυβα» οι πληροφορίες σχετικά με τα σημεία αναχώρησης και άφιξης για τις βάρκες, ενώ το κύκλωμα παρείχε και λεπτομέρειες για το ΚΥΤ της Μόριας. Η δράση του, που προσδιορίζεται από τον περασμένο Ιούνιο, αποκαλύφθηκε ύστερα από πολύμηνη έρευνα της Ασφάλειας Μυτιλήνης. Οπως εκτιμάται, είχε οργανώσει τουλάχιστον 32 δουλεμπορικές μεταφορές προς την Ελλάδα και πέρασε παράνομα στη χώρα μας περισσότερους από 3.000 παράνομους μετανάστες!

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την ΕΥΠ, την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και τις Διευθύνσεις Διαχείρισης και Ανάλυσης Πληροφοριών, Αλλοδαπών Αττικής και Εγκληματολογικών Ερευνών, το Τμήμα Συλλογής και Διαχείρισης Πληροφοριών Βορείου Αιγαίου, το Τμήμα Διαχείρισης Μετανάστευσης Λέσβου, την 9η Περιφερειακή Διοίκηση Λιμενικού Σώματος και το Κεντρικό Λιμεναρχείο Μυτιλήνης. Η προανάκριση βρίσκεται σε εξέλιξη προκειμένου να προσδιοριστούν όλο το εύρος της παράνομης δραστηριότητας της εγκληματικής οργάνωσης και οι διασυνδέσεις της.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, στην Ελλάδα την τελευταία επταετία (από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 20 Σεπτεμβρίου φέτος) έχουν εισέλθει παράνομα 1.256.190 παράνομοι μετανάστες. Από αυτούς, οι 1.202.185 έφτασαν από θαλάσσης στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου. Οι υπόλοιποι 54.005 εισήλθαν από τον Εβρο.

Μόνο μέσα στο 2020 από τα σύνορα που φυλάσσονται εισήλθαν 3.541, ενώ στα νησιά αφίχθησαν 9.036. Και αυτοί είναι (μόνο) οι καταγεγραμμένοι, καθώς, όπως προκύπτει από σχετικές αναφορές, πολλοί μεταφέρονται με την αρωγή ΜΚΟ απευθείας από τα σύνορα στις μεγαλουπόλεις με κλεμμένα αυτοκίνητα, τα οποία οδηγούν ανήλικοι εξωτερικοί συνεργάτες των δουλεμπορικών κυκλωμάτων επ’ αμοιβή! Την ίδια επταετία 1.948 μετανάστες πνίγηκαν ή χάθηκαν από άλλα αίτια.

«Η μείωση των ροών και ο ρόλος ορισμένων ΜΚΟ απετέλεσε εδώ και μήνες βασική προτεραιότητα όλων των εμπλεκόμενων Αρχών. Συνεργαζόμαστε με πολλές οργανώσεις που έχουν συμβάλει στην αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού. Όμως, δεν γίνονται ανεκτές ΜΚΟ με παράνομη δράση. Η ολοκλήρωση του μητρώου ΜΚΟ θα βοηθήσει αποφασιστικά σε αυτή την κατεύθυνση. Συγχαρητήρια σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς» δήλωσε για την υπόθεση ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης.

Γιατί η κυβέρνηση δεν ανακοινώνει τα ονόματά τους;

Συνεχίζεται το μπάχαλο με τις ΜΚΟ, οι οποίες εξακολουθούν να αλωνίζουν ανεξέλεγκτα, ιδίως στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Η Αστυνομία ανακοίνωσε χθες την εξάρθρωση οργανωμένου κυκλώματος μεταφοράς αλλοδαπών στη Λέσβο, στο οποίο εμπλέκονται συνολικά τέσσερις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), χωρίς ωστόσο να ανακοινώσει ποιες οργανώσεις είναι αυτές, την ίδια ώρα που το περιβόητο μητρώο των ΜΚΟ αγνοείται και καμία εξ αυτών δεν φαίνεται να έχει αποχωρήσει από την Ελλάδα.

Η έλλειψη συντονισμού στην κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης είναι προφανής και έχει αποδειχθεί όλο το προηγούμενο διάστημα. Αποκορύφωμα, η κατάργηση και στη συνέχεια η επανασύσταση του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, γκάφα που αναγνώρισε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Η ουσία είναι πως η κατάσταση εξακολουθεί να είναι συγκεχυμένη, με τον καθέναν να δρα ανεξέλεγκτα και κανείς να μη γνωρίζει ποιοι πραγματικά κινούνται με ουσιώδες ενδιαφέρον για μετανάστες και πρόσφυγες και ποιοι (μάλλον οι περισσότεροι) για ιδία οφέλη και προσωπικά οικονομικά συμφέροντα.

Στις αρχές Φεβρουαρίου η κυβέρνηση κατέθεσε και πέρασε από τη Βουλή τροπολογία, σύμφωνα με την οποία συστήνεται μητρώο, στο οποίο θα πρέπει να εγγραφούν όλες οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε θέματα διεθνούς προστασίας, μετανάστευσης και κοινωνικής ένταξης, και στο οποίο καταχωρίζονται τα μέλη, οι υπάλληλοι και οι συνεργάτες των εν λόγω οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο, πάντως, οκτώ μήνες αργότερα δεν έχει υπάρξει, ενώ οι τελευταίες εξελίξεις στη Μόρια ξεσκέπασαν το πρόβλημα που προσπαθούσε να κρύψει η κυβέρνηση κάτω από το χαλί.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ