Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2019

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ - (ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ''ΦΥΛΛΑ ΚΑΤΟΧΗΣ'')

Ένα βιβλίο συγκλονιστικό, με πολλά μηνύματα ψυχικής δύναμης και θάρρους, γραμμένο με αυθεντικότητα …
από το βιβλίο: Φύλλα Κατοχής, της Ιωάννας Τσάτσου,εκδόσεις Εστίας, σ. 26-29
 
25 Νοεμβρίου 1941
Είναι νύχτα. Κρύο, χιονιάς, πείνα.
Τί θά γίνη μέ τή πείνα ; Τί θά γίνη μέ τή πεί­να των παιδιών ;

Έβλεπα το πιο θαυμάσιο όνειρο. Ένα πολύ μακρύ τραπέζι στολισμένο μέ τα πιο όμορφα φα­γητά καί γλυκά. Στήν κορυφή καθότανε ό μικρός Χριστός καί γύρω τά άπειρα ελληνόπουλα. “Ολα έτρωγαν μέ βουλημία καί απόλαυση, πασαλειμένα ώς τ’ αύτιά. Άνάμεσά τους πολλοί μικροί μου φί­λοι, μου έκλειναν τό μάτι χαρούμενα.

Ξύπνησα μέ τό αίσθημα πώς έβγαινα άπό τον παράδεισο καί βούλιαζα σιγά, ξύπνια, σ’ ένα γνώριμον έφιάλτη. Το δωμάτιό μου είναι παγωμένο. Πεινώ. Ποτέ δέ σηκώνομαι άπό τό τραπέ­ζι χορτάτη. Γύρω μου έρχονται όλα τά παιδικά προσωπάκια τής Πλάκας, μά όπως είναι στ’ αλή­θεια, σκελετωμένα, όλο μάτια. Μάτια γεμάτα άπο- ρία, πού δέ καταλαβαίνουν. Τί νά καταλάβουν ; Πώς στέρεψε ή γη ; Πώς στέρεψε ή άγάπη ; Καί είναι πάρα πολλά. Τά γνωρίζω ολα άπό τούς μή­νες τού πολέμου. Έχω έπιστρατέψη τις φίλες μου νά μου μαζεύουν καί τό τελευταίο ψιχουλάκι τροφής. Το ίδιο κάνω κι εγώ. Η Ειρήνη Ισιμπούκη (1) μου φέρνει σέ τενεκεδάκια κονσέρβας ό,τι βρίσκει. Καί στο σούρουπο, μέ τό φακό στο χέρι, άναζητουμε αύτά τά παιδιά στις σκοτεινές κάμαρες των παλιών σπιτιών, νά τούς μοιράσομε ό,τι έχωμε.
(1 ) ‘Η Ειρήνη Τσιμπούκη, αδερφική φίλη μου, άπό τις πιο αξιόλογες έλληνίδες γιά τό μυαλό της, τή μόρφωσή της καί τή μεγάλη καρδιά της.
Χτές βράδυ ό μικρός Στέφανος Μιχαλόπουλος, στην οδό Θουκυδίδου 10, μοναχός του, ξαπλωμένος στή γωνιά τής ερειπωμένης κάμαρας, περίμενε. Μάς περίμενε δπως κάθε βράδυ μέ τά μάτια καρ­φωμένα στην πόρτα.
“Οταν δε γνωρίζεις, μπορείς ίσως να βρής λίγη γαλήνη. Μά όταν έχεις φιλία μέ τό παιδί, αύτή τη φιλία πού σου χαρίζει άνετα, καί σε εμπιστεύεται, καί δε γυρεύει, μά σέ κοιτάζει μέ τά μεγαλωμένα μάτια του καί περιμένει. Θεέ μου! δέ χωρεΐ πιά άναβολή, ουτε μέρας ουτε ώρας’ κάτι πρέπει νά γίνη. Πηγαινοέρχομαι στο δωμάτιό μου γιά νά ζε­σταθώ καί κάθομαι ξανά καί γράφω γιά νά πο­λεμήσω τούς εφιάλτες πού μέ κυκλώνουν.

26 Νοεμβρίου 1941
Τι θα τις κάνωμε τις μητέρες ; Τις βλέπω κάθε μέρα καί άπελπίζομαι. Είναι τόσες οί άνάγκες τους καί δ,τι προσφέρομε είναι έλάχιστο. Σήμερα πάλι ήρθαν όλες στην οδό Βύρωνος(ι). Ή Δέσποι­να Τατσιόγλου μέ τά τέσσερα παιδιά καί τον μικρό τον Στράτο δυο χρόνων. ‘Η “Αρτεμις Θεοφίλου κι’ αύτή μέ τέσσερα παιδιά, τά δυο τελευταία μωρά. Κλαίει μέ άπόγνωση γιατί συμπλήρωσαν τά δυό τους χρόνια καί χάνουν τό γάλα τού Ερυθρού Σταυ­ρού. Ή Τραμουντάνα, πού έχασε τον άνδρα της στή Σωτηρία, μέ τά πονεμένα της μάτια καί την άρρωστιάρικη λαχτάρα γιά τά δυό άγοράκια της. Ή Παναγάτου, που το απλληκάρι της , είκοσι χρονών, πέθανε από οιδήματα κι έτρεμε για τα άλλα τρία μικρότερα. Η Μαγουλιανού, με το όμορφο αγοράκι της που το σφίγγει διαρκώς στην αγκαλιά της, λες και με αυτό τον τρόπο θα το σώσει από το κακό. Η Νανάκη, πεντακάθαρη πάντα με τα τρία μωρά της. Και άλλες, και άλλες, αναρίθμητες άλλες.
Θεέ μου, να ζήσουν τα μωρά, να μην πεθάνει κανένα.
(1) Στήν οδό Βύρωνος είναι, τό γραφείο μας του ΕΟΧΛ.
.

22 Νοεμβρίου 1941
Πούλησα τό ποδήλατο των παιδιών μιά χρυσή λίρα καί πήγα στον Ασύρματο ν’ άγοράσω ό­σπρια. θάθελα πολύ νά βρώ καί λίγο λάδι καί κα­νένα αύγό.
Κάτι βρώμικοι, άξύριστοι άνθρωποι βγάζουν τά χέρια άπό τήν τσέπη καί μού δείχνουν, μυστικοί, σά ζάρια, μέσα στή φούχτα τους, δείγματα άπό φασόλια καί ρεβύθια. Φορτώθηκα δυο οκάδες φασόλι και δυο οκάδες φάβα και γύρισα σπίτι.

1 Δεκεμβρίου 1941
Τό πρωί, στήν οδό Βύρωνος, ήρθε καί μάς βρή κε ένας νέος άνδρας μ’ ένα παιδί στήν άγκαλιά του, Τρομάξαμε σάν είδαμε τό μικρό, τις σάρκες το») γεμάτες άπό άνοιχτές πληγές. Τον γνωρίσαμε άμέ σως, ήταν ό μικρός ό Καρκατζός. Είχαμε πάει σπίττ τους. Θυμόμουνα καλά τή μητέρα του, καθαρή καί. όμορφη, κι’ αύτόν καί τ’ άδερφάκι του πάντα φρον τισμένα.
—« Πώς άφήσατε τό παιδί καί κατάντησε ίτσι;» ρώτησα τρομαγμένη. Τότε ό νέος άντρας σπάσε. Θυμός ήταν, λυγμός ήταν, δέν ξέρω,
— «Έφυγε » μου είπε, «άφησε τά δυό παιδιά και εξαφανίστηκε ».
Κατάλαβα πώς οι υποψίες του για την απιστία τής γυναίκας τον βασάνιζαν πολύ περισσότερο από την αρρώστια τού παιδιού. “Όμως ξαφνικά ήμουνα σίγουρη πώς ή νέα γυναίκα αυτοκτόνησε. Ποιος ξέρει με ποιόν τρόπο σκοτώθηκε. Τη θυμάμαι τόσο τρυφερή μητέρα, τόσο περήφανη. Όταν τού είπα την σκέψη μου, ο νέος άντρας έπεσε σε συλλογή. Κρατήσαμε το μικρό Το πήγαμε στη Ριζάρειο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

free counters