ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ''ΕΝΔΟΧΩΡΑ'' (Σεπτέμβριος 2020) - ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ, ΘΥΣΙΣ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΣΠΙΩΝ, ΣΤΥΓΞ, ΟΡΤΑΚΙΟΪ κ.α.

Το 117ο τεύχος του περιοδικού «Ενδοχώρα» κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες.

Από την πλούσια θεματολογία των 88 σελίδων του νέου τεύχους ξεχωρίσαμε:

·        Τη μελέτη του καθηγητή Γενετικής του ΑΠΘ Κων. Τριανταφυλλίδη, για το θέμα που ταλαιπωρεί όλη την ανθρωπότητα, με τίτλο «Κορωνοϊός SARS - Cov-2»

·        Την αναφορά στα «Σεπτεμβριανά» και τούς διωγμούς των Ελλήνων τής Πόλης, από τον δρα Κοινωνιολογίας Θεοφάνη Μαλκίδη.

·        Την ιστορική καταγραφή για το πραγματικό νόημα της θυσίας Λακεδαιμονίων και Θεσπιέων, από τον φιλόλογο και συγγραφέα Αντ. Αντωνάκο, με αφορμή τη συμπλήρωση 2.500 ετών από τη μάχη των Θερμοπυλών.

·        Κείμενα ιστορικού ενδιαφέροντος από τον Δημ. Βαλασίδη (Ο Καπετάν Κόδρας και το στρατόπεδό του στην Καλαμαριά), τη Θέα Σεκριλάτζε (Είμαστε Γεωργιανοί, θα πεθάνουμε σαν Έλληνες), τη Δήμ. Ρετσινά (Όταν ο λοιμός ενέσκηψεν εις τας Αθήνας), τον Αθανάσιο Κόρμαλη (Στυγξ, η πηγή τού Άδη), του Κων. Μπατσιόλα (Ο βίος τού Γεωργίου Ακροπολίτη και η «Χρονική συγγραφή» του) και τον Π. Χ. Παπάζογλου (Η μονή της Δαδιάς Έβρου, που δημοσιεύθηκε στον Χρόνο τού Σουφλίου το 1910 και επιμελήθηκε ο Μιχ. Πατέλης). - ΔΕΙΤΕ το βίντεορεπορτάζ του Γ. Λεκάκη για το ΣΟΥΦΛΙ, ΕΔΩ.

·        Την παρουσίαση των χωριών του Ορτάκιοϊ στην Βόρεια Θράκη, από τον Θ. Κυρκούδη.

·        Την παρουσίαση του Μουσείου Φαλτάιτς στην Σκύρο, από την Αν. Φαλτάιτς.

·        Την εργασία της Όλγ. Κούρτογλου για την επιμορφωτική πολιτική στην Ελλάδα και στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας.

·        Τα αξιοπρόσεκτα λογοτεχνικά κείμενα του Αθανασίου Τσακνάκη (Οι ίπποι των Αβδήρων) και του Παναγιώτη Αντωνόπουλου (Η ρουλέτα).

·        Τα εύστοχα σχόλια για τα δρώμενα στη Θράκη και όχι μόνο από τους Σεμπαεδήν Καραχότζα, Μιχ. Σπανίδη, Στ. Αρσενίου, Ιω. Σαρσάκη και Δημ. Σαββίδη, αλλά και τις ενδιαφέρουσες βιβλιοκριτικές από τον Μιχ. Δανίκα, Ιακ. Θήρα Καραμολέγκο, Νικ. Κόκκα και Αθ. Τσακνάκη.

 

Αναζητήστε την «Ε» σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα.

Παραγγελίες ΕΔΩ και στο 6977462806

Περιοδικό «ENΔOXΩPA», Νικηταρά 23, 68131, Αλεξανδρούπολη, τηλ. 6977462806, e-mail.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1.10.2020.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 : ΙΣΤΟΡΙΕΣ - ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ (1940-1944) ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΕΡΖΑΚΗ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ «ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ»
Εκδόσεις ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ/ΕΥΘΥΝΗ

18/11/1940
Φεύγουμε για το Μέτωπο. Κυριακή απόγευμα ώρα 4.40΄. Όλη η κακομοίρα η Ρωμιοσύνη μας χαιρέτησε στο πέρασμά μας. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά. Μας στέλνουν φιλιά. Κάνανε το σταυρό τους κι ύστερα σηκώνανε στον ουρανό τα χέρια. Λυπάμαι τους συναδέλφους μου που δεν γνώρισαν τέτοιες στιγμές. Τα δάκρυα σούρχονται στα μάτια. Οι συνάδελφοι πρόσφεραν καραμέλες, τσιγάρα.
19/11/1940
Συναντήσαμε πρωί-πρωί ένα τραίνο με τραυματίες. Τα παιδιά γίνονται μελαγχολικά. Οι ελαφρά τραυματισμένοι είναι όρθιοι και μας χαιρετούνε γελώντας. Ρωτούν τι σύνταγμα είμαστε. Ένας τους φωνάζει: «Τους φάγαμε». Μας δίνουνε οι αξιωματικοί τη διαταγή να έχουμε τα όπλα μας γεμάτα (ίσως, μη φανεί αεροπλάνο).
20//11/1940
Όλα τα πράγματα γίνονται πολύτιμα: Ένα κομμάτι σπάγγου, ένα κομμάτι εφημερίδα, ένα σπίρτο. Καπνίζουμε το τσιγάρο ώσπου να κάψει το δάχτυλο.
Στρατόπεδο κοντά στον Άραχθο.
Βρέχει. Κλεισμένοι στ’ αντίσκηνο τρώμε καρύδια και κουραμάνα. Οι αρβύλες μας έχουν οκάδες τη λάσπη.
Την ώρα του προσκλητηρίου πέρασε ένα αυτοκίνητο με τέσσερις Ιταλούς αιχμαλώτους. Ο ένας, ο ταγματάρχης είναι ευδιάθετος, μασουλάει. Οι φαντάροι τούς προσφέρουν καρύδια, τσιγάρα. Είναι οι τρεις αχώριστοι. Όλοι αξιωματικοί. Ο ένας νέος, λιγνός, με ακαλλιέργητο γενάκι σκύβει το κεφάλι και δεν κοιτάζει γύρω, δεν μιλάει. Είναι ντροπιασμένος, αποφεύγει τα βλέμματά μας. Του προσφέρουν τσιγάρο και αρνείται ευγενικά.
Τα γράμματα του νεκρού. Τον βρήκανε νεκρό, έξω από το Καλπάκι. Ήτανε λέει, πεσμένος, ανάσκελα, ως 25 χρονών. Αντόνιο Τσεκκαρέλι τον έλεγαν. Του γράφει η μάνα του και ο θειος του με τη θεία νουνά του.
Λίγες λέξεις, τυπικές σχεδόν. Η μάνα: «Χαίρομαι που είσαι καλά. Μια mamma δεν μπορεί παρά να εύχεται το γρήγορο γυρισμό του γιου της. Τη φωτογραφία σου τη λάβαμε. Δε σου στείλαμε δικές μας, όχι γιατί δεν φροντίσαμε αλλά γιατί ο καιρός ήταν, αυτές τις μέρες συννεφιασμένος. Ο πατέρας σου κι οι αδερφάδες σου, σε χαιρετούν και προσμένουν να γυρίσεις. Απρίλης 1940».
Οι φαντάροι γελούνε χοντρά.
7/1/1941
Ποιος θα μου δώσει ποτέ πίσω τους μήνες αυτούς, τους μοναδικούς, που το παιδάκι μου μεγαλώνει, που κάθε μέρα του, κάθε στιγμή του είναι και μια καινούργια λέξη, μια καινούργια νόηση, μια καινούργια χαρά, και που εγώ δεν θα την ξαναβρώ ποτέ, δεν θα τις χαρώ ποτέ μου;
19/1/1941
Από το πρωί σήμερα βροντάει το κανόνι. Σαν βροντή. Ένας αυτόμολος που παρουσιάστηκε εδώ είπε πως οι Ιταλοί θάκαναν σήμερα γενική επίθεση. Λοιπόν αυτό είναι.
Η πρώτη και τελευταία ίσως προσπάθεια του Καμπαλέρο. Πίσω της -λέει το δελτίο του Στρατηγείου- κρύβεται τέλεια αποσύνθεση. Βλέπει τον κλοιό που περισφίγγεται γύρω από το Τεπελένι και αγωνίζεται να τον σπάσει.

-Τι μέρα είναι σήμερα;
-Στην κοινωνία των ανθρώπων Πέμπτη. Σ’ εμάς τίποτα.



ΛΟΓΟΜΝΗΜΩΝ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ

Του Ιωάννη Γιαννάκενα

Ἐκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ

Γιά σχεδόν 5 δεκαετίες τώρα, οἱ ἐντολοδότες τοῦ διεθνιστικοῦ ἐξουσιασμοῦ ἐπιδιώκουν μέσα ἀπό τήν «παγκοσμιοποίηση» νά μᾶς φορτώσουν μέ τήν ἀπολύτως ἐθνομηδενιστική «πολυπολιτισμικότητα».

Ὅπου ὑπάρχει ἡ δυναμική τοῦ χρήματος, αὐτό κατευθύνεται πλέον πρός ἰσοπέδωση καί ἀλλοίωση ὅλων ἐκείνων τῶν συνεκτικῶν στοιχείων πού κρατοῦν ἑνωμένα ἔθνη, κράτη καί κοινωνίες. Μοναδικός σκοπός ἡ ἀπόλυτη ἀνατροπή τῆς ἐσωτερικῆς ἄμυνας καί τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας τῶν λαῶν, ὥστε νά ἐπιτευχθεῖ παγκοσμίως ἡ πολυφυλετική καί πολυπολιτισμική πολτοποίηση.

Ἡ σύγχρονη αὐτή μορφή τοῦ καπιταλισμοῦ ἡ ὁποία ἔχει ἀπορροφήσει ὁλοκληρωτικά τήν πάλαι ποτέ προλεταριακή καί διεθνιστική «ἐπανάσταση», ἔχοντας πάντα ὡς σκοπό μία ἑνιαία ἀγορά, χωρίς ἐθνικούς δασμούς καί σύνορα, φθάνει σήμερα στό ἀπόγειό της μέ τήν ὑποκρισία τῆς ἀριστερᾶς, ἀλλά καί τῆς «φιλελεύθερης δεξιᾶς» νά συμμαχοῦν ἐναντίον σέ ὁτιδήποτε εἶναι παραδοσιακό καί στέκεται ὡς ἐμπόδιο στόν ἐπιδιωκόμενο παγκόσμιο χυλό. Πατρίδα, Ἔθνος, Γλῶσσα, Θρησκεία, Παράδοση… οἱ μεγάλοι ΕΧΘΡΟΙ.

Ὑπερεθνικές καί Παγκόσμιες ἑταιρίες, ὀργανισμοί καί πολυεθνικές, προωθοῦν καί ἀποδομοῦν ἐθνικές οἰκονομίες καί κοινωνικές συνοχές, μισώντας ὁτιδήποτε τό ΕΘΝΙΚΟ, ὁτιδήποτε ἔχει σχέση μέ τήν ΙΣΤΟΡΙΑ, στοχεύοντας στήν ἀλλαγή καί ΝΕΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ τῆς παγκόσμιας ἱστορίας, δια-γράφοντας καί ἀλλοιώνοντας τά δεδομένα καί τά γεγονότα πού κατέγραψαν τήν ἱστορία μας ὥς τώρα, θέλοντας μία νέα παγκόσμια ἱστορία μέ τήν ἀπόλυτα ὑλιστική καί ἐθνομηδενιστική ὀπτική.

Ἡ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ αὐτή ἐπέλαση τῶν παγκοσμίως ἐπελαυνόντων ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ τά τελευταῖα χρόνια ἔχει περάσει σέ νέα φάση τοῦ σχεδίου, πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ πληθυσμῶν μέ ὑποτιθέμενες «προσφυγικές» καί «μεταναστευτικές» ἐποικιστικές εἰσβολές κυρίως στήν Εὐρώπη… Δυστυχῶς μέ τήν Ἑλλάδα στό μάτι τοῦ κυκλώνα, ὅπου ἡ ΕΙΣΒΟΛΗ καί ὁ ξεκάθαρος ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ἔχει κυρίως ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. Ἡ δέ ΥΠΕΡενεργητικότητα τοῦ «Ἐπιτηδείου Οὐδέτερου» ΤΟΥΡΚΟΥ ἐκμεταλλεύεται τίς συνθῆκες αὐτές.

Στήν ΕΠΙΒΟΥΛΗ αὐτή τῆς «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΕΩΣ» εἶναι κραυγαλέα ὁλοφάνερη ἡ ΤΑΥΤΙΣΗ καί συνεργασία τῶν μισθοφορικῶν ὁμάδων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τῶν περισσοτέρων «Μ.Κ.Ο.», ἱδρύματα τοῦ Σόρος καί ἄλλων ἀκροκαπιταλιστικῶν πλουτοκρατικῶν «ὁμίλων» πού ἐπιβουλεύονται στήν οὐσία ὄχι μόνο τά ΕΘΝΗ, ἀλλά τόν ἴδιο τόν ΑΝΘΡΩΠΟ!

Ἡ προσπάθεια αὐτή ὅλων αὐτῶν τῶν ἐθνομηδενιστῶν ἔχει δημιουργήσει μέσα στίς σύγχρονες κοινωνίες τό ΜΙΣΟΣ καί τήν ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ὅλων ἐκείνων τῶν στοιχείων πού ἦσαν ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΑΝ.

Ἡ τραγική δέ ἐξέλιξη μέ τήν πολυφυλετική ἀλλοίωση τῆς κοινωνίας εἶναι ὅτι ἡ «παραδοσιακή» Ταξική Πάλη ἀπέκτησε φυλετική καί θρησκευτική διάσταση σπέρνοντας ΜΙΣΟΣ «ΕΜΦΥΛΙΑΚΟ»… ἀπόδειξη ὁ μεγάλος ἀριθμός συλληφθέντων «ἀλλοδαπῶν δευτέρας γενιᾶς» σέ κάθε διαδήλωση μέ «ἐπεισόδια»… Σέ αὐτούς τούς ἀνθρώπους ἑπόμενο εἶναι νά μήν τούς λέει κάτι ἡ Σημαία τῆς Ἐλευθερίας καί τοῦ Σταυροῦ, διότι ΚΑΝΕΙΣ πρόγονός τους ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ὑπερασπίζοντας αὐτήν τήν ΠΑΤΡΙΔΑ ἤ αὐτό τό ΕΘΝΟΣ, ἀντιθέτως πολύ πιθανῶς νά πολέμησαν ΕΝΑΝΤΙΩΝ τῶν ΕΛΛΗΝΩΝ. Ἔτσι σαφῶς καί δέν δημιουργεῖται «κοινωνική εὐαισθησία» ἀπέναντι στόν γείτονά μας … στόν συνάνθρωπό μας.

Ἡ κατάληξη αὐτῶν τῶν δεκαετιῶν ἐθνομηδενιστικῆς ἐπέλασης καί εὐνουχισμοῦ τῆς κοινωνίας, τῆς παιδείας καί τοῦ πολιτισμοῦ μας, μᾶς ἔχει ὁδηγήσει στήν χειρότερη πιθανῶς ἐξέλιξη καί αὐτή εἶναι ὁ ΑΝΘΡΩΠΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ!!!

Μεγάλη μερίδα τῆς «κοινωνίας» βρίσκεται σήμερα νά «ΜΙΣΕΙ ΤΑ ΑΝΤΕΡΑ ΤΗΣ…», δικαίως ἤ ἀδίκως… Μισεῖ τό κράτος, τήν ἀστυνομία, τόν γείτονα, τήν Ἐκκλησία, τόν Στρατό, χωρίς νά νιώθει κάτι ἑνωτικό… Ἡ ἐγκληματικότητα συνεχῶς αὐξάνεται ὅπως καί ἡ ἀδιαφορία γιά τόν συνάνθρωπό μας τό ἴδιο…. Αὐτό εἶναι τό ἀποτέλεσμα ὅταν ἀπαξιώνουμε τά στοιχεῖα πού μᾶς ἑνώνουν ὡς διαχρονική πορεία ἑνός Ἔθνους.

Γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες αὐτό δέν ἐπιτρέπεται νά συμβεῖ … Χιλιάδες χρόνια τώρα δημιουργήσαμε Πολιτισμό, δώσαμε στόν ἄνθρωπο τήν ΣΚΕΨΗ καί τήν ΓΝΩΣΗ πού τόν βοήθησαν νά πλησιάσει τήν ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΘΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ἔφτασε τόν ἄνθρωπο ὅσο πιό κοντά μποροῦσε στό ΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ καί αὐτό πρέπει ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ νά τό ὑπερασπιστοῦμε μέ νύχια καί μέ δόντια, διότι εἶναι ἡ παγκόσμια κληρονομιά μας πρός τούς συνανθρώπους μας.

Γιά νά γίνει ὅμως αὐτό, θά πρέπει πρῶτα ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ, νά κατανοήσουμε ποιά εἶναι αὐτή καί ποιές οἱ εὐθύνες μας, νά βροῦμε τό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ στά κείμενά μας, νά ἀντιληφθοῦμε τά ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΛΥΠΤΑ καί ὄχι τά «μάρμαρα», νά λειτουργήσουμε ὡς ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ τουριστικοί ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ…

Πρέπει ὅλοι, ἀλλά καί ὁ καθένας μας χωριστά νά ἀναλογιστοῦμε τίς ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ, γιά ἕνα Ἔθνος, γιά μία Πατρίδα, γιά τήν Ὀρθοδοξία πού σήμερα δοκιμάζονται.

Νά κρατήσουμε ΟΡΘΙΑ τήν ΣΗΜΑΙΑ - ΣΥΜΒΟΛΟ τῆς ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ καί Τοῦ ΣΤΑΥΡΟΥ. Σύμβολο τῆς ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ

ΜΕΧΜΑΝΑ : ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ, ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΧΩΡΙΟ ΣΤΟ ΟΡΕΙΝΟ ΚΑΡΑΜΠΑΧ

Του Σάββα Καλεντερίδη

Το περασμένο σαββατοκύριακο βρεθήκαμε στο Αρτσάχ - ορεινό Καραμπάχ, ως παρατηρητές στις εκλογές του εκεί αυτόνομου κράτους, κατόπιν πρόσκλησης της Αρμενικής Ομοσπονδίας Ευρώπης για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία. Τη Δευτέρα, και αφού είχαμε επιτελέσει το καθήκον και την αποστολή του παρατηρητή, αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το ένα και μοναδικό ελληνικό χωριό το οποίο μάθαμε (ομολογουμένως με έκπληξη) ότι υπάρχει εκεί!

Το ΥΠΕΞ της Δημοκρατίας του Αρτσάχ μάς χορήγησε ένα αυτοκίνητο με τον οδηγό του και έναν μεταφραστή, Έλληνα πολίτη αρμενικής καταγωγής που φοιτά στη σχολή Καλών Τεχνών του Ερεβάν, τον Χοβίκ Κασαπιάν.

Όταν επιβιβαστήκαμε στο αυτοκίνητο μας περίμενε δεύτερη έκπληξη, αφού ο οδηγός μας είπε: «Και γιατί δεν παίρνετε μαζί σας τον Κώστα τον Έλληνα, που κατάγεται και μένει στο Στεπανακέρτ;*». Φυσικά τον πήραμε και μπήκαμε στο δρόμο για το ελληνικό χωριό, το οποίο φέρει επάξια τον τίτλο της πιο απομακρυσμένης αποικίας των Ελλήνων μεταλλωρύχων του Πόντου!

Στεπανακέρτ

Αφού περάσαμε από την επαρχία Αγντάμ, που μέχρι το 1994 ανήκε στην επικράτεια του Αζερμπαϊτζάν και τώρα ελέγχεται από τις ένοπλες δυνάμεις του Αρτσάχ, και αφού περάσαμε από το επιβλητικό κάστρο και τον αρχαιολογικό χώρο της Τιγρανόκερτας, που έχτισε ο Τιγράνης, ο Μεγαλέξανδρος των Αρμενίων, φθάσαμε στο Μαρτακέρτ, την πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στην οποία ανήκει το Μεχμανά.

Εκεί ο Κώστας ζήτησε να πάρει ορισμένες προμήθειες για να μας κάνει το τραπέζι. Στην αρχή του είπαμε να μην πάρει τίποτα γιατί δεν είχαμε χρόνο, δεδομένου ότι μόνο για το πηγαινέλα χρειαζόμασταν συνολικά πέντε ώρες. Ήταν αμετάπειστος. Στη συνέχεια ζητήσαμε να πληρώσουμε εμείς το αντίτιμο των προμηθειών και φυσικά αντιμετωπίσαμε ακόμα πιο ισχυρή άρνηση.

Εκεί, στο παντοπωλείο, συναντήσαμε μισή ντουζίνα στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων του Αρτσάχ. Ο ένας, μόλις άκουσε ότι μιλάμε ελληνικά, μας είπε «καλημέρα» χωρίς να ξέρει πολλά πράγματα εκτός από ορισμένες ελληνοποντιακές λέξεις. Μας είπε ότι είναι Ελληνοαρμένιος, η γιαγιά του είναι από το Μερχανά, μας αγκάλιασε και μετά μας αγκάλιασαν και οι άλλοι στρατιώτες και μας έδειξαν πόσο ψηλά έχουν στη συνείδησή τους τους Έλληνες.

Στη συνέχεια πήραμε τον ανηφορικό δρόμο για το ελληνικό χωριό που στέκεται για περίπου διακόσια χρόνια πάνω σε μια βουνοκορφή του Αρτσάχ, απομονωμένο και μακριά από καθετί ελληνικό, αφού η πιο κοντινή ελληνοποντιακή αποικία –το Αλαβερντί της Αρμενίας– απέχει περίπου 400 χλμ. Αυτό σημαίνει, με όρους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού,

περίπου... 30 μέρες δρόμο.

Μετά από ανάβαση σε έναν κατεστραμμένο δρόμο, διαδρομή που διήρκεσε περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά από το Μαρτακέρτ, και αφού διανύοντας τα τελευταία πέντε χιλιόμετρα νιώσαμε τι θα πει... Camel Trophy, φτάσαμε στην κορυφή του βουνού, στα 1.300 μέτρα, κι από κει κατηφορίσαμε, με κατεύθυνση βόρεια. Μετά από λίγο, όταν φάνηκαν τα οπωροφόρα δένδρα μέσα στο δάσος, καταλάβαμε ότι πλησιάζουμε στο χωριό.

Το πρώτο σπίτι μόλις μπαίνουμε στο χωριό, δεξιά, είναι του Κόλια, όπως αποκαλούν τον Νίκο Ιωαννίδη, πατέρα του Κώστα που μας συνόδευε. Μας υποδέχτηκε στην αυλόπορτα.

Ενενήντα ενός ετών, καλοστεκούμενος, μας καλοδέχεται στα ποντιακά: «Καλώς έρθετε». Στη συνέχεια μας εξιστορεί την ιστορία του χωριού – όσα ήξερε, δηλαδή, από αυτήν. Σύμφωνα με τον Κόλια, το χωριό χτίστηκε από Έλληνες της Τραπεζούντας και της Χαλδίας πριν από πολλά-πολλά χρόνια (ίσως πάνω από δυο αιώνες), οι οποίοι έφθασαν επειδή είχαν πληροφορηθεί ότι στην περιοχή, στα σωθικά του βουνού, κρύβονται αποθέματα χρυσού και αργύρου.

Ο Κόλιας Ιωαννίδης μαζί με τον γιο του Κώστα και τον υπογράφοντα

Δεν ήταν σε θέση να μας πει και δεν είχαμε κι εμείς τη δυνατότητα να ερευνήσουμε ποιοι ήταν οι πρώτοι οικιστές, οι ιδρυτές του Μεχμανά. Πάντως στο χωριό υπήρχαν οικογένειες με τα επώνυμα Ακριτίδη, Παπαδόπουλου, Πουταχίδη, Στυλιανίδη, Ιωαννίδη, Λαβασίδη.

Επίσης, ο Κόλιας μας πληροφόρησε ότι στο χωριό λειτουργούσε εκκλησία με Έλληνα παπά και σχολείο με Έλληνα δάσκαλο, που δίδασκε με βάση ελληνικό πρόγραμμα διδασκαλίας! Μάλιστα μας είπε ότι ο ίδιος, που γεννήθηκε το 1924, πήγε σε ελληνικό σχολείο και έμαθε να γράφει και να διαβάζει ελληνικά. Δάσκαλός του ήταν ο Λαβασίδης, ο οποίος έφερνε τα βιβλία από την Τιφλίδα.

Pontos news

Η ΜΟΡΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΑΠΕΡΑΝΤΟΣ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΣ! - ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΔΙΑΦΗΜΙΣΜΕΝΟ...ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ; ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Η έκταση στη Μόρια, που μέχρι πρότινος φιλοξενούσε χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες σε βάρος των κατοίκων της περιοχής, έχει πλέον μετατραπεί σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο, ο οποίος απειλεί τη δημόσια Υγεία και το περιβάλλον. 

Μπάζα, χιλιάδες πλαστικά μπουκάλια, σκουριασμένα αντικείμενα, κομμένα ξύλα, ρούχα και ό,τι άλλο μπορείς κανείς να φανταστεί συνθέτουν το σκηνικό στον πάλαι ποτέ μεγαλύτερο καταυλισμό προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη.

Υπενθυμίζεται ότι πριν από περίπου έναν μήνα ο καταυλισμός κάηκε ολοσχερώς, αφήνοντας για μερικές ημέρες αστέγους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες.

Που είναι το πολυδιαφημισμένο επιτελικό κράτος να δώσει μια λύση στο πρόβλημα; Κάηκε που κάηκε η περιοχή, γιατί να υπομένει και τις συνέπειες τις κυβερνητικής αδιαφορίας ακόμα και τώρα;

Ένας από τους κατοίκους της περιοχής, που επί πέντε συναπτά έτη έβλεπε τον τόπο όπου μεγάλωσε να λεηλατείται βάναυσα για χάρη του… ανθρωπισμού και την εγκληματικότητα να οργιάζει, ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις σχετικές φωτογραφίες, προειδοποιώντας παράλληλα τους αρμόδιους φορείς πως, αν δεν υπάρξει άμεση περισυλλογή, με την πρώτη δυνατή βροχή τα περισσότερα σκουπίδια θα βρεθούν στη θάλασσα.

      

NEWSBREAK.GR

ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ - ''ΓΙΑΤΙ ΧΑΙΡΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΠΑΤΕΡΑ'';

Του Ιωάννη Θ. Μάζη, Καθηγητού Γεωπολιτικής, ΕΚΠΑ

α) Η Ελλάδα δεν “εξαγόρασε κανενός είδους αποτροπή” λόγω της επισκέψεως του κου Πομπέο στην Θεσσαλονίκη και εις την Σούδα. Μόνον ως ευφυολόγημα δύναται να θεωρηθεί αυτή η φράσις. Ευφυολόγημα που καθίσταται προφανές μέσω της αναλύσεως του όρου αυτού: ο “αποτρέπων” αποθαρρύνει ή εξαναγκάζει τον αντίπαλο, από το να προβεί σε επικίνδυνες και ανεπιθύμητες ενέργειες εναντίον του. Εάν ο αποτρέπων επιθυμεί να αποτρέψει μιαν ένοπλην επίθεση εναντίον του υιοθετεί και την ανάλογον μορφήν αποτροπής. Πείθει δηλαδή τον αντίπαλον ότι το κόστος το οποίον θα καταβάλει επιτιθέμενος θα είναι απολύτως ασύμφορον εν σχέσει με τα πιθανώς αναμενόμενα κέρδη που θα ηδύνατο να του αποφέρει η επίθεσίς του αυτή. Και εις τα τρία όμως είδη της “αποτροπής” δηλαδή: i) αποτροπή δια της παρουσίας, ii) αμυντική αποτροπή και iii) αποτροπή δι’ αντιποίνων επιβάλλεται, ως κοινός παρονομαστής, η εθνοκρατική βούλησις και δράσις δι’ ιδίων μέσων και δυνάμεων. Από του σημείου αυτού και εντεύθεν δύναται ο αποτρέπων να καταφύγει και εις τις συμμαχίες του, οι οποίες αποδεδειγμένως τον έχουν στηρίξει και υπερασπίσει “θερμώς” ή διπλωματικώς εις κρισίμους συνθήκας κατά το παρελθόν και δεν τον εγκατέλειψαν εις την τύχην του, ούτε βεβαίως ηνέχθησαν τους αντιπάλους του. Όπως, δεν έπραξαν πχ οι ΗΠΑ κατά τον Αττίλα Ι και ΙΙ. Όπως δεν έπραξε το ΝΑΤΟ σε πλείστες όσες περιπτώσεις, όπως και η σημερινή κατάστασις των εκνόμων παραβιάσεων κάθε εννοίας διεθνούς δικαίου εις βάρος της Ελλάδος από την Τουρκίαν. Από αυτές τις συμμαχίες δεν “εξαγοράζεις αποτροπή”. Εξαγοράζεις απλώς, χρόνο (με βαρύτατα τιμήματα) ώστε να προετοιμάζεσαι για την άσκηση της αποτροπής δι ιδίων μέσων, έναντι του αντιπάλου… Αυτό μόνον. Και εις αυτήν την περίπτωση φροντίζεις να καταβάλεις ανάλογο κόστος και να λαμβάνεις αντίστοιχα ανταλλάγματα… Το ακριβώς αντίθετο από την ιδική μας στάση, δηλαδή.

β) “Ο κος Πομπέο προτίμησε την Ελλάδα και την Κύπρο και όχι την Τουρκία! Αυτό είναι σημαντικότατη ένδειξη προτιμήσεως, υποστηρίξεως και φιλίας” λέγουν κάποιοι…

β.1) Εγώ καλοπίστως αναρρωτώμαι: Μα στην Ελλάδα (Μακεδονία) δεν θέλει να εδραιώσει την αμερικανική ενεργειακή κυριαρχία ο κος Πομπέο και να δημιουργήσει κοινοπραξίες εις τους λιμένες Θεσσαλονίκης, Καβάλας και Αλεξανδρουπόλεως όπου θα εντάξει υποχρεωτικώς και το κράτος των Σκοπίων;

β.2) Εις την Μακεδονία δεν ενδιαφέρονται οι ΗΠΑ να προωθήσουν το δίκτυο αγωγών φυσικού αερίου Tap και ΙGB, όπως και του Τερματικού Σταθμού Yγροποιημένου Φυσικού Αερίου Αλεξανδρούπολης (FSRU Αλεξανδρούπολης) “ως έργα διαφοροποιήσεως των πηγών ενεργειακής προμηθείας της Βαλκανικής Ζώνης και απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο”?

β.3) Εις την Σούδα δεν ενδιαφέρονται οι ΗΠΑ να επεκτείνουν τις αμερικανικές υποδομές (Προβλήτα Κ14 κ.τ.λ) και την διάρκεια της Συμφωνίας από ετήσια σε πενταετή? Άλλωστε, Ο ελλιμενισμός του “Hershel Woody Williams” προεβλέπτο ήδη στην εσχάτως υπογραφείσα ελληνο/αμερικανική Αμυντική Συμφωνία, όπου περιλαμβάνεται καιο ελλιμενισμός αμερικανικών αεροπλανοφόρων, ελικοφόρων πλοίων, υποβρυχίων, πολεμικών πλοίων επιφανείας καθώς και αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου κλπ. και δεν αποτελεί ούτε καινοφανές γεγονός, ούτε και αντικείμενον πανηγυρισμών.

β.4) Την Κύπρο δεν ενδιεφέροντο οι ΗΠΑ να πιέσουν δια να μην επιμείνουν εις το βέτο των για την Λευκορωσία εάν δεν εξηγγέλοντο και αντίστοιχες κυρώσεις δια την Τουρκίαν? Το επέτυχαν και αυτό!

β.5) Την άγρα ψήφων της ελληνικής και ελληνοκυπριακής ομογενείας, εις κρισίμους για την επανεκλογήν του κου Τράμπ, Πολιτείας (π.χ. Φλόριδα), ποιός θα την διενεργούσε άν όχι ο κος Πομπέο και μάλιστα τώρα;

Γιατί λοιπόν ο κος Πομπέο να υπάγει εις την Τουρκίαν; Τί να κάμει; Προς τί οι πανηγυρισμοί;

Άλλωστε, τα δείγματα περί «αμερικανικών ανταλλαγμάτων» είναι αρνητικά έως ανύπαρκτα, εις βάρος του «εξαιρετικού συμμάχου των ΗΠΑ» δηλαδή της Ελλάδος, για όλα τα ανωτέρω. Αποτελεί προκλητική περιφρόνηση της Ουάσιγκτον εις βάρος της «προβλεψίμου συμμάχου» της το ότι κατά την διάρκειαν της προχθεσινής (1/10/2020)  Σ.Κ./Ε.Ε ανεκοινώθησαν:

1) Η ολοκλήρωσις του ΝΑΤΟϊκού κειμένου «Συμφωνίας Μηχανισμού Αποσυμπιέσεως Ελλάδος-Τουρκίας». Διπλωματικόν λάθος των Αθηνών διότι διευκολύνει το έργον της γερμανίδος Καγκελλαρίου να μην επιβάλλει κυρώσεις εις την Τουρκίαν, εφόσον «οι δέοντες μηχανισμοί έκτονώσεως εσυμφωνήθησαν μεταξύ των ενδιαφερομένων πλευρών»! Η Αθήνα (μετά από πιέσεις της Ουάσιγκτον-Πομπέο?) διέπραξε το θανάσιμον σφάλμα να διευκολύνει την Τουρκία με την “έγκαιρη” συνυπογραφή του “Συμφώνου Μηχανισμού Αποσυμπίεσης” (χωρίς να θελήσει να κερδίσει ούτε μία ημέρα διπλωματικού χρόνου), ώστε να ανακοινωθεί αυτό κατά την διάρκειαν της Συνόδου καθισταμένης δυνατής και εμφανισθείσης ως “διπλωματικώς ορθολογικής” της μη επιβολής κυρώσεων! Η Αθήνα έσφαλε! Θα ανέμενε όμως ο οιοσδήποτε εχέφρων, την συμπαράσταση της Ουάσιγκτον προς την Αθήνα δια τον ακριβώς αντίθετον χειρισμόν, πράγμα που δεν συνέβη.

2) Η ανακοίνωσις, κατά την διάρκεια της Συνόδου, της πρωτοκολλήσεως του Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου εις το αποθετήριον του ΓΓ/ΟΗΕ δεν αποτελεί επίσης απόδειξιν της «φιλικής βοηθείας» των ΗΠΑ προς την Ελλάδα, εφόσον προσφέρει “επίφασιν νομιμότητος” εις το πλέον ανόσιον έργον εκνομίας της Τουρκίας εναντίον της διεθνούς νομιμότητος και της χώρας μας, παρά το γεγονός ότι δεν παράγει διεθνή έννομα τετελεσμένα.

3) Το τελικό κείμενο της αποφάσεως της προχθεσινής Σ.Κ./Ε.Ε εις το οποίον i) δεν γίνεται κάν μνεία περί κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας αλλά περί «εργαλειοθήκης (sic!)», ii) δεν ενεκρίθη νέος, σοβαρός και όχι σαν τον υπάρχοντα, κατάλογος κυρώσεων κατά της Τουρκίας iii) δεν υπάρχει, συνεπώς, “ίχνος” αυτομάτου μηχανισμού επιβολής των κυρώσεων αυτών σε περίπτωση συνεχίσεως της παραβατικής συμπεριφοράς της Τουρκίας – μετά από προσφυγή προς τον Ύπατο εκπρόσωπο της ΕΕ της Ελλάδος, της Κύπρου και ενός, οιουδήποτε, τρίτου κράτους μέλους της ΕΕ. Αυτό αποτελεί σαφώς διπλωματική και στρατηγική ήττα της χώρας.

4) Καμμία αναφορά για «επανίδρυση» ευρωπαϊκών συνθηκών του άρθρου 47.2 περί «αμοιβαίας παροχής βοήθειας μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών» και εις το οποίον έκαμε μνείαν ο έλλην πρωθυπουργός προσφάτως εις την Μη-Εκθεσιν Θεσσαλονίκης. Συνδυαζόμενο, με την Μη-Υπογραφήν Αμυντικής Συμφωνίας με την Γαλλία από πλευράς Ελλάδος, το γεγονός συνιστά επίσης μέγα διπλωματικόν και στρατηγικόν σφάλμα της Ελλάδος απομειώνον ανορθολογικώς την ανάπτυξη υψηλών δυνατοτήτων διασφαλίσεως της εθνικής της ακεραιότητος εν μέσω ενός χαοτικού διεθνούς περιβάλλοντος.

5) Το άρθρο 20 της αποφάσεως, περί χρήσεως από την ΕΕ «σε περίπτωση νέων μονομερών ενεργειών ή προκλήσεων κατά παράβαση όλων των διαθεσίμων εργαλείων και επιλογών της σύμφωνα με το Άρθρο 29 της ΣΕΕ και το Άρθρο 215 ΣΛΕΕ για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της και εκείνα των Κρατών Μελών της» ουδόλως καλύπτει το ανωτέρω πεδίο στρατιωτικής συνδρομής διότι αναφέρεται μόνον σε οικονομικές μέτρα και υπόκειται στις ασαφείς και αδιευκρίνιστες βουλήσεις των 26 κρατών όπως και στις εισηγήσεις του κου Μπορέλ, οι οποίες αποδεδειγμένως, δεν έχουν αποδείξει την διάθεσή των να προβούν σε αποτελεσματική ανάσχεση της τουρκικής παραβατικής συμπεριφοράς.

6). Τέλος, η προτεινομένη «Πολυμερής Διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο» την οποία θα διοργανώσει ο ύπατος εκπρόσωπος, με αντικείμενο: «ζητήματα επί των οποίων απαιτούνται πολυμερείς λύσεις, περιλαμβανομένης της θαλάσσιας οριοθέτησης, της ασφάλειας, της ενέργειας, της μετανάστευσης και της οικονομικής συνεργασίας» κρύβει πολλές παγίδες και πολλούς κινδύνους για την Ελλάδα και την Κύπρο εάν αντιμετωπισθούν επιπολαίως…

MILITAIRE.GR

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ : ΤΟ ΘΡΙΛΕΡ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΥΡΑΥΛΩΝ EXOCET ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Του Γεωργίου Αδαλή

Η κινητοποίηση του τουρκικού στόλου το προηγούμενο διάστημα ήταν τεραστίων διαστάσεων. Απλώθηκε από το ακρωτήρι του Αγίου Ανδρέα της Κύπρου έως το Καστελλόριζο κι από την οριογραμμή της ελληνο-αιγυπτιακής ΑΟΖ μέχρι και τον κόλπο της Σύρτης. Εάν επρόκειτο για προστασία των δύο σκαφών της Turkish Petroleum θα αρκούσαν δυο στολίσκοι. Εδώ μιλάμε όμως για περίπου 60 πλοία που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή την τεράστια θαλάσσια περιοχή. Έψαχνε για υδρογονάνθρακες ο Ερντογάν, ή μήπως ήταν κάτι άλλο πιο σοβαρό;

Σύμφωνα με στρατιωτική πηγή, αυτό που ζήσαμε τους τελευταίους μήνες, με τον τουρκικό στόλο να αναπτύσσεται σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, θα το είχαμε ζήσει στις αρχές του έτους αν δεν είχε προκύψει ο κορoνοιός. Οι Τούρκοι, δεν βγήκαν απλά για να υποστηρίξουν τα σκάφη τους που διέπρατταν πειρατείες σε θάλασσες της Κύπρου και της Ελλάδας.

Άλλωστε, ο σχεδιασμός και η προκλητικότητά τους δεν έδειχνε ότι αυτή ήταν η αποστολή, ούτε καν η "καταγραφή σημαίας" και η γκριζοποίηση των θαλάσσιων αυτών περιοχών. Η κινητοποίηση του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας στοίχησε οικονομικά στην Τουρκία 600-700 εκατομμύρια, σε εποχή που τα συναλλαγματικά της αποθέματα έχουν πέσει στο ναδίρ. Τι ήταν αυτό που ανάγκασε τον Ερντογάν να διατάξει την πανάκριβη αυτή επιχείρηση που διήρκησε συνολικά 54 μέρες;

Το Νοέμβριο 2019 ακούστηκε για πρώτη φορά ημιεπίσημα ότι Ελλάδα και Γαλλία πρόκειται να συνάψουν στρατιωτική συμφωνία. Ένα τμήμα της συμφωνίας αυτής ήταν ο εξοπλισμός του ελληνικού Στρατού με όπλα που ανησύχησαν πολύ τους Τούρκους επιτελείς. Την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου άρχισαν να γράφονται κάποια δημοσιεύματα για προμήθεια Rafale, nEURONn, Belh@ra και πυραυλικών συστημάτων επάκτιας άμυνας των νησιών.

Τα Rafale αιφνιδίασαν την Τουρκία

Η κυβέρνηση, όμως, φαίνεται πως είχε αποφασίσει να προβεί σε τέτοιες αγορές. Αυτά τα οπλικά συστήματα αλλάζουν εκ των πραγμάτων το δόγμα της παθητικής άμυνας. Η αγορά των Rafale εξασφαλίζει υπεροπλία στον αέρα, λόγω της εξελιγμένης τεχνολογίας που διαθέτουν μέσω τεχνητής νοημοσύνης των ραντάρ, αλλά και άλλων πλεονεκτημάτων τους. Στο πρώτο από αυτά αφορά στο nEUROn και στο οποίο έχουμε ήδη αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μας, το οποίο προκάλεσε και συζήτηση στη Βουλή.

Το δεύτερο πλεονέκτημα των Rafale είναι η ακτίνα δράσης τους. Μέχρι σήμερα οι Τούρκοι μπορούσαν να είναι ήσυχοι, αφού τα F-16 δεν μπορούν να επιχειρήσουν βαθιά στην τουρκική ενδοχώρα, λόγω της περιορισμένης ακτίνας πτήσης τους. Τα Rafale έχουν υπερδιπλάσια ακτίνα δράσης χωρίς ανεφοδιασμό. Μπορούν να επιχειρήσουν άνετα και στην Κύπρο. Ο λόγος, όμως, που η Άγκυρα ανησύχησε πολύ είναι ότι τον περασμένο Φεβρουάριο ξεκίνησε η συζήτηση με το Παρίσι για αγορά πυραύλων επάκτιας άμυνας Exocet.

Πρόκειται για ένα πυραυλικό σύστημα, το οποίο με πολύ μικρό κόστος, εγκαθίσταται σε ακτές και είναι αποτελεσματικότατο κατά πολεμικών πλοίων σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Με άλλα λόγια, οι Exocet μετατρέπουν τα νησιά σε παγίδες για το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό. Μπορούν να βυθίσουν όχι μόνο αποβατικά αλλά και σύγχρονες φρεγάτες, όπως και κορβέτες. Αυτή είναι ίσως και η αιτία που η Άγκυρα επανέφερε με ένταση το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών.

Πανικός Ερντογάν για το Exocet

Στα τέλη Φεβρουαρίου, οι ελληνογαλλικές συζητήσεις προκάλεσαν το ενδιαφέρον της Λευκωσίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει καθυστερήσει πολύ στον τομέα της αμυντικής οχύρωσης. Έκανε, όμως, το αποφασιστικό βήμα, αγοράζοντας Exocet, οι οποίοι μπορούν να καλύψουν την κυπριακή ΑΟΖ. Η πανδημία πάγωσε προσωρινά την εκτέλεση της συμφωνίας Γαλλίας-Κύπρου. Η αντίδραση του Ερντογάν ήταν η κλιμάκωση των επιθετικών ενεργειών του και στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΥΤΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ SLPRESS.GR

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΛΙΓΚΙΑΔΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΤΙΣ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1943

*Πηγή πληροφοριών αποτέλεσε το βιβλίο «Μνήμες Κατοχής ΙΙΙ – Οι Λυγκιάδες στις φλόγες, του Κρίστοφ Σμινκ – Γκούσταβους, εκδόσεις Ισνάφι, Ιωάννινα 2011.

«Μας πήραν [οι Γερμανοί] ένα σωρό γυναίκες και παιδιά και μας σαλαγούσαν σαν κοπάδι κατά τον απάνω μαχαλά. Φτάκαμαν στο σπίτι του Χολέβα. Μας έμπασαν όλους μέσα στο κελάρι και βάρεσαν με το πολυβόλο μέσα στο σωρό. Εμένα μια σφαίρα τρύπησε τη σακούλα με τις παράδες και βρήκε το παιδί μου τον Αλέξη στο κεφάλι. Του τίναξε τα μυαλά που μου γέμισαν το πρόσωπο και τα στήθεια. Ήμουν πνιγμένη στα αίματα.

Οι Γερμανοί ψηλά αναποδογύριζαν το σπίτι. Είχαν βάλει φωτιά στη σκεπή. Τώρα οι φλόγες κατέβαιναν στο κελάρι. Μια μεγάλη γλώσσα κατέβαινε και έγλυφε το κεφάλι του παιδιού μου. Άκουσα που τσίριζαν οι σάρκες του που καίγονταν και έρχονταν στη μύτη μου η κνίσσα τους. Ο αέρας είχε γεμίσει από τη μυρουδιά της σάρκας του παιδιού μου, η ανάσα μου πιάστηκε, πετάχτηκα στην πόρτα. Η κνίσσα από τις σάρκες του μου γιόμισε τη μύτη, μου φάνηκε πως κατάπινα κομματάκια από το παιδί μου. Δε βάσταξα, πήρα τον ανήφορο. Η μυρουδιά με κυνηγούσε. Σταμάτησα εκεί που δεν μ’έφτανε ο καπνός. Δεν έβλεπα, δεν άκουγα σε λίγο τίποτα… Μονάχα μύριζα… Μύριζα και ήθελα να κρατήσω την ανάσα μου να μη μυρίζω. Μα δεν μπόρεγα».

Η ανωτέρω μαρτυρία ανήκει στην Ελένη Χολέβα, από τους λιγοστούς επιζώντες της σφαγής των Λιγκιάδων από τα γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα στις 3 Οκτωβρίου 1943. Επρόκειτο για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών στην Ήπειρο και γενικότερα στην ελληνική επικράτεια.

Δύο μέρες νωρίτερα, αντάρτες του ΕΔΕΣ υπό την αρχηγία του Κώστα Τόλη, σκότωσαν σε ενέδρα τον σφαγέα του Κομμένου, συνταγματάρχη Γιόζεφ Ζάλμινγκερ. Ο θάνατος του Ζάλμινγκερ προκάλεσε «ψύχωση» στους Γερμανούς. Ο στρατηγός Λαντς, υπεύθυνος στον τομέα της Ηπείρου διέταξε άμεσα την εκτέλεση των αμάχων σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων από το σημείο της δολοφονίας του φίλου του Ζάλμινγκερ.

Ειρωνεία του όλου θέματος αποτελεί το γεγονός πως μεταπολεμικά ο Λαντς αν και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών στη δίκη της Νυρεμβέργης σαν «εγκληματίας πολέμου», δεν πλήρωσε ποτέ για τα εγκλήματα που ο ίδιος είχε διατάξει. Το 1951, μετά δηλαδή από 4 μόλις έτη, αποφυλακίστηκε ελέω αμνηστίας των συμμάχων προς  τους ανώτερους αξιωματικούς των Ναζί. Το «ανεξιχνίαστο» της όλης υπόθεσης είναι πως και η εισαγγελία Μονάχου έπαυσε την ποινική δίωξη των εγκληματιών πολέμου ανώτατων αξιωματικών καταλήγοντας στο συμπέρασμα «πως δεν επαρκούν τα επιβαρυντικά στοιχεία των κατηγορουμένων». Έτσι ο Λαντς και πολλοί άλλοι εγκληματίες πολέμου δεν πλήρωσαν ουσιαστικά ποτέ για τις σφαγές των Λιγκιάδων, του Κομμένου κλπ.

Κατά την έρευνα ωστόσο του Γερμανού ιστορικού Κρίστοφ Σμινκ – Γκούσταβους, στο αρχείο του Λούντβιγσμπούργκ, υπήρχε σχετικός φάκελος για τη σφαγή στους Λιγκιάδες που ανέφερε σημαντικά στοιχεία:

«Τοποθεσία του εγκλήματος: Λυγκιάδες Ιωαννίνων

Ημερομηνία του εγκλήματος: 3.10.1943

Κατηγορίες: Τραυματισμοί, εκτελέσεις, πυρπόληση του χωριού, λεηλασίες, κατάσχεση ζώων, απανθράκωση ανθρώπων, κακοποιήσεις, τυφεκισμοί 40 παιδιών

Κατηγορούμενοι και μονάδες: 1) Λαντς Χούμπερτ, 2) Μάγιερ, ταγματάρχης, 3) Φον Στέττνερ Βάλτερ, υποστράτηγος, διοικητής της 1ης Μεραρχίας Ορεινών Καταδρομών, 4) Μπάουελ Καρλ, αξιωματικός από το Μόναχο, 5) υποδιοικητής του Μπάουερ με μικρό όνομα Χανς, 6) Λέδι (ή Λέντι;), λοχαγός, 7) Σχιούμαχερ Καρλ, ανθυπολοχαγός από τη Βαυαρία»

Ο ίδιος ιστορικός θα γράψει στην έρευνά του πως ενώ όλα ήταν γνωστά η δίκη δεν έγινε ποτέ. Η συγκάλυψη των εγκλημάτων αυτών από την γερμανική δικαιοσύνη, καθιστά αυτόματα και την ίδια συνένοχη.

Το μνημείο με τα ονόματα των αμάχων που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς, όπως είναι σήμερα στους Λιγκιάδες.

Ωστόσο όλοι οι Γερμανοί δεν είχαν την ίδια συμπεριφορά. Κατατοπιστική είναι η μαρτυρία του γιαννιώτη Ιωάννη Νούσια. Στο σπίτι τους τότε οι Γερμανοί επιτάξανε ένα από τα τρία δωμάτια του. Σε αυτό έμεναν δύο Γερμανοί αξιωματικοί. Οι Καρλ Σχιούμαχερ και Καρλ Μπάουερ. Ο πρώτος ήταν εξευγενισμένος άνθρωπος και φιλήσυχος. Εκμυστηρεύθηκε στον 36χρονο τότε Ιωάννη Νούσια πως την επόμενη μέρα θα γινόταν το ολοκαύτωμα στους Λιγκιάδες: «Ένα απόγευμα ήρθε σε μένα και είπε: «Έλα Ιωάννη! Βλέπεις αυτό το χωριό απέναντι;» Και μου έδειχνε τους Λυγκιάδες. «Αύριο καπούτ!» – Τρομαγμένος τον ρώτησα: «Μα, γιατί;» – «Οι δικοί μας λένε: Μπαντίτ! Εκεί επάνω – όλοι τους μπαντίτ! Έκαναν σαμποτάζ!» – «Μα πως; Σαμποτάζ εκεί πάνω; Αδύνατο! Δε γίνεται!» – «Όχι εκεί επάνω! Στο δρόμο προς την Πρέβεζα έγινε το σαμποτάζ! Τώρα θα σκοτώσουν όλους εκεί επάνω! Μα χωρίς εμένα! Εγώ δεν θα πάω! Θα πω ότι είμαι άρρωστος. Πήγαινε τώρα εσύ, να τους ειδοποιήσεις! Τρέξε! Για να φύγουν όλοι απ’ το χωριό! Θα σε συνοδέψω μέχρι την πλατεία. Σήκω! Πάμε!«. Ο Νούσιας ενημέρωσε τον πρόεδρο της κοινότητας των Λιγκιάδων, Σιαφάκα. Ωστόσο ο απεσταλμένος του προέδρου δεν πρόλαβε να ειδοποιήσει εγκαίρως τους συγχωριανούς του.

Ο έτερος αξιωματικός Καρλ Μπάουερ ήταν ιδιαίτερα σκληρός άνθρωπος. Ο Νούσιας θεωρούσε πως η απάνθρωπη σκληράδα του ήταν απόρροια των όσων φρικιαστικών έζησε στον Καύκασο. Αυτό τουλάχιστον του είχε εκμυστηρευθεί ο ίδιος, πως ενώ πολεμούσε στον Καύκασο κατά των Σοβιετικών οι τελευταίοι τους είχαν αποκλείσει σε μια κορυφή χωρίς νερό. Μόνος τρόπος να επιζήσουν ήταν να πιουν αίμα από κάποιο Γερμανό συμπολεμιστή τους που έπεφτε νεκρός στο πεδίο της μάχης. Εξυπακούεται πως ο Μπάουερ συμμετείχε με αυταπάρνηση στο ολοκαύτωμα των Λιγκιάδων. Μάλιστα μετά από αυτό επέστρεψε στο επιτεταγμένο δωμάτιο μεθυσμένος. Όπως και οι περισσότεροι Γερμανοί. Αφού συνήλθαν κοιτούσαν πως να ανταλλάξουν τα αντικείμενα και τα ζωντανά που είχαν κλέψει μετά την καταστροφή.Το πλιάτσικο των ανδρών της Βέρμαχτ επικεντρωνόταν σε ότι έβρισκαν. Πρωτίστως σε κοτόπουλα, άλογα, αγελάδες, πρόβατα και καρύδια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των χωρικών. Τα αντάλλασσαν με ούζο ή τσίπουρο στα Γιάννενα με τους ντόπιους.

Ωστόσο οι Γερμανοί δεν έμειναν μόνο στις εν ψυχρώ εκτελέσεις και στο πλιάτσικο. Προέβησαν και σε πράξεις απόλυτης εξαθλίωσης γυναικών πριν την εκτέλεση. Η περίπτωση της νεαρής και όμορφης μητέρας, του εμβρύου τότε Παναγιώτη Μπαμπούσκα, είναι χαρακτηριστική. Οι Γερμανοί την βίασαν και την άφησαν γυμνή αφού την σκότωσαν. Οι πληγές και τα σημάδια ήταν εμφανή, σύμφωνα με μαρτυρίες χωρικών που επισκέφθηκαν το χωριό την επόμενη μέρα της καταστροφής. Αυτό συνέβη και σε άλλες κοπέλες. Ωστόσο η νεαρή μητέρα είχε και το μωρό μαζί της, το οποίο οι στρατιώτες της Βέρμαχτ δεν λυπήθηκαν και λόγχισαν με την ξιφολόγχη ενός όπλου. Για καλή του τύχη όμως το μωρό δεν πέθανε και βρέθηκε, να θηλάζει το στήθος της νεκρής μητέρας του, από χωρικούς λίγες ώρες μετά. Αμέσως στάλθηκε στο νοσοκομείο ανταρτών του ΕΛΑΣ, για περαιτέρω φροντίδα. Ο Παναγιώτης Μπαμπούσκας ζει σήμερα στην Ελευσίνα και το σημάδι από την λόγχη υπάρχει ανεξίτηλο στην πλάτη του

.

Αξίζει να τονισθεί πως τον Μάρτιο του 2014 επισκέφθηκε τους Λιγκιάδες ο ομοσπονδιακός πρόεδρος της Γερμανίας Γιόχακιμ Γκάουκ με τη σύζυγό του, προσκεκλημένος του τότε Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Καρόλου Παπούλια και απότισε στεφάνι σαν φόρο τιμής στο μνημείο των Λιγκιάδων. Η συμβολική πράξη αποτελεί μια σωστή αρχή αρκεί να συνεχιστεί με πράξεις αποζημίωσης τόσο προς την κοινότητα των Λιγκιάδων αλλά και στα οφειλόμενα προς την χώρα, που ακόμη οφείλουν οι Γερμανοί από την εποχή εκείνη.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ