Μέ
τόν ἐρχομό τοῦ 20οῦ αἰώνα ἀνενόχλητες οἱ βουλγαρικές συμμορίες δροῦν σέ
χωριά καί πόλεις τῆς Μακεδονίας. 
Στυγερά τά καθημερινά τους ἐγκλήματα.
Μέ τό σύνθημα «Ἡ Μακεδονία στή Βουλγαρία» καί μέ τό τραγούδι «Μακεδονία,
παλαιά Βουλγαρία» σφάζουν ἀνελέητα.
Ἀσφυκτιᾶ ἡ Καρατζόβα
(σημερινή Ἀριδαία). Ὁ βούλγαρος τή θέλει δική του. Ὀνειρεύεται νά
ἱδρύσει βουλγαρικό σχολεῖο καί νά δηλητηριάσει τίς παιδικές ψυχές μέ τήν
προπαγάνδα του. Τί συνέβη ὅμως καί ξαφνικά ὁ σκιαγμένος Ἕλληνας
ἀναθάλλει; Ὁ διορισμός τῆς νέας δασκάλας ἀπό τή Θεσσαλονίκη φτερώνει τίς
ἐλπίδες του. Τί κι ἄν εἶναι λεπτεπίλεπτη καί μόλις εἴκοσι χρονῶν ἡ
Ἀγγελική Φιλιππίδου; Ἡ εὐγενική αὐτή φυσιογνωμία κρύβει μέσα της μιά
ἀτρόμητη καρδιά. Τρίβουν τά μάτια τους οἱ κάτοικοι τῆς Καρατζόβας ἀπό τά
ἀνέλπιστα πού θωροῦν νά γίνονται στόν τόπο τους.
ΕΣΤΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
