Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ : ΤΙ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

Γράφει ο Γεώργιος Καραμαδούκης
Συγγραφέας του βιβλίου ''Αριστοκρατία'' από τις εκδόσεις Ήλεκτρον

Όταν ομιλούμε για Αριστοκρατία, δεν αναφερόμαστε σε καμία περίπτωση εις στους ανθρώπους, που έχουν πλούτο ή ευγενή καταγωγή. Ομιλούμε για το πολίτευμα στο οποίο οι άνθρωποι που άρχουν, είναι οι άριστοι των πολιτών, όσον αφορά τις ικανότητες. Δεν λέμε δηλαδή τίποτα περισσότερο από αυτό, που είχε διατυπώσει ο Αριστοτέλης πριν 2.500 χιλιάδες χρόνια: «Αριστοκρατίαν μεν ουν καλώς έχει καλείν περί ης διήλθομεν εν τοις πρώτοις λόγοις (την γαρ εκ των αρίστων απλώς κατ’ αρετήν πολιτείαν και μη προς υπόθεσιν τινα αγαθών ανδρών μόνην δίκαιον προσαγορεύειν αριστοκρατίαν».
Νεοελληνική απόδοση: «Είναι λοιπόν ορθόν να ονομάζουμε αριστοκρατία εκείνο το είδος πολιτεύματος, περί του οποίου κάναμε λόγο εις το πρώτον μέρος. Το πολίτευμα δηλαδή, εις το οποίο άρχουν οι άριστοι κατά την απόλυτο αρετή άνδρες και όχι οι ικανοί προς εξυπηρέτηση μόνον ενός σκοπού, τούτο μόνο το πολίτευμα είναι ορθό να ονομάζουμε αριστοκρατία».


***

Tο Αριστοκρατικό πολίτευμα διέπεται από ορισμένες θεμελιώδεις αρχές:
α) Η αρχή της διακρίσεως των εξουσιών. Όπως και στην Δημοκρατία, απαραίτητη αρχή για την λειτουργία του πολιτεύματος είναι η διάκριση των εξουσιών, μόνο που στην περίπτωση της Αριστοκρατίας οι εξουσίες είναι δύο και όχι τρεις. Η νομοθετική και η εκτελεστική εξουσία ασκούνται από την κυβέρνηση των αρίστων. Στο νομοθετικό έργο όμως, μπορούν να συμβάλλουν πρόσωπα, που οι κυβερνήτες θα επιλέξουν.
β) Η αρχή της κληρώσεως. Είναι ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς της Αριστοκρατίας, μέσω του οποίου αναδεικνύονται οι προσωπικότητες στα διάφορα δημόσια αξιώματα. Βεβαίως όταν ομιλούμε περί κληρώσεως, εννοούμε την ηλεκτρονική κλήρωση, μέσω της οποίας μπορεί να γίνεται επεξεργασία στοιχειών εκατομμυρίων υποψηφίων σε σύντομο χρονικό διάστημα.
γ) Η αρχή των ποιοτικών κριτηρίων. Η ανάδειξη των προσωπικοτήτων στις διάφορες δημόσιες θέσεις προϋποθέτει την ύπαρξη ποιοτικών χαρακτηριστικών. Όσοι συμμετέχουν στην διαδικασία της κληρώσεως, προς ανάληψη δημόσιας θέσεως, οφείλουν να πληρούν ορισμένα ποιοτικά κριτήρια.
δ) Η αρχή του αρχηγού. Τα μέλη της κυβερνήσεως των αρίστων είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν τις αποφάσεις του αρχηγού, εφ’ όσον βεβαίως έχει διεξαχθεί ο απαραίτητος διάλογος. Εάν διαφωνούν με αυτές ριζικά, θα πρέπει να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους ή να τους αποπέμπει ο αρχηγός.
ε) Η αρχή της διαδοχής. Η αριστοκρατική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη μετά το πέρας ορισμένης χρονικής διάρκειας να παραδίδει την εξουσία, στους αναδυομένους αρίστους. Θα κάνουμε λόγο στην συνέχεια για τον χρόνο και τον τρόπο της διαδοχής.
στ) Η αρχή της λογοδοσίας. Τα μέλη της αριστοκρατικής κυβερνήσεως δεν είναι ανεύθυνα, όπως στον Κοινοβουλευτισμό. Δίνουν λόγο για τα πεπραγμένα τους σε ειδικό όργανο, το Συμβούλιο Λογοδοσίας, για το οποίο θα μιλήσουμε στο κεφάλαιο της δικαιοσύνης.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΦΙΛΟΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

3 σχόλια:

  1. Ωραια ολ αυτα, αλλα το πρωτο που πρεπει να βρεθει σε ενα αριστοκρατικο πολιτευμα, ειναι ο τροπος επιλογης των αριστων.
    Προφανως θεωρεις οτι σημερα εχουμε δημοκρατια, αλλα αν το δεις καλυτερα, οι εκλογες γινονται μονο με ενα σκοπο. Να επιλεγουν οι καλυτεροι για να κυβερνησουν. Στην δημοκρατια δεν κανουν εκλογες οπως λεει και ο Αριστοτελης αλλα και ολοι οι αρχαιοι φιλοσοφοι και ρητορες.

    ΛΕΓΩ Δ ΟΙΟΝ ΔΟΚΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΜΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΗΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ, ΤΟ Δ ΑΙΡΕΤΑΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΝ
    Λεω αυτό που θεωρείται, ότι δημοκρατικό είναι το να κληρωνεις τους άρχοντες, και το να τους εκλεγεις, ολιγαρχικό.
    Πολιτικα

    Αυτο ειναι φυσικο γιατι οταν κυβερνας μονος σου δεν χρειαζεται να επιλεξεις ποιος θα κυβερναει, οπως οταν βαφεις το σπιτι σου μονος σου δεν διαλεγεις μπογιατζη.
    Στην δημοκρατια επισης δεν υπαρχει διακριση εξουσιων. Ολες ειναι στα χερια του λαου.
    Αν ομως δεν θελεις δημοκρατια, ουτε να διαλεγουν οι πολιτες τους αριστους, αλλα εχεις βρει καποιον αλλο τροπο, να εχεις υπ οψιν σου οτι παλι ερχεσαι σε συγκρουση με τον Αριστοτελη, αλλα και με τον Πλατωνα που μερικοι νομιζουν οτι με την "Πολιτεια" εχει προτεινει κατι αλλο.

    ΣΟΛΩΝ ΓΕ ΕΟΙΚΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΑΤΗΝ ΑΠΟΔΙΔΟΝΑΙ ΤΩ ΔΗΜΩ ΔΥΝΑΜΙΝ, ΤΟ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ ΑΙΡΕΙΣΘΑΙ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΙΝ (ΜΗΔΕ ΓΑΡ ΤΟΥΤΟΥ ΚΥΡΙΟΣ ΩΝ Ο ΔΗΜΟΣ ΔΟΥΛΟΣ ΑΝ ΕΙΗ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΟΣ).
    Ο Σολων φαινεται ότι εδωσε την απολυτως αναγκαια δυναμη στον λαο, το να εκλεγει και να ζηταει ευθυνες  (να δικαζει) τους αρχοντες. Διοτι αν ουτε αυτό δεν κανει ο λαος θα είναι δουλος και εχθρος (της πολιτειας)
    Πολιτικα Αριστοτελους

    Αρα ο λαος πρεπει για να μην ειναι δουλος τουλαχιστον να επιλεγει και ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να δικαζει τους αρχοντες.
    Τα ιδια λεει και ο Πλατωνας στουν Νομους οπου οι πολιτες που φερουν η εφεραν οπλα, επιλεγουν με εκλογες ΟΛΟΥΣ τους αρχοντες και τους δικαζουν κιολας, αλλιως, (το γνωστο και απο τον Αριστοτελη) θα ειναι δουλοι των "αριστων".

    Η ΜΕΝ ΑΙΡΕΣΙΣ ΟΥΤΩ ΓΙΓΝΟΜΕΝΗ ΜΕΣΟΝ ΑΝ ΕΧΟΙ ΜΟΝΑΡΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ΗΣ ΑΕΙ ΔΕΙ ΜΕΣΕΥΕΙΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ. ΔΟΥΛΟΙ ΓΑΡ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΤΑΙ ΟΥΚ ΑΝ ΠΟΤΕ ΓΕΝΟΙΝΤΟ ΦΙΛΟΙ, ΟΥΔΕ ΕΝ ΙΣΑΙΣ ΤΙΜΑΙΣ ΔΙΑΓΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΦΑΥΛΟΙ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ – ΤΟΙΣ ΓΑΡ ΑΝΙΣΟΙΣ ΤΑ ΙΣΑ ΑΝΙΣΑ ΓΙΓΝΟΙΤ ΑΝ, ΕΙ ΜΗ ΤΥΓΧΑΝΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ – ΔΙΑ ΓΑΡ ΑΜΦΟΤΕΡΑ ΤΑΥΤΑ ΣΤΑΣΕΩΝ ΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΠΛΗΡΟΥΝΤΑΙ.
    Η επιλογή των αρχόντων με αυτόν τον τρόπο είναι στο μέσον μεταξύ μοναρχίας και δημοκρατίας, όπου πρέπει να βρίσκεται το πολίτευμα μας. Γιατί δούλοι και αφέντες δεν μπορεί να γίνουν φίλοι, ούτε οι φαύλοι με τους σπουδαίους αν απολαμβάνουν τις ίδιες τιμές (γιατί για τους άνισους τα ίσα γίνονται άνισα, αν ξεφεύγουν του μέτρου). Γιατί και για τα δυο αυτά, στις πόλεις δημιουργούνται προστριβές.

    ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΝ ΤΩ ΠΛΗΘΕΙ ΜΕΤΕΔΙΔΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ - ΟΙ ΓΑΡ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΙΣΙΝ, ΟΠΟΤΑΝ ΤΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΑΔΙΚΗ, ΚΑΙ ΧΑΛΕΠΩΣ ΑΝ ΕΝ ΔΙΚΗ ΦΕΡΟΙΕΝ ΑΜΟΙΡΟΙ ΓΙΓΝΟΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ.
    Όσο για τα δημόσια εγκλήματα, είναι ανάγκη να αναθέσουμε στο λαό την κρίση διότι οι αδικούμενοι είναι όλοι, όταν κάποιος αδικεί την πόλη και δικαίως θα αγανακτήσουν μένοντας αμέτοχοι σε τέτοιες δίκες.

    Και οι δυο φιλοσοφοι ειναι οπαδοι της αριστοκρατιας. Εχεις εσυ να προτεινεις καλυτερο τροπο επιλογης των αριστων;
    Αν εχεις πες μου η παρεπεμψε με που το εχεις γραμμενο γιατι δεν το βρηκα.
    Αν δεν εχεις, τοτε λες τα αυτονοητα, αφου δυσκολα θα βρεις ανθρωπο που να πιστευει οτι πρεπει να κυβερνουν οι χειροτεροι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στο βιβλίο μου αναφέρεται ο τρόπος επιλογής. Αυτός είναι α) Κριτήρια ποιότητος εκ του νόμου β) Ηλεκτρονική κλήρωση όσων διαθέτουν τα κριτήρια αυτά. Δηλαδή εκ του νόμου ορίζονται τα προσόντα που κάποιος οφείλει να έχει. Εφόσον τα πληρεί τότε συμπληρώνει ηλεκτρονικώς μια φόρμα που πηγαίνει στην ανεξάρτητη αρχή κληρώσεως. Εκεί γίνεται η κλήρωση βάση των προσόντων και βγαίνουν οι βαθμολογίες. Αυτοί που έχουν τις ανώτερες παίρνουν και τις κυβερνητικές θέσεις. Αυτοί τώρα που θα ορίσουν τα κριτήρια του νόμου είναι αυτοί που θα καταλάβουν την εξουσία είτε επαναστατικώς, είτε ειρηνικώς από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αν δεν είναι όμως αριστοκράτες αυτοί που θα αναλάβουν την εξουσία τότε μπορεί να μετατραπούν σε τύρανοι. Εξαρτάται λοιπόν από τον ιδεαλισμό και το πόσο πιστεύουν στην αριστοκρατική μορφή διακυβερνήσεως αυτοί που θα αναλάβουν στην αρχή τα ηνία είτε ειρηνικώς είτε επαναστατικώς. Αν είναι λοιπόν αριστοκράτες θα εφαρμόσουν το αριστοκρατικό σύστημα που προτείνω. Δηλαδή θα βάλουν ποιοτικά κριτήρια και θα φροτνίσουν για την διαδοχή τους μέσω της ηλεκτρονικής κληρώσεως. Σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε με το αριστοκρατικό πολίτευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα παρατηρησω οτι το αριστοκρατικο πολιτευμα που προτεινετε, δεν φαινεται να εχει ασφαλιστικες δικλειδες. Αν οπως το θεωρω σιγουρο οι αριστοι διαφθαρουν, ποιος θα ειναι αυτος που θα τους εμποδισει να σφετεριστουν την αρχη;
    Θα πρεπει να εχετε υπ οψιν σας οτι ο λαος δεν επιλεγεται απο τους δημοκρατες ως ο καταληλοτερος κυβερνητης, αλλα ως ο σιγουρα ενδιαφερομενος για τα συμφεροντα του. Για τον ιδιο λογο και πολλοι αριστοκρατες φιλοσοφοι παραδιδουν την επιλογη των αριστων στον λαο.
    Οι αριστοι απο την αλλη σιγουρα μπορουν να διοικησουν το κρατος πιο αποτελεσματικα, αλλα δεν ειναι καθολου σιγουρο οτι θα ενδιαφερθουν για τα συμφεροντα του λαου και οχι για τα δικα τους.
    Το οτι βγαζετε τον λαο εξω απο το πολιτευμα, θα εχει σαν μοιραια συνεπεια την μετατροπη του σε δουλο. Οπως το διατυπωνει ο Αριστοτελης

    ΕΘΕΛΟΥΣΙ ΓΑΡ ΟΙ ΠΕΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΗΣΥΧΙΑΝ ΕΧΕΙΝ, ΕΑΝ ΜΗΤΕ ΥΒΡΙΖΗ ΤΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΜΗΤΕ ΑΦΑΙΡΗΤΑΙ ΜΗΘΕΝ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ. ΑΛΛΑ ΤΟΥΤΟ ΟΥ ΡΑΔΙΟΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΑΕΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΧΑΡΙΕΝΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ.
    Διότι θα ήθελαν οι φτωχοί και μη μετεχοντας στα αξιώματα να έχουν την ησυχια τους, αν κανένας δεν τους προσβαλλει ούτε τους αφαιρει κάτι από την περιουσία τους, άλλα αυτό δεν είναι εύκολο. Διότι δεν συμβαίνει πάντα να είναι ευχαριστοι οι μετέχοντες στο πολίτευμα.

    Κατα μια οπτικη, ολες οι αρχαιες πολεις ηταν αριστοκρατικες, αφου πολιτικα δικαιωματα ειχαν μονο οι πολιτες που αποτελουσαν μειοψηφια στις πολεις. Οι υπολοιποι μετοικοι και δουλοι ηταν συνηθως κατωτεροι σε παιδεια και πολεμικη αρετη, αλλα στην ουσια δεν ηταν αυτη η διαφορα που τους εκανε δουλους.
    Ειναι φανερο οτι αν οι δουλοι ειχαν πολιτικα δικαιωματα θα επαυαν να ειναι δουλοι.
    Το ιδιο ισχυει και αντιστροφα. Οποιος χανει τα πολιτικα του δικαιωματα πρεπει να βασιστει στην μεγαλοψυχια των πολιτων για να μην τον υποδουλωσουν.
    Ελπιζω οι παρατηρησεις μου να σας φανουν χρησιμες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.