Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΥΠΡΙΟΙ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ

Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ : ΚΥΠΡΙΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΤΟΥ Β΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΤΑ ΜΗΤΡΩΑ, ΟΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΚΑΙ Ο ΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΕ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ ΚΑΙ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΤΟ 2012.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ Η ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ(π.χ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ 2α ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΟΥ Α΄ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ κ.α). ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.


Δρ. Σπύρος Δημητρίου







ΤΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΕΠΟΣ ΤΟΥ ''40 : ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940

Γράφει ο Πέτρος Παπαπολυβίου, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου. 
 
Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 μας δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε τους Κυπρίους που είχαν ουσιαστικότερη προσφορά στον αγώνα στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας, προασπίζοντας την ελληνική ελευθερία. Η κυπριακή διάθεση για κατάταξη στον ελληνικό στρατό υπήρξε και αυτή τη φορά τεράστια, όμως οι σύμμαχοι, κατά τα άλλα, Βρετανοί εμπόδισαν με διάφορα προσχήματα τη μαζική στρατολόγηση, φοβούμενοι τις μελλοντικές επιπτώσεις από την επιστροφή χιλιάδων απομάχων με το ελληνικό εθνόσημο στη μεγαλόνησο.
Ο αριθμός των Κυπρίων που κατατάχθηκαν στον ελληνικό στρατό το 1940-1941, δεν μπορεί να υπολογιστεί ακριβώς. Η προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι μαζί με τους φοιτητές-εθελοντές, προσεγγίζουν τους 200. Οι περισσότεροι, μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδος ή Έλληνες υπήκοοι, κατατάχθηκαν μεμονωμένα, ενώ άλλην ομάδα αποτελούσαν οι αξιωματικοί κυπριακής καταγωγής. Οι Κύπριοι που κατάφεραν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες του ταξιδιού από το νησί τους, στις επικίνδυνες συνθήκες του πολέμου, και να φτάσουν, μέσω Αιγύπτου ή Τουρκίας, στην Αθήνα, για να καταταχθούν, ήταν ελάχιστοι και οι προσωπικές τους ιστορίες δείχνουν το πατριωτικό τους πάθος.
Οι περιπτώσεις των Ευάγγελου Λ. Λουίζου, από την Αμμόχωστο, του γιατρού Θεόδωρου Μαρσέλλου, από τη Λάρνακα και του Δημήτρη Μαννούρη, αμαξά από την Ακανθού, είναι οι πιο χαρακτηριστικές: Ο πρώτος, γόνος μεγάλης οικογένειας της Αμμοχώστου, έφεδρος αξιωματικός του ελληνικού στρατού και κατοπινός ξεναγός στην Κύπρο του Γιώργου Σεφέρη, σύμφωνα με την ιστορία-θρύλο, μετά την κατάταξή του, στα τέλη Νοεμβρίου 1940, πήρε ταξί και ζήτησε από τον εμβρόντητο οδηγό να τον οδηγήσει από τη Θεσσαλονίκη στη μονάδα του στο μέτωπο…
Ο Μαρσέλλος έφτασε κι αυτός στην Αθήνα, με τη γυναίκα του, μέσω Τουρκίας. Ύστερα από την κατάρρευση του μετώπου και αφού ταλαιπωρήθηκε για αρκετούς μήνες στην πρωτεύουσα, κατέληξε στη Ζαγορά του Πηλίου, από όπου βγήκε στο βουνό, στο 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ. Μετά την επιστροφή του από τον πόλεμο εκδόθηκε το βιβλίο του «Χρυσά Βουνά. Το βιβλίο του αντάρτη» (Κύπρος: Λαϊκή Εκδοτική Εταιρεία, 1947), όπου περιγράφονται οι εμπειρίες του από το ελληνικό αντάρτικο.
Τέλος, ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Δ. Μαννούρης, 63 χρονών κατά το 1940, είχε μια εντυπωσιακή στρατιωτική προϊστορία, αφού είχε καταταχθεί εθελοντικά στον πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α Παγκόσμιο πόλεμο και στη Μικρασιατική εκστρατεία!
Από τους Κύπριους φοιτητές της Αθήνας, οι περισσότεροι κατατάχθηκαν στις 8 Δεκεμβρίου 1940. Ξεχώριζε ανάμεσά τους ο απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής Ροδίων Π. Γεωργιάδης, που έχασε τη ζωή του, όπως και ο αδελφός του Μιλτιάδης, στις ναζιστικές φυλακές της Γερμανίας, καταδικασμένος για αντιστασιακή δράση στην Αθήνα. Δύο φοιτητές της Ιατρικής από την Αμμόχωστο, ο Βαρνάβας Σιερίφης και ο Λουκής Λιασίδης ζήτησαν να πολεμήσουν, αντί να τους ανατεθούν ιατρικά καθήκοντα, και τραυματίστηκαν στις μάχες των υψωμάτων του Τεπελενίου. Ο πρώτος απεβίωσε σε νοσοκομείο του Μεσολογγίου, και ο δεύτερος αργότερα, το 1942, σε νοσοκομείο της Αθήνας.
Ένας πέμπτος εθελοντής από την κυπριακή φοιτητική ομάδα, ο Λεμεσιανός Ανδρέας Δρουσιώτης, συνέχισε τη δράση του και στην Αντίσταση, από τις γραμμές του ΕΛΑΣ, και σκοτώθηκε πολεμώντας στην Πιερία, στις 19 Οκτωβρίου 1944.

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

ΕΠΟΣ ΤΟΥ ''40 : ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ''ΟΧΙ''

H επέτειος του «Όχι» αναφέρεται στην άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης ήταν η είσοδος της χώρας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.

Το τελεσίγραφο και το ιστορικό "Όχι"

Περίπου στις 3 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940 η τότε Ιταλική Κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι, ο οποίος και το επέδωσε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.
Μετά την ανάγνωση του κειμένου ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στα γαλλικά (επίσημη διπλωματική γλώσσα) την ιστορική φράση: «Alors, c'est la guerre», (προφέρεται από τα γαλλικά, αλόρ, σε λα γκερ, δηλαδή, Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο), εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων.
O ίδιος ο Γκράτσι στα απομνημονεύματά του, που εξέδωσε το 1945, περιγράφει τη σκηνή:
«Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση και του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια και εις τα μάτια του. Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε: αυτό σημαίνει πόλεμο. Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Μου απήντησε ΟΧΙ. Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος..., ο Μεταξάς με διέκοψε και μου είπε: ΟΧΙ! Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως».
Ο Μεταξάς εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ». Σημειώνεται πως αυτούσια η λέξη «ΟΧΙ» παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά ως τίτλος στο κύριο άρθρο της εφημερίδας «Ελληνικό Μέλλον» του Ν. Π. Ευστρατίου στις 30 Οκτωβρίου του 1940.
Δύο ώρες μετά την παραπάνω επίδοση, ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος με εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη ενεπλάκη στον πόλεμο.

Το Μέτωπο

Το μέτωπο είχε μήκος περίπου 150 χιλιομέτρων και βρισκόταν σε μια εξ’ ολοκλήρου ορεινή και εξαιρετικά δύσβατη περιοχή, με την οροσειρά της Πίνδου να χωρίζει το θέατρο επιχειρήσεων στα δύο: αυτό της Ηπείρου και εκείνο της Δυτικής Μακεδονίας.
Ο ελληνικός στρατός ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή της Χειμάρρας. Η υποχώρηση των Ελλήνων άρχισε στις 12 Απριλίου του 1941, οπότε και στο πλευρό των Ιταλών είχαν αρχίσει να προελαύνουν οι Γερμανοί.
Οι πολεμικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν «σφραγίστηκαν» με την πτώση της Κρήτης, τον Μάιο του 1941: ολόκληρη η Ελλάδα βρέθηκε υπό τον απόλυτο έλεγχο των δυνάμεων του Άξονα και, για τα επόμενα τρία χρόνια, υπέστη τη σκληρή Κατοχή από τις δυνάμεις της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Βουλγαρίας.

Ο εορτασμός του "Όχι"

Η άρνηση του Μεταξά πέρασε στον τότε ελληνικό Τύπο με την λέξη «ΟΧΙ». Μάλιστα, αυτούσια η λέξη παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά ως τίτλος στο κύριο άρθρο της εφημερίδας «Ελληνικό Μέλλον» του Ν. Π. Ευστρατίου, στις 30 Οκτωβρίου του 1940.
Η επέτειος γιορτάστηκε πρώτη φορά το 1941: στο προαύλιο του πανεπιστημίου Αθηνών, έγιναν ομιλίες από φοιτητές, ενώ την παραμονή είχε μιλήσει ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσάτσος, που αρνήθηκε να κάνει µάθηµα την 28η Οκτωβρίου, με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο.
Η δεύτερη επέτειος γιορτάστηκε την Πλατεία Συντάγµατος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΕΠΟΝ και ΠΕΑΝ, ενώ το 1943 ο εορτασμός, που έγινε στο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας, στην πλατεία Κοτζιά, διακόπηκε από Γερμανούς, που υποχρέωσαν όσους συμμετείχαν να σταθούν με τα χέρια ψηλά μέχρι το βράδυ και έστειλαν είκοσι άτομα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η πρώτη επίσημη επέτειος έγινε το 1944, με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1952, η Εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε η γιορτή της Αγίας Σκέπης να μεταφερθεί από την 1η Οκτωβρίου στις 28 του μήνα, με το αιτιολογικό ότι η Παναγία βοήθησε τον ελληνικό στρατό στον πόλεμο.

 


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΤΟΝ ''TIMES'' ΚΡΟΦΟΡΝΤ ΠΡΑΪΣ (ΒΙΝΤΕΟ)

Πηγές:Οι Βαλκανικοί αγώνες, εκδόσεις ΕΚΑΤΗ

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης οριστικοποιήθηκε μετά το πρωτόκολλο παράδοσης που συντάχθηκε στο χωριό Γέφυρα στις 26 Οκτωβρίου 1912. Το πρωτόκολλο συντάχθηκε μεταξύ του Χασάν Ταχσίν Πασά διοικητή των Οθωμανικών στρατευμάτων και των πληρεξουσίων του Διαδόχου Κωσταντίνου που ήταν ο συνταγματάρχης Σοφοκλής Δούσμανης και ο Λοχαγός Ιωάννης Μεταξάς. Το πρωτόκολλο παράδοσης προέβλεπε τον αφοπλισμό του Τουρκικού στρατού αλλά και την παράδοση όλου του στρατιωτικού υλικού τους στους Έλληνες. Το όνειρο αιώνων έμελλε σε λίγες ώρες να πραγματοποιηθεί με την είσοδο του Ελληνικού στρατού στην πόλη, αν και η Ελληνική επιτυχία επισκιαζόταν από την παρουσία ισχυρών Βουλγαρικών στρατιωτικών αποσπασμάτων στις παρυφές της πόλης. Η συμπεριφορά των Βούλγαρων φανέρωνε την πρόθεση τους να αμφισβητήσουν το Ελληνικό μέλλον της πόλης.


Το ξημέρωμα της 27ης Οκτωβρίου έβρισκε τα Ελληνικά στρατεύματα πλασαρισμένα στους αγρούς γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με το αυτόπτη μάρτυρα δημοσιογράφο Crauford Price, οι Έλληνες στρατιώτες βρίσκονταν σε εξαιρετική κατάσταση με υψηλό ηθικό εύθυμοι και ζωηροί. Ήταν όλοι καλώς ενδεδυμένοι, ενυπόδητοι και εφοδιασμένοι, κάθονταν οκλαδόν και απολάμβαναν τα ωμά λάχανα που είχαν αποσπάσει από τους λαχανόκηπους της περιοχής. Οι σκηνές τους ήταν καθαρές, τακτοποιημένες, τοποθετημένες με τάξη και δημιουργούσαν ένα χακί εντυπωσιακό φόντο, ενώ τον πρόχειρο Ελληνικό καταυλισμό στεφάνωναν τα κανόνια του Ελληνικού πυροβολικού. Η τάξη και η πειθαρχία φανερωνόταν σε κάθε ενέργεια οποιασδήποτε Ελληνικής μονάδας. 
H είσοδος του Βασιλέως Γεωργίου Α΄ στην Θεσσαλονίκη
Το μονοπάτι της αιώνιας δόξας των Ελληνικών όπλων δεν ήτα παρά ένας λασπερός χωματόδρομος, ένας από τους πολλούς του εμβρυώδους οδικού δικτύου της Οθωμανικής Μακεδονίας. Πλήθη κόσμου συνωστίζονταν και από τις δύο πλευρές του δρόμου κρατώντας Ελληνικές σημαίες, ώστε να αποθεώσουν τους νικητές. Όταν τα πρώτα ευζωνικά αποσπάσματα έκαναν την εμφάνιση τους στους δρόμους της πόλης ο ενθουσιασμός όλων έφτασε στο κατακόρυφο. Οι εξώστες των σπιτιών είχαν Ελληνικές σημαίες, ενώ κοπέλες έραναν με ρόδα τους Έλληνες στρατιώτες. Η παρουσία του κόσμου ήταν τόσο πυκνή, ώστε πολύ σύντομα τα Ελληνικά αποσπάσματα δεν είχαν χώρο να προχωρήσουν ούτε σε μια και μόνη γραμμή!


Ακολούθησε η Ιστορική στιγμή της ύψωσης της Ελληνικής σημαίας στο κυβερνείο που έγινε από τον Ίωνα Δραγούμη και συμβόλιζε γλαφυρά την Ελληνική κυριαρχία στην πόλη. Η μέθη της ημέρας για τους Έλληνες της πόλης ήταν απερίγραπτη. Οι περισσότεροι από αυτούς έβγαζαν τα κόκκινα φέσια τους και τα κομμάτιαζαν, ενώ το ίδιο έκαναν και για τα φέσια αλλοεθνών συμπολιτών τους που κοιτούσαν αμήχανα το σκηνικό. Στα καφενεία ο ενθουσιασμός για τον Ελληνικό στρατό ήταν επίσης μεγάλος. Όλοι διάβαζαν με μανία τις λεπτομέρειες για την παράδοση της πόλης που φιλοξενούσαν οι Ελληνικές εφημερίδες, ενώ αν κάποιος Έλληνας αξιωματικός εμφανιζόταν σε κάποιο καφενείο ο ενθουσιασμός των θαμώνων έφτανε στο κατακόρυφο και ξεσπούσαν σε ζητωκραυγές. Σύμφωνα πάντα με τον Crauford Price, η είσοδος του Ελληνικού στρατού στην Θεσσαλονίκη, έμοιαζε με την επιστροφή του στην Αθήνα μετά από μια επιτυχημένη εκστρατεία και έμοιαζε απίστευτο πως η είσοδος του Ελληνικού στρατού πανηγυριζόταν τόσο έντονα σε μια πόλη που λίγες ημέρες πριν ήταν ακόμη Τουρκική. Αλλά δεν ήταν. Ήταν απλώς ο εορτασμός της απελευθέρωσης του Ελληνικού πληθυσμού από την δουλεία της Τουρκικής διοίκησης...   
Αναμφίβολα τον Ελληνικό θρίαμβο επισκίαζε η είσοδος Βουλγαρικών στρατευμάτων στην πόλη υπό το πρόσχημα της "ξεκούρασης" τους, αλλά προφανέστατα σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ζήτημα συγκυριαρχίας στην πόλη. Η παρουσία των Βουλγάρων στην πόλη ήταν μια συνεχή εστία εντάσεων και παρεξηγήσεων και αποτελούσε μια σαφή προειδοποίηση για τις εξελίξεις που θα ακολουθούσαν το προσεχές διάστημα...

 


http://www.istorikathemata.com/2015/10/times-27-1912.html

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΟ 1940 : ΕΡΓΩ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ...

Γράφει ο Βασίλειος Κουτσούγερας
ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ
ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΕΤΟΣ ΣΤ'   ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1957   ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΤΕΥΧΟΣ 66ον

 
σιωπὴ εἶναι ἕνα ἐμβριθὲς βάθος. Ὁ λόγος εἶναι μιὰ ἐπικίνδυνη ἀνάγκη. Ἰδού ἕνα σχέτλιο δίλημμα. Στὴν πεφορτισμένη ἐρημία μας ἀναζητοῦμε ταὐτόχρονα, δραματικὰ τὴν σιωπὴ καὶ τὸν λόγο· τὴν σιωπὴ σὰν περισυλλογὴ καὶ διάσωσι τῆς οὐσίας μας, τὸν λόγο σὰν ἀναζήτησι μιᾶς δραστικῆς εὐρυχωρίας. Ὡπωσδήποτε· ἀλλ᾿ εὐχερὲς εἶναι ἡ σιωπὴ νὰ διολισθήσῃ σὲ ὀκνηρὴ ἀπόδραση, καὶ ὁ λόγος σὲ προχειροκουφισμὸ ἐκλύσεως.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/10/1940.html

ΤΟ ΠΡΩΤΟ «ΟΧΙ» (ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ)

Γ.ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΥ – Θ.ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Δ.ΔΟΥΚΑ – Δ.ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΥ
Ν.ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ
Ε´ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ  1957

Στὰ ξένα

Τὸ Σεπτέμβριο τοῦ 1939 εἶναι ἀραγμένα στὸ μεγάλο λιμάνι τοῦ Μπουένος Ἄϋρες, τῆς πρωτεύουσας τῆς ᾽Αργεντινῆς, ἀρκετὰ ξένα πλοῖα περιμένοντας νὰ φορτώσουν.
῎Εξαφνα σὰν βόμβα ἦρθε ἡ τρομερὴ εἴδησις ποὺ ἀνεστάτωσε τὸν κόσμο : ῾Η Γερμανία ἐκήρυξε τὸν πόλεμο…
Τί θὰ γίνουν τώρα τὰ πλοῖα; Θὰ ταξιδεύσουν; Καὶ θὰ ἀψηφήσουν τὰ ὑποβρύχια, τὰ ἀεροπλάνα, τὶς νάρκες, τὶς νηοψίες;
Θὰ μείνουν δεμένα στοὺς μώλους; Πῶς θὰ ζήσουν τα πληρώματα; Πῶς θὰ ζήσῃ ἡ πατρίδα χωρὶς τρόφιμα, χωρὶς προϊόντα, χωρὶς πρῶτες ὗλες;
Μὲ τὶς ἀγωνιώδεις αὐτὲς σκέψεις ἀποσύρονται πλοίαρχοι καὶ ναῦτες, καθένας στὸ πλοῖό του, καὶ ἀναμένουν τὸν πρόξενο νὰ τοὺς δώσῃ ὁδηγίες.
Τὴν ἄλλη ἡμέρα παίρνει κι ὁ δικός μας ὁ πρεσβευτὴς τὸ προσωπικὸ τοῦ προξενείου καὶ τῆς πρεσβείας καὶ ἀνεβαίνει στὰ ἑλληνικὰ πλοῖα. Στὸ πρῶτο ποὺ ἀνέβηκε ἐκάλεσε ὅλους, ἀξιωματικοὺς καὶ ναῦτες, καὶ τοὺς ὡμίλησε.
Ὡμίλησε γιὰ τὴν ῾Ελλάδα καὶ τὰ παιδιά της. Τοὺς ἔφερε παράδειγμα τὸν τετραπέρατο ὁμηρικὸ Ὀδυσσέα, γιὰ νὰ δείξῃ τὶς δύο μεγάλες ἀρετὲς τῆς φυλῆς μας : τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐξυπνάδα καὶ ἐφευρετικότητα τῶν ῾Ελλήνων.
῾Ο ἴδιος ὡμολόγησε ὅτι θὰ εἶναι μεγάλες οἱ δυσκολίες, ποὺ θὰ εὕρουν οἱ ναυτικοὶ στὰ ταξίδιά των ἐξ αἰτίας του πολέμου.
«Ἀλλὰ τώρα θὰ δείξωμε τὶ ἀξίζομε· τοὺς εἶπε. Πρέπει νὰ βοηθήσωμε τὴν πατρίδα στὶς δύσκολες στιγμές˙ δὲν πρέπει νὰ τῆς λείψουν οὔτε τὰ τρόφιμα οὔτε οἱ πρῶτες ὗλες οὔτε τὸ κάθε τι ποὺ χρειάζεται. Καὶ αὐτὸ μόνο ἐσεῖς θὰ τὸ κατορθώσετε, νικῶντας μὲ τὸ θάρρος καὶ τὴν ἱκανότητά σας ὅλα τὰ ἐμπόδια καὶ ὅλους τοὺς κινδύνους…»
Τοὺς εὐχήθηνε τέλος καλὴ ἐπιτυχία κι ἀπεχώρησε, ἐνῷ τὸ πλήρωμα δακρυσμένο ἐχειροκροτοῦσε καὶ ἐζητωκραύγαζε.


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

ΕΠΟΣ ΤΟΥ ''40 : ΜΙΑ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΙΣ ΗΡΩΪΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥΣ.ΑΘΑΝΑΤΕΣ!!!!

(ένα συγκινητικό κείμενο της Γαλατείας Γρηγοριάδου-Σουρελή)
Η καμπάνα αυτοστιγμής χτύπησε δυνατά, χαρούμενα, ίδιος αναστάσιμος ο ήχος της…
images (1)Η μια πίσω απ’ την άλλη ανέβαιναν… ανέβαιναν… οι κάσες λύγιζαν τις μέσες τους, το χιόνι τις μάχονταν… ο θάνατος -το φαράγγι -δεξιά ζερβά τις παραμόνευε.
Κι αυτές ανέβαιναν… ανέβαιναν…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/10/40_25.html

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 : ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ

Γράφει ο Αντώνιος Α.Αντωνάκος
Καθηγητής-Φιλόλογος
Ιστορικός Συγγραφέας

 Σήμερα που οι ταγοί της Ελλάδος οδήγησαν την πατρίδα μας με τις κλεψιές, τα σκάνδαλα, τον αφελληνισμό και τόσες άλλες άτιμες, ανέντιμες και ανθελληνικές ενέργειες, και με την ευκαιρία της 75ης επετείου από την ημέρα της Δόξας, την 28η Οκτωβρίου 1940, και του δημιουργού της Ιωάννου Μεταξά, οφείλουμε να κάνουμε κάποιες σκέψεις και κάποιους παραλληλισμούς, οι οποίοι θα μας οδηγήσουν σε ωρισμένα πολύ σπουδαία συμπεράσματα...

ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 «Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΤΟΥ ΣΤΙΓΜΗ» ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ

Τοῦ Κώστα Οὐράνη
Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Λογοτεχνῶν 
 
(Περιοδικὸν «Νέα Ἑστία», ἔτος ΚΓ' - 1949, τόμος 49ος, τεῦχος 536, Ἀθῆναι, 1 Νοεμβρίου 1949, σελ. 1374-1375)

Θυμᾶμαι πάντα, κι ἔτσι σὰν νὰ τὶς ζῶ στὸ ἐνεστώς, τὶς στιγμὲς ἐκεῖνες τοῦ πρωϊνοῦ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ποὺ ξύπνησα ξαφνισμένος ἀπὸ τοὺς διάτορους γόους τῆς σειρήνας γιὰ νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὸ γέρο θυρωρό μου, σὰν μοῦ ἀνέβασε τὴν ἐφημερίδα, ὅτι ἡ Ἰταλία μᾶς εἶχε κηρύξει τὸν πόλεμο.
Ἄκουσα τὴν εἴδηση, διάβασα τὶς λεπτομέρειες στὴν ἐφημερίδα - κι᾿ ἀπόμεινα σιωπηλός. Ὄχι ἀποσβολωμένος. Σιωπηλὸς - καὶ ἀκίνητος, καὶ μὲ τὰ μάτια στυλωμένα στὸ πρωινὸ φῶς.
Δὲν εἶχα καμμία ἀπὸ τὶς συνειθισμένες ἀντιδράσεις ποὺ φέρνει, αὐτόματα, μιὰ τέτοια εἴδηση, δὲν ἔκανα καμμία ἀπὸ τὶς σκέψεις ποὺ προκαλεῖ. Δὲν κόχλασε μέσα μου ἄξαφνο μῖσος ἐναντίον τῶν Ἰταλῶν γιὰ τὴν τόσο ἄδικη (καὶ τόσο δειλὴ ἀπὸ μέρους μιᾶς Μεγάλης Δύναμης) ἐπίθεση. Δὲν μὲ κατέλαβε φοβισμένη ταραχὴ γιὰ τὸ ἄνισο τοῦ πολέμου αὐτοῦ, γιὰ τὶς πιθανότητες τῆς ἥττας καὶ τὶς συνέπειές της. Δὲν μὲ κέντρισε τυφλὸ πολεμικὸ μένος. Τίποτα. Ὅ,τι ἔνιωθα ἔτσι ποὺ εἶχα ἀπομείνει σιωπηλὸς κι᾿ ἀκίνητος, δὲν τὸ εἶχα νιώσει ποτὲ ἄλλοτε στὴ ζωή μου καὶ σὲ κανένα, πρίν, ἄλλο πόλεμο. Ἦταν σὰν νὰ εἶχα μπεῖ σὲ μία «κατάσταση Χάριτος». Ἡ ψυχή μου ἦταν γεμάτη κατάνυξη - σὰν μιὰ ψυχὴ ποῦ ἀπογυμνώνεται ἀπὸ κάθε τι τὸ γήινο καὶ γίνεται ἕτοιμη νὰ πλουτισθεῖ μὲ τὸ Θεῖο. Καὶ μέσα σ᾿ αὐτὴν τὴν κατάνυξη, εὐαγγελίστηκα τὴν Ἑλλάδα.
Δὲν ἦταν ἡ ἀφηρημένη τῆς ἔννοια, ἢ ἡ συμβολική της παράσταση, ἢ κι᾿ αὐτὸ ἀκόμα τὸ ὅραμά της, ποὺῦ εἶχε εἰσχωρήσει μέσα μου, ποὺ γέμιζε τὸ εἶναι μου καὶ ξεχείλιζε. Ἦταν ἡ Ἑλλάδα αὐτούσια, στὴ ζωντανή της ὑπόσταση: μὲ τὰ βουνὰ καὶ τοὺς κάμπους της, τὶς θάλασσες καὶ τὰ ποτάμια της, τὰ δάση καὶ τὰ λουλούδια της - καὶ μ᾿ ὅλους τους ἀνθρώπους ποὺ ζοῦσαν σ᾿ αὐτήν. Ὁ ἴδιος ἐγὼ εἶχα γίνει Ἑλλάδα. Ὅλα της ἦταν μέσα μου - κι᾿ ἐγὼ ἤμουν μέσα σ᾿ ὅλα. Ὅλα της μοῦ ἀνῆκαν - καὶ τοὺς ἀνῆκα. Δὲν ὑπῆρχε τίποτα ποὺ νὰ μὴν τὸ γνώριζα καὶ νὰ μὴν τ᾿ ἀγαποῦσα. Τίποτα ποὺ νὰ μὴ μὲ θέρμαινε καὶ ποὺ νὰ μὴν τὸ θέρμαινα. Ἡ ψυχή μου ξεχείλιζε ἀπὸ τρυφερότητα γιὰ ὅ,τι ἑλληνικό, ἀπὸ ἀδελφωσύνη γιὰ κάθε Ἕλληνα. Χάιδευε ἁπαλὰ τὰ πάντα, χαμογελοῦσε ἤρεμα σὲ ὅλους. Κι᾿ ἡ πνοὴ τοῦ ἀέρα, κι᾿ ὁ ρόχθος τῶν θαλασσῶν, κι᾿ οἱ μυρωδιὲς τῶν λουλουδιῶν καὶ τῶν θυμαριῶν, καὶ τὸ μουρμούρισμα τῶν τρεχούμενων νερῶν, καὶ τὸ τραγούδι τῶν πουλιῶν μοῦ ἀνταποδίδαν τὸ χάδι. Κι᾿ οἱ ἄνθρωποι, νέοι καὶ γέροι, γυναῖκες καὶ παιδιά, ἀπὸ πολιτεῖες, ἀπὸ βουνά, ἀπὸ κάμπους κι᾿ ἀπὸ νησιά μοῦ ἀνταποδίδαν τὸ χαμόγελο. Κι᾿ ἕνα φῶς ἀναστάσιμο ἔλουζε κι᾿ ἐξωράϊζε ὅλους καὶ ὅλα...
Τὸν «εὐαγγελισμὸ» αὐτὸν τὸν ἔνιωσαν ὅλοι οἱ Ἕλληνες τὴν ἡμέρα ἐκείνη γιατὶ μόνο αὐτὸς ἐξηγεῖ καὶ φωτίζει τὴν προσφυγή τους στὰ ὅπλα χωρὶς τίποτα τὸ σαστισμένο, ἢ τὸ σκυθρωπό, ἢ τὸ μοιρολατρικό, ἢ καὶ τὸ πολεμόχαρο, ἀλλὰ μὲ μιὰ ἤρεμη καὶ ἥμερη ἀπόφαση νὰ πολεμήσουν μ᾿ ὅλες τους τὶς δυνάμεις - τεντωμένες ἕως τὸ ἄκρο. Αὐτὸς καὶ διαφοροποιεῖ τὸν πόλεμο τοῦτον ἀπὸ κάθε ἄλλο πόλεμο στὴν ἱστορία τῶν λαῶν γιατὶ κι᾿ ἄλλοι λαοὶ πολέμησαν ἀπὸ «Χρέος πρὸς τὴν πατρίδα», ἢ «ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν», ἢ γιὰ νὰ προασπίσουν τὴν ἐλευθερία τους (κι᾿ ὅταν ἀκόμα εἶχαν ν᾿ ἀντιμετωπίσουν πολὺ δυνατότερους ἐχθρούς), ἐνῶ δὲν συνέβηκε ποτὲ σὲ λαὸ νὰ πάρει τὰ ὄπλα ὅπως οἱ Ἕλληνες τὸ 1940: ἔχοντας, ὁ κάθε ἕνας τους, μοναδικὸ κίνητρο τὴν Ἀγάπη, - μιὰν ἀπέραντη, τρυφερὴ κι᾿ ἀφιλοκερδῆ ἀγάπη ποὺ ἀγκάλιαζε, μὲ χάδι καὶ μὲ χαμόγελο, τὸν τόπο τους ὅλο κι᾿ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τοῦ τόπου τους.
Κι᾿ εἶναι γι᾿ αὐτὸ - κι᾿ ὄχι γιὰ τὸν ἡρωισμὸ ποῦ ἔδειξε ἢ καὶ γιὰ τὴ νίκη ποὺ κατήγαγε στὸν πόλεμο - ποὺ ἡ 28η Ὀκτωβρίου θὰ μείνει στὴν Ἱστορία ὡς «ἡ ὡραιότερη στιγμὴ» τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ σ᾿ ὅλη, τὴ μακραίωνη, ζωή του.
ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ
Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Λογοτεχνῶν
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ


Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ : 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912 - Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Πηγές: Βιβλίο 'Η Απελευθέρωση της Ηπείρου' - Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις
 
Μετά τη συμμαχία των Βαλκανικών κρατών, (Σερβία, Μαυροβούνιο, Ελλάδα, και Βουλγαρία), στις 30 Σεπτεμβρίου του 1912 οι βαλκανικές αυτές χώρες έστειλαν συλλογικά τελεσίγραφο στην Τουρκία με το οποίο ζητούσαν την διασφάλιση της αυτονομίας των εθνικών μειονοτήτων τους, που ζούσαν στο έδαφός της.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2012/10/21-1912.html


22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1943 : Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

Η τύχη της Αστυπάλαιας και των Δωδεκανήσων ήταν προκαθορισμένη.Η επιχείρηση στα Δωδεκάνησα αποδείχθηκε καταστροφική επανάληψη της Καλλίπολης κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, απόρροια των εμμονών και φαντασμάτων που ακόμα κατέτρεχαν τον Τσόρτσιλ, φανερώνοντας τελικά ότι η επίδραση της ατελούς φύσης των ανθρώπων στον ρου της ιστορίας είναι καταλυτική.
 


Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

ΕΠΟΣ ΤΟΥ ''40 : ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΠΑΠΑΓΟΥ ΠΡΟΣ ΜΕΤΑΞΑ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ «ΟΧΙ»

Του Απόστολου Διαμαντή -  Ιστορικού, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου  

Ο αιφνιδιασμός της κυβέρνησης Μεταξά από την ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1940 είναι ένας από εκείνους τους μύθους που η ιστορική έρευνα σταδιακά διαλύει.
Είναι προφανές, για όποιον ερευνά τις διπλωματικές και στρατιωτικές κινήσεις του Μεταξά κατά τα δύο τελευταία χρόνια του μεσοπολέμου, πως η επίσημη στάση ουδετερότητας της Ελλάδας απέναντι στον Αξονα και τη Μ. Βρετανία δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια επίσημη κάλυψη για την προετοιμασία της Ελλάδας ενόψει της συμμετοχής της στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/10/40.html

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 : ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ; (ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ)

Από το Αναγνωστικόν ,Γ Δημοτικού, 1949
αντιγραφή από το περιοδικό Ρωμνιός, τεύχος 9

-Πού πας, στρατιώτη;
-Πάω να πολεμήσω.
-Πας να παλαίψης με λιοπύρια και χιόνια;
-Πάω να προστατέψω το δίκιο και τη λευτεριά.
-Πας να διψάσεις και να πεινάσεις;
-Πάω να φυλάξω το ψωμί των παιδιών.
-Πας να χάσεις χέρι, πόδι, μάτι;
-Πάω να δώσω χαρά και φως
Σε χιλιάδες τίμιους και ειρηνικούς ανθρώπους.
-Πας να σκοτώσεις και να σκοτωθείς;
-Πάω να δώσω ζωή και ειρήνη, δίκιο και λευτεριά.
-Για ποιον στρατιώτη;
-Για την πατρίδα!


Σχόλιο:Η φωνή της λογικής και η φωνή του χρέους…
Με τέτοια αναγνώσματα μεγάλωναν τότε τα  ελληνόπουλα.
Τώρα, πού να μιλήσουμε για αγάπη στην πατρίδα, θα μας θεωρήσουν ρατσιστές…
Πώς μιλήσουμε για πολέμους στα παιδιά, είμαστε φιλειρηνιστές …
Και φτάνουμε-άκουσον, άκουσον!-την Σημαία μας στις παρελάσεις να την παραδίδουμε σε αλλοδαπούς μαθητές, γιατί, λέει, το αξίζουν λόγω της βαθμολογίας τους…
Θεέ μου, φώτισον το σκότος μας!


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ - ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ!

Δεν έχει τελειωμό αυτή η ιστορία της γιαγιάς Πελαγίας που παιδί ακόμα, κατά τη διάρκεια του ξεριζωμού από τον Πόντο κατέληξε σε μια οικογένεια αλεβιτών Τούρκων ενώ τα αδέλφια της, ο Νικόλας και ο Δημήτρης, είχαν φύγει σε άγνωστη κατεύθυνση, ο πατέρας της είχε χαθεί στη Ρωσία και η μητέρα είχε πεθάνει...
Το σαββατοκύριακο που πέρασε, δεκάδες μέλη της οικογένειας από την Ελλάδα και την Τουρκία συναντήθηκαν στην Κεσάνη και γιόρτασαν την επανένωσή τους. Το pontos-news. gr θα έχει σύντομα ρεπορτάζ για τις μοναδικές στιγμές που εκτυλίχτηκαν εκεί. 
Μέσα στο καλοκαίρι όμως όμως, ο τουρκικός κλάδος της οικογένειας, για την ακρίβεια τα εγγόνια της γιαγιάς Πελαγίας στην Πόλη και την Κερασούντα, πήγαν στον τάφο της και (έχοντας επιβεβαιώσει τις ρωμαίικες ρίζες της) άλλαξαν την επιγραφή στον τάφο της γιαγιάς που έφυγε πριν από χρόνια στις 23 Απριλίου, και τοποθέτησαν το ελληνικό της όνομα: Πελαγία Παλτόγλου!


 
Πελαγία Παλτόγλου, του Ευθυμίου και της Ησαΐας. Στην άλλη πλευρά, μια κουβέντα από κείμενο που έγραψε ο αδελφός της
Νικόλας: «Όπου υπάρχει ρόδα, υπάρχει και δρόμος»...
Ας είναι το χώμα που τη σκεπάζει ελαφρύ και το όνομά της ας θυμίζει πάντα την τραγωδία του ελληνισμού αλλά και την ανθρωπιά όσων διαφοροποιήθηκαν από τους θύτες... 
 


ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
PONTOS NEWS

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 : ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ 1940 - ΜΙΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ

Από το νεανικό περιοδικό “Προς τη Νίκη” Οκτώβριος 2015
 
Πολεμιστές ήταν κι εκείνοι (σημ. οι ιερείς), οπλισμένοι με όπλα άλλα, πιό ισχυρά, πιό μεγάλα. «Επιστρατεύτηκαν» μαζί μέ όλους τους Έλληνες, όταν τόν Οκτώβριο του 1940 ή παράλογη αξίωση του υπερφίαλου “Αξονα, Ίταλίας-Γερμανίας, σήμανε πόλεμο, στίς καρδιές τους.

‘Ζούσαν δίπλα στό στρατιώτη τήν κάθε κακουχία τού μετώπου… τήν πείνα, τή δίψα, τήν παγωνιά. Πολεμούσαν κοντά του μέ τά δικά τους όπλα, πού δέν σκορπούσαν θάνατο, αλλά έδιναν ζωή: Παρακλήσεις στην Υπέρμαχο Στρατηγό, νά διασώζει άπό κινδύνους τό λαό Της. Κηρύγματα πού έριχναν τό φώς του λόγου τού Θεού στίς ψυχές των μαχητών. Ιερά Εξομολόγηση, πού εξάλειφε τά κρίματά τους καί τους ετοίμαζε γιά τήν Κοινωνία τού Θεού ατή γη και στον ουρανό.

Τό σπουδαιότερο όμως έργο αυτών των στρατιωτικών Ιερέων ήταν η Θεία Λειτουργία. Μέσα σ’ ένα στρατιωτικό αντίσκηνο ή στην ύπαιθρο, πάντα επάνω στό Ιερό Άντιμήνσιο*, τελούσαν γιά τό στράτευμα τό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, πού έφερνε τόν Χριστό ανάμεσα τους καί μέσα τους καί όχι σπάνια τους χάριζε δυνατή εμπειρία της παντοδυναμίας καί της θαυματουργίας Του.

Όπως εκείνη τή φορά, πού, οπως,ματυρούσε ό μακαριστός πατήρ Χαραλάμπης, τελούσε ό ίδιος τή Θεία Λειτουργία μέ ένα λόχο του 22ου Συντάγματος Πεζικού, στον όποιο καί υπηρετούσε.


Μέσα στή φρίκη του πολέμου, ο’ι στρατιώτες απελάμβαναν τή μακαριότητα της «Ευλογημένης Βασιλείας…» τού Πατρός καί του Υ’ιού καί του Άγιου Πνεύματος. Υμνούσαν τόν “Άγιο, Ισχυρό, Αθάνατο Θεό, μαθήτευαν στά θεία Του λόγια, Τόν ικέτευαν γιά τή σωτηρία τους κι ακουμπούσαν στην πατρική προστασία Του τους αγαπημένους τους…


Ξαφνικά τό βάθος του ορίζοντα σκοτεινιάζει. Πλησιάζει ένα σμήνος βομβαρδιστικά, μαζί του καί η απειλή του θανάτου. Οι πάντοτε ανίκητοι άπό τό φόβο στρατιώτες, ακίνητοι τώρα, περιφρονώντας τό θρασύδειλο εχθρό, περιμένουν νά υποδεχθούν τόν Βασιλέα τών όλων, σάν τά Χερουβείμ.


Ή Θεία Λειτουργία προχωρεί. Τά βομβαρδιστικά πλησιάζουν επικίνδυνα, πετούν επάνω άπό τά κεφάλια τους. Εκείνοι μένουν στητοί σάν λυγερές οξιές. Συμμετέχουν μέ ευλάβεια στή Θεία “Ιερουργία. Όλοι.


Οι βόμβες αρχίζουν νά πέφτουν, περνούν ξυστά άπό μπροστά τους καί χωρίς νά τους αγγίξουν; κατευθύνονται -σάν νά ‘ ταν στοχευμένες- στή γειτονική χαράδρα, από μιά αόρατη αλλά όχι άγνωστη δύναμη.


«Σύ ει ό Θεός, ό ‘ποιών θαυμάσια μόνος», ομολογούν καί Τόν δοξολογούν, όταν μόλις τελειώνει ό βομβαρδισμός, συγκλονισμένοι διαπιστώνουν πώς ήταν ζωντανοί καί γεροί. “Ολοι…

«Ρουθούνι δεν άνοιξε»… Ό Θεός είναι μαζί μας, καί ή νίκη θά ‘ναι δική μας, έπανελάμβανε κατασυγκινημένος ό στρατιωτικός Ιερέας τους. Δόξαζε κ| ευχαριστούσε ευγνώμονα τόν «δυνατόν έν πολέμοις Κύριον» καί συνέχισε νά συμπολεμεί μέ τά παιδιά της Ελλάδας, γιά τή λευτεριά της.


Ήταν ένας άπό τους 87 στρατιωτικούς “Ιερείς πού έγραψαν τότε πάνω στά βουνά της Πίνδου, μιά ακόμη σελίδα στην “ιστορία της προσφοράς της Εκκλησίας στην πατρίδα.
Μ.
*Αντιμνήσιο:  Τετράγωνο ύφασμα πού εικονίζει τήν Άποκαθήλωση, τόν Πανάγιο Τάφο του Κυρίου, καί έχει αποτυπωμένη τή φράση- “Θυσιαστήριον θείον ιερόν του τελείσθαι τάς θείας ιερουργίας». Τό Άντιμήνσιο -όταν τοποθετείται σέ Αγία Τράπεζα που δέν έχει εγκαινιασθεί- πρέπει νά έχει ραμμένα στην άκρη Άγια Λείψανα μάρτυρος.



ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ
ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015,ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΤΟΥ "ΟΧΙ" ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ

Ἐφέτος συμπληρώνονται 75 χρόνια ἀπό τἠν ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ 1940. Τὴν ΔΕΥΤΕΡΑ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015, καί ὣρα 7.00 μ.μ., ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος τῶν Μαχητῶν καὶ Φίλων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστασιακῆς Ὀργανώσεως “Χ”, καί οἱ «ἐκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ», θὰ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΤΟΥ "ΟΧΙ" ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ, στὰ Γραφεῖα μας [Πανεπιστημίου 64, 6ος Ὂροφος], στὴν ὁποία εἶστε ὃλοι καλεσμένοι.
Ὁμιλητής θὰ εἶναι ὁ:
Ἠλίας Ἠλιόπουλος, Ἱστορικός - Διδάκτωρ τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Λουδοβικείου-Μαξιμιλιανείου Πανεπιστημίου Μονάχου

Ἡ παρουσία σας θὰ μᾶς δώσει μεγάλη χαρά, Σᾶς περιμένουμε ὃλους
Θὰ θέλαμε νὰ σᾶς εὐχαριστήσουμε, τόσο τὰ παλαιά, ὃσο καὶ τὰ νέα Μέλη καὶ τοὺς Φίλους μας, γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη σας. Ἡ παρουσία σας στὸν ἒνδοξο Σύνδεσμό μας ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη τιμή γιὰ ἐμᾶς καὶ καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια νἀ φανοῦμε ἀντάξιοί της.
ΓΙΑ τό Δ.Σ. τῆς "Χ":
Ὁ Πρόεδρος Ἡ Γενική Γραμματέας
ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ ΘΩΜΑἹΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ


--Γιά ἐνίσχυση τοῦ έργου της Ὀργάνωσης "Χ" :
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Ἀριθμός Λογαριασμοῦ:
6908-129252-310
Ἀπλό Ταμιευτήριο
ΙΒΑΝ GR63 0171 9080 0069 0812 9252 310



Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ε.α. ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΗΝΑΓΙΑ : ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΤΙΨΑΡΑ

Γράφει ο Χρήστος Μηνάγιας 
Ταξίαρχος ε.α.- Συγγραφέας, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

Το NAVTEX είναι μια διεθνής προσφερόμενη Υπηρεσία που σκοπό έχει τη διασπορά, στα πλοία εν πλω, ναυτιλιακών, μετεωρολογικών και κατεπειγούσης φύσεως πληροφοριών που αφορούν στις παράκτιες θαλάσσιες περιοχές. Οι πληροφορίες λαμβάνονται αυτόματα και εκτυπώνονται απ' ευθείας με τηλετυπικό τρόπο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/10/blog-post_18.html

ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΛΟΓΟΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ ΕΛΛΗΝΑΣ...Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ

ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ… 

Ότι μας κυριαρχεί το συναίσθημα και όχι η λογική. Εμάς που εφεύραμε την λογική σαν επιστημονικό εργαλείο αλλά την απορρίψαμε σαν τρόπο ζωής.
Ότι είμαστε ανοργάνωτοι. Κανείς στον κόσμο δεν ξέρει να ζει με τόση αρμονία μέσα στο χάος όπως εμείς.
Ότι είμαστε αντιφατικοί. Μα η φύση είναι αντιφατική, είμαστε γεννημένοι με το Κακό / Καλό γραμμένο στο DNA μας… η μεγαλύτερη αντίφαση που υπάρχει.
Ότι είμαστε απρόβλεπτοι. Τι βαρετό Θεέ μου να είσαι προβλέψιμος!
Ότι είμαστε εριστικοί. Είναι αλήθεια, κυρίως τρωγόμαστε μεταξύ μας. Ευτυχώς για αυτούς, γιατί αν δεν τρωγόμασταν μεταξύ μας… θα δουλεύανε όλοι για μας.
Ότι είμαστε άστατοι. Γιατί μας αρέσουν πολλά πράγματα και τα θέλουμε όλα συγχρόνως.
Ότι λέμε πολλά. Είμαστε οι εφευρέτες του ΛΟΓΟΥ και ο ΛΟΓΟΣ οφείλει να είναι γενναιόδωρος.
Ότι είμαστε όλο ιδέες και λίγες πράξεις. Ο πολιτισμός ξεκίνησε τη στιγμή που ο άνθρωπος είχε την πρώτη του ιδέα, εξάλλου, είναι αυθάδεια και αγνωμοσύνη να λες στον δάσκαλό σου ότι δεν έκανε αρκετά.
Ότι δεν είμαστε πρακτικοί. Πράγματι εμείς πρώτοι θεραπεύσαμε το περιττό άρα μη πρακτικό, γιατί το Ωραίο είναι εξ ορισμού Περιττό όπως και το Αλάτι στο Φαΐ. Ζωή χωρίς το Περιττό θα ήταν όσο άνοστο είναι το Φαΐ χωρίς Αλάτι.
Ότι μας αρέσει να διασκεδάζουμε. Γιατί η διασκέδαση θέλει καρδιά και όχι μυαλό και από καρδιά εμείς έχουμε περίσσευμα και κατά τα φαινόμενα οι κατήγοροί μας έλλειμμα.
Ότι δεν είμαστε γνήσιοι Έλληνες. Τίποτα ποιο αναληθές, 3.000 χρόνια διαφυλάσσουμε ευλαβικά όλα τα ελαττώματα της Φυλής αναλλοίωτα.
Ότι δεν είμαστε ειλικρινείς. Δεν λέμε σκόπιμα ψέματα, γιατί το ψέμα έχει δόλο, απλά εκφράζουμε έντονα τα εφήμερα αισθήματα μας και οι άλλοι νομίζουν ότι υπογράψαμε συμβόλαιο.
Ότι τα τραγούδια μας είναι γεμάτα πόνο και δυστυχία. Θέλει πολλά κότσια για να γλεντάς και να διασκεδάζεις με τον πόνο και τη δυστυχία. Όλοι οι άλλοι διασκεδάζουν ξορκίζοντας τον πόνο και την δυστυχία, εμείς τα προκαλούμε.

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΕΛΛΗΝΑ


http://www.defence-point.gr/news/?p=139327

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Α΄ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (2ο ΜΕΡΟΣ)

Γράφει ο Ιστορικός  Βασίλειος Αναστασόπουλος
2.3 Η απελευθέρωση των νησιών του Αιγαίου

Παράλληλα με τις επιχειρήσεις στον τουρκοκρατούμενο ηπειρωτικό ελληνικό χώρο, διεξάγονταν στη θάλασσα του Αιγαίου και ναυτικές επιχειρήσεις, που σκοπό είχαν, αφενός, να καταστεί ο ελληνικός στόλος κυρίαρχος στη θαλάσσια περιοχή και, αφετέρου, να απελευθερωθούν τα ελληνικά νησιά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ : http://aioniaellinikipisti.blogspot.gr/2015/10/blog-post_16.html

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ : ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΛΙΤΟΧΩΡΟΥ, ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ (16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912)

Επιστολικό δελτάριο. Διαστ. 141Χ87 χιλ.
Ζωγραφική απεικόνιση της μάχης της Κατερίνης.

Στις 13 Οκτωβρίου η Μεραρχία που βρισκόταν στην Ελασσόνα πήρε διαταγή να βαδίσει και να καταλάβει την Κατερίνη μέσα από τα στενά της Πέτρας, πράγμα που ήταν πολύ επικίνδυνο. Οι Έλληνες ξεκίνησαν νύχτα και μετά από 11 ώρες πορείας έφτασαν στην αρχή της στενωπού στην περιοχή Φουσκίνα.
Στις 14/10/1912 ημέρα Κυριακή έφυγαν από τη Φουσκίνα και έφτασαν το πρωί της Δευτέρας στο Σταθμό Πέτρας. Από εκεί άρχισαν να προχωρούν στα στενά. Πληροφορήθηκαν ότι στην έξοδο των Στενών στην περιοχή Ταχνίτσα οι Τούρκοι περίμεναν με πυροβόλο.
Κοντά στο χωριό Κολοκούρι και σε έδαφος ανώμαλο και κάθετο η ελληνική εμπροσθοφυλακή δέχτηκε πυρά. Συνέχισε όμως ταχεία προέλαση και οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή, εγκαταλείποντας πολεμοφόδια, όπλα κλπ.
Οι Έλληνες έλαβαν διαταγή να καταδιώξουν τον εχθρό. Κατά τις συμπλοκές σκοτώθηκαν 5 άνδρες των ελληνικών δυνάμεων ανάμεσα σε αυτούς ο Συνταγματάρχης Σβορώνος. (Τιμητικά το χωριό Κολοκούρι μετονομάστηκε σε «Σβορώνος») Τραυματίστηκαν 10 στρατιώτες και ο Ταγματάρχης Καΐρης.
Προχωρώντας ακάθεκτοι οι Έλληνες έφτασαν έξω από την Κατερίνη το βράδυ. Εκείνη τη νύχτα έμειναν έξω από την πόλη. Οι Τούρκοι αρχικά υποχώρησαν προς το Κίτρος και αργότερα προς τη Θεσσαλονίκη. Ανέρχονταν στις 15.000 άνδρες περίπου

Απελευθέρωση Κατερίνης

Κινούμενος από το Λιτόχωρο ο Ελληνικός στρατός πλησίαζε στην Κατερίνη. Συναντήθηκε με Τουρκικές δυνάμεις. Μετά από μάχη που διήρκεσε περίπου τρεις και μισή ώρες ο Τουρκικός στρατός το απόγευμα υποχωρησε πέρα από τον ποταμό Πέλεκα προς την Κατερίνη και από τη θέση αυτή οι Τούρκοι συνέχισαν να βάλλουν εναντίον των Ελλήνων που τους ακολουθούσαν. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν ως αργά το βράδυ. Οι Ελληνικές δυνάμεις διανυχτέρευσαν στην περιοχή Νεοκαισάρειας βορείως του σημερινού χωριού Σβορώνος.
Στη μάχη της Κατερίνης βρήκαν το θάνατο δύο αξιωματικοί ο Δημήτριος Σβορώνος και ο Δημήτριος Νίκας. Τραυματίστηκαν 3 αξιωματικοί οι: Καΐρης, Καζαντζής και Μανιάς, καθώς και 16 οπλίτες. Τα ξημερώματα της 16ης Οκτωβρίου το Γενικό Στρατηγείο έδωσε διαταγή να επιταχυνθεί η προέλαση, για να φτάσουν προς Αλιάκμονα, Νησέλι και Γιδά. Εκεί θα συναντούσαν και τις άλλες δυνάμεις του Στρατού Θεσσαλίας.
Το χάραμα ο διοικητής της μεραρχίας έδωσε διαταγή και το 21ο Σύνταγμα προχώρησε προς την Κατερίνη με ένα τάγμα, ενώ άλλο τάγμα κινήθηκε προς τα δεξιά.
Στις 7:30 το πρωί της Τρίτης 16 Οκτωβριου 1912 οι Ελληνικές δυνάμεις μπαίνουν πανηγυρικά στην πόλη της Κατερίνης και πορεύονται μέχρι τον Κισλά (τουρκικός στρατώνας). Εκεί οι κάτοικοί τους υποδέχθηκαν ως ελευθερωτές, ανεμίζοντας Ελληνικές σημαίες και λέγοντας «Χριστός Ανέστη». Ταυτόχρονα, μπήκαν στην πόλη και πρόσκοποι με αρχηγό τον Μαζαράκη.
Οι Τούρκοι ήταν φοβισμένοι, γιατί υπήρχαν φήμες για βιαιοπραγίες. Ο Ελληνικός στρατός όμως δεν προέβη σε βιαιοπραγίες και ο λαός μαζί με το στρατό πήγαν στην εκκλησία της Αναλήψεως του Χριστού όπου τελέστηκε Δοξολογία για την απελευθέρωση από τον Επίσκοπο Κατερίνης, Παρθένιο Βάρδακα. Στη δοξολογία παραβρέθηκε και ο ως τότε Δήμαρχος της πόλης Μουχαρέμ Ρουστέμ.
Ο Ελληνικός στρατός παρέδωσε τη διοίκηση της πόλης στον Γεώργιο Λαναρίδη από το Λιβάδι Ελασσόνας και συνέχισε να καταδιώκει τις Τουρκικές δυνάμεις προς το Κίτρος.
Ο Τούρκος Δήμαρχος Ρουστέμ συνέχισε για ένα χρόνο ακόμα να ασκεί τα καθήκοντά του ως την 31η Οκτωβρίου 1913. Την ημέρα εκείνη με πρωτόκολλο παρέδωσε το Κοινοτικό Ταμείο στον υπάλληλο του Δήμου, Δημήτριο Δήμου.

Επιστολικό δελτάριο. Διαστ. 137Χ89 χιλ.
Φωτογραφία. Πάνδημη η συμμετοχή στη Δοξολογία που πραγματοποιήθηκε για την είσοδο του Ελληνικού στρατού στο Λιτόχωρο. Η συγκίνηση της στιγμής είναι αποτυπωμένη στη σοβαρότητα των προσώπων.


http://www.balkanwars.gr/apeleutherossi-litohorou-katerinis.html

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ


Γράφει ο Νίκος Παπαγεωργίου
 
Τι είναι ο Εθνομηδενισμός; Η απαξίωση κάθε έννοιας της πατρίδας, του έθνους, της φυλής, των παραδόσεων, της γλώσσας. Αυτός είναι ο Εθνομηδενισμός. Παρελκόμενα του; Η θεοποίηση της παγκοσμιοποίησης, της νέα τάξης, ανοχή και διευκόλυνση της λαθρομετανάστευσης με συνέπεια την αύξηση της εγκληματικότητας ,αλλά και η εξαθλίωση του λαού μέσωτων μνημονίων. Οι προπαγανδιστές των εθνομηδενιστικών αντιλήψεων προσπαθούν να ενσπείρουν διλήμματα στον λαό δημιουργώντας σύγχυση με τσιτάτα, «ρατσιστές- αντιρατσιστές», «εθνικιστές -αντιεθνικιστές», «φασίστες – αντιφασίστες», «Ευρω-σκεπτικιστές – Ευρωπαϊστές» προκειμένου μετά να έλθουν αυτοί να του τα εξηγήσουν για να τον προστατεύσουν. Ο Εθνομηδενισμός απαντάται τόσο σε κοινωνικό, πολιτικό αλλά και πολιτιστικό επίπεδο.

Η αποδόμηση των θεσμών στην σύγχρονη Ελλάδα από την εθνομηδενιστική αντίληψη, είναι πλέον καθεστώς. Ο εθνομηδενισμός έχει επικρατήσει σε μεγάλο μέρος της ανωτάτης εκπαίδευσης. Πολλοί από αυτούς που τον διακονούν είναι σήμερα καθηγητές και υπουργοί. Η εθνομηδενιστική αντίληψη δεν συμβαίνει μόνο στην αλλαγή θεώρησης της ιστορίας, αλλά και στην τεχνική αλλαγή της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων. Αυτή η εγχώρια εθνομηδενιστική νομενκλατούρα, ευθύνεται, για την βαθύτατη πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική παρακμή που βιώνει ο λαός και η χώρα, από την μεταπολίτευση μέχρι των ημερών μας. Αυτή η μεταμοντέρνα εθνομηδενιστική αντίληψη που μας επιβλήθηκε έξωθεν και άνωθεν,προετοίμασε και πέτυχε ψυχολογικά, την πνευματική και οικονομική καταστροφή της πατρίδας....
Οι εθνομηδενιστές λειτουργούν ως πέμπτη φάλαγγα της συνέχειας και της αξιοπρέπειας του Έθνους. Λειτουργούν υποκριτικά προκειμένου να αλλοιώσουν τη φυλετική μας υπόσταση. Πιστεύουν ότι, έχουν κυριαρχήσει και νομίζουν ότι,αυτό τους δίνει το δικαίωμα να προσπαθούν να ενοχοποιήσουν ιερές μνήμεςκαι το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού μας. Κουνώντας τον δείκτη του χεριού τους θέλουν να μας επιβάλουν, πως θα πρέπει να εκφράζεται ο λαός, εάν θα πρέπει να εκκλησιάζεται, εάν θα πρέπει να προσκυνά τα ιερά λείψανα των αγίων και εάν θα πρέπει να συμμετέχει σε θρησκευτικές εκδηλώσεις. Θέλουν να του αποβάλλουν κάθε συναίσθημα, δημιουργώντας του ενοχές για την αγάπη του στη θρησκεία, την οικογένεια, τις παραδόσεις ,τη φυλή, τη γλώσσα, το Έθνος.
Πιστεύουν λοιπόν ότι, το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα τους δίνει το δικαίωμα να ενεργούν όπως αυτοί νομίζουν,λειτουργώντας ως πέμπτη φάλαγγα, ενώ δεν έχουν εθνικά πιστεύω και ηθηκέςαρχές. Προσπαθούν να επιβάλλουν την αθεΐα την οποία προπαγανδίζουν με φανατισμό λειτουργώντας ως τζιχαντιστές της. Χρησιμοποιούν κάθε μορφή προπαγάνδας μέσω της τέχνης, του θεάτρου, της μουσικής. Ακόμη χρησιμοποιούν και το διαδίκτυο μέσω του οποίου μπορεί να διαδίδεται η τελειότερη μορφή της, για να επιβάλουν τα εθνομηδενιστικά σχέδια τους. Ευνοούνται στην προσπάθεια τους αυτή από την έλλειψη πολιτικής και πολιτιστικής παιδείας, που καθιστούν το άτομο υποχείριο στα σχέδια τους, αφού δεν μπορεί να διακρίνει τον δημαγωγό εθνομιδενιστή, από αυτόν που αγωνίζεται για το Έθνος.Επίσης, εκμεταλλεύονται την αδιαφορία ή και την αδυναμία πολλές φορές του λαού για συμμετοχή στην δημόσια ζωή και έτσι καθίσταται εύκολο θήραμα των προπαγανδιστών του εθνομηδενισμού. Χρειάζεται μορφωτική ανύψωση του λαού προκειμένου να αντιταχθεί στον ευτελισμό που τον παρασύρουν. Ο ελληνικός λαός πρέπει να θέσει στο περιθώριο όλους αυτούς και να τιμά τις μεγάλες μορφές και στιγμές της ιστορίας μας.Αλλά και να αγωνίζεται προκειμένου να προστατεύσει τη φυλή και το ‘Έθνος από του εθνομηδενιστές πεμπτοφαλαγγίτες....

 http://www.elkosmos.gr/ti-ine-ke-pos-litourgi-o-ethnomidenismos/

ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΘΝΟΣ

Το ΕΘΝΟΣ σχηματιζεται απο δυο βασικους παραγοντες,την ΦΥΛΗ και την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.Λεγοντας <φυλη>,εννοουμε την<καταγωγη>-οτι πρεπει δηλ.τα ατομα του Εθνους να εχουν κοινη καταγωγη.Δεν αρκει να εχουν αυτα<συνειδηση>
περι κοινης καταγωγης.Δεν αρκει δηλ.να πιστευουν στην κοινη τους καταγωγη,αλλα να εχουν πραγματι κοινη καταγωγη.Διοτι ΜΟΝΟΝ η κοινη καταγωγη-η κοινη<φυλετικη υπαγωγη>-συνεπαγεται ΚΟΙΝΟΥΣ κληρονομικους χαρακτηρες,αρα κοινα πνευματικα στοιχεια.Οταν υπαρχει κοινη καταγωγη,τοτε υπαρχουν κατα το μαλλον η ηττον κοινη γλωσσα,κοινος πολιτισμος,κοινη θρησκεια,κοινα ηθη,κοινη ιστορια.Αυτα τα δευτερογενη στοιχεια δεν αποτελουν,το καθενα ξεχωριστα,απαραιτητο στοιχειο συγκροτησεως Εθνους.Εν τουτοις ολα αυτα,οταν συνυπαρχουν,συντελουν στην συνοχη της κοινοτητος,στην δημιουργια δηλ.ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ-του δευτερου παραγοντος συγκροτησεως του ΕΘΝΟΥΣ.ΕΘΝΟΣ ειναι επομενως ο ομοειδης φυλετικως λαος,που εχει συνειδηση της υπαρξεως του.
''Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ''

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Αυτή η σημαία στα μάτια τα δικά μας συμβολίζει τους Αγώνες όσων πολέμησαν, εργάστηκαν,θυσιάστηκαν, δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν και έζησαν με πρώτιστες αξίες εκείνες της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Πατρίδας. Αυτούς που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην αιώνιο πανύψηλο φρούριο του Ελληνικού Πολιτισμού. Δεν είναι ικανή καμία βουλή, κανένα κράτος και κανένας πολιτικός ή κεφάλαιο να την ξεφτιλίζει και να την ξεπουλάει καθημερινά. Οι δειλοί τη βλέπουν με φόβο. Οι προδότες σαν πανί. Οι αστοί σαν ύφασμα. Οι άνανδροι την καίνε. Μα εμείς τη βλέπουμε σαν τη Μάνα που καρτερεί να μας δεί να εκπληρώνουμε τα όνειρα μας. Τα δικά μας,τα δικά της, του Γένους.

ΛΟΓΙΑ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ




















"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος." (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

''Δεν θελω να πεθανει το Εθνος μου,το Εθνος αυτο, που τοσα εκαμε στην ζωη του, το εξυπνο,το τοσο ανθρωπινο. Για να το φυλαξω απο τον θανατο πρεπει τωρα να το καμω πεισματαρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ,στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας ειναι και υπερβολικο το αισθημα που θελω να δωσω στους Ελληνες. Μονον ετσι θα ζησει το ΕΘΝΟΣ.''

''Σε οποιους με κατηγορουν η με περιγελουν, γιατι τους κεντρω το Εθνικο τους αισθημα και τους μιλω αποκλειστικα,θα λεγω:Λοιπον θελετε να πεθανει το Εθνος σας;Αν το θελετε,πεστε το καθαρα,μην κρυβοσαστε''

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Η ΡΗΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ



πισταμνους πρς εδτας τι δκαια μν ν τ
νθρωπείῳ λγ π τς σης νγκης κρνεται, δυνατ δ
ο
προχοντες πρσσουσι κα ο σθενες ξυγχωροσιν.

κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του"

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Ε89

Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου


28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 - ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

http://4.bp.blogspot.com/_NuhZMDR5O28/S_qK4rCNqWI/AAAAAAAAATQ/FgeBEEMBpt0/s400/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3.jpg

“Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.


Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος
είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του,
την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία,
να επινοήσει μια νέα ιστορία.
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός
για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του
θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.


Μ. Κούντερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ: 26 ΧΡΟΝΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.